دعای قوی برای غلبه بر دشمن

بودند. سرانجام آنها به او حمله کردند و او را در حالی که شب در خواب بود، بردند. و هنگامی که او را گرفتند، محکوم به دار آویخته شدن درجا شد و او را با عجله به سمت چوبه دعای قوی برای غلبه بر دشمن دار بردند. «جمعیت زیادی از مردم برای دیدن این شگفتی گرد هم آمدند و کلانتر، او نیز آنجا بود؛ و او بسیار خوشحال بود که بالاخره توانسته بود پول و پوستی را که از دست داده بود، جبران کند فرشتگان و بتواند با چشمان خود دار زدن او را ببیند. اما آنها او را خیلی سریع به پای چوبه دار نبردند، زیرا فردی کوچک همیشه پاهایش ضعیف بود و دعا حالا او خود را ضعیف‌تر هم می‌کرد.

دعانویس : ویولن و تفنگش نیز همراهش بود – جدا کردن او از آنها دشوار بود؛ بنابراین، وقتی به پای چوبه دار رسید و مجبور شد از پله‌ها بالا برود، روی هر پله می‌ایستاد؛ و وقتی به بالا رسید، نشست و پرسید که آیا می‌توانند آرزویش را رد رمل مفاهیم طلسم سنتی در طول نسل‌ها تکامل یافته‌اند کنند، و آیا اجازه انجام کاری را دارد؟ او چنان اشتیاقی داشت که گفت قبل از اینکه او را دار بزنند، آهنگی بنوازد و رمال با ویولن خود میزانی بنوازد.» «نه! نه!» آنها گفتند. «انکار این خواسته کلیسا از او گناه و شرم‌آور بود.» زیرا، می‌دانید، هیچ‌کس نمی‌توانست در برابر خواسته‌ی او مقاومت کند.

دعای قوی برای غلبه بر دشمن

«اما کلانتر از آنها التماس کرد که به خاطر خدا به او اجازه ندهند حتی به ریسمانی دست بزند، کافر وگرنه کارشان تمام بود؛ و اگر پسرک اجازه می‌گرفت، التماس می‌کرد که او را به کافران درخت غانِ آنجا ببندند.» «بنابراین فردی کوچولو در به حرف آوردن ویولن‌اش لحظه‌ای درنگ نکرد و همه کسانی که آنجا بودند، دعای قوی برای غلبه بر دشمن ناگهان به رقص افتادند – کافران آن‌هایی که روی دو پا راه می‌رفتند و آن‌هایی که روی چهار پا راه می‌رفتند؛ هم کشیش و هم کشیش، هم وکیل، هم مباشر و هم کلانتر؛ اربابان و مردان، سگ‌ها و خوک‌ها، همه رقصیدند و خندیدند و به یکدیگر جیغ زدند.

برخی آنقدر رقصیدند تا مُردند؛ برخی آنقدر رقصیدند تا غش کردند. اوضاع برای همه آنها بد پیش رفت، اما از همه بدتر برای کلانتر، زیرا او آنجا بسته جادو کهن به درخت غان ایستاده بود و می‌رقصید و تکه‌های بزرگی از پشتش را به تنه درخت می‌سایید. هیچ‌کدام جادو سیاه از آنها به فکر انجام کاری با فردی کوچولو نیفتادند، و او با ویولن و تفنگش، همانطور که خودش می‌خواست، رفت؛ و او تمام روزهایش را با شادی و خوشحالی زندگی کرد، زیرا هیچ‌کس نمی‌توانست به اولین چیزی که او درخواست می‌کرد، به او «نه» بگوید.» دخترِ مادرِ فلکه. «روزی روزگاری، مرد شیرینی‌پزی پسری داشت که آنقدر تنبل و کند بود که هرگز دستش را به سمت هیچ چیز مفیدی نمی‌برد؛ اما به آواز خواندن و رقصیدن بسیار علاقه داشت، بنابراین تا روز می‌رقصید و آواز می‌خواند، و گاهی حتی تا پاسی از شب هم ادامه می‌داد.

قدیس هر چه این وضعیت بیشتر طول می‌کشید، برای مرد شیرینی‌پز سخت‌تر می‌شد، پسر بزرگ دعا نویسی می‌شد و باید بی‌وقفه گوشت می‌خورد، دعا نویسی و با بزرگ و بزرگتر شدنش، بیشتر و بیشتر لباس می‌پوشید، و فکر می‌کنم خیلی زود فرسوده می‌شد؛ زیرا او هم در جنگل و هم در مزرعه می‌رقصید و می‌پرید. «بالاخره آن زن خوب فهمید که اوضاع خیلی بد شده است؛ بنابراین به پسر نماز خواندن گفت که حالا باید دست دعای خوش شانسی قوی به کار شود و زندگی‌اش را با ثبات بگذراند، وگرنه چیزی جز گرسنگی کشیدن طلسمات در انتظار هر دوی آنها نخواهد بود. اما پسرک چاره‌ای نداشت؛ گفت که ترجیح می‌دهد دختر مادربزرگ را به دست روح آورد، زیرا اگر می‌توانست او را به دست آورد، می‌توانست تمام عمرش را خوب و خوش زندگی کند، دعای قوی برای غلبه بر دشمن آواز بخواند و برقصد و حتی یک ذره هم کار نکند.» «وقتی مادرش این را شنید.

خوبی خواهد بود، بنابراین تا جایی که می‌توانست پسر را خوب آرایش کرد تا وقتی به خانه‌ی مادرِ میدان می‌رسد، مرتب مقدس به نظر برسد، و بنابراین پسر به راهش ادامه داد. «حالا وقتی از خانه بیرون آمد، خورشید گرم و درخشان می‌تابید؛ اما طلسم نویس شب قبل باران باریده بود، به طوری که راه‌ها نرم و گل‌آلود بودند و همه گودال‌های باتلاق پر از آب بودند. پسرک از میان‌بر به میدان مادر رفت جفر و طبق معمول آواز خواند و بالا و پایین پرید، اما درست همان لحظه که پرید و پرید، به گودال باتلاقی رسید و روی آن یک پل کوچک قرار داشت و از روی پل مجبور شد از روی گودالی به سمت یک دسته چمن، موکل جن فنری ایجاد کند دعای قوی برای غلبه بر دشمن تا کفش‌هایش کثیف نشود.

اما ناگهان صدای « چاق » آمد و به محض اینکه پایش را روی علف گذاشت، علف زیر پایش خالی شد و ارواح دیگر نتوانست شیاطین بایستد تا اینکه خود را شیطانی در یک گودال تاریک و عمیق و کثیف یافت. در ابتدا چیزی نمی‌دید، اما وقتی مدتی آنجا ماند، نگاهی اجمالی به موشی انداخت فرشتگان که با دسته‌ای کلید در نوک دمش، تلوتلوخوران به سمت او آمد. موش گفت: «چی، پسرم، اینجا هستی؟» «از لطفت ممنونم که به من آمدی. مدت زیادی منتظرت ماندم. البته که شیطانی آمده‌ای تا از من خواستگاری کنی، و کاملاً معلوم است که مشتاقی؛ دعای قوی برای برگشت معشوق اما باید کمی صبر کنی، چون من جهیزیه خوبی خواهم داشت و هنوز برای عروسی‌ام آماده نیستم، اما تمام تلاشم را می‌کنم که دعا هر چه زودتر این اتفاق بیفتد.» طلسم «وقتی این را گفت، کلی پوست تخم‌مرغ با انواع و اقسام خرده ریزه‌ها و دعا ضایعات، مثل چیزهایی که

موش‌ها می‌خورند، آورد و جلوی او گذاشت و گفت: «’حالا باید بنشینی شیاطین و غذا بخوری؛ مطمئنم که هم دعا جفت روحی خسته‌ای و هم گرسنه.» «اما پسر فکر می‌کرد که از چنین غذایی خوشش نمی‌آید.» با خودش فکر کرد: «کاش فقط از این خیلی دور بودم، دوباره روی زمین.» اما چیزی نگفت. موش گفت: «حالا، به جرأت می‌توانم بگویم، خوشحال می‌شوی که دوباره به خانه برگردی. می‌دانم که قلبت برای این عروسی می‌تپد، و من تمام تلاشم را می‌کنم، و تو باید این نخ کتان را با خودت ببری، و وقتی به بالا رسیدی، نباید به اطراف نگاه کنی، بلکه مستقیماً به خانه بروی، و در راه باید مراقب باشی و چیزی جز این نگویید.» دعای قوی برای غلبه بر دشمن کمی قبل، و مدت‌ها قبل، کمی قبل، و مدت‌ها بعد؛ و همچنان که این را می‌گفت، نخ کتان را در دست او گذاشت.

پسرک وقتی از زمین بالا رفت گفت: «خدا را شکر! اگر بتوانم، دیگر شیاطین هرگز کافر به آنجا نخواهم آمد.» «اما او هنوز نخ را در دست داشت، و مثل همیشه مکاتب فکری مختلف، اعمال طلسم را به طور متفاوتی تفسیر می‌کنند جست و خیز کرد و دعا نویسی آواز خواند؛ اما با اینکه دیگر به سوراخ موش فکر نمی‌کرد، زبانش به آهنگ عادت کرده بود، و بنابراین آواز خواند، کمی قبل، و مدت‌ها قبل، کمی قبل، و مدت‌ها بعد؛ «بنابراین وقتی به خانه، به ایوان، جادو برگشت، صدها و هزاران خُرد از سفیدترین پارچه‌های کتان آنجا بود، آنقدر ظریف که حتی ماهرترین بافنده‌ها هم نمی‌توانستند آن را از این ظریف‌تر ببافند.» «مادر!

مادر! بیا بیرون!» او پیشینه تاریخی فریاد زد و غرید. دخترک با عجله بیرون جادو آمد و پرسید چه شده است؛ اما وقتی پود کتانی را دید که تا جایی که او می‌توانست دعای قوی برای غلبه بر دشمن ببیند و کمی آن طرف‌تر امتداد داشت، باورش نمی‌شد، تا اینکه پسرک ماجرا را برایش تعریف کرد. و وقتی او ماجرا را شنید و پود را بین انگشتانش امتحان کرد، آنقدر دین خوشحال شد که او هم شروع به رقصیدن و آواز خواندن کرد. «بنابراین او گشایش اجنه غیر مسلمان پارچه کتان عبادت کردن را برداشت و آن را برید و از آن پیراهن‌هایی کافر برای خودش و پسرش دوخت، و بقیه را به شهر برد و فروخت و در ازای آن پول به دست آورد.

غلبه بر دشمن

و حالا هر دو مدتی به خوبی و خوشی زندگی می‌کردند؛ اما وقتی پول تمام شد، دیگر غذایی در خانه نداشتند، فرشتگان و بنابراین به پسرش فرشتگان گفت که او واقعاً باید حالا شروع به کار کند و مانند بقیه دنیا زندگی کند، وگرنه چیزی جز گرسنگی برای هر دوی آنها وجود نخواهد داشت.» «اما پسرک بیشتر دلش می‌خواست به میدان مادر برود و از دخترش خواستگاری کند. خب، زن فکر کرد که این خیلی خوب است، چون حالا لباس‌های خوبی تنش بود و دیگر آنقدرها هم بدقیافه نبود. بنابراین او را شیک‌پوش کرد و تا جایی که می‌توانست به پایش دوخت، و پسرک کفش‌های نویش را درآورد و آنقدر آنها را واکس زد تا مثل شیشه برق افتادند، و وقتی این کار را کرد، رفت.» «اما همه چیز درست مثل قبل اتفاق افتاد.

وقتی از خانه بیرون آمد، خورشید گرم و درخشان می‌تابید، اما شب باران باریده بود، بنابراین هوا نرم و گل‌آلود بود طلسم و همه گودال‌های باتلاق پر از آب شده بود. پسرک از راه میان‌بر به میدان مادر رفت و طبق اعمال مربوط به جادو دعا برای نابودی دشمن سرسخت معمول آواز خواند و جست و خیز کرد. حالا او راه دیگری غیر از راهی که قبلاً رفته بود، در پیش گرفت، اما درست همانطور که می‌پرید و می‌پرید، دوباره به پل روی خلنگزار رسید و از آنجا مجبور شد از روی یک گودال باتلاقی کیمیاگری به روی یک توده پر از گل بپرد تا کفش‌هایش کثیف نشود. اما توده پر از گل رفت و از زیر پایش پایین رفت و دیگر نتوانست بایستد تا اینکه جادو سیاه خود جادو را در یک گودال تاریک و عمیق طلسم و کثیف یافت.

در ابتدا چیزی ندید، اما وقتی مدتی آنجا دعای قوی برای غلبه بر دشمن ماند، نگاهی اجمالی به موشی با دسته‌ای کلید در نوک دمش انداخت که تکان تکان می‌خورد و به سمت او می‌آمد.