دعانویس جهرم

داخل آن نیست؛ اگر حرف مرا باور نمی‌کنی، می‌توانی خودت بروی و پیدایش کنی.» جادوگر با خودش فکر کرد: « از چنین کسی نمی‌توان یک کلمه حرف حساب دعانویس جهرم بیرون آورد.» بنابراین به داخل کوزه‌اش پرید، برگشت و به خواهرش گفت که نمی‌تواند آنها را پیدا کند. عجوزه دیگر از او پرسید که آیا آداب و رسوم سنتی بر سنت‌های تشریفاتی تأثیر گذاشت در جاده با کسی حرفی زده است یا نه. خواهر کوچکتر پاسخ داد: «بله، یک حمام کنار جاده بود و من از صاحبش در مورد آنها پرسیدم؛ اما او یا احمق بود یا کر، بنابراین توجهی به او نکردم.» خواهر بزرگتر غرید: « تو احمق بودی. مگر تو در او پسر مرا و در حمام عروس مرا نشناختی؟» سپس خواهر دومش را فراخواند و او را طلسمات به دنبال فراریان فرستاد.

دعانویس : پسر شیطان عمه دومش فرشته را دید که در کوزه‌اش پرواز می‌کند. سپس به همسرش شیر آب ذکر داد و او را به چشمه تبدیل کرد، اما خودش شیاطین کنار چشمه نشست و با کوزه‌ای شروع به کشیدن آب از آن کرد. جادوگر به سمت او رفت و از او پرسید که آیا دختر و پسری را دیده است که از آنجا عبور می‌کنند؟ «در این چشمه آب آشامیدنی وجود دارد.»{۸۲}او با نگاهی خالی گفت: «من همیشه در حال کشیدن آن هستم.» جادوگر فکر کرد که با یک احمق سر و کار دارد، برگشت و به خواهرش گفت که آنها را ندیده است.

دعانویس جهرم

خواهرش از او پرسید که آیا در راه به کسی برنخورده است؟ او پاسخ داد: «بله، جادو واقعاً، یک احمق داشت از چشمه آب می‌کشید، اما من نتوانستم یک کلمه عاقل از او بیرون بکشم.» خواهرش جیغ زد: «آن احمق پسر من بود، بهار همسرش بود، و تو چقدر عاقلی. می‌بینی که خودم باید بروم.» و با این حرف به طلسم داخل کوزه‌اش پرید، ماری را قاپید قدیس تا به عنوان شلاق از آن استفاده کند و رفت. در همین حال، جوان دوباره به عقب نگاه کرد و مادرش را دید که به دنبال آنها می‌آید. او به دختر ضربه‌ای زد و او را به درختی تبدیل کرد، دعانویس جهرم اما دعا نویسی خودش به ماری تبدیل شد و دور درخت حلقه زد.

جادوگر آنها را جادو سیاه شناخت و به درخت نزدیک شد تا آن را تکه تکه کند. اما وقتی مار را دید که دور آن حلقه مشرکان زده است، ترسید که جادو پسر خودش را نیز با آن بکشد، بنابراین به پسرش گفت: «پسرم، جادو سیاه پسر من! حداقل دعانویس انگشت کوچک دختر را به من نشان بده، و بعد هر دوی شما را راحت می‌گذارم.» پسر دید که نمی‌تواند به هیچ طریق دیگری از دست علوم غریبه او خلاص شود و او باید حداقل لقمه‌ای کوچک از دختر برای جویدن داشته باشد. بنابراین یکی از … انرژی مثبت را به او فرشتگان نشان داد.{۸۳}انگشتان کوچک دختر را گرفت و عجوزه پیر آن را از تنش جدا کرد و با آن به قلمرو خود دعانویس قیدار بازگشت.

سپس جوان به دختر ضربه‌ای زد و خودش نیز ضربه‌ای دیگر، دوباره به شکل انسان درآمد و به کافران نزد پدر دختر، پادیشاه، رفتند. جوان، از آنجایی که طلسمش نابود شده بود، مردی فانی باقی ماند، اما بخش شیطانی او در خانه با مادر جادوگر و خویشاوندانش ماند. پادیشاه از فرزندانش بسیار شادمان شد، با اشاره انگشت برای آنها ضیافت عروسی طلسم ترتیب داد و آنها پس از مرگ او قلمرو را به ارث بردند.{۸۴} جوانان خاکستر روزی روزگاری که زمانه نبود، در روزگاری که بندگان خدا بسیار بودند و بدبختی بشر بیداد می‌کرد، زن فقیری زندگی می‌کرد که سه پسر و یک دختر دعا نویس داشت.

پسر کوچک‌ترش کم‌هوش بود و تمام روز را در خاکستر گرم غلت می‌زد. دعانویس جهرم روزی دو برادر جادوگر بزرگتر برای شخم زدن بیرون رفتند و به مادرشان گفتند: «چیزی برای ما بپز و خواهرمان را با آن به مزرعه بفرست.» – طلسم اکنون شیطان سه چهره چادر خود را نزدیک این مزرعه برپا کرده بود و برای اینکه دختر به آنها نزدیک نشود، تصمیم گرفت او را دعا نویسی متقاعد کند که به جای اینکه مستقیماً به سمت آنها برود، کافر دور مزرعه بچرخد. مادر شام را پخت و دختر با آن به مزرعه رفت، اما شیطان نقشه‌ای کشید که او راهش را گم کند، به طوری که او از جایی دعا فرشتگان که می‌خواست برود، دورتر و دورتر می‌شد.

سرانجام، وقتی که سر بیچاره‌اش کاملاً گیج شده بود{۸۵}زن شیطان که از خشم به خود می‌پیچید، در برابرش ظاهر شد و از دختر وحشت‌زده پرسید که منظورش از ورود غیرقانونی به آنجا چیست. سپس او را متقاعد کرد که با او به خانه بیاید تا بتواند او را از انتقام شیطان، یعنی شوهرش، پنهان کند. اما شیطان سه چهره قبل از آنها به خانه رسیده بود و وقتی رسیدند، پیرزن به دختر گفت که عجله کند و چیزی برای خوردن رمل آماده کند تا خدمتکارش آتش را روشن کند. اما به محض اینکه پیرزن شروع به آماده کردن غذا کرد، شیطان مخفیانه از پشت سر او بالا آمد، دهانش را کاملاً باز کرد و دختر را با لباس‌ها و همه چیزش بلعید.

در همین حال، برادرانش در مزرعه منتظر شام بودند، اما نه دختر و نه آذوقه پیدا نشد. بعد از ظهر آمد و رفت و عصر هم گذشت، و سپس پسرها به خانه رفتند و وقتی از مادرشان دعانویس اسکو شنیدند که خواهرشان صبح زود به دنبال آنها رفته است، گمان کردند که چه اتفاقی افتاده است – شیطانی خواهر کوچکشان حتماً به دست شیطان افتاده است. طلسم دو برادر بزرگتر در مورد آن دو بار فکر نکردند، اما برادر بزرگتر فوراً برای جستجوی خواهرش راه افتاد. او همینطور رفت، در حالی که به دفترچه یادداشتش پک می‌زد، عطر گل‌ها را استشمام می‌کرد و قهوه می‌نوشید، تا اینکه به تنوری در کنار جاده حرز رسید.

کنار تنور پیرمردی نشسته بود که از جوان پرسید{۸۶}چه مأموریتی داشت؟ دعانویس جهرم جوان ماجرای خواهرش را برایش تعریف کرد و گفت که به دنبال شیطان سه‌چهره می‌رود و تا او را نکشد، راضی نخواهد شد. مرد دعانویس حمیدیه گفت: «تا از نانی که در این تنور پخته شده، نخوری، هرگز متون کهن نمی‌توانی شیطان را بکشی.» جوان فکر کرد که این کار خیلی سختی نیست، نان‌ها را از تنور بیرون دعاگر آورد، اما طلسم به محض اینکه تکه‌ای از یکی از آنها را گاز زد، تنور، مرد و نان‌ها همه در مقابل چشمانش ناپدید دعا شدند و تکه‌ای که برداشته بود، در درونش چنان متورم شد که نزدیک بود بترکد.

جوان هنوز دو قدم بیشتر نرفته بود که در جاده، دیگ بزرگی دید و دیگ پر از شراب بود. مردی جلوی دیگ دعانویس جهرم نشسته بود و مرد راه را از او پرسید و داستان شیطان را برایش تعریف کرد. مرد گفت: «اگر از این شراب ننوشی، هرگز نمی‌توانی با شیطان مقابله کنی.» جوان نوشید، اما گفت: «وای بر شکمم، وای بر روده‌هایم!» زیرا چنان بیمار بود که اگر دو پل پیش روی خود نمی‌دید، نمی‌توانست جادو راست بایستد. یکی از این پل‌ها از چوب و دیگری از آهن بود و آن سوی دو پل، دو درخت سیب بود که یکی سیب‌های تلخ نارس و دیگری سیب‌های رسیده شیرین داشت.

شیطان سه چهره در جاده جادو شدن منتظر بود تا{۸۷}ببیند کدام پل را انتخاب می‌کند، چوبی یا آهنی، و کدام سیب‌ها را می‌خورد، ترش یا شیرین. جوان از روی پل آهنی گذشت تا مبادا پل چوبی بشکند و سیب‌های شیرین را چید، زیرا سیب‌های سبز تلخ بودند. این دقیقاً همان کاری بود که دین شیطان دعانویس از او می‌خواست، و او بی‌درنگ مادرش را فرستاد تا به استقبال جوان برود و او را به موکل جن خانه‌اش دعا بکشاند، همانطور که طلسم خواهرش را فریب داده بود، و طولی نکشید که او نیز راه خود را به شکم شیطان پیدا کرد. و کافران در رتبه بعدی، برادر شیاطین میانی، که نمی‌خواست از قافله عقب بماند، نیز به جستجوی خویشاوندانش رفت.

جهرم

او نیز نمی‌توانست از نان بخورد، زیرا درونش نیز از شراب آزرده شده بود، از پل آهنی عبور تعویذ کرد و از سیب‌های شیرین خورد و به این ترتیب او نیز راه خود را به شکم شیطان پیدا کرد. تنها برادر کوچکتر که در میان خاکسترها افتاده بود، باقی ماند. مادرش از نماز خواندن او التماس کرد که در پیری او را رها نکند. مادرش گفت اگر دیگران رفته‌اند، حداقل او می‌تواند بماند و او را دلداری دهد. اما جوان گوش نداد. سیندرر گفت: «تا سه گمشده‌ام، دو برادرم و خواهرم را پیدا نکنم و شیطان را نکشم، آرام نخواهم گرفت.» سپس از گوشه دودکش بلند شد و به محض اینکه خاکسترها را از روی خود تکاند، چنان طوفانی برخاست که همه کارگران مزارع، مذهب گاوآهن‌های خود را در سنت‌های طلسم اغلب با سیستم‌های نمادین مرتبط هستند همان جایی که شیطان ایستاده بودند، رها کردند و تا آنجا دویدند.{۸۸}چشمانشان می‌توانست ببیند.

علوم غریبه سپس پسر کوچک‌تر، خیش‌ها را جمع کرد و به آهنگری دستور داد از آنها نیزه‌ای بسازد، اما فرشتگان نیزه‌ای از آن نوع که به هوا پرتاب شود و دوباره دعانویس جهرم به دستی که آن را پرتاب می‌کند برگردد بدون اینکه نوک آهنی آن بشکند. آهنگر نیزه را ساخت و جوان آن را پرتاب کرد. نیزه به هوا پرتاب شد، اما وقتی دوباره روی نوک انگشت کوچکش فرود آمد، شکست. سپس جوان خود را با شدت بیشتری در خاکستر تکان داد و دوباره کارگران مزرعه در برابر طوفان وحشتناکی که بلافاصله برخاست، فرار کردند و دعا نویسی جوان تعداد بیشتری خیش جمع کرد و آنها را نزد آهنگر برد.