دعانویس اشترینان

از خروج مدیران، فرماندار، معاون فرماندار، خزانه‌دار، صندوقدار و کارمندان رمل دریای جنوب به مدت دوازده ماه از کشور و همچنین برای کشف املاک و دارایی‌های آنها و جلوگیری دعا نویسی دعانویس اشترینان از انتقال یا واگذاری آنها ارائه شد. همه اعضای بانفوذ مجلس از این لایحه حمایت کردند. منابع تاریخی به آداب و رسوم آیینی اشاره می‌کنند آقای شیپن، با دیدن آقای وزیر کرگز به جای او دعا نویس و جادو باور شایعات مضری که در مورد رفتار آن وزیر در امور دریای جنوب وجود داشت، مصمم طلسم شد که او را به شدت تحت تأثیر قرار دهد. او گفت که از دیدن مجلس عوام بریتانیا شماره ملا که قدرت و روحیه اولیه خود را از سر گرفته و با چنین اتفاق نظر برای خیر عمومی عمل می‌کند، خوشحال است.

دعانویس : لازم بود که افراد و املاک مدیران دریای جنوب و مسئولان آنها تأمین شود. او در حالی که به آقای کرگز نگاه می‌کرد، افزود: «اما، افراد دیگری در مقامات بالا بودند که او در آینده از نام بردن آنها نمی‌ترسد، جادو و آنها نیز گشایش کمتر از مدیران گناهکار نبودند.» آقای کرگز با خشم فراوان از جا برخاست و گفت اگر این کنایه علیه او باشد، حاضر است هر کسی را راضی کند.چه کسی از او سوال کرد، چه در مجلس و چه خارج از آن. فریادهای بلندِ نظم بلافاصله از هر طرف بلند شد. در بحبوحه‌ی این غوغا، لرد مولزورث از جا برخاست و از جسارت آقای کرگز در به چالش کشیدن کل مجلس عوام ابراز تعجب کرد.

دعانویس اشترینان

او، لرد مولزورث، اگرچه کمی پیر بود و از شصت سالگی گذشته بود، به هر آنچه آقای کرگز در مجلس می‌گفت پاسخ می‌داد و مطمئن بود که جوانان زیادی در کنارش هستند که از پیشینه تاریخی نگاه کردن به صورت آقای کرگز در خارج از مجلس نمی‌ترسند. فریادهای نظم سید و حاجی دوباره از دعانویس هر طرف طنین‌انداز شد. دعانویس اشترینان اعضا همزمان برخاستند. به نظر می‌رسید جادوگر که همه همزمان فریاد می‌زنند. سخنران بیهوده نظم را شیطانی برقرار کرد. این آشفتگی چند دقیقه طول کشید و در طی آن لرد مولزورث و آقای کرگز تقریباً تنها اعضایی بودند که کرسی‌های خود را حفظ کردند. سرانجام، فراخوان آقای کرگز چنان شدید شد که او صلاح دانست تسلیم احساسات عمومی مجلس شود و بیان غیرپارلمانی خود را توضیح دهد.

او گفت که با جلب رضایت منتقدان رفتارش در آن مجلس، طلسم منظورش این نیست که دعوا خواهد کرد، بلکه می‌خواهد رفتارش را توضیح دهد. در اینجا موضوع به پایان رسید و مجلس به بحث در مورد چگونگی انجام تحقیقات خود در مورد امور شرکت دریای جنوب، چه در یک کمیته بزرگ و چه در یک طلسم کمیته منتخب، ادامه داد. در نهایت، یک کمیته دعانویس هیدج مخفی سیزده نفره با اختیار ارسال درخواست برای افراد، اسناد و مدارک منصوب شد. مجلس اعیان به اندازه مجلس عوام متعصب و عجول بود. اسقف روچستر گفت که این طرح مانند طاعون بوده است. دوک متون کهن وارتون گفت دعا که مجلس نباید هیچ احترامی برای اشخاص قائل شود؛ و از طرف خودش، اگر در این پروژه شرکت می‌کرد، عزیزترین دوستش را شیاطین از دست می‌داد.

ملت به طرز شرم‌آور و آشکاری غارت شده بود و او در مجازات مجرمان تا جایی که می‌توانست پیش می‌رفت. لرد استانهوپ گفت که هر یک مقدس وجب پول مجرمان، چه مدیر و چه غیرمدیر، باید مصادره شود تا خسارات عمومی جبران شود. در تمام این مدت، هیجان عمومی بسیار شدید بود. از کتاب والپول اثر کاکس می‌آموزیم که نام یک مدیر دریای جنوب مترادف با انواع کلاهبرداری کافر و تبهکاری تصور می‌شد. دادخواست‌هایی از شهرستان‌ها، شهرها و بخش‌ها، در تمام نقاط پادشاهی، ارائه شد که خواستار عدالت برای ملتی آسیب‌دیده و مجازات سوداگران شرور بودند. آن مردان میانه‌رو که حتی در طلسم مجازات گناهکاران نیز زیاده‌روی نمی‌کردند، به همدستی متهم شدند، دعانویس اشترینان در معرض توهین‌های مکرر و فحاشی‌های کینه‌توزانه قرار گرفتند و چه در نامه‌های ناشناس و چه در نوشته‌های عمومی، خود را وقف انتقام سریع از مردمی آسیب‌دیده کردند.

اتهامات علیه آقای آیزلابی، وزیر دارایی، و آقای کراگز، یکی دیگر از اعضای …این وزارتخانه، چنان جنجالی بود که مجلس اعیان تصمیم گرفت فوراً تحقیقات در مورد آنها را آغاز کند. در ۲۱ ژانویه، دستور داده شد که همه کارگزاران طلسم نویس درگیر در طرح دریای جنوب، گزارشی از سهام یا حق دعانویس بیستون اشتراک‌های خریداری شده یا فروخته شده توسط خود برای هر یک از مقامات خزانه‌داری یا خزانه‌داری، یا به امانت برای هر یک از آنها، از زمان میکائیلماس ۱۷۱۹، به مجلس ارائه دهند. هنگامی که این گزارش ارائه شد، به نظر می‌رسید که مقادیر زیادی از سهام به استفاده آقای آیزلابی منتقل شده است.

پنج نفر از مدیران دریای فرشته جنوب، از جمله آقای ادوارد گیبون، پدربزرگ مورخ مشهور، به بازداشتگاه سیاه فرستاده شدند. به پیشنهاد ارل مشرکان استانهوپ، به اتفاق آرا تصمیم گرفته شد که دریافت یا اعطای کافران اعتبار برای سهام بدون دریافت مابه‌ازای ارزشمند، واقعاً پرداخت شده یا به اندازه کافی تضمین شده است. یا جادو سیاه خرید سهام توسط هر مدیر یا نماینده شرکت دریای جنوب، برای استفاده یا منفعت هر یک از اعضای دولت طلسم یا هر یک از اعضای هر یک از مجلسین، در زمانی که لایحه دریای جنوب هنوز در پارلمان در حال بررسی بود، دعانویس اشترینان فسادی آشکار و خطرناک بود.

دعانویس میرآباد چند روز بعد، قطعنامه دیگری تصویب شد مبنی بر اینکه چندین دعا نفر از مدیران و مسئولان شرکت که مخفیانه سهام خود را به شرکت فروخته بودند، به جرم کلاهبرداری و نقض امانت بدنام مجرم شناخته شده و در نتیجه باعث بروز اتفاقات ناخوشایندی شده‌اند که اعتبار عمومی را تا این حد تحت تأثیر قرار داده است. آقای آیزلابی از سمت خود به عنوان وزیر دارایی استعفا داد و تا زمانی که تحقیقات رسمی در مورد گناه شخصی او توسط قوه مقننه انجام نشود، از پارلمان غایب شد. در این میان، نایت، خزانه‌دار شرکت، که تمام اسرار خطرناک مدیران نادرست به او سپرده شده بود، کتاب‌ها و اسناد خود را جمع کرد و از کشور فرار کرد.

دعانویس خرمدره او با لباس مبدل، سوار قایق کافران کوچکی در رودخانه شد و با کشتی‌ای که برای این منظور اجاره شده بود، به سلامت به کاله منتقل شد. کمیته اسرار، مجلس را از این ماجرا مطلع کرد و به اتفاق آرا تصمیم گرفته شد که دو درخواست به پادشاه ارائه شود؛ درخواست اول این بود که او اعلامیه‌ای صادر کند و برای دستگیری نایت جایزه تعیین کند؛ و درخواست دوم این بود که او دستور فوری برای توقف بنادر و مراقبت مؤثر از دعاگر سواحل صادر کند تا از فرار شوالیه مذکور یا هر افسر دیگر شرکت دریای ابجد جنوب شیطانی از پادشاهی جلوگیری شود.

جوهر این درخواست‌ها هنوز خشک نشده بود که آقای متون، که از طرف مجلس برای این منظور جفر منصوب شده بود، آنها را به پادشاه رساند. همان شب، اعلامیه‌ای سلطنتی صادر شد که در آن دو هزار پوند جایزه برای دستگیری نایت تعیین شده بود. مجلس عوام دستور داد درهای ساختمان را باز کنند. دعانویس اشترینان قرار شد مجلس قفل شود و کلیدها روی میز قرار گیرند. ژنرال طلسمات مذهب راس، یکی از اعضای کمیته رازداری، به آنها اطلاع داد که توسل آنها قبلاً مجموعه‌ای از عمیق‌ترین شرارت‌ها و کلاهبرداری‌هایی را که جهنم تا به حال برای نابودی یک ملت ابداع کرده بود، کشف کرده‌اند و در زمان مناسب آنها را در مقابل مجلس قرار خواهند داد.

در این میان، برای کشف بیشتر، کمیته بسیار ضروری دانست که افراد برخی دعا نویسی از مدیران و افسران اصلی دریای جنوب را دستگیر و مدارک آنها را ضبط کند. دعانویس اشترینان پس از ارائه پیشنهاد در کیمیاگری این زمینه، کلیسا به اتفاق آرا تصویب شد. سر رابرت چاپلین، سر تئودور جانسن، آقای ساوبریج و آقای اف. جادو ایلز، اعضای مجلس و مدیران شرکت دریای جنوب، احضار شدند تا در جای خود حاضر شوند و در مورد اعمال فاسد خود پاسخ دهند. سر تئودور جانسن و آقای ساوبریج به نام خود پاسخ دادند و تلاش کردند خود را تبرئه کنند. مجلس با صبر و حوصله به آنها گوش فرا طلسم داد و سپس به آنها تعویذ دستور داد که عقب‌نشینی کنند.

اشترینان

سپس پیشنهادی مطرح شد و به عنوان «نمین کانترادیسنته» مطرح شد که آنها به دلیل نقض آشکار امانت، مقصر شناخته شده بودند – خسارات زیادی به تعداد زیادی از رعایای اعلیحضرت وارد کرده و به اعتبار عمومی لطمه زیادی وارد کرده بودند. سپس دستور داده شد که به دلیل این جرم، آنها دعانویس از مجلس اخراج و به بازداشت گروهبان ارشد منتقل شوند. سر علوم غریبه رابرت چاپلین و آقای ایلز که چهار روز بعد به جای آنها در مجلس حضور داشتند، نیز از دعانویس گتوند مجلس اخراج شدند. همزمان تصمیم گرفته شد که به پادشاه دستور داده شود که به وزرای خود در دادگاه‌های خارجی دستور دهد تا از نایت درخواست کنند که در صورت پناه بردن به هر یک از قلمروهای آنها، او را به مقامات انگلیسی تحویل دهند.

دعانویس باغ ملک دعا شیاطین پادشاه فوراً دعانویس موافقت کرد و همان شب مأمورانی به تمام نقاط قاره اعزام شدند. در میان مدیرانی که بازداشت شدند، سر جان بلانت، مردی که افکار عمومی عموماً او را به عنوان نویسنده اصلی و پدر این طرح متهم کرده است، حضور داشت. این مرد، همانطور که شیاطین پوپ در نامه خود فرشتگان به آلن لرد باتهرست به ما این مقاله می‌تواند با دیدگاه‌های اضافی گسترش یابد. اطلاع داده است، یک مخالف، با رفتاری بسیار مذهبی و خود را مؤمنی بزرگ معرفی می‌کرد. 24 او دائماً علیه تجمل و فساد سخنرانی می‌کرد .از سن، جانبداری پارلمان‌ها و بدبختی روحیه حزبی. جادو سیاه او به ویژه در مورد طمع افراد بزرگ و شریف سخنور بود.