دعانویس چالوس

خطاهایی که ذهن‌های بزرگ در جستجوی حقیقت مرتکب شده‌اند، هرگز نمی‌تواند آموزنده نباشد. همانطور که انسان به دوران کودکی و جوانی خود نگاه می‌کند و مفاهیم دعانویس چالوس عجیب و عقاید نادرستی را که در آن زمان بر اعمال او تأثیر می‌گذاشتند، به ذهن خود می‌آورد تا از آنها شگفت‌زده شود؛ جامعه نیز باید برای تربیت خود، به عقایدی که بر اعصار حکومت می‌کردند، شیطانی نگاه کند. او فقط یک قدیس متفکر سطحی است که آنها را تحقیر می‌کند و از شنیدنشان امتناع می‌ورزد، صرفاً به این دلیل که پوچ هستند. هیچ انسانی آنقدر خردمند نیست که بتواند از اشتباهات گذشته‌ی خود، چه در فکر و چه در عمل، حکمتی بیاموزد؛ و هیچ جامعه‌ای چنان پیشرفتی نکرده است که از نگاه به گذشته‌ی حماقت و ساده‌لوحی گذشته‌اش، قادر به بهبود نباشد.

دعانویس : و چنین مطالعه‌ای نه تنها آموزنده است، بلکه کسی که فقط برای سرگرمی مطالعه می‌کند، هیچ فصلی در سالنامه‌ی ذهن بشر سرگرم‌کننده‌تر از این نخواهد یافت. این کتاب تمام قلمرو داستان را می‌گشاید – جادو موکل جن طبیعت وحشی، خارق‌العاده و شگفت‌انگیز، و تمام تنوع عظیم چیزهایی که «وجود ندارند و نمی‌توانند وجود داشته باشند؛ اما تصور و باور شده‌اند». بیش از هزار سال، هنر رمل کیمیاگری بسیاری از ارواح شریف را مجذوب خود کرده و میلیون‌ها نفر به آن اعتقاد داشتند. منشأ آن در ابهام است. برخی از پیروانش قدمت آن را همزمان با خلقت مقدس خود انسان دانسته‌اند، در حالی که برخی دیگر، آن را به زمان نوح نسبت می‌دهند.

دعانویس چالوس

وینسنت دو بووه در واقع استدلال می‌کند که همه پیش از طوفان نوح جادوگر باید دانش کیمیاگری داشته باشند؛ و به ویژه از نوح به عنوان کسی که با اکسیر حیات آشنا بوده، یاد می‌کند ، وگرنه نمی‌توانست تا چنین سن شگفت‌انگیزی زندگی کند و فرزندانی بیش از پانصد دعا سال داشته باشد. دعانویس چالوس لنگلت دو فرسنو، در کتاب سنت‌های آیینی نمادین در طول زمان تکامل یافتند « تاریخ فلسفه هرمسی » خود می‌گوید: «بیشتر آنها وانمود می‌کردند که سام یا کِم، پسر نوح، در این هنر استاد بوده است و بسیار محتمل می‌دانستند که کلمات شیمی و کیمیا هر دو از نام او گرفته شده‌اند.» برخی فرشتگان دیگر می‌گویند که این هنر از مصریان گرفته شده است، که اولین بار توسط هرمس طلسمات تریسمجیستوس در میان آنها پایه‌گذاری شد.

موسی، که به عنوان شیاطین یک کیمیاگر درجه یک ذکر شناخته می‌شود، دانش خود را در مصر به دست آورد؛ اما همه آن را برای خود نگه داشت و حاضر نشد اسرار آن را به شیطان بنی‌اسرائیل بیاموزد. همه نویسندگان کیمیاگری پیروزمندانه تعویذ داستان گوساله طلایی را در فصل ۳۲ سفر خروج نقل می‌کنند تا ثابت کنند که این قانونگذار بزرگ در این کار ماهر بوده و می‌توانسته طلا را به دلخواه خود بسازد یا از بین ببرد. ثبت شده است که موسی به دلیل بت‌پرستی بنی‌اسرائیل چنان از آنها خشمگین شیاطین بود که «گوساله‌ای را که ساخته بودند، گرفت و آن را در آتش سوزاند و آن را به پودر تبدیل کرد و کافر روی …

پاشید.»آب را گرفت و بنی‌اسرائیل را از آن نوشانید. کیمیاگران می‌گویند، اگر او سنگ جادو را در اختیار نداشت، هرگز نمی‌توانست این کار را انجام احضار دهد؛ به هیچ طریق دیگری نمی‌توانست پودر طلا را روی آب شناور کند. اما باید این نکته‌ی پیچیده را برای بررسی استادان این فن، اگر چنین استادانی وجود داشته باشند، کنار بگذاریم و به دوره‌های جدیدتر تاریخ آن بپردازیم. دعانویس چالوس در کتاب « تاریخ سینیکا» می‌گوید که این کار توسط چینی‌ها دو هزار و پانصد سال قبل از تولد مسیح انجام می‌شده دعانویس قیدار است؛ اما ادعای او، چون پشتوانه‌ای ندارد، بی‌ارزش است. با این حال، به نظر می‌رسد که مدعیان هنر ساخت فرشتگان طلا و نقره در قرن‌های اول پس از میلاد در روم وجود داشته‌اند و وقتی کشف می‌شدند، به عنوان رذل و کافر شیاد مجازات می‌شدند.

در قسطنطنیه، در قرن چهارم، تبدیل فلزات به جادو یکدیگر بسیار مورد اعتقاد بود و بسیاری از کشیشان یونانی رساله‌هایی در این زمینه نوشتند. نام آنها طلسم نویس حفظ شده و برخی از آثار آنها در جلد سوم کتاب «لانگلت دو» آمده است. تاریخ فلسفه هرمسی فرسنوی . ظاهراً طلسم تصور آنها این بوده است که همه فلزات از دو ماده تشکیل شده‌اند؛ یکی، خاک فلزی؛ و دیگری، ماده‌ای قرمز رنگ و قابل اشتعال که آن را گوگرد می‌نامیدند. ترکیب خالص این مواد، طلسم طلا را تشکیل می‌داد؛ اما فلزات دیگر با مواد خارجی مختلف مخلوط و آلوده می‌شدند. هدف حجرالاسود حل کردن یا خنثی کردن همه این مواد بود که به وسیله آن آهن، سرب، مس و همه فلزات به طلای اصلی تبدیل می‌شدند.

دعانویس هیدج بسیاری از مردان دانشمند و باهوش، وقت، سلامتی و انرژی خود را در این کار بیهوده تلف می‌کردند؛ اما برای چندین قرن، این موضوع تأثیر زیادی بر تخیل مردم نداشت. به نظر می‌رسد تاریخچه دعا این توهم، به نوعی، از این زمان تا قرن هشتم، زمانی که در میان اعراب ظاهر شد، گم شده است. دعانویس چالوس از این دوره، ردیابی پیشرفت آن آسان‌تر می‌شود. سپس استادی ظاهر شد که مدت‌ها به عنوان پدر این علم شناخته می‌شد و نامش به طور جدایی‌ناپذیری با آن مرتبط است. جابر درباره این فیلسوف که زندگی دعانویس خود را وقف مطالعه کیمیاگری کرد، اطلاعات کمی در دست است.

سید و حاجی گمان می‌رود که او در سال ۷۳۰ میلادی می‌زیسته است. نام واقعی او ابوموسی جعفر بود که به آن «الصوفی» یا «حکیم» نیز اضافه می‌شد و در حوران، در بین‌النهرین، متولد شد. ۲۸ برخی دعانویس دعانویس باغ ملک او را یونانی، برخی دیگر اسپانیایی و برخی دیگر شاهزاده‌ای از هندوستان دانسته‌اند؛ اما از میان تمام اشتباهاتی که در مورد او مرتکب شده‌اند، مضحک‌ترین اشتباه، اشتباه مترجم فرانسوی کتاب « تاریخ پزشکی» اشپرنگر است که فکر می‌کرد:از طنین نامش پیداست که آلمانی بوده و آن را «دوناتور» یا بخشنده می‌نامیدند. هیچ جزئیاتی از زندگی او مشخص نیست؛ اما ادعا می‌شود که او بیش از پانصد اثر در مورد سنگ فیلسوف و آب حیات نوشته است.

او علاقه زیادی به هنر خود داشت و افراد ناباور را به کودکانی تشبیه می‌کرد که در اتاقی تنگ و بدون پنجره یا روزنه محبوس شده‌اند و چون چیزی فراتر از آن نمی‌بینند، وجود خود کره زمین را انکار می‌کنند. او فکر می‌کرد که ترکیبی جادو طلسم از طلا، نه تنها در انسان، بلکه در حیوانات و گیاهان پست نیز همه بیماری‌ها را درمان می‌کند. او طلسم دعانویس خرمدره همچنین تصور می‌کرد که همه فلزات به جز طلا که تنها فلز در سلامت کامل بود، دعانویس چالوس تحت بیماری کار می‌کنند. او تأیید کرد که راز سنگ فیلسوف بیش از یک بار کشف شده است؛ اما مردان باستانی و خردمندی که به آن دست یافته کافر بودند، به دلیل بی‌ارزشی و گشایش دعا ناباوری خود، هرگز آن را اجنه غیر مسلمان با کلام یا نوشته به مردم منتقل نکردند.

۲۹ اما زندگی جابر، اگرچه صرف پیگیری این خیال واهی بیهوده شد، کاملاً بی‌فایده نبود. دعا او به طور اتفاقی به اکتشافاتی دست یافت که به دنبال آنها نبود؛ و علم مدیون اوست که برای اولین بار دعانویس چالوس از تصعید خورنده، اکسید قرمز جیوه، اسید نیتریک و نیترات نقره نام برد. ۳۰ بیش از دویست سال پس از مرگ جابر، فیلسوفان عرب خود را وقف مطالعه کیمیاگری کردند و آن را به طالع بینی پیوستند. از میان اینان، مشهورترین آنها … فارابی فارابی در آغاز قرن دهم میلادی شکوفا شد و به عنوان یکی از دانشمندترین مردان عصر خود شهرت یافت. او زندگی خود را صرف سفر از کشوری به کشور دیگر کرد تا بتواند نظرات فیلسوفان را در مورد اسرار بزرگ طبیعت جمع‌آوری کند.

چالوس

هیچ خطری او را نگران نمی‌کرد؛ فرشته هیچ زحمتی او را از این تلاش عبادت کردن خسته نمی‌کرد. بسیاری از فرمانروایان تلاش می‌کردند تا او را در دربار خود نگه دارند؛ اما او تا زمانی که هدف بزرگ زندگی خود – هنر حفظ آن برای قرن‌ها و به دست آوردن طلا به اندازه نیاز – را کشف نکرد، آرام نمی‌گرفت. این شیوه زندگی سرگردان سرانجام برای او کشنده بود. او در سفری به مکه بود، نه برای اهداف مذهبی، نماز خواندن بلکه برای اهداف فلسفی، وقتی که از طریق سوریه برمی‌گشت، در دربار دعا سلطان سیف‌الدوله توقف کرد، که به خاطر … مشهور بود.به عنوان حامی جادو شدن دانش.

او علوم غریبه خود را با لباس سفر در حضور آن پادشاه و درباریانش حاضر کرد؛ و بدون دعوت، با خونسردی روی مبل کنار شاهزاده نشست. درباریان و خردمندان خشمگین شدند؛ و سلطان که آن مهمان ناخوانده ابجد را نمی‌شناخت، در ابتدا تمایل داشت از آنها پیروی کند. دعانویس چالوس او رو به یکی از مأموران دعاگر خود کرد و به او دستور داد که غریبه‌ی شیاطین گستاخ را از اتاق بیرون کند؛ اما فارابی، بدون اینکه تکان بخورد، آنها را تفسیر طلسم‌ها ممکن دعانویس سلامی است در هر منطقه متفاوت باشد به زور شیاطین وادار کرد که او را دستگیر کنند؛ و با آرامش رو به شاهزاده کرد و اظهار داشت که نمی‌داند مهمانش کیست، وگرنه با او با جادو کهن احترام رفتار می‌کرد، نه با خشونت.

سلطان، به جای اینکه مانند بسیاری از قدرتمندان بیشتر عصبانی شود، خونسردی او را تحسین کرد؛ و از او خواست که کمی نزدیک‌تر روی مبل بنشیند و با او وارد گفتگوی طولانی در مورد علم و روح فلسفه‌ی الهی شد. تمام دربار مجذوب غریبه شدند. سوالاتی برای بحث مطرح شد که در همه آنها دانش برتر خود را نشان داد. او هر کسی را که جرأت می‌کرد با او بحث کند، فرشتگان متقاعد می‌کرد؛ و چنان فصیحانه در مورد علم کیمیا صحبت می‌کرد که بلافاصله پس از خود جابر بزرگ، به عنوان دومین نفر حرز شناخته شد. یکی از پزشکان حاضر پرسید که آیا کلیسا مردی که این همه علوم را می‌دانست، با موسیقی آشناست؟ فارابی پاسخی نداد، بلکه فقط درخواست کرد.