دعانویس دابودشت

و هنگامی که دارگنسون، مردی فداکار به منافع نایب‌السلطنه، به مقام صدراعظمی خالی منصوب و همزمان وزیر دارایی شد، آنها بیش از جادو پیش دعا خشن شدند. اولین اقدام وزیر جدید باعث کاهش بیشتر ارزش سکه شد. برای از دعانویس بین بردن سکه‌های طلا ، دعانویس دابودشت دستور جادوگر داده شد افرادی که چهار هزار لیور مسکوک و هزار لیور سکه طلا به ضرابخانه می‌آورند ، باید پنج هزار لیور سکه دریافت کنند. دارگنسون با تمام قوا تلاش می‌کرد تا از چهار هزار لیور قدیمی و بزرگتر، پنج هزار لیور جدید تعویذ و کوچک‌تر ایجاد کند، در حالی که از اصول واقعی تجارت و اعتبار بسیار بی‌اطلاع بود و نمی‌دانست چه آسیب بزرگی به کافر هر دو وارد می‌کند.

دعانویس : پارلمان بی‌درنگ به بی‌سیاستی و خطر چنین سیستمی پی برد و بارها به نایب‌السلطنه اعتراض کافر کرد. نایب‌السلطنه از پذیرش دادخواست‌های آنها خودداری کرد، زمانی که پارلمان با اعمال قدرتی جسورانه و بسیار غیرمعمول، دستور داد که هیچ پولی جز پول استاندارد قدیمی دریافت نشود. نایب‌السلطنه حکمی را به دیوان عدالت احضار کرد و فرمان را لغو کرد. پارلمان مقاومت کرد و فرمان دیگری صادر کرد. نایب‌السلطنه دوباره از امتیاز طلسم خود استفاده کرد و آن را لغو کرد، تا اینکه پارلمان با مخالفت شدیدتری مواجه شد.فرمان دیگری به فرشتگان تاریخ ۱۲ اوت ۱۷۱۸ تصویب شد که به فرشتگان موجب آن بانک لا از هرگونه دخالت، چه مستقیم و چه غیرمستقیم، در اداره درآمد منع شد؛ و همه خارجی‌ها، با مجازات سنگین، از دخالت در مدیریت امور مالی دولت، چه به نام خود و چه به نام دیگران، منع شدند.

دعانویس دابودشت

پارلمان، لا را عامل همه شرارت‌ها می‌دانست و برخی از اعضای شورا، با کینه توزی شدید خود، پیشنهاد کردند که او محاکمه شود و در صورت اثبات جرم، در دروازه‌های کاخ دادگستری به دار آویخته شود. دعانویس دابودشت نمای بیرونی یک کاخ. کاخ سلطنتی از باغ. لا، با وحشت فراوان، به کاخ سلطنتی گریخت و خود را به حمایت نایب‌السلطنه سپرد و دعا کرد که اقداماتی برای مطیع کردن پارلمان انجام شود. نایب‌السلطنه، هم به این دلیل و هم به دلیل اختلافاتی که در رابطه با مشروعیت دوک ماین و کنت تولوز، پسران پادشاه فقید، پیش آمده بود، چنین چیزی در دل دعانویس قیدار نداشت.

پارلمان در نهایت از دستگیری رئیس و دو نفر از اعضای شورا که به زندان‌های دوردست فرستاده شدند، وحشت‌زده شد. بدین ترتیب اولین ابر تیره بر چشم‌اندازهای لاو سایه افکند: او که از نگرانی خطر شخصی رها شده بود، توجه خود را به دعانویس گتوند پروژه معروفش در می‌سی‌سی‌پی معطوف کرد، پروژه‌ای که سهام آن، علیرغم مخالفت پارلمان، به اشارات آیینی در فرهنگ عامه دیده می‌شود سرعت در حال افزایش بود. در آغاز سال ۱۷۱۹،فرمانی منتشر شد که امتیاز انحصاری تجارت با هند شرقی، چین و دریاهای جنوبی و تمام دارایی‌های شرکت هند شرقی فرانسه که توسط کولبر تأسیس شده بود را به شرکت می‌سی‌سی‌پی اعطا می‌کرد. در نتیجه این افزایش چشمگیر تجارت، شرکت عنوان فرشتگان «شرکت هند شرقی» را که مناسب‌تر بود، برای خود برگزید و پنجاه هزار سهم جدید ایجاد کرد.

چشم‌اندازهایی که اکنون توسط لا ارائه می‌شد، بسیار عالی بودند. او قول سود سهام سالانه طلسم دویست لیور برای هر سهم پانصد لیوری را داد که از آنجایی که سهام به صورت اوراق بهادار به ارزش اسمی آنها پرداخت می‌شد، اما فقط ۱۰۰ لیور ارزش داشت، نرخ سود حدود ۱۲۰ درصد بود. خیابانی که آدم‌های زیادی در آن رفت و آمد دارند. خانه قانون; RUE DE QUINCAMPOIX. شور و شوق عمومی که مدت‌ها بود رو به شماره ملا افزایش بود، دعانویس دابودشت نتوانست در برابر چنین چشم‌انداز باشکوهی مقاومت کند. حداقل سیصد هزار درخواست برای پنجاه هزار سهم جدید ارائه شد و خانه لاوخیابان کوینکامپوا از صبح تا شب مملو از متقاضیان مشتاق بود.

از آنجایی که جلب رضایت همه آنها غیرممکن بود، چند هفته طول کشید دعا نویسی تا فهرستی از سهامداران جدید خوش‌شانس تهیه حرز شود و در این مدت بی‌صبری عمومی به اوج خود رسید. اجنه غیر مسلمان دوک‌ها، مارکیزها، کنت‌ها، به همراه دوشس‌ها، مارچیونس‌ها و کنتس‌هایشان، هر روز ساعت‌ها در شیطان خیابان‌ها جلوی در خانه آقای لا منتظر می‌ماندند تا نتیجه را بدانند. سرانجام، برای جلوگیری از هجوم جمعیت عوام که به هزاران نفر می‌رسیدند و تمام خیابان را پر کرده بودند، در خانه‌های مجاور آپارتمان گرفتند تا بتوانند دائماً در نزدیکی معبدی باشند که پلوتوس جدید از دعانویس آنجا ثروت را پخش فرشتگان می‌کرد.

هر روز ارزش سهام قدیمی افزایش می‌یافت و درخواست‌های جدید، که ناشی از رویاهای طلایی کل ملت شیاطین بود، چنان زیاد می‌شد که ایجاد حداقل سیصد هزار سهم جدید، هر کدام به ارزش پنج کیمیاگری هزار لیور، به صلاح دانسته شد تا نایب‌السلطنه بتواند از شور و شوق عمومی برای پرداخت بدهی ملی استفاده کند. برای این منظور، مبلغ هزار و پانصد میلیون لیور لازم بود. اشتیاق ملت به حدی بود که اگر دولت اجازه می‌داد، سه برابر این مبلغ تعهد طلسم می‌شد. لا اکنون در اوج رفاه خود بود و مردم به سرعت به اوج شیفتگی خود نزدیک می‌شدند. طبقات بالا و عبادت کردن پایین به گشایش طور یکسان سرشار از رویای ثروت بی‌کران بودند.

فرشته در میان اشراف، به جز دوک سنت سیمون و مارشال ویلارز، هیچ فرد سرشناسی وجود نداشت که موکل جن در خرید و فروش سهام فعالیت نداشته باشد. مردم از هر سن و جنس و شرایط زندگی در فراز و نشیب اوراق قرضه می‌سی‌سی‌پی دست به گمانه‌زنی می‌زدند. رمال خیابان کوینکامپوا پاتوق بزرگ دلالان بود و از آنجایی طلسم که خیابانی باریک و نامناسب کافران دعانویس زیار بود، به دلیل فشار شدید جمعیت، دعانویس دابودشت دائماً در آن تصادفاتی طلسم نویس رخ می‌داد. خانه‌های موجود در آن که طلسم در مواقع عادی هزار لیور اجاره سالانه ارزش داشتند، تا دوازده یا شانزده هزار لیور سود داشتند. یک کفاش که در آن غرفه‌ای داشت، با اجاره دادن ذکر آن و تهیه لوازم تحریر دعا نویس برای دلالان و مشتریانشان، روزانه حدود دویست لیور درآمد کسب می‌کرد.

جادو داستان از این قرار است که مردی گوژپشت که در خیابان ایستاده بود، با قرض اعمال صالح دادن قوز خود به عنوان میز تحریر به دلالان مشتاق، مبالغ قابل توجهی به دست آورد! جمعیت کثیری نسخ خطی از افرادی که ابجد برای تجارت گرد هم آمده بودند، جمعیت بیشتری از تماشاگران را نیز مذهب به همراه آوردند. این جمعیت دوباره همه دزدان و افراد فاسد پاریس را به محل کشاند و شورش‌ها و اغتشاشات مداومی رخ داد. با فرا رسیدن شب، اغلب لازم بود متون کهن گروهی از سربازان برای پاکسازی خیابان اعزام شوند. جمعیتی. مردی روی لوحی که بر پشت یک گوژپشت قرار دارد، می‌نویسد.

گوژپشت. لا، که محل اقامتش را نامناسب یافت، به میدان واندوم نقل مکان کرد، جایی که جمعیت زیادی از داروغه‌ها به دنبالش رفتند. آن میدان وسیع به زودی به اندازه خیابان کوینکامپوا شلوغ شد:از صبح تا شب، این میدان، ظاهری شبیه به یک بازار مکاره داشت. غرفه‌ها و چادرهایی برای معاملات تجاری و فروش نوشیدنی‌ها برپا شده بود و قماربازان با میزهای رولت خود در وسط میدان مستقر می‌شدند و از جمعیت، خرمن طلایی یا بهتر است بگوییم، خرمن کاغذی درو می‌کردند. دعا بلوارها و باغ‌های عمومی متروکه شدند؛ گروه‌های خوشگذران ترجیح می‌دادند در میدان واندوم قدم بزنند، که به استراحتگاه شیک بیکاران و همچنین میعادگاه عمومی افراد پرمشغله تبدیل شده بود.

سر و صدا در تمام طول روز آنقدر زیاد بود که صدراعظم، که دادگاهش در میدان واقع شده بود، دعانویس به نایب‌السلطنه و شهرداری شکایت کرد که نمی‌توانست صدای مدافعان را بشنود. وقتی دعانویس دابودشت قانون به طلسم کار گرفته شد، تمایل خود را برای کمک به رفع مزاحمت ابراز کرد و به همین منظور با پرنس دو کاریگنان برای هتل دو سواسون که باغی به مساحت چندین هکتار در پشت آن داشت، قراردادی منعقد کرد. دابودشت معامله‌ای مقرون به صرفهبه این ترتیب، لا هتل را با قیمتی گزاف خریداری کرد و شاهزاده، باغ‌های باشکوه را به عنوان منبع سود جدید برای خود نگه داشت.

دابودشت

این باغ‌ها شامل مجسمه‌های زیبا و چندین فواره بودند و در مجموع با سلیقه‌ی زیادی چیده شده بودند. به محض اینکه لا در اقامتگاه جدیدش مستقر شد، فرمانی صادر شد که خرید و فروش سهام را در هر مکانی جز باغ‌های هتل دو سواسون ممنوع می‌کرد. در میان طلسم درختان، حدود جادو سیاه پانصد چادر و آلاچیق کوچک برای راحتی دلالان سهام برپا شد. رنگ‌های متنوع آنها، روبان‌ها و دعا پرچم‌های شاد که از آنها آویزان بود، جمعیت شلوغی که مدام در رفت و آمد بودند – زمزمه‌ی بی‌وقفه صداها، سر و صدا، موسیقی و ترکیب عجیب تجارت و لذت در چهره‌های جمعیت، همه با هم ترکیب شدند تا به این مکان حال و هوایی جادویی بدهند که پاریسی‌ها را کاملاً مسحور خود می‌کرد.

شاهزاده دو کاریگنان در حالی که این توهم ادامه داشت، سودهای هنگفتی به دست آورد. هر چادر به فرشتگان نرخ پانصد لیور در ماه اجاره داده می‌شد؛ و از آنجا که حداقل این محتوا ممکن است با مطالعه دیدگاه‌های جدید تکامل یابد. پانصد دعا نویسی چادر وجود داشت، درآمد ماهانه او تنها از این منبع باید بالغ بر ۲۵۰۰۰۰ لیور دعانویس دابودشت یا بیش از ۱۰۰۰۰ لیر استرلینگ بوده باشد. نمای بیرونی یک هتل. هتل دو سواسون. مارشال ویلارز، سرباز پیر و صادق، از دیدن حماقتی که هموطنانش را فرا گرفته بود، چنان آزرده خاطر شد که هرگز نتوانست با عصبانیت در این مورد صحبت کند. روزی این جنتلمن تندخو با کالسکه خود از میدان واندوم عبور می‌کرد کافران و از شیفتگی مردم چنان آزرده خاطر شد که ناگهان به کالسکه‌چی خود دستور توقف داد و سرش را از پنجره کالسکه بیرون آورد و نیم ساعت مشرکان تمام آنها را به خاطر «طمع نفرت‌انگیزشان» سرزنش کرد.