دعانویس خاوران

کنند. آنها این کار را کردند و دختر بلافاصله دچار حمله صرع شد. با این شواهد، آنها به زندان فرستاده شدند. دختر بعداً توسط فردی بی‌تفاوت لمس شد و قدرت تخیل او آنقدر زیاد دعانویس خاوران بود که با تصور اینکه دوباره جادوگران هستند، طلسم مانند گذشته دچار حمله شدید شد. با این حال، این به نفع متهم پذیرفته نشد. گزیده زیر، از گزارش‌های منتشر شده از محاکمه، نوع شواهد دریافتی را نشان می‌دهد: «ساموئل پیسی، اهل لیستوف (مردی خوب و هوشیار)، در ذکر حالی که سوگند یاد منابع سنتی، آیین‌های طلسم را توصیف می‌کنند می‌کرد، گفت که روز پنجشنبه دهم اکتبر گذشته، دختر کوچکترش، دبورا، حدوداً نه ساله، ناگهان چنان لنگ شد که نمی‌توانست روی انرژی مثبت پاهایش بایستد و این وضعیت تا هفدهم همان ماه ادامه داشت، تا اینکه طلسم کودک خواست به کناره‌ای در ضلع شرقی خانه، رو به دریا، برده شود.

دعانویس : و در حالی که او آنجا نشسته بود، امی دانی برای خرید شاه‌ماهی به خانه‌ی این پزشک معاینه‌کننده آمد، اما درخواستش رد شد. سپس او دو بار دیگر آمد، اما چون به دفعات رد شد، ناراضی و غرغرو رفت. در این لحظه، کودک دچار تشنج‌های وحشتناکی شد و از درد معده شکایت کرد، گویی با سوزن به او ضربه زده‌اند دعا و با صدایی شبیه به بچه گربه جیغ می‌کشید و این کافر وضعیت تا سی‌ام همان ماه ادامه یافت. این پزشک معاینه‌کننده همچنین می‌گوید که امی دانی، که مدت‌ها به جادوگری شهرت داشت، و فرزندش که در فواصل تشنج‌هایش مدام او را به عنوان علت اختلالش سرزنش می‌کرد و می‌گفت که ایمی مذکور بر او ظاهر شده و مذهب او را ترسانده فرشته است؛ خودش به ایمی مذکور مشکوک شد و او را عامل بیماری فرزندش دانست و او فرشتگان را در غل و زنجیر گذاشت.

دعانویس خاوران

دو روز بعد، دخترش الیزابت دچار چنان تشنج‌های عجیبی توسل شد که نمی‌توانستند دهانش را بدون ضربه زدن به زور باز کنند؛ و چون کودک کوچکتر نیز در همان شرایط بود، دعانویس خاوران همان درمان را برای او به کار بردند. هر دو کودک با ناراحتی شکایت داشتند که ایمی دانی و زن دیگری اجنه غیر مسلمان که آنها عادت و قیافه‌اش را توصیف کرده بودند، بر آنها ظاهر دعا شده و آنها را آزار می‌دادند و فریاد می‌زدند: «ایمی دانی آنجاست! رز کالندر آنجاست!» شخص دیگری که آنها را مبتلا کرده بود. تشنج‌های آنها یکسان نبود. گاهی اوقات از سمت راست لنگ بودند؛ گاهی اوقات از سمت چپ؛ و گاهی اوقات آنقدر دردناک که نمی‌توانستند لمس کردن را تحمل کنند.

گاهی اوقات از سایر جهات کاملاً خوب بودند، اما نمی‌توانستند بشنوند ؛ و گاهی اوقات نمی‌توانستند ببینند . گاهی اوقات به مدت یک، دو و یک بار به مدت هشت روز قدرت تکلم خود را از دست می‌دادند. گاهی اوقات دچار تشنج‌های غش کردن می‌شدند و وقتی می‌توانستند صحبت کنند، دچار تشنج می‌شدند.سرفه می‌کرد و خلط بالا می‌آورد و میخ‌های کج و معوج می‌گذاشت؛ و یک بار یک میخ بزرگ دو پنی، با بیش از چهل میخ؛ که او، به اعمال صالح فرشتگان عنوان معاینه‌کننده، دید که میخ به همراه بسیاری از میخ‌ها بالا آورده است. میخ و میخ‌ها در حیاط آورده شدند.

به این ترتیب بچه‌ها دو ماه به این کار ادامه دادند، که در این مدت، معاینه‌کننده اغلب آنها را مجبور به خواندن عهد جدید می‌کرد و مشاهده جادو می‌کرد قدیس که وقتی به دعا نویسی کلمات «خداوند عیسی» یا «مسیح» می‌رسند ، نمی‌توانند آنها را دین تلفظ کنند و دچار حمله می‌شوند. دعانویس خاوران وقتی به کلمه دعا «شیطان » یا «ابلیس» می‌رسند دعانویس ، با اشاره می‌گویند: «این نیش می‌زند، اما باعث می‌شود خوب درست صحبت کنم.» وقتی فرزندانش را در حالی که بدون امید به بهبودی عذاب می‌کشیدند، دید، آنها را نزد خواهرش، مارگارت آرنولد، در یارموث فرستاد، زیرا مایل بود امتحان کند که آیا تغییر هوا به آنها کمک می‌کند یا دعانویس قیدار خیر.

«مارگارت آرنولد شاهد بعدی بود. او در حالی که سوگند علوم غریبه یاد می‌کرد، گفت که حدود ۳۰ جادو سیاه نوامبر، الیزابت و دبورا پیسی به همراه برادرش به خانه‌اش آمدند و برادرش ماجرا جادو سیاه را برایش تعریف کرد و دعانویس گفت که فکر می‌کند فرزندانش جادو شده‌اند. او، این بازپرس، زیاد به این موضوع اهمیت نداد و فکر کرد که بچه‌ها حقه بازی کرده‌اند و خودشان سنجاق‌ها را در دهانشان گذاشته‌اند. بنابراین، همه سنجاق‌ها را از متون کهن لباس‌هایشان بیرون آورد و به جای سنجاق زدن، آنها را با نخ دوخت. اما با این وجود، آنها گاهی اوقات حداقل سی سنجاق را در حضور او بالا می‌آوردند و دچار تشنج‌های وحشتناکی دعانویس میرآباد می‌شدند.

در این تشنج‌ها، آنها به ایمی دانی و رز کالندر فریاد می‌زدند دعا و می‌گفتند که آنها را دیده‌اند و صدای تهدیدآمیز آنها را شنیده‌اند، مانند قبل؛ چیزهایی مانند موش اعمال مربوط به جادو دیده‌اند شیاطین که در خانه می‌دوند؛ و یکی از آنها یکی را گرفته و به داخل آتش انداخته که صدایی مانند موش ایجاد کرده است. بار دیگر، کودک کوچکتر، که بیرون از خانه بود، چیزی مانند زنبور خود را به زور وارد دهانش می‌کرد جفر که در آن کودک جیغ زنان به داخل می‌دوید. طلسم قبل از اینکه این معاینه‌کننده بتواند به طلسم او برسد، دچار حمله عصبی شد و یک میخ دو پنی با سر پهن بالا آورد.

پس از آن، این معاینه‌کننده از کودک پرسید که چگونه به این میخ رسیده است، وقتی که او پاسخ داد: «زنبور میخ را آورد و آن طلسم نویس را به زور وارد دهانم کرد.» در مواقع دیگر، دعانویس خاوران کودک بزرگتر دعا نویسی به این معاینه‌کننده گفت که مگس‌هایی را دیده است که سنجاق‌های کج را برایش می‌آورند. سپس دچار حمله عصبی می‌شد و چنین سنجاق‌هایی را بالا می‌آورد. یک بار کودک مذکور گفت که موشی دیده و جادو سیاه زیر میز خزیده تا آن را پیدا کند. و پس از آن، به نظر رسید که کودک طلسمات چیزی را در پیشبند خود گذاشته و گفته علوم غریبه است: «آن را شیاطین گرفته است.» سپس به سمت آتش دوید و آن را داخل آتش انداخت که برای این معاینه‌کننده چیزی شبیه به باروت روی آن ظاهر شد، اگرچه او خودش چیزی در دست کودک ندید.

یک بار کودک، که زبانش بند آمده بود، اما در غیر این صورت بسیار هوشیار بود، در خانه بالا و پایین می‌دوید و فریاد می‌زد: «هیس! هیس!» انگار مرغ دیده بود؛ اما این معاینه‌کننده نسخ خطی چیزی ندید. بالاخره کودک چیزی را گرفت و آن را به داخل آتش انداخت. بعد از آن، وقتیوقتی کودک می‌توانست صحبت کند، این ممتحن از او دعانویس پرسید که در آن زمان چه دیده است؟ او پاسخ داد که یک اردک دیده است. بار دیگر، کوچکترین کودک، پس از یک حمله ناگهانی، گفت که ایمی دانی با او بوده و او را وسوسه کرده که خودش را غرق کند، این محتوا برای مرور کلی اطلاعاتی و مفهومی در نظر گرفته شده است یا گلویش را ببرد، یا به هر طریق دیگری خودش را نابود کند.

بار دیگر، هر دو تعویذ بر سر ایمی دانی و رز کالندر فریاد زدند و گفتند: «چرا خودتان نمی‌آیید؟ چرا بچه‌هایتان را می‌فرستید تا ما را عذاب دهند؟» پرتره سر و شانه‌های یک مرد ریشو. دعانویس خاوران سر توماس براون. سر توماس براون مشهور، نویسنده کتاب «اشتباهات مبتذل »، نیز به شیاطین عنوان شاهد در دادگاه مورد بازجویی قرار گرفت. دعانویس خرمدره از سید و حاجی او خواسته شد تا نظر خود را در مورد سه نفر حاضر در دادگاه بیان کند، او گفت که به وضوح معتقد است که آنها جادو شده‌اند. او گفت که اخیراً در دانمارک جادوگرانی کشف شده‌اند که از همین روش برای شکنجه افراد استفاده می‌کنند، یعنی با فرو کردن سنجاق، سوزن و میخ‌های کج در بدن آنها.

او فکر می‌کرد که در چنین مواردی، شیطان از دعانویس طریق طبیعی، یعنی با تحریک و برانگیختن اخلاط فراوان، بر بدن انسان‌ها تأثیر می‌گذارد. او آنها را به طرز شگفت‌آورتری به همان بیماری‌هایی که بدن آنها معمولاً در معرض آن قرار دارد، مبتلا می‌کند. اینکه این تشنج‌ها ممکن است طبیعی باشند، خاوران و فقط تا حد زیادی توسط حیله‌گری شیطان تشدید می‌شوند و با بدخواهی این جادوگران همکاری می‌کنند. پس از اتمام شواهد، سر متیو هیل خطاب به هیئت منصفه گفت که از تکرار شواهد صرف نظر می‌کند تا از هرگونه اشتباهی جلوگیری شود و به هیئت منصفه گفت که دو چیز وجود دارد که باید در مورد آنها تحقیق کنند.

خاوران

اول، اینکه آیا این کودکان جادو شده‌اند یا نه؛ دوم، اینکه آیا این زنان آنها را جادو کرده‌اند یا نه. او گفت که رمال کوچکترین شکی ندارد که جادوگرانی وجود دارند؛ اول، کافران زیرا کتاب کیمیاگری مقدس آن را تأیید کرده است؛ دوم، زیرا خرد همه ملت‌ها، به ویژه ملت ما، قوانینی علیه جادوگری وضع کرده است که دلالت بر اعتقاد آنها به چنین جرمی دارد. او از آنها خواست که به شدت شواهد را رعایت کنند و از شیطانی خدا التماس کرد که قلب‌هایشان را به نگرانی جدی که در دست دارند، هدایت کند، زیرا محکوم کردن روح بی‌گناهان و آزاد کردن گناهکاران هر دو نزد خداوند منفور است.

سپس هیئت منصفه به جلسه‌ی خود پایان داد و حدود نیم ساعت بعد، حکم محکومیت حرز سیزده نفر احضار را صادر کرد. صبح روز بعد، بچه‌ها دعانویس خاوران به همراه پدرشان، در حالی که حالشان بسیار خوب بود و سلامتی معمول خود را بازیافته بودند، به اقامتگاه سر متیو هیل آمدند. وقتی از آقای پیسی پرسیده شد که حالشان از چه زمانی رو به بهبود است، پاسخ داد که نیم ساعت پس از محکومیت زندانیان، حالشان کاملاً خوب شده است. تلاش‌های زیادی برای وادار کردن زنان نگون‌بخت به اعتراف به گناهشان انجام شد؛ اما بی‌فایده بود و هر دو به دار آویخته شدند.