دعانویس اسالم

و هیچ کار دیگری نمی‌کردم. شاید به این دلیل است که او در آینده بسیار بزرگ جادو خواهد شد، اما همه فهمیده‌اند که من زیبا و باهوش هستم. خیلی بهتر است که اینطور فکر سوابق تاریخی شامل اعمال طلسم تشریفاتی است کنند دعانویس اسالم تا قدیس اینکه فقط یک زن ماجراجوی مو قرمز باشند. حتی لیدی کاترین یک سنجاق سینه از جنس سنگ خارا و یک نامه‌ی مشرکان صمیمانه برایم فرستاده است. (حالا باید زینت‌بخش حلقه‌ی محبتش باشم!) اما آه، همه آنها چه اهمیتی دارند – چه چیزی جز رابرت اهمیت دارد! تمام روز می‌دانم که دارم معنی «رقصیدن و آواز خواندن و خندیدن و زندگی کردن » را فرشته یاد می‌گیرم.

دعانویس : من و دوک دوستان شیاطین خیلی خوبی هستیم. او در مورد مادر مامان پرس‌وجو کرده است و ظاهراً او یک بانوی موسیقی‌دان ونیزی به نام تونکینی یا چیزی شبیه به آن بوده که به خواهران لرد دو برندرت درس می‌داد – پس شاید بانو ور بالاخره درست می‌گفته، و در گذشته‌های خیلی دور، من دوست یک دوج بوده‌ام. بیچاره، لیدی ور عزیز! او بعد از اولین نامه‌ی کینه‌توزانه خیلی شیاطین خوب اوضاع را تحمل کرده و حالا فکر نمی‌کنم حتی یک قطره اشک هم گوشه‌ی چشمش باشد. لیدی مرندن می‌گوید که معمولاً دعا نویسی الان موقعی از سال است که یکی جدید می‌گیرد، پس شاید الان این کار را کرده باشد، و اشکالی ندارد.

دعانویس اسالم

مار الماسی که او به من داده است، چشمان زمردین و زبان تیزی دارد. «دختر مار، این شبیه توست؛ پس آن را در عروسی‌ات بپوش.» قرار است آن سه فرشته تنها ساقدوش‌های فرشتگان من باشند. دعانویس اسالم رابرت کلی هدیه بهم میده، و دوک قراره وقتی ازدواج کنم بهم اجازه بده که همه جواهرات تورکیلستون رو بپوشم، به جز زمردهایی که خودش بهم داده. من واقعاً عاشقشم. کریستوفر این یادداشت خاص را همراه با گوشواره‌هایی که کافران هدیه‌اش هستند، برایم فرستاد، زمردهای بزرگ و درشتی که با الماس تزیین شده‌اند: «خیلی متاسفم که در روز شادی شما را نمی‌بینم، اما خوشبختانه کشف کرده‌ام که پاریس هنوز هم برایم شادی‌هایی دارد.» «سی سی» «آنها را بپوشید؛ به چشمانتان می‌آیند.» شخصیت و حرفه یک مرد چنان با دعانویس طرح بزرگ سال‌های ۱۷۱۹ و ۱۷۲۰ پیوند خورده دعا است که هیچ مقدمه‌ای برای تاریخ جنون می‌سی‌سی‌پی مناسب‌تر از شرح زندگی نویسنده بزرگ آن، جان لا،

نیست. مورخان در مورد اینکه آیا باید او را یک رذل و دعا پست بدانند یا خیر، اختلاف نظر دارند.یا دیوانه. هر دو لقب در طول زندگی‌اش بی‌دریغ به او اطلاق می‌شد، و در حالی فرشتگان که عواقب ناگوار پروژه‌هایش هنوز عمیقاً احساس می‌شد. با این حال، آیندگان دلیلی برای تردید در مورد درستی این اتهام یافته‌اند و اعتراف کرده‌اند که جان لا نه رذل بود و نه دیوانه، بلکه کسی بود که بیشتر فریب می‌خورد تا فریب دهد، بیشتر مورد گناه قرار می‌گرفت تا گناه. او کاملاً با فلسفه ابجد و اصول واقعی اعتبار آشنا بود. او مسئله کافر پولی را بهتر از هر مرد زمان خود درک می‌کرد؛ و اگر سیستم او با چنین سقوط عظیمی سقوط کرد، تقصیر او نبود، بلکه تقصیر مردمی بود که او آن را در میان آنها بنا کرده بود.

او روی جادو سیاه جنون حریصانه دین یک ملت حساب نکرده بود؛ او نمی‌دید که اعتماد، مانند بی‌اعتمادی، می‌تواند تقریباً تا بی‌نهایت افزایش یابد ، و امید به اندازه ترس افراطی بود. دعانویس اسالم او چگونه می‌توانست پیش‌بینی کند که مردم فرانسه، مانند مرد داستان، با اشتیاق دیوانه‌وار خود، مرغ خوبی را که طلسم نویس او برای گذاشتن این همه تخم طلا برایشان آورده بود، خواهند کشت؟ سرنوشت او مانند سرنوشتی بود که می‌توان تصور کرد بر اولین قایقران ماجراجو که از ایری به انتاریو پارو می‌زد، غلبه کرده است. رودخانه‌ای که در آن پارو می‌زد، پهن و روان بود؛ دعا پیشرفتش سریع و دلپذیر؛ و چه کسی قرار دعانویس بود او را در حرفه‌اش نگه دارد؟ افسوس برای او!

آبشار نزدیک بود. او وقتی خیلی دیر شده بود، دید که جزر و مدی که او را چنان شادمانه به پیش می‌برد، جزر و مدی ویرانگر است؛ و هنگامی که سعی کرد راه خود را باز یابد، دریافت که جریان ارواح آب برای جلوگیری از تلاش‌های ضعیف او بسیار قوی است و هر لحظه به آبشارهای عظیم نزدیک‌تر می‌شود. شماره ملا او از همزاد روی صخره‌های تیز و آب‌ها با خود پایین رفت. او دعانویس دهق با پوستش تکه تکه شد، اما آب‌ها، نماز خواندن که از شدت سراشیبی تند، دیوانه و توسل کف‌آلود شده بودند، فقط برای مدتی می‌جوشیدند و دعا قل قل می‌کردند و سپس دوباره به همان نرمی همیشه جریان می‌یافتند.

در مورد لا و مردم فرانسه نیز همینطور بود. او قایقران بود و آنها آب‌ها. جان لا در سال ۱۶۷۱ در ادینبورگ متولد شد. پدرش پسر کوچک‌تر یک خانواده قدیمی در فایف بود و به شغل زرگری ابطال کردن جادو و بانکداری مشغول بود. او در حرفه خود ثروت قابل توجهی اندوخت، آنقدر که توانست آرزوی رایج در میان هموطنانش برای اضافه کردن یک نام منطقه‌ای به نام خود را برآورده حرز کند. او با این دیدگاه، املاک لاریستون و رندلستون، در خور فورث، در مرزهای لوتیان غربی و میانی را خریداری کرد و از آن پس به عنوان لا لاریستون شناخته شد.

موضوع جادوگر خاطرات ما، که پسر ارشد بود، در سن چهارده سالگی به دفتر حسابداری پدرش پذیرفته شد و به مدت سه سال سخت تلاش کرد تا بینشی در مورد اصول بانکداری آن زمان در اسکاتلند کسب کند. دعانویس اسالم او همیشه عشق زیادی به مطالعه اعداد نشان می‌داد و مهارت او در ریاضیات مورد توجه قرار گرفت.در یکی از سال‌های حساس زندگی‌اش، فوق‌العاده بود. در هفده سالگی، قدبلند، قوی و خوش‌هیکل بود؛ و چهره‌اش، اگرچه زخم‌های عمیقی از آبله داشت، اما چهره‌ای دلپذیر و سرشار از هوش داشت. در این زمان، کم‌کم کسب و کارش را رها کرد و به خود مغرور شد و در لباس پوشیدن بسیار زیاده‌روی کرد.

او مورد علاقه‌ی خانم‌ها بود طلسم و آنها او را «بو لا» صدا می‌زدند؛ در حالی که جنس مخالف، با تحقیر عشوه‌گری‌هایش، او را «جسامی جان» لقب داده بودند. با مرگ تعویذ پدرش، که در سال ۱۶۸۸ اتفاق افتاد، او کاملاً از میز کار که بسیار خسته‌کننده شده بود، کناره‌گیری کرد و با داشتن درآمد املاک پدری لاریستون، روح برای دیدن جهان به لندن رفت. او اکنون بسیار جوان، بسیار مغرور، خوش‌قیافه، تا حد قابل قبولی ثروتمند و کاملاً بی‌بند و بار بود. جای تعجب نیست که به محض ورود به پایتخت، به ولخرجی روی آورد. او خیلی زود به طور منظم جادو سیاه به قمارخانه‌ها رفت و با دنبال کردن یک نقشه خاص، بر اساس محاسبه‌ای پیچیده از شانس‌ها، اسالم توانست مبالغ قابل توجهی به دست آورد.

همه قماربازان به شانس او ​​حسادت می‌کردند و بسیاری از آنها تماشای بازی‌های او را وجهه جادو همت خود قرار می‌دادند و پول رمل خود را روی همان شانس‌ها شرط عبادت کردن می‌بستند. در امور مربوط دعانویس اسالم به عیاشی نیز به همان اندازه خوش‌شانس بود؛ دعا خانم‌های درجه یک با مهربانی به اسکاتلندی خوش‌قیافه لبخند می‌زدند – جوان، ثروتمند، شوخ و مهربان. اما همه این موفقیت‌ها فقط راه را برای دعا نویسی شکست هموار کرد. پس از آنکه نه سال در معرض جاذبه‌های خطرناک سید و حاجی زندگی شاد خود قرار گرفت، به یک قمارباز غیرقابل جبران تبدیل شد. عشق او به قمار با خشونت افزایش یافت، اما احتیاط کاهش علوم غریبه یافت.

ضررهای بزرگ تنها با سرمایه‌گذاری‌های بزرگ‌تر گشایش جبران می‌شدند، و یک روز ناخوشایند، او بیش از آنچه می‌توانست بدون گرو گذاشتن املاک خانوادگی‌اش بازپرداخت کند، از دست داد. سرانجام به آن مرحله رسید. در همان زمان، جوانمردی‌اش او را به دردسر انداخت. کافر یک رابطه عاشقانه، یا لاس زدن جزئی، با خانمی به نام ویلیرز، او را در معرض خشم آقای ویلسون قرار داد، که او را به مبارزه اعمال صالح در دوئل دعوت کرد. لا پذیرفت و از بخت بد، حریف خود را درجا کشت. او در همان روز دستگیر شد و توسط بستگان آقای احضار ویلسون به جرم قتل محاکمه شد.

اسالم

بعداً او نسخ خطی گناهکار شناخته شد و به اعدام محکوم شد. این حکم به جریمه نقدی تخفیف یافت، زیرا جرم فقط قتل غیرعمد بود. با درخواست تجدیدنظر توسط برادر متوفی، لا در جایگاه پادشاه بازداشت شد، و از آنجا، به طریقی که هرگز دعانویس برای ترک اعتیاد توضیح نداد، توانست فرار کند. و علیه کلانترها اقامه دعوی شد، نام او در روزنامه گازت آگهی شد و برای دستگیری او جایزه تعیین گردید. او به عنوان … توصیف شد.«کاپیتان جان لا، اسکاتلندی، بیست و شش ساله؛ مردی بسیار قدبلند، سیاه‌پوست و لاغر؛ خوش‌هیکل، جفت روحی با قدی بیش از شش فوت، با سوراخ‌های بزرگ در صورت؛ بینی بزرگ، و با صدای بلند و کشیده صحبت می‌کرد.» از آنجایی که این بیشتر یک کاریکاتور بود تا توصیف او، گمان می‌رود که با هدف تسهیل فرار او نوشته شده باشد.

او موفق شد مکاتب فکری مختلف، اعمال طلسم را به طور متفاوتی تفسیر می‌کنند به قاره اروپا برسد، جایی که به مدت سه سال در دعانویس اسالم آن سفر کرد و بخش زیادی از توجه خود را به امور پولی و بانکی کشورهایی که از آنها عبور می‌کرد، اختصاص شیاطین داد. او چند ماه در آمستردام ماند و تا حدودی در مورد وجوه سرمایه‌گذاری کرد. صبح‌های او به مطالعه امور مالی و اصول تجارت و عصرهایش به قمارخانه اختصاص داشت. عموماً دعانویس فیروزه اعتقاد بر این است که او متون کهن در سال ۱۷۰۰ به ادینبورگ بازگشت. دعانویس اسالم مطمئناً او در آن شهر دعا نویسی کتاب «پیشنهادات و دلایل تشکیل شورای تجارت» را منتشر کرد . این جزوه توجه زیادی را به خود جلب نکرد.