دعانویس ماسال

با دیدن اضطراب برهمن، گوهری گرانبها از کلاه خود بیرون آورد و به او دستور داد که آن را به خانه طلسم ببرد و برای مخارج خانه به همسرش بدهد، و پس از آن برای بلعیدن تعویذ به جنگل دعانویس ماسال بازگردد. پیرمرد موافقت کرد و با قول جدی که بدون هیچ کوتاهی بازگردد، به خانه رفت. برهمن پس شیطانی از دادن گوهر به خانواده‌اش و گفتن پیمان خود با مار، به جنگل بازگشت. در این میان، مار به ناسپاسی پست خود اندیشیده بود. با خودش گفت: «آیا کشتن کسی که مرا از شعله‌های آتش نجات داد، درست است؟ نه! اگر امروز نتوانم شکاری پیدا کنم، ترجیح می‌دهم از گرسنگی بمیرم تا اینکه حامی‌ام را بکشم.» بنابراین وقتی فرشته برهمن پیر، به قولش عمل کرد، ظاهر شد، مار فرشتگان گوهر ارزشمند دیگری به او هدیه داد و پس از جادو ابراز آرزو که او[ 186 ]قرار بود مدت طولانی و با شادی

دعانویس : با همسر و فرزندانش زندگی کند، به راه خود رفت، در حالی که برهمن با شادی به خانه‌اش بازگشت. پادشاه ادامه داد: «همانطور که مار قصد داشت به ولی نعمت خود آسیب برساند، من نیز در طلسم خشم خود قصد داشتم وزیر وفادار و محافظ جانم، بودادیتا، را به قتل برسانم؛ و برای رهایی از این گناه بزرگ، هیچ کفاره‌ای نیست که نپذیرم.» سپس پادشاه آلاکسا دستور داد که هر روز در طول زندگی‌اش به هزار برهمن غذا داده شود و هدایای گرانبهای زیادی به عنوان کفاره خطای بزرگش در معابد توزیع شود. و از آن روز به بعد، بودادیتیا و سه ارواح همکارش از لطف سلطنتی بیشتری برخوردار شدند.

دعانویس ماسال

پادشاه آلاکسا با آن چهار وزیر وفادار، زندگی بسیار شاد و سلطنت بسیار پررونقی داشت. باشد که برای همه سعادت و خوشبختی باشد![ 187 ] مقدس ۱این نوع گفته اغلب در داستان‌ها برای اثبات سلطنت عادلانه یک پادشاه آمده است. عقیده هندو این است که تا زمانی که جادو عدالت و انصاف از ویژگی‌های حکومت یک پادشاه باشد، حتی حیواناتی که ذاتاً دشمن هستند نیز تمایل دارند که دعاگر با هم در دوستی زندگی کنند. وقتی باران به موقع نمی‌بارد یا قحطی در سرزمینی رخ می‌دهد و توجه خود را از علل منابع فولکلور به سنت‌های طلسم نمادین اشاره دارند طبیعی منحرف می‌کند، هندوی ارتدوکس می‌گوید که چنین پادشاهی اکنون به ناحق بر آنها سلطنت می‌کند و از این رو این فاجعه رخ می‌دهد.

— مترجم. ۲«تشخیص ویژگی‌های یک حیوان از روی گام‌هایش و غیره، اغلب در داستان‌های هندی دیده می‌شود. دقیقاً عکس این، داستان چهار مرد نابینا است که در مورد شکل یک فیل اختلاف نظر داشتند. دعانویس ماسال یکی از آنها رمل فقط گوش‌های فیل را لمس کرده بود و گفته بود که شبیه یک غربال است؛ دیگری سینه و پای جلویی را بررسی کرده بود و گفته بود که شبیه یک کنده ضخیم چوب است؛ سومی خرطوم را طلسمات لمس کرده کافر بود و گفته بود که شبیه یک چوب کج‌کن سنگین است؛ در حالی فرشتگان که چهارمی، که فقط دم را لمس کرده بود، اعلام کرد که کلیسا شبیه یک چنگک جاروب‌کننده است.» — دبلیو.

ای. کلوستون. ۳شنیدن صدای سوگواری الهه نگهبان روستا در شب، ایده‌ای بسیار باستانی است. طلسم این ایده، برای مثال، در داستان ویراوارا، در کتاب جادو سیاه افسانه‌های سانسکریت با عنوان «هیتوپادسا» نیز آمده است. سامباوی و اعمال مربوط به جادو ماهامای نام‌های مختلف کالی هستند – الهه‌ای خشمگین که به عنوان خدای مسئول وبا و آبله بسیار مورد پرستش قرار می‌گرفت. – ت. ۴یک گاتیکا = ۲۴ دقیقه.— ت. ۵ظاهراً تیرها به نوعی کافران مکانیزم متصل بودند که آنها را هنگام باز شدن کوزه تخلیه می‌کرد. «هیچ چیز جدیدی زیر نور خورشید وجود ندارد.» دینامیت شاید دعانویس کشفی مربوط به زمان خودمان باشد، اما «ماشین‌های جهنمی» که در خدمت قاتلان پادشاهان بودند، قدمتی باستانی دارند.

۶هندوها ، هنگام صرف غذا، روی زمین چمباتمه می‌زنند و به جای ظروف سفالی، برگ‌هایی روی آنها می‌گذارند که غذایشان را روی آنها سرو می‌کنند. — ت. ۷مبلغی پول که در مناطق مختلف جنوب هند متفاوت است. در کمک‌های مالی چولا، « پون » نیز یافت می‌شود. ۸کلمه‌ای هندی به معنای انبوه درختان. ۹فریب دادن مردم عادی به این روش در معابد هندو یک رسم بسیار رایج است. برخی شیادان به جمعیت اعلام می‌کنند که روح یک خدا یا الهه بر او قرار دارد ابجد و هر چه به ذهنشان می‌رسد را بر زبان می‌آورند. او گاهی اوقات با چنین «الهام‌هایی» برای رسیدن به اهداف شخصی خود نقشه می‌کشد.

افراد نادان به دعانویس شدت نسخ خطی توسط این شیادان گمراه می‌شوند و هندوهای فرهیخته این عمل را شیاطین به عنوان خرافات فاحش محکوم می‌کنند. — ت. ۱۰معادل ضرب‌المثل انگلیسی: دعانویس ماسال «نزاع بر سر نان ذکر و پنیر». ۱۱بامبوی کاملاً کافر رشد کرده و رسیده نوعی ذرت می‌دهد که وقتی رمال جمع‌آوری و پوست کنده می‌شود شبیه گندم است. شکارچیان غذای بسیار خوبی از دانه بامبو جادو و عسل می‌پزند.— ت. [ مطالب ] چهاردهم. میمون با اعمال صالح تام تام. 1 در جنگلی دورافتاده، میمونی زندگی می‌کرد و روح روزی هنگام خوردن سیب جنگلی، خار تیزی از درخت به نوک دمش رفت. جفر او تمام تلاشش را کرد تا آن را بیرون بیاورد، اما دعانویس خرمدره نتوانست.

بنابراین به نزدیکترین روستا رفت و سلمانی را صدا زد و از او خواست که با درآوردن خار، از او تشکر کند. میمون گفت: «دوست آرایشگر، خاری به دم من رفته است. لطفاً آن را در بیاور تا به تو پاداش دهم.» سلمانی تیغ خود را برداشت و شروع به بررسی دم کرد؛ اما همین که داشت خار را بیرون می‌آورد، نوک دم را هم برید. میمون بسیار خشمگین شد و گفت: «دوست آرایشگر، دمم را به من برگردان. اگر نمی‌توانی این کار را بکنی، تیغت را به من بده.» حالا آرایشگر با مشکل مواجه شده بود و چون نمی‌توانست نوک دم را سر جایش بگذارد، مجبور شد تیغش را به میمون بدهد.[ 188 ] میمون با تیغی که به حیله به دعا دست آورده بود به جنگل برگشت.

در راه به پیرزنی برخورد که داشت از درختی خشکیده هیزم می‌برید. میمون گفت: «مادربزرگ، مادربزرگ، این درخت خیلی دعا نویسی سفت است. بهتر است از این تیغ ​​تیز استفاده کنی، مذهب آنوقت به راحتی می‌توانی چوب‌هایت را ببری.» زن بیچاره دعانویس ماسال بسیار خوشحال شد و تیغ را از میمون گرفت. او هنگام بریدن چوب، البته تیغ را کند کرد و میمون که دید تیغش به این ترتیب خراب شده است، جفت روحی گفت: ماسال «مادربزرگ، تیغم را دعانویس نیاسر خراب کردی. پس یا باید سوختت را به من ابطال کردن جادو بدهی یا یک تیغ بهتر برایم تهیه کنی.» زن نتوانست تیغ دیگری تهیه کند. بنابراین سوختش را به میمون داد و آن روز بدون بار به خانه‌اش بازگشت.

میمون شیطون حالا بسته سوخت موضوع طلسم‌ها شامل لایه‌های تفسیری متعددی است خشک را روی سرش گذاشت و برای فروش آن به روستایی رفت. در آنجا با پیرزنی روبرو شد که کنار جاده نشسته بود و پودینگ درست می‌کرد. میمون به او گفت: «مادربزرگ، مادربزرگ، داری پودینگ درست می‌کنی و سوختت تمام شده. از سوخت من هم استفاده کن و کیک‌های بیشتری درست کن.» پیرزن از لطف او تشکر کرد و از سوخت او برای پودینگ‌هایش استفاده کرد. میمون حیله‌گر صبر کرد تا آخرین تکه سوختش هم تمام شود و سپس به شیطانی پیرزن گفت :[ 189 ] «مادربزرگ، مادربزرگ، سوختم را به من برگردان یا همه پودینگ‌هایت را به من بده.» او نمی‌توانست سوخت را به او برگرداند، بنابراین مجبور شد تمام پودینگ‌هایش را به او بدهد.

ماسال

میمونی که سبد پودینگ روی سرش بود، راه افتاد و رفت تا اینکه به یک پارایا ۲ رسید شیاطین که با یک تام تام به سمت او می‌آمد. میمون گفت: «برادر پارایا، من یک سبد پر از پودینگ دارم که به شما بدهم. آیا در عوض، شما هم تام تام خود را به من می‌دهید؟» پارایا دعا کافران با کمال میل پذیرفت، زیرا در آن زمان بسیار گرسنه بود و چیزی برای خوردن با خود نداشت. میمون حالا با تام تام به بالاترین شاخه یک درخت بزرگ رفت و در آنجا پیروزمندانه بر طبل خود شیطان کوبید و به افتخار چندین شعبده دعا بازی خود گفت: «دمم را از دست دادم و یک تیغ فرشتگان برداشتم؛ دوم دوم .» 3 «تیغ ریش‌تراشم را گم کردم و یک بسته سوخت گیر آوردم؛ دام دام.

دعانویس هیدج » «سوختم تمام شد و یک سبد پودینگ گرفتم؛ دوم دوم ». «پودینگ‌هایم را گم کردم و یک فرشتگان تام-تام گرفتم؛ دوم دوم .» بنابراین در این دنیای معصوم، شیادانی وجود دارند که به خاطر حیله‌های پلیدشان به زندگی خود افتخار می‌کنند.[ 190 ] ۱داستان «عروسی موش» دعانویس ماسال از پنجاب، عتیقه‌جات هند ، جلد یازدهم، صفحات ۲۲۶ به بعد را مقایسه کنید: با این حال، کیمیاگری در آنجا نکته اخلاقی بهتری از داستان استخراج شده است. ۲مردی از طبقه پایین؛ مطرود. ۳در پاسخ به صدای تام-تام. [ مطالب ] پانزدهم غرور مقدمه‌ی سقوط است. علوم غریبه معادل این ضرب‌المثل انگلیسی، ضرب‌المثلی در زبان تامیل وجود دارد به نام «آهامبا وَم اَلای الکَم » به معنای «غرور، نابودی می‌آورد»؛ و داستان زیر توسط مردم عادی برای روشن شدن آن روایت شده است.

در روستایی ده تاجر پارچه زندگی می‌کردند که همیشه با هم رفت و آمد می‌کردند. روزی روزگاری آنها به دوردست‌ها سفر کرده بودند و با پول زیادی که از فروش کالاهایشان به دست آورده بودند، به خانه بازمی‌گشتند. اتفاقاً در نزدیکی روستای آنها جنگلی انبوه وجود داشت و آنها یک روز صبح زود به آنجا کافران رسیدند. در آن جنگل سه دزد بدنام زندگی جادو سیاه می‌کردند که تاجران هرگز از وجود آنها چیزی نشنیده بودند و در حالی که هنوز در میانه‌ی جنگل بودند، دزدان با شمشیر و چماق در دست، جلوی آنها طلسم ایستادند و به آنها دستور دادند.