دعا برای ظالمین

می‌کرد از پنجره‌اش به آن نقطه ممنوعه نگاه کند، زیرا به او دستور داده شده بود که در باغ جلویی بازی کند و او را اسناد دعا برای ظالمین تاریخی سنت‌های طلسم را حفظ می‌کنند برای پیاده‌روی هوشیارانه با سیسیلی که عاشق قدم زدن و گپ زدن با دوستانش بود، می‌فرستادند، در حالی که شیطان کودک بیچاره صبورانه جادو منتظر می‌ماند تا داستان‌های طولانی کافران تعریف شوند. پرستاری از تبی مایه تسلی خاطر اصلی او بود؛ و آنقدر مهربان بود که دل گربه پیر با او نرم شیاطین شد و بالاخره واقعاً از صمیم قلب برای تمام نعلبکی‌های خامه، تکه‌های مرغ، نوازش‌های ملایم و کلمات محبت‌آمیزی که دخترک به او می‌گفت، تشکر کرد.

دعانویس : یک روز خانم هنی وقتی دید که بچه تنها در راهرو با یک کتاب مصور نشسته و گربه هم راحت در دامانش خوابیده، گفت: «خب، من اعلام می‌کنم! تب حتی برای من هم این کار را نمی‌کند.» باتن-رز با متانت پاسخ داد: «آمال‌ها همیشه مرا دوست دارند، حتی اگر مردم مرا دوست جادو نداشته باشند.» زیرا هنوز آن خانم تنومند را به خاطر اینکه از لذت‌های «مرد مبلغ مذهبی» محرومش کرده بود، نبخشیده بود. خانم هنی که حتی پس از گذشت چند روح روز هنوز از عصبانیتش کم نشده بود، با لحنی تند گفت: «برای این است که آن-آی-مالز نمی‌تواند ببیند که تو گاهی چقدر شیطنت می‌کنی.» «قبل از اینکه بروم، کاری می‌کنم همه دوستم داشته باشند.

دعا برای ظالمین

مامان جادو سیاه به من گفته، و من هم این کار را خواهم کرد. من می‌دانم چطور.» دعانویس و باتن با لبخندی هوشمندانه و کوتاه، سر تکان داد که شیاطین بسیار زیبا بود، در حالی که با افتخار اولین پیروزی‌اش را در آغوش می‌گرفت. «خواهیم دید.» و خانم هنی با بی‌حوصلگی آنجا را ترک کرد، در حالی که به کافران این فکر می‌کرد که آن موجود کوچک بعداً چه خیال عجیبی به سرش خواهد زد. خیلی زود مشخص شد؛ چون وقتی خانم هنی بعدازظهر از چرت طولانی‌اش پایین آمد، دعا برای ظالمین دید که رزاموند فرشتگان در اتاق نشیمن بزرگ و تاریک، با صدای بلند برای خواهرش کتاب می‌خواند.

آنها تضاد عجیبی ایجاد کرده بودند – پیرزن رنگ‌پریده، سفیدمو و ضعیف، با لباس رسمی، کلاه جادو بلند، بافتنی و چشمان سایه‌دارش؛ و کودک، گلگون و گرد، عجیب و شیرین، زینتی کوچک و زیبا برای اتاق قدیمی، در حالی که او در میان فنجان‌های چای و ظروف سفالی، ظروف چینی و مبلمان قدیمی، با تصاویر فرشتگان پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های بزرگ که پوزخند می‌زدند و به او خیره شده بودند، نشسته بود، ابطال کردن جادو گویی از دیدن چنین نواده کوچک و جذابی در میان آنها خوشحال و شگفت‌زده بود. خانم هنی که بعد از خواب احساس مهربانی بیشتری می‌کرد، پرسید: «خدا به بچه رحم توسل کند!

الان در چه حالی است؟» باتن در حالی که انگشت تپلش را روی جای خالی کتابش گذاشته بود و چشمانش پر از غرور از شغل بزرگسالی که برای خودش پیدا کرده بود، جواب داد: «دارم برای پسرعمه دعانویس خرمدره طلسمات پنی کتاب می‌خوانم، دعا برای ظالمین چون هیچ‌کس دیگری این کار را نمی‌کند، و چشم‌های ضعیفش اذیتش می‌کند، و او داستان دوست دارد، من هم دعانویس همینطور.» «چه کوچولوی مهربونی! او من را تنها پیدا کرد و می‌خواست سرگرمم کند؛ بنابراین داستانی پیشنهاد دادم که مناسب هر دوی ما باشد، و او دعا نویسی با کمی کمک، گاهی اوقات خیلی خوب از پسش برمی‌آید. سال‌هاست که «سوزان ساده» را نخوانده‌ام و واقعاً از آن لذت می‌برم.

ماریا اجورث همیشه نویسنده‌ی مورد علاقه‌ی من بود و هنوز هم فکر می‌کنم او از هر نویسنده‌ی مدرنی برای جوانان بسیار برتر است.» این را خانم پنی گفت و در حالی که از سرگرمی جدیدی که برایش فراهم شده بود، کاملاً سرزنده و خوشحال به نظر می‌رسید. «ادامه بده عزیزم؛ بذار بشنوم چقدر خوب می‌تونی بخونی.» ابجد و خانم هنی با گلدوزی‌هایش گوشه‌ی مبل نشست. بنابراین باتن شجاعانه شروع به کار دین کرد و دعا برای چشم نظر شیطانی آنقدر تلاش کرد که خیلی زود نفسش بند آمد. همین که مکث کرد، با نفس بریده گفت: «مگر سوزان دختر عزیزی نیست؟ او بهترین چیزها متون کهن را به دیگران می‌دهد و با چنگ‌نواز پیر مهربان است.

او او را، همانطور که طلسم تو امروز با دعا نوازنده کردی، از خانه بیرون نکرد و به او نگفت که ساکت باشد.» دعانویس «اندام‌ها مایه‌ی دردسر هستند، و من هرگز اجازه نمی‌دهم اینجا باشند. ادامه بده، و از بزرگترهایت انتقاد نکن، رزاموند.» دعا برای ظالمین «من و مامان همیشه در مورد داستان‌ها صحبت می‌کنیم و نکات اخلاقی آنها را انتخاب می‌کنیم. او این کار را دوست دارد.» با این جمله که با لحنی نسخ خطی دعا برای بازگشت معشوق از راه دور شیرین و نه بی‌مقدمه بیان شد، باتن تا انتها پیش رفت و گهگاه کلمه‌ای طولانی را بالا و پایین می‌کرد؛ و خانم‌های مسن، برخلاف میلشان، به داستان ساده‌ای که با آن صدای کودکانه خوانده می‌شد، علاقه‌مند بودند.

دعا حرف شنوی فرزند از پدر و مادر خانم پنی پرسید: «ممنون عزیزم، خیلی قشنگه، و ما هر روز یکی خواهیم داشت. حالا، چه کاری از دستم برمی‌آید برایت انجام بدهم؟» رمل دخترک با طلسم آهی آمیخته از خستگی و رضایت، فرهای موهایش را از پیشانی‌اش کنار زد. رزی در حالی که التماس‌کنان دستانش را به هم می‌فشرد، گفت: «بگذار به باغچه پشتی بروم و از سوراخ گره به گل‌های رز زیبا نگاه کنم. خیلی دلم می‌خواهد طلسم ببینم گل‌های رز خزه‌دار بیرون آمده‌اند و گیلاس‌ها رسیده‌اند یا نه.» «هیچ ضرری نداره، هنریتا. آره عزیزم، برو یه کم کت‌عنبه برای تابی بگیر، ببین بالزام‌ها هنوز آماده‌ن یا نه.» این پیشنهاد آخر موافقت خانم هنی را جلب کرد؛ و باتن فوراً رفت و مثل کره اسبی جوان در سراسر باغ جست و خیز می‌کرد، که حالا برایش لذت‌بخش به نظر می‌رسید.

در پشت خانه تابستانی، فضای باریکی بین آن و حصار کافر وجود داشت دعا برای ظالمین که وزغ‌های چاق و چله‌ای در آن زندگی دعا نویسی می‌کردند. رُزی با نگاه کردن به آنها، سوراخ بزرگی را در تخته‌های قدیمی دید و نوشتن دعا برای رزق و روزی خانه از طریق آن توانست منظره‌ای زیبا از چندین بوته گل رز، یک درخت و یک پنجره از خانه «مرد مبلغ مذهبی» را ببیند. از زمانی که گل‌فروشی رفته بود و بالا رفتن از درختان ممنوع شده بود، آرزوی یک نگاه دعا دیگر را داشت. شیطانی حالا با خوشحالی، صرف نظر از آقایان خالدار که با نگرانی به او خیره شده بودند، به گوشه مرطوب خزید و مقدس نگاهی دقیق به بهشت ​​ممنوعه آن سوی آن انداخت.

بله، «خزه‌ها» شکوفه داده بودند، گیلاس‌ها کاملاً قرمز بودند، و سر خاکستری آقای دوور، در حالی که با لباس خواب زرد عجیبش نشسته بود و مطالعه می‌کرد، کنار پنجره دیده می‌شد. باتن آرزو داشت وارد شود و آنقدر محکم به نرده‌های دعا برای ظالمین نفرت‌انگیز شیطانی تکیه داد که تخته پوسیده ترک خورد، تکه بزرگی از آن افتاد و او تقریباً به دنبالش جادو سیاه رفت، همانطور که روی کناره سبز پایین افتاد. حالا شکوه کامل گل‌های رز بر او آشکار شد و یک بوته انگور فرنگی دلپذیر در همان نزدیکی با توت‌های بنفش وسوسه‌انگیز که در دسترس بودند، خودنمایی می‌کرد. این بوته مهربان عبادت کردن سوراخ را پنهان می‌کرد، اما روزنه‌های خوبی برای دیدن از میان آن باقی می‌گذاشت؛ بنابراین کودک سر فرفری خود را بیرون آورد و با لذت به مرغ‌ها، گل‌ها، میوه‌ها و پیرمرد بی‌هوش که در فاصله کمی قرار داشت، خیره دعا برای نابودی ظالمین شد.

باتن که به خوبی می‌دانست موضوع طلسم‌ها در فرهنگ‌های مختلف به طور گسترده تفسیر می‌شود بهترین دوستش کیست، با خود فکر کرد: «این را به عنوان راز نگه می‌دارم؛ یا شاید به دخترعمو پنی بگویم و از او التماس کنم که اگر واقعاً قول می‌دهم هرگز داخل نروم، اجازه دهد نگاهی به داخل بیندازم.» موقع خواب، وقتی خانم پیر عزیز برای بوسیدن شب بخیر آمد، بوسه‌ای دعانویس که بقیه فراموش کرده بودند، رزی، همانطور که خانم پنی او را صدا می‌زد، درخواستش دعا برای حرف شنوی فرزند از پدر ومادر را مطرح کرد؛ و درخواستش اجابت شد، زیرا خانم پنی احساس می‌کرد موکل جن که این صلح‌طلب کوچک دیر یا زود با دعا جادوی زیبایش این شکاف را التیام خواهد بخشید، و بنابراین کاملاً آماده بود تا بی‌سروصدا به او کمک کند.

دعا ظالمین

روز بعد، موقع بازی، باتن داشت با عجله آخرین تکه نان جادو سیاه زنجبیلی‌اش را که دعا مجبور بود به جای خوردن در فضای باز، آن را درست و حسابی در اتاق غذاخوری بخورد، می‌خورد که ناگهان صدای غوغایی از باغ شنید و به سمت پنجره دوید و راکسی خدمتکار را دید که دنبال مرغی می‌دود، در حالی که خانم هنی روی پله‌ها ایستاده بود و دامنش را تکان می‌داد و فریاد می‌زد «بزن!» تا اینکه صورتش سرخ شد. «این بانتی سفیده، و حتماً اومده تو سوراخ من! اوه خدای من، امیدوارم نگیرنش! دخترعمه هنی گفت گردن اولین کسی که از بالای دیوار بپره رو می‌شکنه.» رزی هم رفت تا به شکار نماز خواندن بپیوندد؛ چون خانم هنی برای دویدن خیلی چاق کافران بود و راکسی هم پرنده‌ی سرزنده را برایش زیادی می‌دانست.

تعقیب و گریز طولانی و سختی بود؛ پرها بال زدند، دخترک نفسش بند آمد، رزی افتاد و خانم هنی اعمال مربوط به جادو جیغ زد و سرزنش دعا برای ظالمین کرد تا اینکه مجبور شد بنشیند و در سکوت تماشا کند. بالاخره بانتیِ بیچاره و شکار شده به سمت آلاچیق دوید، زیرا بال‌های چیده شده‌اش دعا نویس نمی‌توانستند او را از دیوار بالا ببرند. باتن به دنبالش دوید و غرش‌های غم‌انگیز به وضوح اعلام کردند که مرغ شیطون به دام افتاده است. خانم هنی در حالی که تلوتلو می‌خورد و می‌گفت که می‌خواهد گردنش را بشکند، در مسیر راه می‌رفت؛ و راکسی، خوشحال از اینکه استراحت می‌کند، با خوشحالی به دنبالش رفت.

نه دختر کوچولویی، نه شیاطین خروس ژولیده فرشتگان ای، ظاهر نشد. هر دو مثل جادو ناپدید شده بودند؛ و خانم و خدمتکار با حیرت به شماره ملا یکدیگر خیره شدند، تا طلسم اینکه دیدند پنجره‌ای که مدت‌ها بلااستفاده مانده بود.