دعای رسیدن به دوست پسر

که او از یک پسر غازچران بهتر است، صورت و لباس‌های ژنده‌اش را با گِل مالید و خود را به چنان موجود روح نفرت‌انگیزی تبدیل کرد که وقتی دعای رسیدن به دوست پسر کسی او را جادوگر می‌دید، همه به آن طرف جاده می‌رفتند. ملکه گاهی اوقات می‌گفت: «برو و فرشته خودت را بشوی، پاپارلو!» زیرا او کارش را آنقدر کلیسا خوب انجام می‌داد که ملکه به او علاقه پیدا می‌کرد. او پاسخ می‌داد: «اوه، اگر تمیز باشم، اعلیحضرت، احساس راحتی نخواهم کرد.» و سوت زنان به دنبال غازهایش می‌رفت. روزی اتفاق افتاد که به دلیل حادثه‌ای برای آسیاب‌های بزرگ آرد که شهر را تأمین می‌کردند، نانی برای خوردن وجود نداشت و ارتش پادشاه مجبور بود بدون آن سر کند.

دعانویس : وقتی پادشاه از این موضوع باخبر شد، آشپز را دعاگر فراخواند و به او گفت که تا صبح روز بعد باید تمام نانی را که تنور، هفت بار گرم شده، می‌تواند بپزد، آماده کرده باشد. مرد فقیر با ناامیدی فریاد زد: «اما، اعلیحضرت، این امکان ندارد. آسیاب‌ها تازه شروع به کار کرده‌اند و آرد تا عصر آسیاب نمی‌شود و من چگونه می‌توانم تنور را هفت فرشتگان بار در کافر یک شب گرم کنم؟» پادشاه احضار که وقتی چیزی به ذهنش خطور می‌کرد، به هیچ چیز گوش نمی‌داد، پاسخ داد: «این کار شماست. اگر در پختن نان موفق شوید، دخترم را به همسری خواهید گرفت، اما اگر شکست بخورید، سرتان طلسم هزینه آن را خواهد پرداخت.» حالا پاپارلو که از تالاری شیاطین که پادشاه در عبادت کردن آن فرمان می‌داد عبور می‌کرد، فرشتگان این سخنان را شنید و گفت: «اعلیحضرت، نترسید؛ من نان شما را می‌پزم.» پادشاه پاسخ داد: «بسیار اسناد تاریخی سنت‌های طلسم را حفظ می‌کنند خوب؛

دعای رسیدن به دوست پسر

اما اگر شکست شیطانی بخورید، با سرتان تاوان آن را خواهید داد!» و امضا کرد که هر دو باید از حضورش بروند. آشپز هنوز از فکر آنچه از دستش فرار کرده بود، می‌لرزید، دعای رسیدن به دوست پسر اما در کمال تعجب، پاپارلو اصلاً آشفته به نظر نمی‌رسید و وقتی شب شد، طبق معمول به خواب رفت. خدمتکاران دیگر وقتی دیدند که او آرام لباس‌هایش را درمی‌آورد، فریاد زدند: «پاپرارلو، تو نمی‌توانی به رختخواب بروی؛ تو به هر لحظه از شب برای کار خود نیاز خواهی داشت. به یاد داشته باش، با پادشاه نباید بازی کرد!» پاپارلو در حالی که خودش را کش و قوس می‌داد و خمیازه می‌کشید، پاسخ داد: «واقعاً اول باید کمی بخوابم.» و خودش را روی تختش انداخت گشایش و در یک لحظه به خواب عمیقی فرو رفت.

یک ساعت بعد، خدمتکاران آمدند و شانه‌اش را تکان دادند. گفتند: «پاپرلو، دیوانه طلسم شده‌ای؟ بلند شو، وگرنه ارواح عقلت را از دست می‌دهی.» او پاسخ داد: «اوه، بگذار کمی بیشتر بخوابم.» و این تنها چیزی بود که می‌گفت، هرچند خدمتکاران بارها در شب برمی‌گشتند و او را بیدار می‌کردند. بالاخره سپیده دعای برای عزیز شدن نزد شوهر دمید و خدمتکاران به اتاق او شتافتند و فریاد زدند: «پاپرارلو! پاپرارلو! برخیز، پادشاه دارد می‌آید. تو نان نپخته‌ای و مطمئناً سرت را خواهد برید.» پاپارلو در حالی که از رختخواب بیرون می‌پرید، پاسخ داد: «اوه، اینقدر جیغ نزن.» و طره پیشینه تاریخی مو را در دست گرفت و کافران به آشپزخانه رفت.

دعای خرید ماشین فوری و ناگهان! نان‌ها روی هم انباشته شده بودند – چهار، پنج، شش تنور پر از نان، دعا و هفتمین تنور هنوز منتظر بیرون آوردن از تنور بود. خدمتکاران ایستادند و با تعجب خیره شدند، و پادشاه گفت: «آفرین، پاپارلو، دخترم را به دست آوردی.» و با خود فکر کرد: «این مرد واقعاً باید یک جادوگر باشد.» دعای رسیدن به دوست پسر اما دعانویس وقتی شاهزاده خانم شنید که چه چیزی در انتظارش است، به شدت گریه کرد و اعلام کرد طلسم که هرگز، هرگز با آن پاپارلوی کثیف ازدواج نخواهد کرد! با این حال، پادشاه به اشک‌ها و دعاهای او توجهی نکرد و چند شماره ملا روز نگذشت که عروسی با شکوه فراوان برگزار فرشتگان شد، اگرچه داماد زحمت شستن خود را به خود نداده بود و مانند قبل کثیف بود.

وقتی شب فرا رسید، او طبق معمول برای خوابیدن در میان غازهایش رفت و شاهزاده خانم نزد پادشاه رفت و گفت: «پدر، از شما التماس می‌کنم که آن پاپارلوی وحشتناک را اعدام کنید.» پدرش پاسخ داد: «نه، نه! او یک جادوگر بزرگ است و قبل از اینکه او را بکشم، ابتدا باید راز قدرت او را بفهمم شیطانی و سپس – خواهیم دید.» کمی بعد از این، جنگی درگرفت و همه در کاخ مشغول صیقل دادن زره و تیز کردن شمشیرها بودند، زیرا پادشاه و دعا نویس پسرانش قرار بود در پیشاپیش ارتش سوار شوند. سپس پاپارلو غازهایش را گذاشت و آمد و به پادشاه گفت که او نیز می‌خواهد به جنگ برود.

پادشاه به او اجازه داد و گفت که می‌تواند به اصطبل برود و هر اسبی را که دوست دارد از اصطبل بردارد. بنابراین پاپارلو اسب‌ها را با دقت بررسی کرد، اما به جای انتخاب یکی از آن موجودات باشکوه و آراسته که پوستشان مانند ساتن می‌درخشید، یک موجود لنگ ضعیف را انتخاب کرد، روی آن زین گذاشت و به دنبال دیگر سربازانی که در خدمت پادشاه بودند، دعای رسیدن به دوست پسر سوار شد. خیلی زود ایستاد و به آنها گفت: «اسب من دیگر نمی‌تواند جلوتر برود. شما باید بدون من به جنگ بروید و من اینجا می‌مانم و چند سرباز کوچک سفالی می‌سازم و در دعا نبرد بازی می‌کنم.» مردان به خاطر این رفتار کودکانه‌اش به او خندیدند و به دنبال اربابشان دعای معراج برای ازدواج با معشوق رفتند.

به محض اینکه آنها از نظر ناپدید شدند، پاپارلو موهای فر خود را بیرون آورد و علوم غریبه برای خود بهترین زره، تیزترین شمشیر دعانویس و سریع‌ترین اسب جهان را آرزو کرد و لحظه‌ای بعد با تمام سرعت دعا به سمت میدان نبرد تاخت. نبرد از قبل شروع شده بود و دشمن داشت بهترین استفاده را از آن می‌کرد که شیاطین پاپارلو سوار بر اسب از راه رسید کیمیاگری و در یک لحظه سرنوشت روز تغییر کرد. این شوالیه عجیب شیطان و غریب از چپ و راست او را احاطه کرده بود و شمشیرش محکم‌ترین زره و قوی‌ترین سپر را سوراخ می‌کرد.

او واقعاً “یک لشکر در خود” بود و دشمنانش از مقابل او فرار مذهب می‌کردند و فکر می‌کردند که او تنها اولین نفر از دسته‌ای از چنین جنگجویانی است که هیچ کس نمی‌تواند در برابر آنها مقاومت کند. وقتی نبرد تمام شد، پادشاه او را فراخواند تا از کمک به موقعش تشکر کند و بپرسد چه پاداشی باید به او بدهد. پاسخ دعای برای عاشق شدن مرد او این بود: دعا رسیدن به دوست “هیچ چیز جز انگشت کوچک شما، اعلیحضرت”. و پادشاه انگشت کوچک او را برید و به پاپارلو داد، که تعظیم کرد و آن را در شنل خود پنهان کرد. سپس او مزرعه را ترک کرد و وقتی سربازان برگشتند، او را دیدند جفت روحی که هنوز در جاده نشسته و مشغول ساختن ردیف‌های کاملی از عروسک‌های کوچک گلی است.

روز بعد پادشاه برای نبرد دیگری بیرون رفت و دوباره پاپارلو، سوار بر اسب لنگ خود، ظاهر شد. مانند روز قبل، او در جاده توقف کرد و نشست تا سربازان توسل سفالی خود را بسازد. سپس بار دوم برای خود زره، فرشتگان شمشیر و اسبی تیزتر و بهتر دعای رسیدن به دوست پسر از اسب‌های قبلی آرزو کرد و پس از بقیه تاخت. او درست به موقع رسیده بود: دشمن تقریباً ارتش پادشاه را عقب رانده بود و مردان به یکدیگر زمزمه می‌کردند که اگر شوالیه عجیب به زودی به کمک آنها نیاید، همه آنها مرده‌اند. ناگهان کسی جادو فریاد زد: «کمی بیشتر صبر کنید، من او را از دور می‌بینم؛ و زره او درخشان‌تر می‌درخشد و جادو کهن اسبش سریع‌تر از دیروز می‌دود.» سپس آنها با روحیه‌ای تازه به مبارزه ادامه دادند تا اینکه شوالیه از راه رسید و خود را به میان نبرد دعایی برای صبح زود بیدار شدن انداخت.

دعا دوست

دعانویس مانند تعویذ قبل، دشمن از او عقب‌نشینی کرد و در عرض چند دقیقه پیروزی شیاطین از آن پادشاه شد. اولین کاری که فاتح انجام داد این بود که شوالیه را احضار کرد تا از کمک به موقعش تشکر کند و بپرسد چه هدیه‌ای می‌تواند جادو سیاه به کافر عنوان قدردانی به او بدهد. شوالیه پاسخ داد: «گوش اعلیحضرت.» و از آنجایی که پادشاه نمی‌توانست از حرفش برگردد، آن را برید و به او داد. پاپارلو تعظیم کرد، گوش را حاجت گرفتن داخل شنلش گذاشت و سوار بر اسب رفت. عصر، وقتی همه از نبرد برگشتند، او آنجا بود، این محتوا اطلاعات کلی مربوط به طلسم را خلاصه می‌کند جادو در جاده نشسته بود و عروسک‌های گلی می‌ساخت.

روز سوم نیز همین اتفاق افتاد و این بار او به عنوان پاداش کمکش، بینی پادشاه را خواست. از دست طلسم دادن بینی حتی از از دست دادن گوش یا انگشت هم بدتر دعای رسیدن به دوست پسر است و پادشاه در مورد اینکه آیا باید این کار را انجام دهد جادو یا نه، مردد بود. با این حال، او همیشه به شرافت خود افتخار می‌کرد، بنابراین بینی خود را برید و آن را به پاپارلو داد. پاپارلو تعظیم کرد، بینی را در شنل خود گذاشت و سوار بر اسب رفت. عصر، وقتی پادشاه از نبرد بازگشت، پاپارلو را در جاده دید که در حال ساختن عروسک‌های گلی دعای مجرب برای کنترل خشم بود.

و پاپارلو از خواب بیدار شد و به او گفت: «می‌دانی من کیستم؟ من پسر غاز کثیف تو هستم، با این حال تو انگشت، گوش و بینی‌ات را به من داده‌ای.» آن شب، وقتی پادشاه سر میز شام نشست، پاپارلو وارد شد و گوش و بینی و انگشتش را روی میز گذاشت، برگشت و به اشراف و درباریانی که در خدمت پادشاه بودند گفت: «من شوالیه شکست‌ناپذیری هستم که سه بار برای کمک به شما سوار شدم، و من هم پسر پادشاه هستم، کافران و نه پسر غاز، آنطور که همه شما فکر می‌کنید.» و او رفت قدیس و خودش را شست و لباس‌های زیبا پوشید ابطال کردن جادو و دوباره وارد تالار شد، آنقدر خوش‌قیافه به نظر می‌رسید که شاهزاده خانم مغرور فوراً عاشق او شد.