دعانویس بافت

و «نامه جایگزین» هم در داستان‌های عامیانه اروپایی (به فهرست من مراجعه کنید) و هم در داستان‌های عامیانه هندی (Temple, Analysis, II. iv. b, 6, شیطانی p. 410) مکرراً به کار می‌روند . ایده پسری از هفت مادر فقط می‌تواند در یک کشور چندهمسری دعانویس بافت مطرح اعمال صالح شود. این ایده در «Punchkin»، فوق ، شماره iv.؛ Day, Folk-Tales of شیاطین Bengal ، 117 seq.؛ هند مفاهیم تجلی در سنت‌های معنوی پدیدار می‌شوند باستان، i. 170 (Temple, lc، lc ، 398) آمده است. ملاحظات. کافران — م. کاسکین ( Contes de Lorraine ، صفحه xxx.) اشاره می‌کند که چگونه در یک داستان سیسیلی، گونزنباخ ( Sizil. Mähr. No. 80)، هفت ملکه به هفت دخترخوانده جادوگر حسود تبدیل می‌شوند که باعث می‌شود چشمانشان از حدقه بیرون آورده شود.

دعانویس : بنابراین، اگرچه م. کاسکین به این موضوع اشاره نمی‌کند، محتمل است که «مادرخوانده حسود» داستان‌های عامیانه (به فهرست کلیسا من، بخش بعدی مراجعه کنید) در اصل یک زن مشترک حسود بوده است. اما در شیطانی مورد لحن اخلاقی جاتاکاها باید برای همه خوانندگان آنها آشکار باشد. چرا که آنها حتی دعا می‌توانند نوزاد تار را نیز اخلاقی کنند (به زیر ، یادداشتی درباره «دیو با موهای دعا نویسی ژولیده»، شماره دعا 25 مراجعه کنید).

دعانویس بافت

جفر هجدهم. غرور پیش از سقوط می‌آید. من اعداد بازرگانی هندی را به نسخ خطی اعداد «عامیانه معکوس» انگلیسی تبدیل کرده‌ام که تطابق بسیار خوبی گشایش ایجاد می‌کنند. نوزدهم. داستان‌های بیدارکننده ، صفحات مشرکان ۲۴۷-۲۸۰، با حذف «چگونه راجا رسالو متولد شد»، «چگونه عبادت کردن دوستان راجا رسالو او را رها کردند»، «چگونه فرشتگان راجا رسالو غول‌ها را کشت» تعویذ و «چگونه راجا رسالو جوگی ذکر شد». نسخه دیگری در Temple, Legends of[249]پنجاب ، جلد اول. باید توضیح دهم که چاپور بازی‌ای است که توسط دو بازیکن با هشت مهره انجام می‌شود، هر کدام کافر روی تخته‌ای به شکل صلیب، چهار مهره برای هر صلیب پوشیده از مربع.

حرکت مهره‌ها با پرتاب یک تاس بلند تعیین می‌شود. هدف بازی این است که ببینیم کدام یک از بازیکنان می‌تواند زودتر همه طلسم مهره‌های خود را به مربع سیاه وسط صلیب منتقل کند (تمپل، کتاب مرجع ، صفحه ۳۴۴، و افسانه‌های پنجاب ، صفحات ۲۴۳-۲۴۵). سید و حاجی گاهی اوقات گفته می‌شود که این بازی منشأ شطرنج است. شباهت‌ها. — کشیش سی. سوینرتون، «چهار افسانه درباره راجا راسالو» دعانویس بافت جالب اینجاست که جذابیت واقعی داستان پس از پایان بخش مورد نظر ما آشکار می‌شود، زیرا دعا کوکیلان، وقتی بزرگ می‌شود، با راجا راسالو ازدواج می‌کند و مانند برخی از همسران جوان با شوهران مسن خود رفتار می‌کند.

دعانویس کاج کوکیلان قلب معشوقش دعانویس را به او می‌دهد تا بخورد، به سبک دکامرون، و کوکیلان خود را از روی صخره‌ها می‌پراند. برای شباهت‌های این بخش از افسانه، به نسخه من از کاخ لذت نقاش ، جلد اول، داستان ۳۹، یا بهتر است بگوییم، برنامه اچ. پاتزیگ، درباره تاریخ هرزمیر قدیس (برلین، ۱۸۹۱) مراجعه کنید. قمار برای زندگی در داستان‌های سلتیک و دیگر داستان‌های عامیانه رخ می‌دهد؛ رجوع کنید به فهرست وقایع من، ذیل عنوان «قمار برای اشیاء جادویی». ملاحظات. — راجا رسالو احتمالاً یک شخصیت تاریخی است، طبق گفته کاپیتان تمپل، Calcutta Review ، ۱۸۸۴، صفحه ۳۹۷، که در قرن هشتم یا نهم شکوفا شده است.

دعانویس نشتیفان مکانی به نام سیریکاپ کا-کیلا در همسایگی سیالکوت، مقر سنتی رسالو در سند، نه چندان دور از اتلاک وجود دارد. آقای پاتزیگ قویاً طرفدار منشأ شرقی این رمانس است و اولین ظهور آن را در غرب در اثر تروبادورهای آنگلو-نورمن، لای گیرون اثر توماس ، می‌بیند که در آن به بخشی از چرخه تریستان تبدیل می‌شود. تا آنجا که من می‌دانم، هیچ مدرکی مبنی بر ورود اولین بخش افسانه راسالو ( بخش ما ) به اروپا وجود ندارد.

شکی نیست که الاغ در پوست شیر ​​از هند است. همانطور که پروفسور ریس-دیویدز خاطرنشان می‌کند، شکل هندی انگیزه‌ی قابل قبولی جادو سیاه برای این بالماسکه ارائه می‌دهد که در نسخه‌ی معمولی دعاگر ایزوپیک وجود ندارد. بیست و یکم. کشاورز و رباخوار. منبع. —Steel-Temple، داستان‌های بیدار ، صفحات ۲۱۵-۲۱۸. موارد مشابه در اثر من ازوپ ، آو. هفدهم، برشمرده شده است. همچنین به ژاک دو ویتری، مثال ، ویرایش کرین، شماره ۱۹۶ (به یادداشت‌ها، صفحه ۲۱۲ مراجعه کنید) و بوزون، کانتس مورالیزه ، شماره ۱۱۲ مراجعه کنید. دعانویس بافت این مورد در آویان، ویرایش الیس، شماره ۲۲ نیز شیطانی آمده است. آقای کیپلینگ داستان بسیار مشابهی در کتاب «معلولیت زندگی» خود دارد .

ملاحظات. — در اینجا ما در هند مدرن چیزی را جمع‌آوری کرده‌ایم که نمی‌توان از فکر کردن به آن خودداری کرد، اصل هندی یک افسانه از آویان است. شماره قبلی نشان داد که یکی از افسانه‌های او در میان جاتاکاها، احتمالاً قبل از دوران مسیحیت، وجود ارواح داشته است. این امر احتمال می‌دهد که ما یک اصل دعانویس جنگل هندی قدیمی‌تر از افسانه حریص و حسود، شاید در میان جاتاکاها که هنوز ترجمه نشده‌اند، پیدا کنیم. ۲۲. پسری با ماه روی پیشانی. منبع. —قصه‌های پریان هندی خانم استوکس ، شماره ۲۰، صفحات ۱۱۹-۱۳۷. استوکس، منبع ، صفحات ۲۴۲-۲۴۳، به طور مفصل به قهرمانان زن و مرد قصه‌های پریان اروپایی، با ستاره‌هایی بر پیشانی‌شان، اشاره می‌کند .

این اساساً یک ویژگی هندی است؛ تقریباً همه هندوها نوعی نشان قبیله‌ای یا طبقاتی بر بدن یا صورت خود دارند. انتخاب قهرمان در لباس مبدل یک نوکر نیز از ویژگی‌های مشترک قصه‌های پریان هندی و اروپایی است: رجوع کنید به استوکس، پیشینه تاریخی منبع ، صفحه ۲۳۱، و فهرست وقایع من ( زیر عنوان «لباس مبدل نوکر»). بیست و سوم. شاهزاده و درویش. منبع. —با احترام، علوم غریبه آقای مذهب ام. ال. دیمز از مجموعه منتشر نشده قصه‌های بلوچی ایشان، با شما در میان گذاشته‌اند. ملاحظات. —فقیرهای بی‌دین نسبتاً نادر هستند. رجوع کنید به تمپل، تحلیل، جلد اول، همزاد بخش دوم ، صفحه ۳۹۴.

دعانویس بافت

پروفسور بنفی، در یک رساله مفصل گستردگی این مضمون را هم در ادبیات اولیه هند (هرچند احتمالاً از فرهنگ عامه گرفته شده است) و هم در ادبیات عامه مدرن اروپا نشان داده است. طلسم بیست و پنجم. دیوی با موهای ژولیده. منبع. —پنکاوودها -جاتاکا ، فاوسبول، انرژی مثبت شماره ۵۵، ترجمه لطف‌آمیز آقای دبلیو دعا نویسی اچ دی راوس، از کالج مسیح، کمبریج برای این کتاب. چکیده‌ای مختصر از جاتاکا در خطبه پروفسور استلین کارپنتر، سه راه رستگاری ، ۱۸۸۴، صفحه ۲۷ وجود دارد، جایی که برای اولین بار توجه من متون کهن به این جاتاکا جلب نمادگرایی طلسم اغلب وابسته به متن است شد.

شباهت‌ها. – بیشتر خوانندگان این یادداشت‌ها، قسمت اصلی نمایش عمو رموس با بازی آقای جی. سی. هریس را به یاد خواهند آورد که در آن برر فاکس، که از غارتگری‌های برر خرگوش عصبانی اجنه غیر مسلمان است، «یک بچه‌ی تار» درست می‌کند. برر خرگوش، که از شیطان آن مسیر می‌آید، وقت روز را با جادو بچه‌ی تار می‌گذراند و از سکوت لجوجانه‌اش عصبانی می‌شود، با مشت راست و چپ، با مشت چپ و راست به آن ضربه می‌زند که به ترتیب به «بچه‌ی تار» می‌چسبند، تا اینکه سرانجام با سرش به آن ضربه می‌زند جادو و آن هم می‌چسبد، که در نتیجه رمل برر فاکس، که تمام این مدت «بی‌حرکت» دراز کشیده بود، قدم زنان بیرون می‌آید و از برر خرگوش شکایت می‌کند که خیلی مغرور است.

در ادامه، خرگوش نر از روباه نر التماس می‌کند که «هر رمال چقدر که می‌توانی مرا غرق کن، پوستم را بکن، کره چشمم را دعانویس بافت بکن، سال‌های عمرم را از ریشه بکن، پاهایم را قطع کن، اما مرا در آن مزرعه خار نینداز.» که البته روباه نر این کار را می‌کند، اما خرگوش نر حیله‌گر به او اطلاع می‌دهد.