دعانویس درح

دعانویس درح دیگران مطمئناً او را به حال خود رها نخواهند کرد، بنابراین لبخندی زد و گفت: «بیا، کمی بیشتر صبر کن، دوست من. اگر نیایند، من مسئولیت را بر عهده می‌گیرم و هر جا که بخواهم می‌روم.» اما به نظر نمی‌رسید که مدیر اصلاً سرگرم شده باشد. با همان حالت اخموی یوشیو، پاسخ داد: «خب، پس، کمی دعانویس بیشتر صبر کنیم» و عقب‌نشینی کرد. یوشیو فکر کرد چشمان زن، که سید و حاجی هنگام عقب‌نشینی او به آنها خیره شده بود، بسیار بدخواهانه به نظر می‌رسید. صورت زن به هیچ وجه برنگشت، فقط چشمان سیاهش در چشمان بلند جفت روحی و باریکش می‌چرخیدند. یوشیو

دعانویس : با لحنی طعنه‌آمیز گفت: «چه نگاه ترسناکی داری.» که زن بلافاصله لبخند زد و پاسخ داد: «اما به این دلیل شیاطین است که آزاردهنده است.» «نیازی نیست که مدام مرا سرزنش کنی، آن مدیر فروشگاه اصلاً متوجه نمی‌شود، حتی با اینکه من اینجا با تو هستم.» «یک شخص وحشتناک به من تنه زده است.» یوشیو که هنوز دین قصد نداشت ترسی از خود نشان دهد، گفت: «اگر پول به زودی نرسد، تو و مدیر فروشگاه مرا به اتاق فانوس می‌اندازید.» «می‌دانی، تو چه آدم بی‌عرضه‌ای هستی، لازم نیست نگران این موضوع باشی، من دو سه روزی از تو مراقبت می‌کنم.»

دعانویس درح

«واقعاً ممنونم.» او با تعظیمی طولانی، زن را به خنده انداخت و سپس ساعتش را بیرون آورد و دید که ساعت از یازده گذشته است. همچنین یادش آمد که گرسنه‌اش شده است. «واقعاً شوخی نمی‌کنم!» کمی خجالت کشید و برای زن متاسف شد، اما برای پنهان شیطانی کردن آن، لبخندی اجباری زد، هر دو آرنجش را روی لبه منقل گذاشت و در حالی که دستانش را مانند بر مبنای مطالعات صورت گرفته در حوزه متافیزیک سنتی گربه‌ای که به او اشاره می‌کند به هم قلاب کرده بود، چانه‌اش را روی صورت زن گذاشت و به او نگاه کرد: «خب، نمی‌خواهی به سندای برگردی؟» او گفت: «اگر گشایش اینطور

به من خیره دعا فرشتگان شوی، صورتم را سوراخ خواهی کرد.» دعانویس درح سپس مغرور ماند و جوابی نداد. سپس نسخه اصلاح‌شده‌ای از آهنگ را خواند: «حتی اگر بخواهی برگردی، به سادو نیست.» و سپس پرسید: «با «روی چهل و نه موج ری» چه کار کنیم؟» یوشیو با طلسم سردی پاسخ داد: «مطمئناً کسی به تو اجازه می‌دهد یکی داشته باشی.» اما آرزوی ناامیدانه‌اش مبنی بر اینکه اگر پول داشت می‌توانست به او هم بدهد، نقش بر آب شد و چشمانش به طرز ضعیفی به جای دیگری دوخته شد. « مگر یک کمد یا کابینت چای خوب نداری؟» زن پاسخ داد: «من

هم، من ازدواج می‌کنم و روزی همسر کسی می‌شوم، می‌دانی.» در طاقچه جادو نیم‌سایز، جایی که طوماری آویزان با تصویر یک روسپی از دوران گنروکو به نمایش گذاشته شده بود، طلسم دعانویس انبوهی از مجلات مانند «دنیای زنان» و «دنیای خانم‌ها » طلسم و تعویذ روی هم انباشته شده بودند. همچنین دعانویس آبیز کتاب‌هایی در مورد اقتصاد خانه، خیاطی و گل‌آرایی وجود داشت .اولین وجدشییوکووایبو آسانتایاسو اتاق اندونآندونبیا نشانه‌گذاریشیوری با این حال، با دیدن لباس‌های ظریف و کهنه‌ای که او حمل می‌کرد و با این فکر که او آماده می‌شود تا روزی همسر کسی شود، این طلسم فکر که او مطمئناً در نهایت همسری

سطحی، کسل‌کننده و معمولی خواهد شد، ابتدا به ذهنش خطور کرد و تحقیر و انزجار در هم تنید و طنابی از انزجار ایجاد کرد. و یوشیو وقتی احساس کرد که آن طناب به تدریج مانند ماری دور او توسل پیچیده می‌شود، خواست هر چه سریعتر از آنجا خارج شود. با ناراحتی گفت: «اوه، می‌خواهم زود به خانه بروم.» و سرش را پایین انداخت و پاهای پشمالویش را که به چپ و راست دراز کرده بود، تکان داد . «تو درست دعانویس مثل یک بچه‌ای، نه؟» زن از روی صندلی بلند جادو شد و کنار یوشیو نشست. وقتی یوشیو نیز سر

خم شده‌اش علوم غریبه را به پشت او فرشتگان برگرداند، دعانویس درح متوجه شد که به صورت زن نگاه می‌کند که با دقت به او خیره شده بود. دلش می‌خواست او را در آغوش بگیرد، اما نگران بود که مبادا از کوره در برود و به جادو سیاه نظر برسد که دارد با تاکتیک‌های زیرکانه او بازی می‌کند، بنابراین فقط لبخندی زورکی زد. تنهایی اخیرش باعث شده بود که دلش بخواهد حتی زنی را که تازه ملاقات کرده بود، در آغوش بگیرد، اگر می‌توانست او را تا اعماق قلبش در آغوش بگیرد. ناگهان، متوجه یک چیز کوچک شبیه برآمدگی در قسمت پایین لاله گوش

چپ زن شد. با خودش فکر کرد که آیا این جای زخم شیوع سفلیس است، اما اگر چنین باشد، عجیب بود که صورتش آسیبی ندیده بود. با خودش فکر کرد: «امکان ندارد، قبلاً یک بار بیرون آمده، دعا نه؟» «چی؟» زن با هر دو دست روی سینه یوشیو فشار آورد. او با احساس درد خفیفی از دعا نویسی فشار گفت: «خب، برآمدگی روی لاله گوشت.» زن در حالی که یوشیو را تکان می‌داد، انگار می‌خواست بگوید که ناراحت است، گفت: «ببخشید، اما چیز مشکوکی نیست، یک جوش سفت شده است.» شیطان «بگذار ببینم.» دستش را دراز کرد و زن مطیعانه سرش

را کمی به سمت گوش او کج کرد. وقتی یوشیو آن را لمس کرد، نرم بود. صدای قدم‌های مدیر را شنید ، بنابراین زن به جفر جایش برگشت. یوشیو هم صاف نشست. و در دلش آرزو کافران کرد که پول نرسد کافر و اوضاع بیشتر به همین منوال بماند. با این حال، در پاکتی که از هیوهو رسیده بود، کمبود پول وجود نداشت. یوشیو بالاخره مجبور شد آنجا شماره ملا را ترک کند. به دنبال صدایی که می‌گفت: «لطفاً دوباره بیایید»، به راهرو پیشینه تاریخی قدم گذاشت، جایی که چهره‌ای آشنا از دونگیو صدا زد: «الان به خانه می‌روی؟» زن به نرده

جلوی اتاقش تکیه داده بود و ماهی کپور قرمز را که در برکه باغ پایینی شنا می‌کرد، تماشا می‌کرد. یوشیو به یاد آورد که نام او ساکون بود و پاسخ داد: انرژی مثبت «خداحافظ.» دعانویس اسفدن ساکون در حالی که دنبالش می‌رفت، گفت: «دوباره بیا، باشه؟ دوباره بیا.» از پله‌ها به طبقه دوم پایین رفت، کفش‌هایی را که در ورودی پشتی چیده شده بودند، برداشت و بیرون رفت، و شیکیشیما هم او را تا دروازه جادو سیاه پشتی دنبال کرد. دعانویس درح با سردی التماس‌های مکررش که «لطفاً دوباره بیایید» ذکر را نادیده گرفتم و از ترس اینکه یکی از آشنایانم موقع رفتنم مرا ببیند، مستقیماً

به سمت گوشه رفتم. وقتی برگشتم، او هنوز کنار درخت بید در جادو پشتی ایستاده بود و به من نگاه می‌کرد. «…» تازه آخر روز بود، اما به نوعی حس آشنایی داشتم، انگار که قبل از جدایی یک یا دو سال با هم زندگی کرده بودیم.ترحمرنبین綯ناسوختهیالگد زدنجی تاکتیک‌هاتکودا زنجیو دعا نویسی بیست و سه یوشیو مستقیماً به محل اقامت هیوهو رفت، اما او آنجا نبود. وقتی به دفتر مجله رفت، هیوهو ناگهان گفت: «حتماً دیشب از تو سوءاستفاده شده است.» او پاسخ داد: «این غیرممکن است»، اما یوشیو فکر می‌کرد که رفتار آن دعانویس زن مهربان‌تر از هر متون کهن چیزی بوده

که قبلاً تجربه شیاطین کرده بود. سپس توضیح داد که خود زن مهربان نبوده، فرشتگان بلکه مغازه او را وادار به این رفتار کرده تا روح مشتری جذب کند. هیوهو ظاهراً با یادآوری تجربه‌اش با ماهی قرمز گفت: «درست است، آنها همیشه جای مودبی بوده‌اند – در واقع، من به دعانویس این فکر می‌کردم که پول را ندهم و کمی بیشتر نگرانت کنم.» هیوهو با افتخار یک پاکت باز شده طلسم را بیرون آورد و گفت: «چطور می‌توانستم بگذارم این اتفاق بیفتد؟» هیوهو با افتخار یک پاکت باز شده را نشان داد: «خب، نگاهی به این بینداز.»

دعانویس درح متوجه شد که نامه‌ای از واکاسوگی ساداکو است که مخفیانه در پارک تفریحی ناکاجیما فرشتگان با او ملاقات کرده بود. نماز خواندن یوشیو آن را بیرون آورد و خواند، و خلاصه، نوشته بود که از آنجایی که ظاهراً هیوهو زنان دیگری هم داشته، احساس کرده کسی مثل او مزاحم خواهد بود و باید از پیوستن به او خودداری کند. «چه جوابی دادی؟» « من از راننده ریکشا خواستم آن را بیاورد، اما البته من زنان دیگری هم دارم، بنابراین اگر او درگیر شود، مزاحم خواهد بود. من همچنین دعاگر نوشتم که پولی را که درخواست کرده‌ام از جای دیگری تهیه خواهم

درح

کرد، بنابراین نیازی به این کار نبود. زنان چیزهای بسیار بدی هستند، من قبلاً آنها را از بین برده‌ام.» «این طبیعی است، وقتی با یکی از آنها رابطه داشته باشی.» « اما تو هیچ یک از درخواست‌های من را برآورده نکرده‌ای، بنابراین نمی‌توانی چنین حرف‌های خودخواهانه‌ای بزنی.» « درست است، اما من حتی تعویذ از قاطعیت تو تحت تأثیر قرار گرفته‌ام.» «حتی اگر تحت تأثیر قرار گرفته باشی، من هنوز نمی‌توانم پول را بگیرم.» «اما سعی کن خودت را جای او بگذاری.» « او می‌گوید او یک دختر است، عبادت کردن اما چگونه می‌توانم بدانم که او چه نوع شخصی است!»

«اگر اینطور فکر کنی، حرف دیگری برای گفتن نیست – این مقاله برای مطالعه بیشتر در زمینه نسخه شناسی پیشنهاد می‌شود که مثل این است که یک فاحشه را فریب فرشته بدهی.» «اما اگر واقعاً عاشق بودم، طلسم نویس فرق می‌کرد.» بعد از این مکالمه، یوشیو و هیوهو به جای صبحانه و ناهار مشترکشان، نان کافر می‌خوردند. آنها پول خرید یک جعبه بنتو را نداشتند. وقتی یوشیو نسخ خطی به خانه آریما برگشت، مبلغی از هزینه نسخه خطی خود و مبلغ دیگری را در تلگرافی از یک دوست پیدا کرد. حالا بالاخره می‌توانست به خانه برود. در راه برگشت، پس از برداشتن آنها از اداره پست، برای فرزندان آریما سوغاتی و مقداری غذا

دعانویس درح برای شام خرید. با این حال، او فردا یا پس‌فردا نمی‌رفت. دلیلش این است که یوشیو می‌خواست چیزی را تضمین کند و اخیراً با کسی در اداره دولتی کارافوتو ملاقاتی داشته است. اگر چوب کارافوتو برای صادرات به خارج از کارافوتو بریده شود، از حمایت ویژه‌ای برخوردار می‌شود و مالیات آن بسیار