دعانویس فسا

دعا > بهترین دعا > بهترین دعانویس > دعانویس فسا

---

دعانویس فسا ۱۳. دیگری، که از روی قالب‌گیری خودش توسط خودش انجام شده است، تنها مقدس به این دلیل قابل توجه است که تقریباً کپی از این لارنس اولیه است – حداقل، در نگرش، اگر نه در بیان. به جرات می‌توانم بگویم که خود قالب‌گیری را دیده‌اید. و حالا داستانی بهتر از هر دو چاپ: داستانی که نام باشکوه خانم سیدونز، طلسم هرچند مضحک، مرا به آن هدایت می‌کند. شاید مطالعات انسان‌شناسی، سنت‌های آیینی را مورد بحث قرار می‌دهد بدانید که یک اپرای فرانسوی از مکبث – اثر شلارد – وجود دارد. این اپرا در تئاتر دوبلین اجرا می‌شد – فکر می‌کنم ویاردو، قهرمان زن. به هر حال، پرده برای صحنه خوابگردی کشیده شد؛ دکتر و پرستار آنجا بودند، در حالی که یک سمفونی طولانی و مرموز ادامه جادو شدن داشت – تا اینکه صدایی از گالری، رهبر گروه، لوی، را صدا زد – «ویشت!

دعانویس : لاوی عزیزم – حالا به ما بگو -»ص ۸۲پسر است یا دختر؟ این داستان در کتابی است که من دو سنت برای آن در یک دکه راه‌آهن دادم؛ اسمش «خاطرات دعانویس یک مدیر برنامه» یا چیزی شبیه به این است.[82 a] کتابی که تو حاضر نبودی آن را بخوانی، و بنابراین آنچه را که جادو من خوانده‌ام و به خاطر نسخ خطی سپرده‌ام و برای قدیس تو نوشته‌ام، از دست می‌دادی. این بخش اصلی نامه من را تشکیل خواهد داد: و مطمئناً از من انتظار بهتری نخواهید داشت. تابستان داغ کلرادوی تو تمام شده است؛ و اکنون به فصلی می‌رسی که تو – و دیگران در کنارت – آن را در آمریکا به طرز عجیبی زیبا می‌دانی.

دعانویس فسا

ما اینجا چنین رنگ‌هایی برای نمایش نداریم، می‌دانی: هیچ‌کدام از آن بنفشه‌ای که فکر می‌کنم به من گفتی با طلایی در شاخ و برگ‌ها طلسم ترکیب می‌شود، وجود ندارد. دعانویس فسا حالا آن روحی را می‌شنوم که تنیسون زمانی از صحبت کردن با خودش در میان گل‌های پژمرده در باغچه‌ها گفته بود. فکر می‌کنم او آن شعر کوچک را رها کرده است[82 b] از آثار شناخته‌شده‌ی او؛ فکر می‌کنم در واقع چیزی جز آن یک تصویر در دعانویس آن نبود: و این تصویر در خاطرم مانده، برخلاف ملکه مری . همین الان جادو داشتم به یکی از مردهایی رمال که در یادداشت‌ها و پرسش‌ها جستجو می‌کرد، می‌گفتم که کجا می‌تواند آن آغاز زیبای احمقانه و قدیمیِ شبانی را پیدا کند— «گوسفندم را نادیده گرفتم، قلابم را شکستم و غیره.»[82 c] ص ۸۳که اگر نمی‌دانید، برایتان می‌نویسم، آماده که خودش احضار را به حافظه‌ام دعانویس قلعه‌نو علیا بسپارد.

خانم فریر از کمبریج قبلاً آن را طوری می‌خواند که انگار تصنیف کلاسیک را می‌خواند – با لحنی نسبتاً رسا: اما در توسل یکی از سمفونی‌های هایدن عزیز و قدیمی، یک موومان دعانویس (فکر می‌کنم تریو) وجود دارد که تقریباً برای آن ساخته شده است. چه کسی غیر از دعا نویسی هایدن برای پاستورال مناسب است! آیا بخش کر مقدس «بیا، بهار مهربان» او را که فصل‌ها را آغاز می‌کند، به یاد دارید؟ اوه، این چیزی است که باید به یاد خانم‌های قدیمی که آن بخش کر را در کنسرت‌های باستانی قدیمی می‌خواندند، افتاد که با موسیقی در دست بلند می‌شدند تا آن قطعه دوست‌داشتنی را به رهبری گریتورکس قدیمی بخوانند.

من هرگز هایدن و هندل را به خوبی در آن اتاق‌های قدیمی با آن نوازندگان قدیمی نشنیده‌ام، که هنوز سنت آن استادان قدیمی را حفظ کرده بودند. حالا نیمه‌شب دعانویس است؛ اما آنقدر ملایم – در ۴ اکتبر امسال – که می‌خواهم یک پیپ را در فضای باز بکشم – با کمی برندی و آب برای جلوگیری از شبنم. بهت که کافران گفتم تمام تابستون حالم خوب نبود.

[ اکتبر ۱۸۷۵] خانم کمبل عزیز ، نماز خواندن در آخرین نامه‌ام از شما پرسیدم که چگونه و از کجا می‌توانم به مدارک شما دسترسی پیدا کنم؛ به عبارت دیگر، من …ص ۸۴به لطف پشتکار کتابفروش وودبریج ما، که از نماینده لندنی‌اش ناامید نشد و بالاخره سه شماره را برای من تهیه کرد[84] که شامل «شایعات» شما می‌شود. دعانویس فسا حالا باور کنید؛ من از آن خوشحالم؛ و فقط آرزو می‌کنم که تا زمانی که زنده‌ام ادامه داشته باشد: که شاید هم داشته باشد. البته تا حدودی علاقه من ناشی از زمان‌ها، اشخاص و مکان‌هایی است که شما در مورد آنها می‌نویسید؛ تقریباً همه آنها کم و بیش برای من آشنا هستند؛ دعا اما کاملاً مطمئنم که تعداد بسیار کمی می‌توانستند همه چیز کیمیاگری را مانند شما – با آنچه نقاشان می‌گویند، چنین آزاد، کامل و روان – پیش من دعا بیاورند.

گمان می‌کنم این «شایعات» همان خاطراتی است که شما به من گفتید در مورد آن هستید؛ فکر می‌کنم سه یا چهار سال پیش: یا شاید گزیده‌هایی از آن؛ اگرچه به سختی می‌بینم که خاطرات شما چگونه می‌تواند کامل‌تر باشد. بدون شک همه مقالات شما در یک کتاب جمع‌آوری خواهد شد. شاید از نظر مالی برای شما بهتر بود که آن را طلسمات اکنون منتشر می‌کردید. اما، از سوی دیگر، شما این مزیت را خواهید داشت که با آزادی و راحتی بیشتری در طلسم مجله بنویسید، زیرا می‌دانید که می‌توانید در هر انتشار مجددی در آینده، آن را تغییر دهید، محدود کنید یا بسط دهید.

این باعث لذت من است که این کار را دوست دارم، و صادقانه بگویم که دوست دارم، و می‌دانم که در چنین مواردی حق با من است، هرچند همیشه نمی‌توانم دلیل دوست داشتن یا نداشتن دکتر فل را بیان کلیسا کنم: به همان اندازه که افراد عاقل‌تر می‌توانند – که خودشان را کاملاً اشتباه می‌دانند – دلیل بیاورند. گمان می‌کنم در مدرسه‌ی خیابان آنگولم بودی.ص ۸۵تقریباً تقریباً همان زمان کافر (فکر می‌کنم به اندازه کافی تاریخ نمی‌دهی – یک ایراد هم از تو هست!) – در مورد زمانی که ما آنجا زندگی می‌کردیم: فکر می‌کنم تو کمی دیرتر دعا نویسی بودی، با این حال: چون مطمئناً مادر من و مادر تو اغلب با هم بودند – اوه، اما مادر تو آنجا نبود، فقط تو – در مدرسه.

ما در سال‌های ۱۸۱۷-۱۸ آنجا بودیم – که با قتل بزرگ – قتل فوالد – دعانویس فسا یکی از جالب‌ترین وقایع تاریخ برای من، متاسفم که باید بگویم، مشخص شد. چون در آن مورد نمی‌گویم که حق با من است. علوم غریبه اما آن خیابان آنگولم – آیا خانه‌ای را که در گوشه خیابان شانزه‌لیزه با تزئینات سنگی از گل و حلقه‌های گل قرار دین دارد – که فکر می‌کنم متعلق به لرد کورتنی بود، به خاطر نمی‌آورید؟ و آیا جادو یک پپینیِر را در طول مسیر به خاطر دارید؛ و علاوه بر آن، دیدن آن معبد در باغ‌های بوژون با پاریسی‌هایی که با ماشین پایین و بالا می‌رفتند؟ و (فکر می‌کنم) در انتهای خیابان، کلیسای سنت فیلیپ دو رول؟ شاید در شماره دعا بعدی شما ببینم که همه این چیزها را به خاطر دعانویس گرگاب دارید.

دعانویس فسا خب: من از برخی دعا مقالات دیگر شماره ملا در مجله شما راضی بودم: مانند مقالات مربوط به حرز وی. هوگو،[85 a] و ملکه مری اثر موکل جن تنیسون:[85 b] من شکی ندارم که نقد نویسندگان انگلیسی احتمالاً در سراسر اقیانوس اطلس بی‌طرفانه‌تر خواهد بود و تحت تأثیر باشگاه‌ها، محفل‌ها و غیره قرار نخواهد گرفت. من همیشه دعا می‌گویم که ما در کشور، قضات مطمئن‌تری نسبت به افراد دعانویس نظرکهریزی باهوش‌تر در لندن هستیم: جادو سیاه اینکه خیلی تعصب نداشته باشیم، چه از طریق گشایش آشنایی شخصی،ص ۸۶یا مهمانی، یا مد. می‌بینم که پروفسور ویلسون چهل سال پیش تقریباً همین دعا حرف را به ویلیس زد.

فسا

من به دان نامه نوشته‌ام تا مدارک شما را به او بگویم و اگر نتواند آنها را دریافت کند، کپی‌های خودم را برایش می‌فرستم. موبری به من خبر داد که پدرش، که خانه را در خیابان ویموث خریده است، پس از انجام برخی تغییرات، قصد بازگشت به آن را دارد. موبری از من می‌خواهد که در پایان این ماه – او و همسرش – برای مدت کوتاهی به اینجا سر طلسم نویس بزنم: زمانی که تمام آن ظاهر خوب ما از بین برود. فعلاً خداحافظ؛ من روی شایعات تو حساب می‌کنم: و باور کن (چه فایده‌ای دارد اجنه غیر مسلمان که باعث می‌شود احساسم را واضح‌تر کنم) دوست قدیمی و مخلص شما ، ای اف جی سی و چهارم کافران [نوامبر ۱۸۷۵] خانم کمبل عزیز ، خانواده موبری دان چند روزی است که اینجا اقامت دارند.[86] جفر با من – بسیار خوش برخورد.

البته آنها را وادار کردم که از چیزهای خوب لندن برایم بگویند: در میان بقیه، هنرمندانی که عکس‌هایشان را برایم فرستادند و من اینجا ضمیمه می‌کنم. آنها به من می‌گویند که بانو – (بت اعمال صالح فعلی اسپدینگ) – از پرتره‌اش بهتر است – که باسانیو را اینقدر شیفته خود نمی‌کرد. می‌گویند چهره ایروینگ مورد تحسین قرار گرفته اعمال مربوط به جادو است. اما مطمئناً چهره زیبایی است؛ و چهره‌ای که باید برای هملت مناسب باشد – اگر آن گوش بزرگ نبود – متوجه شدید؟ منص ۸۷وسوسه شدم آن را برایت بفرستم، چون مرا یاد بعضی از اعضای طلسم خانواده‌ات می‌اندازد: بیش از همه پدرت را، آنطور که هارلو در آن نقاشی معروف «صحنه محاکمه» از او کشیده دعاگر است.[87 a] برای من عجیب است که حکاکی زیبای آن تصویر – که زمانی بسیار رایج بود – اکنون به ندرت دیده می‌شود.

دعانویس فسا هرگز حتی نام آن را نشنیده‌اند. نمی‌دانم چرا کمی از خانم سیدونز کینه دارید – شاید بگویید که ندارید – این محتوا، مروری کلی بر مضامین مرتبط با طلسم را نشان می‌دهد. البته این تمام چیزی است که من تصور می‌کنم. فکر می‌کنم در کمبریج متوجه شده بودند که برادرتان جان، وقتی خانم سیدونز پیش خانم فریر اقامت داشت، به ندرت به دیدنش می‌رفت.