دعانویس برای بازگشت معشوق

به او عذاب را موعظه می‌کند، و در این میان، خدمتکار سرش را مثل یک احمق می‌تراشد. اگر کمکی نرسد، آنها مطمئناً گشایش جادوگر دعانویس برای بازگشت معشوق را با دو مرد خواهند کشت. آدریانا. ای احمق! این ارباب و خدمتکار تو هستند؛ ابجد هر چه به ما می‌گویی دروغ بگو. خدمتکار. این حقیقت دارد، به اندازه زندگی من حقیقت دارد، به سختی علوم غریبه می‌توانم نفس بکشم. او شما را صدا می‌زند، قسم می‌خورد که وقتی شما را ببیند، صورتش را خواهد سوزاند. (فریادی از بیرون شنیده می‌شود.) او می‌آید، خانم، گوش دهید؛ من سریع فرار خواهم کرد! دوک. هیچ خطری وجود ندارد؛ بمانید. اینجا پنهان شوید، فرشتگان آقایان!

دعانویس : آدریانا. اوه، این شوهر من است! حالا همه شما می‌بینید: او در هوا نامرئی راه می‌رود. او کمی پیش در صومعه بود، و اینجاست! من کاملاً جادو سیاه گیج شده‌ام. (آنتی‌فولوس افسسی و درومیو افسسی وارد می‌شوند.) آنتی‌فولوس افسس. عدالت، دوک! من به خاطر کمکی که مدت‌ها پیش به تو کردم، زمانی که در جنگ از تو محافظت کردم و زخم‌های بسیاری برای نجات جان تو خوردم، عدالت می‌خواهم . به نام خون‌هایی که برای تو ریختم، اکنون عدالت می‌خواهم. اژئون. اگر از مرگ نمی‌ترسم، پسرانم، کافران آنتی‌فولوس دعا و درومیو، آنجا هستند. آنتی‌فولوس اف. عدالت، دوک، برای آن زنی که خودت علوم غریبه به من دادی تا همسر تو باشم!

دعانویس برای بازگشت معشوق

​​او مرا تا سرحد عمیق‌ترین توهین‌ها بی‌آبرو و مسخره کرده است . این توهین فراتر از درک انسان است. امروز به چه چیزی مرا متهم کرده است؟ دوک. اگر چنین بگویی، عدالت در انتظار تو خواهد بود. آنتی‌فولوس اف. او امروز، دوک، درهای خانه را بست و در خانه‌ام با من غذا خورد. دوک. مشرکان جنایت بزرگی! زن، آیا دعا تو این کار را کردی؟ آدریانا. نه، دوک. من و او و خواهرم امروز با رمال هم شام شیاطین خوردیم. به خوشبختی‌ام قسم می‌خورم که اتهام علیه من دروغ است. لوسیانا. به آرامش شب و به روشنایی روز قسم می‌خورم که آنچه او می‌گوید درست است.

دعا آنجلو. چراغ‌های زنان! آنها به دروغ قسم می‌خورند. دعانویس برای بازگشت معشوق در این مورد، دیوانه حق دارد. آنتی‌فولوس اف. من می‌دانم، دوک، کاملاً طلسم نویس می‌دانم چه می‌گویم؛ نه مشروب جادو مرا دیوانه می‌کند و نه خشم عقل مرا مست می‌کند، اگرچه چنین اتهامی حتی خردمندترین را هم می‌تواند دیوانه کند. آن زن امروز مرا از میزش اسناد تاریخی سنت‌های طلسم را حفظ می‌کنند بیرون کرد. این آهنگر، اگر نقشه‌ای در کار نباشد، می‌تواند ثابت کند که در این کار دست داشته است. او رفت تا برایم شلاق بیاورد و قول داد که آنها را به جوجه تیغی تحویل دهد، جایی که من و سید و حاجی بالتازار شام خوردیم. وقتی غذا خوردیم و او نیامد، من او را پیدا کردم.

در خیابان به او و این آقایی که همراهش بود ملحق شدم. در آنجا آهنگر حیله‌گر با جدیت قسم قدیس خورد که من امروز شلاق‌هایی از او دریافت کرده‌ام که خدا می‌داند، حتی آنها را ندیده‌ام. تاجدارم دستور داد مرا دستگیر کنند. من دنبالش رفتم و برده‌ای را به خانه فرستادم تا پول بیاورد؛ او پول نیاورد. سپس با جدیت از نگهبان خواستم طلسمات که با من به خانه بیاید. در راه به همسرم و خواهرش و گروهی از یاران برخوردیم. در میان آنها یک توللو، یک کلاغ لاغر گرسنه، یک اسکلت، یک فالگیر، یک شارلاتان، یک پوزخند زننده ، یک رذل بدبخت، دعانویس برای بازگشت معشوق یک موجود باریک‌چهره نسخ خطی و چشم گود رفته، یک رذل زنده بود.

این رذل شرور، گویی شروع به جن‌گیری از من کرد، به چشمانم نگاه کرد، رگم را لمس کرد ، و با ولع شدیدی مرا اجنه غیر مسلمان گاز گرفت ، و فریاد زد: “او دیوانه است.” حالا تمام جمعیت به من شیطانی حمله کردند، مرا بستند، مرا به خانه بردند، و من و خدمتکار را که به هم بسته شده بودند، به داخل یک دخمه تاریک و مرطوب انداختند . بندهایم را با دندان‌هایم کافر شکستم و عبادت کردن آزاد شدم، و با سر راست طلسم به سوی فرشتگان اعلیحضرت شتافتم. التماس می‌کنم، دوک، این کار را بکن، تا این ننگ بزرگ و توهین عمیق به طور کامل جبران شود.

آنجلو. که، دوک، می‌توانم همزاد ثابت کنم که او در خانه غذا نخورده است؛ درها بسته بودند. دوک. اما آیا آن جوک‌ها را گرفتی یا نه؟ آنجلو. بله، آقا؛ این افراد آنها را دیدند روی گردنش، وقتی دعانویس برای جلب معشوق که به آنجا دوید. تاجر. قسم می‌خورم با گوش‌هایم شنیدم که شلاق‌ها مال توست، هرچند اولش در بازار انکار کردی؛ پس من تو را با شمشیرم تهدید کردم، اما اعمال صالح بعد به صومعه فرار کردی، جایی که حتماً دعا نویسی به طور معجزه‌آسایی نجات یافته‌ای. آنتی‌فولوس اف. من در آن صومعه نبوده‌ام، تو مرا با شمشیر تهدید نکرده‌ای، دعانویس برای بازگشت معشوق و شلاق‌ها را هم ندیده‌ام. به خدا قسم، اتهام تو نماز خواندن علیه دعا من دروغ است.

دوک. ها، این یک موضوع بسیار گیج‌کننده است! همه شما از نوشیدنی سیرسه نوشیده‌اید. اگر او را به اینجا آورده بودید، اینجا ابطال کردن جادو بود. اگر دیوانه بود، اینقدر آرام با من مبارزه دعانویس تودشک نمی‌کرد. شما می‌گویید که او در خانه‌اش غذا خورده است، اما آهنگر آن را انکار می‌کند. – مرد، حرف بزن. درومیو اف. او با آن در جوجه‌تیغی غذا خورد. خنده‌دار است. بله، و آن انگشتر را از انگشت من درآورد. آنتی‌فولوس اف. درست است: این انگشتر مال اوست. دوک. اما دیدی که او به صومعه رفت؟ خنده‌دار. به همین سادگی، دوک، همانطور که می‌بینم. دوک. اما این عجیب است!

– به صومعه بیایید! همه شما منحرف یا دیوانه هستید. (همراه دیگری جادو سیاه می‌رود.) ایژئون. دوک بزرگوار، اجازه می‌دهید صحبت کنم؟ من دوستی را می‌بینم که می‌تواند با پرداخت فدیه مرا نجات دهد و آزاد کند. دوک. آزادانه صحبت کن، مرد سیراکیوز. ایژئون. آیا نام تو آنتیفولوس نیست، و آیا این درومیو، برده تو نیست؟ درومیو ایف. شیاطین ساعتی پیش من در زنجیر یک برده بودم، اما او به لطف او آنها را شکست. اکنون من درومیو هستم و یک مرد آزاد. ایژئون. شما هر دو مرا می‌شناسید. درومیو ایف. ما خودمان را می‌شناسیم: ما دعانویس کمی پیش در زنجیر بودیم، همانطور که شما اکنون هستید.

یا شما حاجت گرفتن بیماران توللو هستید؟ ایژئون. دعانویس برای بازگشت معشوق چه چیزی را عجیب می‌دانید؟ شما مرا خوب می‌شناسید. آنتیفولوس ایف. من قبلاً هرگز شما را ندیده‌ام. ایژئون. از وقتی که مرا دیدی، درد من تغییر جادوگر کرده است، و اندوهی عمیق با دستش خطوط عجیب صورت دوستت را دریده است . اما بگو، صدای مرا نمی‌شناسی؟ آنتی‌فولوس اف. آن را هم نمی‌شناسی. آئگئون. نه، درومیو، تو هم؟ درومیو اف. نه، واقعاً. آئگئون. می‌دانم که می‌شناسی. درومیو اف. نه، آقا؛ اما من مطمئنم شیطانی که نمی‌دانم؛ و هر کسی کلام شما را انکار کند، شما اکنون موظفید به او ایمان بیاورید. ایگن. صدایی نیست؟ آه، آیا زمان اینگونه می‌گذرد!

فقط هفت سال، و زبان بیچاره آیا آنقدر خشک است که پسر یگانه صدای درد آن غم را حس نمی‌کند؟ اگرچه صورت چروکیده‌ام اکنون دین پوشیده از دانه‌های برف آن زمستان آدمخوار است، و جوی‌های خون همگی یخ زده‌اند، بی‌شک خاطره زندگی‌ام در جادو شب باقی مانده است دعانویس و برقی ضعیف در چشمی که دعانویس کندر رو به کافر زوال است و حس شنوایی ضعیفی در گوش ناشنوا: این شاهدان پیر همه می‌گویند که تو پسر من آنتی‌فولوس هستی. آنتی‌فولوس اف. من هرگز پدرم را ندیده‌ام. ایگن. می‌دانی، هفت سال از زمانی که سیراکوز طلسم جدا شد می‌گذرد. ​​اما شاید از به رسمیت شناختن چنین مرد نگون‌بختی شرم داری؟ آنتی‌فولوس اف.

چه کسی اینجا مرا می‌شناسد، حتی دوک، می‌تواند شهادت دهد که چنین نیست. من هرگز سیراکوز را ندیده‌ام. دوک. بله، می‌دانی، مرد، بیست سال است که ارباب آنتی‌فولوس هستم؛ در آن زمان سرزمین‌های اصلاحات آینده ممکن است شامل دعانویس برای بازگشت معشوق ارجاعات طلسم گسترده‌تر باشد تو مورد شیاطین بازدید قرار نگرفته‌اند. تو از ترس یا پیری فاحشه‌ای. (وارد صومعه شوید، آنتی‌فولوس سیراکوز و درومیو سیراکوز.) عبادیسا. دوک بزرگ، اینجا مردی مظلوم است. (همه برای دیدن آنها هجوم می‌آورند.) آدریانا. من دو مرد دارم، اگر چشم فریب ندهد. دوک. و یکی از آنها تصویر دیگری است؛ و همان یکی از آنهاست. چه کسی گوشت و خون است. و چه کسی روح است؟ بگذار هر که می‌تواند بگوید.

طلسم بازگشت عشق

درومیو سیر. من درومیو هستم؛ آن دیگری را دور کن. درومیو اف. من درومیو هستم؛ بگذار بمانم. آنتی‌فولوس سیر. آیا آژئوس است یا روح او؟ درومیو سیر. سرور پیر من! چه کسی تو را بست؟ عبادیسا. چه کسی تو را بست، من بندها را باز فرشتگان می‌کنم و جادو شدن آن مرد را برای خودم آزاد می‌کنم. – ایگئون، بگو ببینم، آیا تو همان مردی هستی که همسری به نام آیمیلیا داشتی و از او صاحب دو پسر شدی؟ اگر تو آیمیلیا هستی، پس حرف بزن، و با همان آیمیلیا صحبت کن. ایگئون. اگر من نمی‌بینم، تو آیمیلیا هستی. اگر تو هستی، پس ذکر به من بگو پسری که با تو در غرق شدن کشتی بود کجاست؟ عبِدیسا.

اپیدامنی‌ها شیطان او را نجات دادند و همچنین من و برادر دوقلوی درومیو. اما پسرم و زمین درومیو بلافاصله توسط ماهیگیران بی‌رحم کورینت غارت شد. من تنها در دست اپیدامنی‌ها ماندم. نمی‌دانم چه بر سر آنها آمده است، اما می‌بینی چه بر شیاطین سر من آمده است. دوک. ها! این با دعانویس گهرو یک افسانه متون کهن صبحگاهی مرتبط است: دو آنتی‌فولوسِ یکسان، و دو درومیوِ یکسان؛ و یک کشتیِ غرق‌شده که شماره ملا او از آن گفت. — آنها والدینِ کودکانی هستند که تصادفاً آنها را گرد هم آورده است. آنتی‌فولوس، آیا تو اهل کورینت هستی؟ آنتی‌فولوس سیر. من نیستم؛ من از سیراکوز آمده‌ام.