دعانویس خانلق

دعانویس خانلق آورد که نام مک‌کورمیک در صفحه عنوان آن و نقشه طبقه بین صفحات آن بود. همه مردان جمع شدند تا به نقشه طبقه نگاه کنند و همین فکر از ذهن طلسم و تعویذ چند نفرشان گذشت: آیا این می‌تواند نقشه طبقه خانه نلسه اکرمن باشد؟ رئیس پلیس به سمت تلفن برگشت و با منشی بانکدار تماس گرفت. آیا این برای توصیف متون تاریخی نمادگرایی طلسم را توصیف می‌کنند. خانه آقای اکرمن کافی است؟ و شیطانی رئیس پلیس به توضیحات گوش داد. “در این نقشه طبقه، یک صلیب کمی در غرب مرکز وجود دعانویس دارد. آن چیست؟” سپس، “خدای من!” و بعد. “لطفاً فوراً به دفتر من بیایید و

دعانویس : نقشه‌های خانه را برای من بیاورید تا بتوانیم آنها را مقایسه کنیم؟” رئیس پلیس رو به دیگران کرد و گفت: “آن صلیب روی نقاشی، اتاق خواب باز در دعا طبقه دوم است که آقای اکرمن شب‌ها در آن می‌خوابد!” و برای لحظه‌ای تمام سوءظن‌هایشان نسبت به طلسم پیتر را فراموش کردند. فهمیدن جزئیات نقشه و کنار هم قرار دادن آنها – درست مثل یک بازی عکاسی – هیجان‌انگیز بود. آنها کاملاً مطمئن بودند که این مرد کوچک بی‌اهمیت و وحشت‌زده‌ای که رویش مطالعه کرده بودند، نمی‌توانسته چنین نقشه‌ی فریبنده و پیچیده‌ای را طراحی کرده باشد. نه، کاملاً مشخص بود که

دعانویس خانلق

یک همزاد نابغه‌ی بزرگ، یک قمارباز حیله‌گر لعنتی، در حال گسترش هرج و مرج در شهر آمریکایی است! چهل و هشتمین. آنها فعلاً پتر کافران را آزاد کردند و او را به سلولش بازگرداندند. او دو روز آنجا ماند، بدون تعویذ اینکه کسی کلمه‌ای در مورد سرنوشتش بگوید. روزنامه‌ها اجازه ورود به زندان را نداشتند، اما پتر پولش را نگه داشته بود، بنابراین روز بعد موفق شد یکی از نگهبانان را رشوه دهد تا برایش یک نسخه از روزنامه «تایمز» شهر آمریکا را تهیه کند، که تمام جزئیات شگفت‌انگیز این داستان جنجالی را در صفحه اول خود منتشر کرده بود.

دعانویس چکنه سی سال، تایمز قاطعانه جادو سیاه در کنار قانون و نظم در برابر نیروهای شورش و انقلاب سرخ ایستاده بود؛ سی سال، تایمز توضیح داده بود که رهبران کارگری و بازرسان اتحادیه و سوسیالیست‌ها و آنارشیست‌ها، همه از یک کشور هستند و همه آنها در آخرین راه حل به یک ابزار، یعنی بمب دینامیت، تکیه می‌کنند. اکنون بالاخره حق با تایمز بود؛ این روز بزرگ تایمز بود! این روزنامه از فرصت به طور کامل استفاده کرده بود، نه تنها در صفحه اول، بلکه در دو صفحه داخلی، تصاویری از تمام اعضای توطئه، از جمله پتر، تصاویر دفاتر اتحادیه

چمدان، میله‌های دینامیت، فتیله، قطعات ساعت، “آتلیه”ای که توطئه‌گران در شیطانی آن دستگیر شده بودند، و تصاویر آنارشیست روسی، نیکیتین، که صاحب آنجا بود، دعانویس خانلق وجود داشت. ستون‌هایی از دعانویس گمانه‌زنی‌ها در مورد این جفر موضوع، بیانیه‌ها و مصاحبه‌هایی با روحانیون برجسته، بانکداران، رئیس اتاق بازرگانی و دبیر انجمن مشاوران املاک وجود داشت. همچنین یک سرمقاله دو ستونی با حروف برجسته وجود داشت که نشان می‌داد چگونه «تایمز» سی سال پیش این را پیش‌بینی کرده بود، و فراموش نکرده بود که ارتباط آن را با ماجرای گوبر و ماجرای لاکمن و سه روحانی جادو سیاه که چند روز پیش به دلیل دعانویس لطف‌آباد تلاش

برای خواندن خطبه بالای کوه در یک جلسه عمومی دستگیر شده بودند، مشخص کند. و پیتر طلسم می‌دانست که او، پیتر گاج، همه این کارها را انجام داده است! نیروهای نظم و قانون هیچ جاسوس کوچک ناشناخته دیگری نداشتند که بابت این کار از او دعا تشکر کنند! البته قرار دعانویس همت‌آباد نبود به پیتر هیچ اعتباری داده شود؛ رئیس پلیس و دادستان کل بیانیه‌های رسمی صادر کردند که در آن تمام اعتبار را به خود اختصاص دادند، اما کوچکترین اشاره‌ای به تشکر از هیچ یک از ادارات پلیس مخفی تراموا نکردند. البته این کار ضروری بود؛ برای حفظ ظاهر باید توضیح

داده می‌شد که مأموران با استفاده از ابزارهای قانونی خود به ترتیب مناسب، توطئه کافر را کشف کرده‌اند. دعانویس اصلاً خوب نبود که به توده مردم اطلاع داده شود که این کافر کار توسط اداره‌ای انجام می‌شود که مذهب توسط تاجران بزرگ ابطال کردن جادو شهر اداره و تأمین مالی می‌شود. اما با این فرشتگان حال، پیتر را آزار می‌داد! او و مک‌گیونی و همه افراد گافی دیگر از مقامات دولتی متنفر بودند و آنها را فرشته “خارهای گزنده” با پول بسیار کم و به همان اندازه قدرت کم می‌دانستند. اگر واقعاً می‌خواستید کاری در آمریکا انجام شود، دعانویس خانلق مراجعه به مقامات عمومی

بی‌فایده بود، اما باید به سراغ تاجران بزرگی می‌رفتید که پول داشتند و به اقدامات سریع و کارآمد عادت داشتند. با این جاسوسان هم مثل بقیه رفتار می‌شد. پیتر هر از گاهی به این فکر می‌کرد که چقدر به نابودی نزدیک شده است. لحظاتی از ترس و لرز به کافران او دست می‌داد، وقتی تصور می‌کرد که در دره‌ای است و گافی شروع به شکنجه او می‌کند تا حقیقت را از او بیرون رمال بکشد. اما او موفق شد این ترس روح را آرام کند. او مطمئن بود که این نقشه دینامیت، وسوسه‌ای مقاومت‌ناپذیر برای مقامات است؛ حتی اگر نمی‌خواستند،

آنها طلسم را به درون خود می‌کشاند. آنها باید تا آخر کار را پیش می‌بردند؛ آنها باید از پیتر حمایت می‌کردند. و بنابراین عصر روز دوم، نگهبان آمد و گفت: «می‌توانی طلسم بروی.» و پطرس را از درهای قفل‌شده عبور دادند و بدون هیچ حرف دیگری او را رها کردند. خیلی خیلی بزرگ. پیتر کیمیاگری به اتاق ۴۲۷ هتل آمریکایی رفت و مک‌گیونی منتظرش بود. مک‌گیونی دعانویس باجگیران حتی یک کلمه هم از سوءظن به پیتر نگفت و پیتر هم کلمه‌ای از آنها به زبان نیاورد – او می‌دانست که سوءظن‌های قدیمی فراموش شده‌اند. مقامات شیطانی این هدیه را که سرنوشت در

دعانویس رباط سنگ حاجت گرفتن سینی نقره‌ای به آنها تقدیم کرده بود، پذیرفته بودند. سال‌ها امیدوار بودند که این ولگردها را به دست آورند و حالا – گویی با جادویی باورنکردنی – آرزویشان برآورده شده بود! مک‌گیونی گفت: «قاضی، یادت باشد این را عبادت کردن بگویی: تو به عنوان مظنون بازداشت شده‌ای، دعانویس خانلق از تو بازجویی جادوگر شده و به شیطان درجه سه محکوم شده‌ای، اما موفق شده‌ای کاری کنی که پلیس باور کند اعمال صالح از کل ماجرا چیزی نمی‌دانی، و بنابراین آزاد شده‌ای. ما همزمان چند نفر دیگر را هم آزاد کرده‌ایم تا ردپای تو را جادو سیاه پاک کنیم، و حالا تو باید به میان

این اراذل جادو سیاه و اوباش بروی و هر چه می‌توانی در مورد کارهایی که انجام می‌دهند و نقشه‌هایی که دارند، بفهمی. طبیعتاً آنها فریاد می‌زنند و اصرار می‌کنند که این یک حقه است. باید بفهمی که آیا آنها چیزی حرز در مورد آن می‌دانند یا نه. باید مراقب باشی – چون طبیعتاً آنها کمی به تو مشکوک هستند. ما در طلسم اتاق تو بوده‌ایم و اوضاع دعانویس مزداوند را کمی بهم ریخته‌ایم، بنابراین این به روشن شدن وضعیت تو کمک دعا شیاطین می‌کند.» پیتر رفت، اما بلافاصله دنبال آن ولگردها رمل نرفت. او یک ساعت را دزدکی در شهر گشت تا مطمئن

جادو کهن شود کسی او را «تعقیب» نمی‌کند؛ سپس با نل تماس گرفت و دعا یک ساعت بعد آنها در پارک همدیگر را علوم غریبه دیدند و نل در آغوش پیتر پرید و با خوشحالی او را بوسید. پیتر البته مجبور شد همه چیز موکل جن را به او بگوید؛ و وقتی نل شنید که جو آنجل جاسوس است، ابتدا از وحشت خشکش زد، اما بعد تقریباً تا سر حد گریه خندید. و وقتی پیتر تعریف کرد که چگونه انرژی مثبت از آن مخمصه خلاص شده است، خانلق به نظر می‌رسید که واقعاً محبت نل را جلب کرده است. وقتی دوباره آرام شدند، نل گفت:

دعانویس خانلق «پیتر، حالا باید فوراً کاری بکنیم. روزنامه‌ها پر از این داستان هستند و طبیعتاً نلسه اکرمن از ترس نیمه‌جان شده است. این نامه‌ای است که امشب پست می‌کنم – و همانطور که می‌بینید، این بار از ماشین تحریر متفاوتی نسبت نماز خواندن به دفعه قبل استفاده کرده‌ام. به چند مغازه ماشین تحریر فروشی رفتم و از آنها خواستم که برای لحظه‌ای از یکی استفاده کنند تا کسی نتواند رد این نامه را به من برساند.» نامه به آدرس منزل نلسه اکرمن ارسال شده و با عبارت جادو شدن «خصوصی» مشخص شده بود. پتری این متن را خواند: «این حرف از یک دوست

خانلق

است. قرمزها در خانه شما جاسوسی داشته‌اند. او نقشه طبقه خانه را کشیده است. مقامات پلیس چیزهایی را از شما پنهان می‌کنند زیرا نمی‌توانند کل داستان را بفهمند و نمی‌خواهند به شما ثابت کنند که بی‌کفایت هستند. مردی هست که کل داستان را فهمیده و شما باید او را ملاقات کنید. مقامات پلیس اگر بتوانند از ملاقات با این مرد اجتناب کنند، به شما اجازه ملاقات نخواهند داد. شما باید اصرار کنید که این مرد را ببینید. اما این نامه را ذکر نکنید. اگر با مرد مناسب ملاقات نکردید، دوباره برایتان می‌نویسم. اگر این را مخفی نگه دارید، می‌توانید مطمئن

باشید که من تا آخر به شما کمک خواهم کرد. اگر این را با کسی در میان بگذارید، من نمی‌توانم کمکی به شما بکنم.» نل گفت: «حالا، وقتی این نامه را دریافت کند، اقدام خواهد کرد و تو سنت‌های طلسم اغلب با سیستم‌های نمادین مرتبط هستند باید بدانی که به او چه می‌گویی و چه کار می‌کنی، زیرا همه چیز به آن بستگی دارد.» و نل بلافاصله شروع به نصیحت کردن پیتر کرد که وقتی با پادشاه شهر آمریکایی ملاقات می‌کند، گشایش چه بگوید و چگونه رفتار کند. پیتر از قبل آنقدر به شعور نل احترام گذاشته بود.

دعانویس خانلق صبر و شکیبایی قول داد که دقیقاً همانطور که نل به او گفته عمل کند و به هیچ وجه دیگری عمل فرشتگان نکند. او پاداش خود را با بوسه دریافت کرد و به خانه رفت تا خوابی راحت داشته باشد. صبح روز بعد، پیتر شروع به انجام برخی از کارهایی کرد که