دعانویس ده‌سرخ

دعانویس ده‌سرخ به آرامی و غمگینی آرام کرده بود – باید جایی همین اطراف باشد. سپس به مینامی-نیجو رفت و تصمیمش را به هیوهو گفت. هیوهو گفت: «اگر قرار بود برگردم، حداقل حاضر بودم هزینه‌های سفر را بپردازم، اما همانطور که می‌دانی، الان در تنگنای سختی هستم.» یوشیو در حالی که سعی می‌کرد در مقابل دعا نویسی هیوهو آرام به نظر برسد، گفت: «خب، من امروز به چند تا از دوستانم در توکیو در این مورد گفتم، پس یکی از آنها آن را برای من می‌فرستد.» او گفت: «متوجهم.» و سپس هیوهو بارها و بارها رو به چاپخانه‌ای کرد که کنارش نشسته جادو کهن

دعانویس : بود و در مورد مسائل فوری مربوط به مجله‌ای که در شرف انتشار بود، بحث می‌کرد. بنابراین او یک پادو قرض گرفت و دوباره آنجا را ترک کرد و فرشتگان در خیابان‌های شهر پرسه زد، با این فکر که به زودی راهشان از هم جدا می‌شود. پاهایش کم کم او را به سمت سوسوکینو هدایت کرد، اما نظرش عوض شد، چون فکر می‌کرد بی‌فایده است که مثل یک محلی در اطراف پنجره‌های مشبک تردید کند، در حالی که اصلاً طلسم قرار نیست آنجا برود. بنابراین به سمت شرق در امتداد کانال قدم زد و در غرفه‌های شبانه‌ی پر جنب و

دعانویس ده‌سرخ

جوش تانوکیکوجی گشت طلسم و گذار کرد. شب مه‌آلودی بود و چراغ‌های مغازه‌ها نمناک به نظر می‌رسید. او شنیده بود که زنانی در آنجا مشتری جذب می‌کنند، که کنجکاوی او را تحریک می‌کرد، اما هیچ کس به یک مرد دوره‌گرد سبیل‌دار علاقه‌ای نداشت. با این حال، به نظرش می‌رسید که هر زنی که با نسخ خطی او روبرو می‌شد، چنین بود. دعانویس ده‌سرخ ناگهان ایده‌ای به ذهنش رسید: یک دعانویس برزک مغازه نودل سوبا. برخلاف توکیو، اگر بخواهیم آن را توصیف کنیم، گفته می‌شد که شبیه سندای جادو شدن است . نودل‌های سوبا در واقع آنقدرها هم مهم نبودند؛ غذاهای مختلف و ساکی سرو می‌کردند و

می‌توانستید در مورد چیزهای دیگر هم آنجا صحبت کنید. با خودش فکر کرد: «به عنوان یادگاری از اقامتم در ساپورو نگاهی به آن می‌اندازم.» و دعانویس تابلویی پیدا کرد و داخل رفت. خانه‌ای کثیف با اتاق‌های کوچک زیاد جادو بود و چهار یا پنج زن زشت با آرایش سفید غلیظ آنجا بودند. یکی از آنها بیرون آمد و پرسید: «چه می‌خوری؟» دستور داد: «من مست عبادت کردن دعانویس جندق هستم، بنابراین فقط برای خوردن سوبا آمده‌ام.» و اضافه کرد: «و یک بطری ساکی.» و هیچ یک از غذاهای دیگری را که زن پیشنهاد کرد، سفارش نداد. سعی کرد با او صحبت کند، اما

به نوعی احساس گناه می‌کرد و نمی‌توانست با او ارتباط برقرار کند، و به نظر می‌رسید که زن هم او را به عنوان یک مشتری ارزان‌قیمت می‌بیند و وقتی با او صحبت می‌کرد، فقط سلام و احوالپرسی سردی می‌کرد – رویش را برمی‌گرداند و آهنگی تحریک‌آمیز زمزمه می‌کرد. آهنگ معمولی بود، اصلاً ناآشنا نبود، اما برای یوشیو در آن لحظه، مثل یک تحریک غیرمعمول به نظر می‌رسید. با این حال، او هیچ راهی برای پاسخ دادن نداشت. و در اتاقی چند اتاق آن طرف‌تر، نمی‌دانست او چه جور طبق بازخوانی لوح‌های گلی و سنگی تمدن بابل زنی است، دعانویس ده‌سرخ اما داشت با یک مشتری آهنگ اویواکه را می‌خواند.

یوشیو میل ناخوشایندی برای دعا ماندن بیشتر در آنجا احساس کرد، بنابراین برس را کنار زد و رفت. باران ملایمی شروع به باریدن کرده بود. یوشیو بدون چتر به آرامی راه می‌رفت. او مست بود، بنابراین باران خنک روی صورت دعا نویسی برافروخته‌اش حس خیلی خوبی داشت. و با خودش دعانویس رزوه فکر کرد: «من قرار نیست هوشیار شوم و عجله‌ای برای انجام هیچ کاری ندارم.» او عمداً شجاعت احمقانه‌ای به خرج داده بود، اما نمی‌توانست جلوی این فکر را بگیرد که دارد می‌سوزد.کنومیو فروشگاه شیروکوشیروکویا کوچکچیهیسا در امتداد کانال به سمت شمال و سپس در امتداد کیتا-شیجو به سمت ذکر غرب رفتم

و آهنگ محلی زن را که تازه طلسم شنیده بودم تکرار کردم. به خانه برگشتم و نور فانوسی را در مه پیش رو دیدم. مغازه ذرت فروشی گوشه معبد هیوهو بود و برخلاف همیشه، پیرمرد زیر درخت افرای ژاپنی به بخاری چسبیده بود و سرد به نظر می‌رسید. شیطانی دلم می‌خواست با او صحبت کنم، بنابراین به سمتش رفتم و گفتم: «شما تا دیروقت شب زیر این باران سخت کار می‌کنید، نه؟» جادو سیاه این اولین باری بود اجنه غیر مسلمان که با او صحبت می‌کردم و او مودبانه تعظیم کرد: «بله»، اما بعد، انگار شیطان که کاملاً با من آشنا باشد، اضافه

کرد: «شما همیشه روحیه خوبی دارید، آقا.» یوشیو نتوانست جلوی ناامیدی خود را بگیرد و از خود پرسید که آیا این پیرمرد تنها حرز و آخرین دوست واقعی اوست؟ نوزده اولین شماره مجله هیوهو چاپ شده است و قرار است فردا، پانزدهم، منتشر شود، اما نه تنها شرکت آماده تصاحب دعانویس گلشن متون کهن آن نیست، بلکه خود هیوهو هنوز نتوانسته پیش‌پرداختی را که به آنها داده، که فقط مبلغ کمی است، به آنها بدهد. یوشیو این را خوب می‌داند، زیرا با او برای یافتن محل شیطانی رفته است. هیوهو با تحسین گفت: «اما آن پیرزن واقعاً چیز عجیبی است .» دعا فرشتگان

پیرزن صاحبخانه آنجاست، تقریباً پنجاه سال دارد، اما هنوز به طور محسوسی رنگ‌پریده است. دخترخوانده و خدمتکاران آنجا از یوشیو متنفرند، زیرا او را «فردی تیزبین و خشن» می‌دانند. دعانویس ده‌سرخ در شب چهاردهم، در حالی که کیو در اتاق هیوهو در طبقه دوم بود، دختر کوچکتر به گشایش طبقه بالا فرشتگان آمد و گفت: «آقای شیمادا، خانم او از سید و حاجی سیب‌هایی که قول داده بود، پذیرایی خواهد کرد، پس لطفاً تشریف بیاورید.» هیوهو با او رفت و مدتی برنگشت. یوشیو در حالی که منتظر کیو بود، صفحات نمونه چاپ شده مجله را ورق زد و متوجه شد که شیاطین علاوه بر

مقالاتی درباره افراد مشهوری مانند آمکی، نیتوبه و یاماگاتا یوجیرو، نقد شخصیت‌ها و حکایاتی از دونگیو، داستان‌هایی از مبارزات ویراستاری روزنامه توسط تنسی و داستان‌هایی درباره ناکانو تنمون توسط هوکوکن طلسم و تعویذ نیز وجود دارد. روح آنچه یوشیو نوشته بود با عنوان طولانی «داستان کنسروسازی تامورا یوشیو، از شاعر و غول ادبی تا تولیدکننده خرچنگ کنسروی» منتشر شد. سپس، عکسی که توسط یوشیو، هیوهو و ایسامو با هم گرفته شده بود، با تیتر یوشیو منتشر شد: « آقای تامورا طلسم یوشیو، که آرزوی تاجر شدن دارد.» وقتی یوشیو این را دید، احساس درد زیادی کرد. قبل از انتشار نسخه خطی و

عکس‌ها، کسب و کار او تقریباً به طور کامل از بین رفته بود. او مجله را رو به پایین گذاشت. با این حال، در حالی که مشتاقانه منتظر بازگشت هیوهو بود، دعانویس ده‌سرخ دوباره آن را باز کرد و متوجه جادو شد که مجله، که بیش از ۲۰۰ صفحه و ۴۶۲ برابر بزرگتر از حد معمول بود، تقریباً در هر صفحه یک، دو یا سه عکس با اندازه‌های مختلف داشت. مطالب مجله جفت روحی کاملاً درباره هوکایدو بود، اما قالب آن از مجلات تجاری بزرگ توکیو کمتر چشمگیر نبود. تبلیغات زیادی وجود داشت، اما تنها مواردی که پولساز نبودند.

شیطانی ارواح جمهور کاوازاکی فوجیگورو، تبلیغات مجموعه اشعار هیوهو، مجموعه اشعار یوشیو و تبلیغات «نیمه جانورگرایی» و «ناتورالیسم جدید» بودند. بقیه همه سودآور بودند. «ممکن است آخرین مجله از این نوع در هوکایدو نباشد، اما احتمالاً بزرگترین مجله تاکنون است» شهرت همکارانش بود و به نظر می‌رسید که این اغراق این مقاله تحلیل نهایی بر اساس ریشه شناسی لغات باستانی که نیست. درست همان دعا موقع، هیوهو وارد شد، در حالی که یک فنجان ساکی در دست چپ و یک بطری ساکی در دست راستش داشت، هر دو را با رمل حرکاتی عجیب تا سطح شانه بالا آورد، کمرش را به طرز خنده‌داری قوز کرد و صاحبخانه در کشویی را

دعانویس ده‌سرخ برایش باز هاله انرژی انسان کرد. او در حالی که به جای نشستن، تلوتلو می‌خورد، گفت: «آه، من مستم، من مستم. » پیرزن در حالی که فنجان شیاطین را طوری در دست گرفته بود که انگار از پسر خودش مراقبت می‌کند، گفت: «ساکی می‌ریزد.» اما زن هم مست بود و صورتش سرخ شده بود. پیرزن گفت: «حالا، برو بخواب.» فنجان و بطری ساکی را از هیوهو گرفت و آنها را جلوی یوشیو گذاشت و گفت: «اینها را برای دادن به مهمان آوردم.» سپس زن رفت. هیوهو با بی‌تفاوتی گفت: «چه پیرزن ناامید و درمانده‌ای.» به نظر نمی‌رسید که او آنقدرها هم طلسمات

ده‌سرخ

مست باشد. «چی شده؟» هیوهو با نگاهی عذرخواهی‌آمیز پاسخ داد: «هیچی، تعجب می‌کنم که او در این سن به من علاقه دارد. بعدازظهر با رینگو قرار داشتم، اما او می‌خواست با من الکل بنوشد. او گفت اگر بنوشیم، مزاحم خدمتکار در ساده ترین روش اتاق نشیمن می‌شویم، بنابراین به من گفت که به اتاق مادرم بروم. بوی ضدعفونی‌کننده دست می‌داد ، بنابراین فرار کردم.» «درست مثل آن پیرزن است.» « با اینکه شوهرش هنوز آنجاست، با زن دیگری زندگی می‌کند و هیچ توجهی به او نمی‌کند، بنابراین احتمالاً او سعی می‌کند به تنهایی رابطه‌ای داشته باشد.» «چه پیرزن دردسرسازی.» یوشیو با این

حرف نماز خواندن موافقت کرد، اما بعد به همسر خودش فکر کرد و از خود پرسید که آیا اگر او حتی کوچکترین رابطه‌ای داشته باشد، ممکن است به سرنوشت این زن دچار شود یا خیر. و هر چه بیشتر متوجه می‌شد که به طور فزاینده‌ای به سمت زنان جوان‌تر کشیده می‌شود، بیشتر جذابیت زنان فرشتگان مسن‌تر را با یک انزجار دافعه‌آور مرتبط می‌دانست. هیوهو رو به دعانویس یوشیو که فرشتگان از آن توسل طرف شومینه ایستاده بود، گفت: جادو سیاه «من هم نمی‌توانم این را تحمل کنم. اوکیمی هر روز برایم نامه می‌فرستد. اوسوزو یواشکی می‌آید و می‌گوید که می‌خواهد به کلاس

دعانویس ده‌سرخ خیاطی برود. و اعمال صالح والدین زن باردار از من خواسته‌اند که برای کمک به آماده‌سازی‌ها مقداری پول بفرستم، چون دعا ماه آینده ماه آخر زندگی‌اش است. و بعد نامه‌ای نوشته که قرار است بمیرد. انرژی مثبت من حتی امروز لباس‌های تابستانی‌ام را گرو گذاشتم و برایش نامه‌ای از طریق پست فرستادم.» یوشیو در