دعانویس سرخنکلاته

صدور دستور، همه گمان کردند که او واقعاً مرد توانمندی است و در لباس یک کاهن ساده آمده است تا از وضعیت واقعی منطقه خود مطلع دعانویس سرخنکلاته شود. بنابراین هر مأموری به خانه رفت، حمام کرد، با عجله غذای خود را خورد و در دفتر حاضر شد. دستیار ارشد، آمیلدار را به خانه‌اش برد و از مشرکان مهمانش، آنطور که شایسته‌اش بود، پذیرایی کرد.[ 252 ]گونداپا، به عنوان یک کاهن، بسیار خوش‌خوراک دعا بود، زیرا حتی یک روز هم در زندگی‌اش از جیب خودش برای غذا پول خرج نکرده بود، پس چه دلیلی داشت که در مورد قیمت آذوقه سوال کند؟ او به قیمت دیگران اینقدر چاق شده بود!

دعانویس : و با رعایت کامل حق کافر همه چیزهای خوب، که میزبان و اعمال صالح دستیارش را مخفیانه سرگرم می‌کرد، از سر سفره بلند شد و دست‌هایش را شست. سپس برگ‌های فوفل خواست، هرچند درخواست قدیس این برگ‌ها قبل از اینکه میزبان آنها را تعارف کند بسیار بی‌ادبانه است. اما زیردستش این را به عنوان دستور یک ارباب تعبیر کرد و بشقاب حاوی جوز هندی، جوز هندی، گردو، برگ‌ها و چونام (لیمو) لازم را آورد. «دَکشینا کجاست؟» 3 سپس آمیلدار پرسید . میزبانش کاملاً نفهمید که آیا این حرف را جدی می‌گوید یا شوخی، اما قبل از اینکه بتواند سوال را در ذهنش حل کند: « دَکشینا کجاست ؟» آمیلدار تکرار کرد و دستیارش که فکر می‌کرد مافوق جدیدش مستعد رشوه گرفتن است، فوراً کیسه‌ای حاوی ۵۰۰ موهر آورد و آن را در سینی گذاشت.

دعانویس سرخنکلاته

حال آنکه یک داکشینا برای یک برهمن معمولاً بیش از چند روپیه نیست، اما فرشتگان اگر آمیلدار یکی از آنها را درخواست کند، دستیارش طبیعتاً او را اشتباه می‌گیرد و فکر می‌کند که او به رشوه اشاره می‌کند![ 253 ] طلسم گونداپا که از دیدن داکشینای شاهزاده‌ای که در تمام عمرش هرگز ندیده بود، دعانویس سرخنکلاته بسیار خوشحال شده بود، فوراً کیسه را باز کرد و تمام سکه‌های طلای داخل آن را شمرد و با دقت آنها را در بقچه‌اش بست. سپس شروع به جویدن فوفل خود کرد و مطالعات فرهنگی نمادگرایی طلسم را دعانویس کلاته مورد بحث قرار می‌دهد با یک جرعه تمام جوز هندی و گرز داخل بشقاب را بلعید! همه پیشینه تاریخی اینها باعث شد دستیارش به شدت به ماهیت واقعی آمیلدار جدید مشکوک شود انرژی مثبت ؛ اما دستور پادشاه هم وجود داشت و باید از آن اطاعت می‌شد!

گونداپا سپس از دستیارش خواست که عبادت کردن قبل از او به دفتر برود و گفت که خودش با دعا یک گاتیکا آنجا خواهد بود . بنابراین، دستیار پیکی را برای مراقبت از آمیلدار گذاشت و با اشتیاق فراوان برای دیدن اوضاع در نظم و ترتیب، خانه‌اش را به مقصد دفتر ترک کرد. گونداپا حالا سه نصیحت پادشاه را به یاد آورد، که اولین آنها این بود که او همیشه باید در مقام خود، چهره‌ای سیاه به خود بگیرد. حالا او کلمه «سیاه» را به معنای واقعی کلمه درک می‌کرد، نه به معنای تمثیلی آن یعنی «اخمو»، و بنابراین به آشپزخانه رفت و یک تکه خمیر زغال خواست.

وقتی این خمیر آماده شد، تمام صورتش را با آن سیاه طلسم کرد و جادو شدن صورتش را با پارچه‌اش پوشاند – زیرا از نشان دادن آن خجالت می‌کشید – وارد دفتر شد. آمیلدار جدید با صورتی دین که به این ترتیب سیاه شده و تا حدی با پارچه‌ای پوشیده شده بود، آمد و روی صندلی‌اش نشست. او هر از گاهی پارچه را جادو کهن از روی چشمانش برمی‌داشت تا ببیند[ 254 ]اینکه افسرانش چگونه کار می‌کردند، و در همین حال، همه دعانویس کلات کارمندان و دیگر حاضران، از رفتار عجیب رئیسشان، در دل می‌خندیدند. شیاطین شب رو به پایان بود و قرار بود فرمان‌هایی امضا شوند: بنابراین دستیار همه آنها را در دست گرفت و به آمیلدار نزدیک شد و در فاصله‌ای محترمانه ایستاد.

با این حال، گونداپا از او خواست که نزدیک‌تر بیاید و ارواح دستیار نزدیک‌تر آمد. دعانویس گونداپا گفت: «هنوز هم نزدیک‌تر.» و دستیار باز هم نزدیک‌تر آمد. دومین نصیحت پادشاه به ذهن آمیلدار طلسم نویس خطور کرد که هنگام پرسش در مورد امور دولتی، گوش مأمورانش را گاز بگیرد، دعانویس سرخنکلاته و از آنجایی که بی‌خردی گونداپا همیشه باعث می‌شد آنچه گفته می‌شود را تحت‌اللفظی بپذیرد، دهانش را باز کرد جادو سیاه و گوش دستیارش را جادو گاز گرفت، در حالی که با صدای خفه از او می‌پرسید که آیا همه مردمش از رفاه کامل برخوردارند! دستیار که اکنون از جان خود بسیار می‌ترسید، فریاد زد که همه مردم از بزرگترین رفاه برخوردارند.

اما گونداپا گوشش را رها نکرد تا اینکه دستیار بیچاره بیش از بیست بار جواب را با غرش دعا تکرار کرد. گوش آن بدبخت بیچاره خیلی زود شروع به ورم شدید کرد و با انزجار دفتر را ترک کرد و فرشتگان شروع به گزارش اعمال دیوانه‌وار آمیلدار دعا نویس جدید به پادشاه کرد . دو مورد از سه توصیه پادشاه اکنون به درستی رعایت شده بود، اما سومی، که[ 255 ]موهای همه مردم باید در دستان او باشد، اما هنوز پر نشده بود، و ابطال کردن جادو گونداپا می‌خواست این کار را نیز به طلسم سرعت انجام دهد. اکنون شب فرا رسیده بود و از آنجایی که آمیلدار هنوز در جای خود باقی مانده بود، همه افسرانش مجبور به انجام همین کار شدند.

به این ترتیب دهمین گاتیکای شب نزدیک می‌شد، و آمیلدار هنوز بلند نمی‌شد، بلکه با صورت سیاه خود که در پارچه‌اش پنهان شده بود، می‌نشست و هر از گاهی به بیرون نگاه می‌کرد تا ببیند همه خواب هستند یا بیدار. واقعیت این بود که او منتظر فرصتی بود تا همه موهای افسرانش را در دست داشته باشد! به محض اینکه همه افسرانش به خواب رفتند، او قصد داشت طبق معمول کلمات را به معنای واقعی کلمه قطع کند! حدود نیمه شب، بدون شماره ملا اینکه هرگز به عمل احمقانه‌ای که آمیلدار در ذهنش می‌پروراند فکر ذکر کند، دعانویس سرخنکلاته همه به خواب رفتند و گونداپا بلند شد و شیطان با یک قیچی تمام موهای افسرانش را برید.

سپس همه آنها را در یک بقچه بست و اواخر شب به خانه دستیارش بازگشت، جایی که خدمتکاران به او چیزی برای خوردن دادند؛ پس از آن او با کیسه موهار و دسته قفل‌هایش به پادشاهش رفت تا به او اطلاع دهد که چقدر خوب از دستوراتش اطاعت کرده است! صبح زود، او تنها تعویذ یک نیمشا (nimisha) پس از رسیدن دستیارش به حضور اعلیحضرت رسید. با دیدن آمیلدار (Amildâr) آنقدر ترسید که نتوانست شکایتی مطرح کند، اما گوش متورمش توجه هر چشمی را در مجلس به خود جلب کرد.[ 256 ] گونداپا اکنون با زغالی که بر صورتش بود، در برابر پادشاه ایستاد و گفت: «ای پادشاه بزرگوار، شما به من دستور دادید که برای انجام وظیفه جدیدم صورتم را سیاه کنم.

می‌بینید، من هنوز رنگ شیاطین صورتم را پاک نکرده‌ام! در مرحله بعد به من دستور دادید که در حالی که توسل گوشم را دعانویس سرخنکلاته گاز می‌گیرم صحبت کنم. لطفاً به گوش دستیارم که در مقابل شما ایستاده است نگاه کنید و به من بگویید که آیا از شما اطاعت نکرده‌ام یا نه!! و اما در مورد اینکه قفل افسرانم را در دست دارم؛ چرا طلسمات آنها اینجا در این بسته کافران سید و حاجی قرار دارند!!!» پادشاه هرگز نمونه‌ی مشابهی از چنین حماقتی ندیده بود، و فکر اینکه گونداپا موهای این همه آدم محترم را کوتاه کرده و واقعاً گوش یک جنتلمن شایسته را فرشتگان گاز گرفته است، قلبش را بسیار شرمسار دعانویس کلاته خیج کرد.

او از مرد اجنه غیر مسلمان زخمی طلب بخشش کرد و از آن روز به بعد در انتخاب افسران خود اعمال مربوط به جادو بسیار محتاط جادو بود! دعانویس دعا نویسی گونداپا بیچاره حتی از مقام کاهنی نیز برکنار شد، و شکمش از اینکه دیگر امتیاز خوردن غذاهای غنی به قیمت دیگران را نداشت، لاغر شد! دعانویس سرخنکلاته ۱یک داستان کانارسی که توسط یک ریسالدار روایت شده است. ۲رئیس روستا. ۳داکشین‌ها (حق‌الزحمه‌ای که به برهمنان اهدا می‌شود ) معمولاً به کاهنان داده می‌شود. [ مطالب ] بیست و یکم. همسر حیله‌گر باغبان. در روستایی، باغبان فقیری با همسرش طلسم زندگی می‌کرد که در قطعه زمین کوچکی در حیاط خلوت خانه‌اش سبزی تفسیر طلسم‌ها به صورت جهانی استاندارد نشده‌اند می‌کاشت.

سرخنکلاته

آنها در سی باغچه کوچک بودند که نیمی از آنها را هر روز آبیاری می‌کرد. رمل این کار او را از گاتیکای پنجم تا پانزدهم مشغول شیطانی می‌کرد . همسرش هر شب یک سبد سبزی می‌چید و او صبح‌ها آنها را برای فروش به روستا می‌برد. حاصل فروش، یک یا دو پیمانه برنج برایش می‌آورد و خانواده با آن امرار معاش می‌کردند! اگر می‌توانست هر شب کار اضافی انجام دهد، چند سکه مسی دریافت می‌کرد که برای تأمین سایر هزینه‌هایشان به کار می‌رفت. در آن روستا معبدی برای کالی وجود داشت که در مقابل آن یک حوض زیبا با یک درخت انبه در ساحل آن قرار داشت.

ماهی‌های داخل حوض و انبه‌های درخت وقف الهه بودند و خوردن آنها برای روستاییان اکیداً ممنوع بود. اگر کسی در حال بریدن انبه یا گرفتن ماهی پیدا می‌شد،[ 258 ]او فوراً از روستا طرد شد. این ممنوعیت بسیار سختگیرانه بود. یک روز صبح، باغبان پس از فروش سبزیجاتش، از کنار معبد عبور کرد و به خانه برگشت. انبه‌ها، که با دقت و مراقبت مذهبی محافظت می‌شدند، به تعداد زیاد کافر روی درخت آویزان بودند و چشم باغبان به آنها افتاد! دهانش آب افتاد. به اطرافش نگاه کرد و خوشبختانه، حداقل تا جایی که دعا چشمش کار می‌کرد، کسی در آن اطراف نبود.

بنابراین با عجله یکی از انبه‌ها را چید و با جفت روحی پاهای دعانویس سرخنکلاته دعا نویسی چابکش به داخل حوض رفت تا آنها را بشوید. درست در همان لحظه، دسته‌ای بسیار جذاب از ماهی‌ها چشمش را به او متون کهن دوختند. این ساکنان محفوظ در حوض، مذهب هیچ تصوری از خطر نداشتند و با خیال راحت در حال جست و خیز بودند.