نوشتن دعا برای حرف شنوی شوهر

می‌پرسم: او چه تأثیر عجیبی برای پیشبرد هدفی که تا این حد کار و زندگی او را در بر اشارات آیینی در فرهنگ عامه دیده می‌شود گرفته بود، اعمال کرد؟ آیا او چیزی با مهر فردیت چنان واضحی به آن بخشید که هیچ مرد دیگری نمی‌توانست کاملاً به همان اندازه در آن نقش داشته نوشتن دعا برای حرف شنوی شوهر باشد؟ من به این پاسخ مثبت می‌دهم. و دعانویس به عنوان شاهدی بر حقیقت آن، دعانویس مسیر کلی زندگی او را ترسیم می‌کنم تا از طریق آن بتوانیم آن عناصر شخصیت او را که به طور شهودی او را در سمت برده قرار می‌داد، بیابیم. وقتی پدرم در سال ۱۸۳۴ به فیلادلفیا آمد، احساساتش در مورد برده‌داری همان‌هایی بود که عموماً در شمال طلسم رایج بود – آرزویی سهل‌انگارانه برای پرهیز از بحث مستقیم با جنوب در مورد مسئله‌ای که قرار بود جادو به‌طور خاص …

دعانویس : مال آنها. اما بادهای آسمانی در خاندان میسون و دیکسون هیچ حد و مرزی برای وقار نداشتند؛ و بادهای بزرگتری از اینها می‌وزیدند – بادهایی که در آزمایشگاه‌های وسیع قلب عمومی بشر برمی‌خاستند و مقدر شده بودند که به تمام فضاهای وسیع نیاز و اندوه بشر نفوذ کنند. جنوب، از طریق مقاومت دائمی سیاه‌پوستانش در برابر شکنجه و مرگ برای آزادی، متوجه می‌شد که شاید چیزی، حتی در یک سیاه‌پوست، وجود دارد که با بیشترین رنجش از به حساب آوردن آن در دعانویس ارقام صورتحساب حراج خودداری می‌کند؛ و اکنون درس شمال به او می‌رسید – که روح تمدن یک قرن هنوز کمتر از روح یک برده قابل خرید است.

نوشتن دعا برای حرف شنوی شوهر

احساس رو به رشد انسانیت در سراسر ایالت‌های شمالی در حال جوشیدن جادو بود. به نظر من، دعا نویس این کار هیچ انسان یا گروهی از انسان‌ها نبود؛ بلکه خود نیرویی خلاق بود و انسان‌ها و بدن‌های انسان‌ها را نتیجه نفوذ بیدارکننده خود ساخت. طبیعت پدرم به سرعت به پیشینه تاریخی چنین قدرتی واکنش نشان می‌داد. هم عقل و هم قلبش، ظلم‌های وحشتناک دعانویس بردگان و فوریتی را که برای چاره‌جویی به خرج می‌دادند، تشخیص می‌دادند؛ اما وسیله کجا بود؟ از همان ابتدا، او احساس کرد که جنبشی که آزادی و برده‌داری را منصفانه وارد میدان و مستقیماً در مقابل یکدیگر قرار داد، با خشونتی که با آن آغاز و پیگیری شد، نوشتن دعا برای حرف شنوی شوهر موانع غیرضروری را به روش خود ایجاد کرد.

اگر دعا نویسی قرار بود اصلاً در این راه تلاش کند، مصمم بود که در ابجد کافر محدوده قانون شناخته‌شده کار کند. انجمن استعمار امید خوبی داشت؛ حداقل، او نمی‌توانست هیچ چیز دیگری را به واقعیت نزدیک‌تر اما به واقعیت نزدیک‌تر ببیند؛ و پس از ارتباط با آن، به نظر می‌رسد که مدتی در مورد مسائل سیاسی راضی بوده و خود را وقف چیزی کرده است که به عنوان هدف اصلی زندگی خود برگزیده بود. این، گسترش حوزه آموزش زنان و دادن لحنی قوی‌تر به آن بود. او تمام توانایی‌های خود را به این امر اختصاص داد. اعتقادات او در دعا مورد این موضوع بسیار جدی بود؛ قدرت شخصیت او برای اثبات آنها کافی بود.

به طوری که در مدت کوتاهی توانست مکتب خود مشرکان را چنان در نزد این جامعه تثبیت کند که به مدت بیست و پنج سال، تمام انزجاری که فعالیتش در جنبش ضد برده‌داری به او وارد کرده بود، لحظه‌ای از اعتماد عمومی به قدرت حرفه‌ای‌اش نکاسته بود. در طلسم نویس سال ۱۸۳۶، در یکی از تعطیلاتش، دعا ذهنش به شدت به درون خود معطوف شد تا جایگاه خود را در مورد مسئله ضد برده‌داری بررسی مجدد کند. او اتفاقاً به دیدار فرشتگان جفت روحی دوست قدیمی دانشگاهی‌اش، سالمون جادو سیاه پی. چیس، نوشتن دعا برای حرف شنوی شوهر در سینسیناتی رفته بود و خوشبختانه برای زندگی معنوی هر دو مرد، این سفر همزمان با شورش‌های وحشتناکی بود که مطبوعات جان جی.

بیرنی را از هم پاشید. هر دو جادو شدن از قبل به عنوان طرفداران آرمان برده شناخته می‌شدند و برای چند روز در معرض خطر زیادی قرار گرفتند. اما وقتی دوران تاریکی گذشت، مشخص شد طلسمات که وضوحی که احساسات آنها را تعریف می‌کرد، ارزش تمام خطر شخصی که آن را به جان خریده بود را داشت. خودفریبی در مورد این موضوع دیگر امکان‌پذیر نبود. استنتاج از حقایق به اندازه خود حقایق واضح بود. دو دوست با هم مشورت کردند و سیاستی را مقدس اتخاذ کردند که از آن پس هیچ‌کدام از آنها دیگر از طلسم آن منحرف نشدند. ابری بزرگ از چشمانشان کنار نوشتن عدد ۸ روی برگ بو رفت.

در تمام این آشوب و شورش، آنها در یک طرف، در واقع، عشق به انسان را در فداکاری‌اش می‌دیدند. اما از سوی دیگر، یک مرگ اخلاقی در شمال چنان عمیق و مصمم بود که هر صدایی را که دین آن را مختل می‌کرد، به طرز وحشیانه‌ای تهدید می‌کرد. بنابراین، وظیفه آنها آشکار بود: تمام نیروهای زندگی خود را، و با تمام ابزارهای اجتماعی و سیاسی، درست در مقابل این سکون قرار دهند و در صورت امکان آن را در هم بشکنند. برای آقای چیس، اجنه غیر مسلمان روند امور، کار سیاسی بزرگتری را به عهده داشت؛ برای پدرم، کار اجتماعی بزرگتری را. دفتر خاطرات او ثبت می‌کند که وقتی به فیلادلفیا بازگشت، چقدر از نابینایی سابقش شگفت‌زده بود و چقدر سپاسگزار روح عشقی بود نوشتن دعا برای حرف شنوی شوهر که چشمانش را لمس کرده و پاک کرده بود تا بتواند تصویر خدا را در حالت ایستاده نوشتن دعای رزق و روزی والا ببیند.

او اکنون می‌دانست که سرنوشت او در دژ بی‌تفاوتی، خانه یک روح ولرم رقم خورده است، روحی که هیچ چیز مثبتی دعا نویسی برای نزدیک نگه داشتن آن به حق ندارد، و اجازه می‌دهد منفی‌گرایی عبوس آن به سمت باطل گرایش یابد. دشوار خواهد بود که شیطان به نسل‌های آینده بفهمانیم، نه خصومت فرشته شعله‌ور با بشریت، بلکه اجتناب بی‌رحمانه‌تر از آن را که بر فضای سیاسی این منطقه از ۱۸۳۶ تا ۱۸۶۱ حاکم بود. من به کلمه تلخی فکر کرده‌ام، به عنوان بیان آن؛ اما اگرچه این ممکن است تا حدودی از عقب‌نشینی آن هنگام آشفتگی را نشان دهد، اما هیچ چیز از نگرانی غیرانسانی آن در برابر هرگونه آشفتگی را به تصویر دعا برای رفع تیک عصبی نمی‌کشد.

محافظه‌کاری، نامیده می‌شد؛ و مطمئناً به طرز تحسین‌برانگیزی شیطان را حفظ می‌کرد. در جنوب، یک نژاد از انسان‌ها چنان پست و فرومایه قدرت فیزیکی بیشتری بر نژاد دیگری از انسان‌ها اعمال می‌کردند که صفات موجودات خودمسئول را از آنها می‌زدود. فیلادلفیا، شهر جادوگر شمال که نزدیکترین جادو سیاه شهر به خطا بود، دعا برای حرف شوهر هیچ ادعایی دعای برگرداندن معشوق برای ادعاهای بشریت نکرد. این لغو هیولاوار هر چیزی که به روابط انسان بر روی زمین تقدس می‌بخشید، کافران ادامه یافت تا اینکه بردگان به حیواناتی با غرایز نابود شده و اربابان به شیاطینی با غرایز معکوس تبدیل شدند. فیلادلفیا هیچ ادعایی برای ریتم نقض شده زندگی در هیچ یک از طرفین شماره ملا نکرد.

حتی کلیسا به شیطانی مأموریت خود خیانت کرد و عملاً به ریشه‌کن کردن روحی که آنها را به الوهیت مرتبط می‌کرد، از میلیون‌ها نفر کمک کرد. با این حال، فیلادلفیا نماز خواندن هیچ ادعایی برای عشق خدا در انسانیت نوشتن دعا برای حرف شنوی شوهر خود نکرد. او که کاملاً بی‌تفاوت به نافذترین درخواست‌هایی که انسان می‌تواند نسخ خطی از انسان داشته باشد، عاشق سرسختی خود بود، به آن می‌چسبید؛ و اگر گاه و بیگاه صدایی از شمال، همچون شیپوری هشداردهنده، کیمیاگری می‌وزید، شهر بزرگ در بستر رخوت معنوی و سیاسی خود، سست و بی‌رمق می‌شد و فریاد می‌زد: بگذار، بگذار! کمی بیشتر بخوابم! کمی بیشتر دعا دست‌هایم را به خواب مرگ اخلاقی‌ام ببندم!

دعا حرف شوهر

این سستی ایمان، این فلج شدن ضربان قلب، این تار شدن شهودهایی که مردانگی را ممکن می‌سازند، همان چیزی بود که پدرم در آن سال لطف پروردگارمان، در اینجا یافت. تماشای ورود او به میدان مبارزه و تحمل سهم خود در دعا سنگین‌ترین بخش آن، ارزشش را دارد، فقط برای اینکه بفهمیم تاریخ چگونه پیشرفت‌های بشردوستانه خود جفر را تا حد زیادی بر دوش معدودی از افراد مشتاق می‌گذارد. دعا برای بازگشت معشوق قدرتمند وسیله‌ای که آماده‌ترین وسیله برای بیدار کردن روح خفته‌ی شهر بود، جایگاه اجتماعی‌اش بود. و با این حال، می‌توان تصور کرد که انجام این فداکاری چقدر دشوار بوده است. او با تمام ادعاهای فرهنگ کامل، مردی که شیاطین وقف زندگی یک محقق شده بود، مورد تأیید قرار گرفت.سپس، با حساسیتی که از تربیت طلسم فکری سرچشمه می‌گیرد، کسی به او نگاه خواهد کرد تا ببیند که از درگیری با شرایط بی‌رحمانه‌ی احساسات اطرافش، عقب‌نشینی می‌کند.

زرق و برق دانش کتاب بر کافران آن سایه خواهد افکند و آن را از دید او پنهان خواهد کرد. او در هر صورت، موضوع طلسم‌ها شامل لایه‌های تفسیری متعددی است مأموریتی به اندازه‌ی کافی والا دارد: ارتقای سطح فرهنگ آموزشی در جادو سیاه شهری که به سختی معنای این اصطلاح را می‌داند؛ دعاگر و اگر ذره‌ای از بی‌رحمی رخوت‌آور اطرافش رمال به ذهنش رمل خطور کند، می‌تواند آن را ذکر به عنوان یک نگاه گذرا نادیده بگیرد جادو – نگاهش به ارتفاعات مقدسی که پای سید و حاجی محقق باید بر آن قدم بگذارد، دوخته شده است. الف ) هر آنچه که اینجا درباره پدرم می‌نویسم، به همان اندازه درباره همکارش در همان حوزه کاری – کشیش دبلیو اچ فرنس – نیز می‌نویسم؛ و اگر این در مورد دیگرانی که نمی‌شناختم صادق باشد، پس به یاد آنها نیز این شرح حال از آن دو نفر را که آشنایی کامل با زحمات و شخصیتشان عمیق‌ترین امتیاز زندگی من بوده

است، به یادگار می‌گذارم. آه، چگونه مسیر او، با این همه تفاوت، به ما ثابت می‌کند که محقق واقعی همیشه محقق حقیقت است. مهم نیست نوشتن دعا برای حرف شنوی شوهر با چه عنصری از احساسات عمومی روبرو می‌شد – بی‌میلی ثروتِ نازپرورده؛ تعصب بی‌رحمانه‌ی یک وحشیِ رأی‌دهنده؛ تمسخرِ ظریفِ آماتورهای فرهیخته؛ بیزاریِ هدفمند از تجارت یا منبر از ترسِ بازارها یا نیمکت‌های آشفته؛ – او با شهوت و بی‌وقفه به تمام بخش‌های تصویر آهنینِ ارواح نادرست که با چشمانی بسته و بی‌احساس اینجا نشسته بود، می‌کوبید.