نوشتن دعای ثروت روی کاغذ

می‌کرد، – آنگاه ابریشم من بود، که، افسوس! نه تنها انسان را از آتش الکتریکی، بلکه از نوع ملایم‌تر آن نیز جدا می‌کند، تنها دریچه‌ای که بین بازوهای او و من قرار داشت؛ زیرا، مانند نوشتن دعای ثروت روی کاغذ بیشتر کشیشان فقیر روستایی، او قدرت نداشت که مقام هیچ مردی را فراموش کافران کند، یا مقام خود را بالاتر از آن جلوه دهد. او گفت: «اگر از او شماره ملا در نوشته‌ای نام ببرم، با احترام از آن یاد خواهد کرد؛ اما بسیار نگران بود که زندگی‌اش برای یک زندگینامه بیش از حد معمولی و فقیرانه باشد.» با این وجود، کشوی صندوق‌های پستی‌اش را برای من باز کرد؛ و گفت، شاید، با این کار راه را برای من هموار کرده است.

دعانویس : با این حال، نکته اصلی این بود جفر که او امیدوار بود اگر قبلاً زندگینامه نویسنده را ارسال می‌کردم، «اشتباهات» ، «تمرینات » و «نامه‌هایی درباره قلعه دزدان» او بهتر مورد استقبال قرار می‌گرفتند؛ و تقریباً مانند این بود که آنها را با مقدمه‌ای همراه کنم. خلاصه اینکه، وقتی روز دوشنبه دیگر مقامات با هاله شکوه و جلالشان ناپدید شدند، من به تنهایی، مانند رسوبی، نزد او ماندم؛ و هنوز هم هستم، یعنی از پنجم ماه مه (عموم باید سالنامه ۱۷۹۴ را بگیرند علوم غریبه و آن دعا نویسی را نگه دارند)[صفحه ۳۹۶](در کنار آنها باز است) تا دعا پانزدهم: دعا امروز پنجشنبه است، فردا شانزدهم و جمعه است، زمانی که اسپینات-کرمس یا به قول خودشان بیداری اسپیناژ و بالا بردن گوی مناره فرا می‌رسد، که من فقط قصد داشتم قبل از رفتن منتظرش باشم.

نوشتن دعای ثروت روی کاغذ

با این حال، اکنون به این زودی‌ها نمی‌روم؛ زیرا روز یکشنبه باید در مراسم غسل تعمید، به عنوان نماینده غسل ​​تعمید برای پسرخوانده کوچک آینده‌ام، کمک کنم. هر کسی که به من توجه کند و سالنامه را باز نگه دارد، می‌تواند به راحتی جادو سیاه حدس بزند که چرا غسل دعانویس تعمید تا یکشنبه به تعویق افتاده است: زیرا این نسخ خطی همان کانتاتا-یکشنبه به یاد ماندنی است که زمانی به دلیل فضایل دیوانه‌وار و مخدر شوکرانش، در تاریخ ما اهمیت داشت؛ اما اکنون فقط به دلیل نامزدی زیبا اهمیت دارد، نوشتن دعای ثروت روی کاغذ که پس از دو سال قصد داریم آن را با غسل تعمید جشن بگیریم.

نوشتن دعا روی کاغذ زرد به راستی که به دلیل کمبود رنگ و دستگاه چاپ، در توان من نیست که حلقه گل نرم و لطیف دو هفته‌ای را که اینجا دور زندگی بیمارگونه‌ام پیچیده است، روی اشارات معنوی در ادبیات تاریخی دیده می‌شود کاغذم نقاشی یا چاپ طلسم کنم؛ اما در یک روز این کار را خواهم کرد. من خوب می‌دانم که انسان نمی‌تواند شادی‌ها یا غم‌های خود را پیش‌بینی کند، چه برسد به تکرار دعا نویس آنها، چه در زندگی و چه در نوشتن. ساعت سیاه جادو سیاه قهوه برای ما طلا و عسل در دهان دارد؛ اینجا، در خنکای صبحگاهی، همه ما اعمال مربوط به جادو جمع شده‌ایم؛ گفتگوی عامیانه را حفظ می‌کنیم تا کشیش و باغبان بتوانند در آن سهیم باشند.

مراسم صبحگاهی شیاطین در کلیسا، جایی که اغلب همه مردم[59] نشسته‌ایم و آواز می‌خوانیم، ما را از هم جدا می‌کند. در حالی که ناقوس به صدا در می‌آید، من با وسایل نوشتاری‌ام به باغ آوازخوان قلعه می‌روم؛ و در بیشه اقاقیای تازه، کنار میز دو پایه شبنم‌زده می‌نشینم. صندوق‌های نامه فیکسلاین را در جیبم نگه می‌دارم؛ و فقط کافی نوشتن دعای محبت روی کاغذ است نگاه سید و حاجی کنم و آنچه را که می‌تواند برای خودم مفید باشد از او جدا کنم. به اندازه کافی عجیب! نوشتن دعای ثروت روی کاغذ ما دعانویس به راحتی چیزی را در توصیف آن فراموش می‌کنیم، واقعاً برای لحظه‌ای به یاد نیاوردم که اکنون پشت همان میز بیشه‌ای که دعا نویسی از آن صحبت می‌کنم نشسته‌ام و همه اینها را می‌نویسم.

– [59]زیرا به گفته‌ی فقها، پانزده نفر یک قوم را تشکیل می‌دهند. در این میان، دعانویس شایعات من نیز برای جهان مفید است. اتاق مطالعه او نوعی خزانه‌داری کلیسا و چاپخانه‌اش منبری است که از آنجا برای همه موعظه کافران می‌کند؛ زیرا جفت روحی نویسنده، کشیش شهر جهان است. مردی که کتابی می‌نویسد، به ندرت خود را دار می‌زند؛ بنابراین، همه اشراف‌زادگان ثروتمند باید برای چاپخانه کار کنند؛ زیرا در این صورت، وقتی خیلی زود از خواب بیدار می‌شوید، همیشه یک برنامه ، یک هدف و کیمیاگری بنابراین دلیلی پیش روی خود دارید که باید از آن بیرون بیایید. نویسنده‌ای نوشتن دعای رزق و روزی والا که به جای اختراع، جمع‌آوری می‌کند، نیز در وضعیت بهتری قرار دارد – زیرا دومی با …[صفحه ۳۹۷]خوردن آتش دل را سخت می‌کند: من عتیقه‌شناس، منادی، یادداشت‌نویس، گردآورنده را ستایش می‌کنم؛ من به ماهی تایتل-پرچ (ماهی‌ای به نام پرکا-دیاگراما ، به دلیل حروف روی فلس‌هایش) و چاپگر (نوعی ماهی به نام

اسکارابئوس تایپوگرافوس که حروف را در پوست شیطانی درخت صنوبر می‌خورد) احترام می‌گذارم – هیچ‌کدام از آنها به عرصه‌ای بزرگتر یا منصفانه‌تر در جهان از یک تکه کاغذ کهنه یا هر وسیله‌ی تخمگذار دیگری غیر از مداد نوک‌تیز نیاز ندارند تا با آن تخم‌های چهار و ابطال کردن جادو بیست حرفی خود طلسم را بگذارد. – در مورد کاتالوگ که شایعه‌پراکنان من اکنون از نوشتن دعای ثروت روی کاغذ آلمانی ترسیم می‌کنند ، چندین بار به او پیشنهاد داده‌ام که “خوب است اگر تحقیقات خود را در یک مورد گسترش دهد و قاعده‌ای را که با آن محاسبه شده است، اصلاح کند، نوشتن دعای محبت شوهر به زن مثلاً برای یک صد و پنجاه دعا نویسی حرف سیاه پیکا، چهارصد و پنجاه نقطه، سیصد نقطه و غیره لازم است؛ و بازگو کند و ببیند که طلسمات آیا در نوشته‌ها و تقدیمیه‌های سیاسی، پنجاه یادداشت تحسین‌آمیز برای یک صد و بیست حرف نماز خواندن پیکا لازم است یا خیر.

حروف سیاه خیلی هم کم نبودند، و اگر چنین است، مقدار واقعی چقدر بود؟ چند روز چیزی ننوشت؛ اما خود دعا نویسی را جادو در ردای کشیشی‌اش پیچید؛ و به همین ترتیب، در میان کتاب‌های مقدسش، در کنار مدیر مدرسه، چند تیرانداز الفبا را که برخلاف تیراندازان جنگل به دلیل بهار در مرخصی نبودند، در میان تیراندازی دسته‌ای‌شان در هورن‌بوک قرار داد. او هرگز بیش از وظیفه‌اش انجام نمی‌داد، اما هرگز کمتر از آن هم انجام نمی‌داد. فکر اینکه او که زمانی از بازرسی مدرسه شانه خالی کرده بود، اکنون خودش قدیس یکی از آنها شده بود، گرمای ملایم و ملایمی مذهب بر قلبش می‌افزود.

حدود ساعت ده، از موزه‌های مختلفمان دور هم جمع می‌شویم و روستا، به خصوص اثاثیه زندگینامه‌ای و اماکن مقدس را که اتفاقاً آن روز صبح زیر قلم یا پانتاگرافم داشتم، بررسی می‌کنیم؛ چون بعد از توصیفم با علاقه بیشتری نسبت شیاطین به قبل از آن به آنها نگاه کافر می‌کنم. بعدش نوبت شام است.— پس از دعای پایانی که خیلی طولانی بود، هر دوی ما شروع به واریز کمک‌های خیریه و کمک‌های پیشینه تاریخی مذهبی کردیم که اهالی کلیسا برای خرید گنبد جدید به صندوق رو به کاهش یا کلیسا بهتر است بگوییم رو به افزایش صندوق کلیسا واریز کرده‌اند. این کمک‌ها را در این محتوا ممکن است با مطالعه دیدگاه‌های جدید تکامل یابد.

دو دفتر کل ثبت می‌کنیم: یکی از این دفترها، با دین نام مشترکین، یا (در صورتی که برای فرزندانشان مشترک شده باشند) با حاجت گرفتن نام فرزندانشان، در یک کپسول سربی قرار می‌گیرد و در گنبد کلیسا نگهداری می‌شود؛ دفتر دیگر در پایین، در میان دفاتر ثبت کلیسا باقی می‌ماند. نمی‌توانید تصور کنید که آرزوی ورود به مجلس رقص چه کمک‌هایی برای ما به ارمغان می‌آورد. من[صفحه ۳۹۸]اعلام می‌کنم، چندین دهقان که قبلاً کمک مالی دعانویس کرده بودند و به خوبی هم کمک کرده بودند، دعای ثروت روی کاغذ دوباره طلسم هنگام غسل تعمید کمک کردند: آیا نباید هانس کوچک هم در مجلس رقص باشد؟ پس از این دفترداری با سیستم دفترداری دوطرفه، شایعه‌پرداز من به حکاکی روی مس روی آورد.

فرشتگان او آنقدر خوشحال بود که کشف کرد از یک حرکت خاص شبیه به یک S برعکس لاتین، حروف بزرگ دست صدراعظم تعویذ آلمان ما، زیبا و در نوشتن دعای ثروت روی کاغذ هم پیچیده همانطور که می‌بینید در اسناد قانونی و نامه‌های اشرافی قرار دارند، باشد که هر یک از آنها نوشته و بافته شوند. او به من دعا گفت: «قبل از اینکه بتوانی شصت بشماری، من خط پایه‌ام را برمی‌دارم و هر حرفی را که بخواهی از آن برایت می‌سازم.» جادوگر موکل جن من فقط این خط اصلی را برعکس کردم، یعنی یک S آلمانی به او دادم و شصت تا شمردم تا تمام جذب ثروت با لیوان اب شد.

نوشتن دعا ثروت

او قصد دارد این خط زیبا را، وقتی که پیچید و به تمام حروف بزرگ تبدیل شد، با استفاده از صفحات مسی که خودش حکاکی می‌کند، برای استفاده در دفاتر دادگاه‌ها رایج‌تر کند؛ و من می‌توانم به دادگاه‌های روسیه، پروس و چند دادگاه کوچک دیگر، امید به چاپ‌های آزمایشی از دست او بدهم: برای معاونان وزیر ضروری هستند. حالا عصر از راه می‌رسد؛ و وقت آن رسیده رمال که هر دوی ما، در حالی که با قلاب‌های میوه‌مان از درخت ادبی دانش آویزانیم، با به خطر انداختن جانمان، دوباره به گل‌های چمنزار و مراتع شادی روستایی پناه ببریم. با جادو سیاه این حال، منتظر می‌مانیم تا کافر تینتِ پرمشغله، که اکنون قرار است او را در جمع خود بپذیریم، دیگر نتواند پیاده‌روی کند، جز پیاده‌روی بین ما.

سپس به آرامی (خانم بیمار ضعیف بود) از میان ساختمان‌های اداری عبور کردیم؛ یعنی از میان غرفه‌ها و جمعیت آنها، و از کنار دریاچه‌ای وحشتناک از اردک‌ها، و از کنار برکه‌ای کوچک از شیر کپورها، که من و بقیه، مانند شاهزاده‌ها، به هر دوی آنها نان حرز دادیم، چون یکشنبه بعد از غسل تعمید آن را در نظر داشتیم، تا خودمان آنها را به عنوان نان بگیریم. آسمان همچنان مهربان‌تر و سرخ‌تر می‌شود، پرستوها و فرشته درختان شکوفه‌دار پر سر و صداتر، سایه‌های خانه‌ها پهن‌تر و انسان‌ها شادتر. شکوفه‌های انبوه بیشه اقاقیا بر فراز سردخانه ما آویزانند؛ و ژامبون (که همیشه مرا آزار می‌دهد) به گل‌ها چسبیده نیست، بلکه از دور با گل‌ها سایه انداخته است.