دعانویس قادرآباد

گفته می‌شود حتی قبرها را می‌شکافتند و اجسادی که یک جادو یا فرشتگان دو روز قبل دفن شده بودند، بیرون آورده و برای احیا فرستاده می‌شدند. به محض اینکه همه آماده شدند، گانگادارا ظرفی پر از دعانویس قادرآباد آب برداشت و آن را روی همه آنها پاشید، در حالی که فقط به ناگاراجا و ویاگراراجا فکر می‌کرد. ۱۰ همه گویی از خوابی طلسم عمیق برخاستند و به خانه‌های خود رفتند. شاهزاده خانم نیز به زندگی بازگشت. شادی پادشاه حد و مرزی نمی‌شناخت. او روزی را که او را زندانی کیمیاگری کرده بود، نفرین کرد، خود را به خاطر باور کردن حرف یک زرگر سرزنش کرد و به جای نیمی از آنچه قول داده بود، دست دخترش و تمام پادشاهی را به او پیشنهاد داد.

دعانویس : گانگادارا چیزی را قبول نکرد. پادشاه از او خواست که برای همیشه به این بلایا پایان دهد. او موافقت کرد و از اشارات آیینی در فرهنگ عامه دیده می‌شود پادشاه خواست که همه رعایای خود را در جنگلی نزدیک شهر جمع کند. «من آنجا همه ببرها و مارها را فرا خواهم خواند و به آنها دستور عمومی خواهم داد.» این را گانگادارا گفت و پادشاه نیز بر همین اساس دستور داد. در چند گاتیکا ۱۱، جنگل نزدیک اوجاینی پر از مردمی شد که برای مشاهده اقتدار انسان بر دشمنان انسان مانند ببرها و مارها گرد هم آمده بودند. «او انسان نیست؛ مطمئن باش.»[ ۳۰ ]چطور توانسته ده سال بدون غذا و نوشیدنی زندگی کند؟ او مطمئناً یک خداست.

دعانویس قادرآباد

» جمعیت اینطور حدس زدند. وقتی تمام شهر، درست هنگام غروب آفتاب، جمع شدند، گانگادارا لحظه‌ای ارواح مات و مبهوت نشست و به ویاغاراجا و ناگاراجا که با تمام لشکرهایشان دوان دوان می‌آمدند، فکر کرد. مردم با دیدن ببرها شروع به عقب‌نشینی کردند. گانگادارا به آنها اطمینان خاطر داد و آنها را متوقف کرد. دعانویس قادرآباد نور خاکستری جادو سیاه شامگاه، رنگ کدو اجنه غیر مسلمان تنبلی گانگادارا، خاکستر مقدس که به وفور بر بدنش طلسم جادو پاشیده شده بود، ببرها و مارهایی که خود را در پاهای او فروتن می‌کردند، به او عظمت واقعی خدای گانگادارا را می‌بخشید. ۱۲ زیرا چه کسی جز او جادو سیاه می‌توانست با یک کلمه چنین لشکرهای عظیمی از ببرها و مارها را فرماندهی کند، برخی در میان مردم گفتند: «مهم نیست؛ ممکن است از طریق جادو باشد.

این چیز بزرگی نیست. اینکه او گاری‌های پر از اجساد را زنده کرده است، مطمئناً او را گانگادارا می‌کند.» این صحنه تأثیر بسیار زیادی بر ذهن جمعیت گذاشت. «چرا شما، فرزندان من، باید این چنین این رعایای بیچاره اوجاینی را به دردسر بیندازید؟ به من پاسخ دهید و از این پس از ویرانی‌هایتان دست بردارید.» پسر پیشگو چنین شیطانی فرشتگان گفت، و پاسخ زیر از پادشاه ببرها آمد: «چرا باید این پست [ ۳۱ ]آیا پادشاه، جناب عالی را زندانی می‌کند، در شیاطین حالی که صرفاً حرف زرگری را باور می‌کند که جناب دعا عالی پدرش را کشته طلسم نویس است؟ همه شکارچیان به او گفتند که پدرش توسط ببری ربوده شده است.

من فرستاده مرگ بودم تا ضربه را به گردن او بزنم. من این کار را کردم و تاج را به جناب عالی طلسم دادم. شاهزاده هیچ تحقیقی نمی‌کند و فوراً جناب عالی را زندانی می‌کند. چگونه می‌توانیم از چنین پادشاه احمقی انتظار عدالت داشته باشیم؟ مگر اینکه او معیار بهتری برای عدالت اتخاذ کند، ما به نابودی خود ادامه خواهیم داد. پادشاه شنید، روزی را فرشته که به حرف زرگر ایمان آورده بود، نفرین کرد، سرش را کوبید، موهایش را کند، دعانویس قادرآباد برای جرمش گریه و زاری کرد، هزاران بار طلب بخشش کرد و سوگند یاد کرد که از آن روز به بعد عادلانه حکومت کند.

پادشاه مار و پادشاه دعانویس ببر نیز قول دادند که تا زمانی که عدالت برقرار است، به سوگند خود عمل کنند و آنها را ترک کردند. زرگر برای نجات جان خود فرار کرد. او توسط سربازان پادشاه دستگیر شد و توسط گانگادارا جادو سخاوتمند، که اکنون صدایش بر همه جا حاکم بود، بخشیده شد. همه به خانه‌های خود بازگشتند. پادشاه دوباره گنگادارا را تحت فشار قرار داد تا شیاطین دست دعانویس بیستون دخترش را بپذیرد. او موافقت کرد که این کار را انجام دهد، نه در آن زمان، بلکه مدتی بعد. او می‌خواست ابتدا به دیدن برادر بزرگترش برود و سپس برگردد و با شاهزاده خانم ازدواج کند.

پادشاه موافقت کرد؛ و گنگادارا همان روز در جادو راه مذهب خانه‌اش شهر را ترک کرد.[ ۳۲ ] اتفاقاً او ناخواسته راه اشتباهی را در پیش گرفت و مجبور شد از نزدیکی ساحل دریا عبور کند. برادر بزرگترش نیز از همان مسیر در راه بنارس بود. آنها یکدیگر را ملاقات کردند و شناختند، حتی از احضار راه دور. آنها در آغوش یکدیگر پریدند . کافران هر دو برای مدتی تقریباً از شادی بیهوش ماندند. احساس لذت ( آناندا ) به ویژه در گانگادارا چنان فرشتگان شدید بود که برای زندگی او خطرناک بود. به طور خلاصه، طلسم او از شادی درگذشت.

اندوه برادر بزرگتر را بهتر می‌توان تصور کرد تا توصیف. او دوباره برادر گمشده‌اش را دید، گویی تمام امیدهای ملاقات با او را از دست داده انرژی مثبت بود. او حتی از او درباره ماجراهایش نپرسیده بود. دعانویس قادرآباد اینکه دست بی‌رحم مرگ او دعا نویسی را با خود ببرد، برایش غیرقابل تحمل به نظر می‌رسید. او گریه و زاری کرد، جسد را روی زانوانش گرفت، زیر درختی نشست و آن را با اشک خیس کرد. اما هیچ امیدی به زنده شدن دوباره برادر مرده‌اش نبود. برادر بزرگتر، پرستنده‌ی مؤمن گاناپاتی بود. ۱۳ آن روز، جمعه بود، روزی بسیار مقدس برای آن خدا. برادر بزرگتر جسد را به نزدیکترین معبد گانشا ۱۴ برد و از او التماس کرد.

خدا آمد و از او پرسید که چه می‌خواهد. «برادر بیچاره‌ام مرده و رفته است؛ جادو سیاه و این[ ۳۳ ]جسد او را. لطفاً آن را نزد خود نگه دار جادو تا زمانی که من عبادت تو را تمام کنم. اگر دعانویس آن را در جای دیگری بگذارم، شیاطین ممکن است وقتی من در حال عبادت تو نیستم آن را طلسم ازدواج سریع با معشوق بربایند. پس از اتمام پوجا ۱۵ تو ، او را خواهم سوزاند.» تعویذ برادر بزرگتر چنین اعمال صالح گفت و جسد را ابطال کردن جادو به خدای گانشا داد و رفت تا خود را برای مراسم آن خدا آماده کند. گانشا جسد را به گاناهای خود سپرد شیطانی و از آنها خواست که با دقت از آن کافر مراقبت کنند.

دعانویس حمیدیه بنابراین یک کودک لوس میوه‌ای را از پدرش دریافت می‌کند، که وقتی میوه را به او می‌دهد از کودک می‌خواهد که آن را نگه دارد. کودک با مقدس خود فکر می‌کند: «اگر بخشی حرز از آن را بخورم، پدرم مرا خواهد بخشید.» بنابراین بخشی را می‌خورد و وقتی آن جادو کهن را بسیار شیرین می‌یابد، تمام آن را می‌خورد و می‌گوید: «اگر آن را بخورم، چه می‌شود، پدر چه کاری می‌تواند انجام دهد؟ شاید یکی دو ضربه به پشتم بزند. دعانویس قادرآباد شاید او مرا ببخشد.» به همین ترتیب، این گاناهای گاناپاتی ابتدا بخشی از جسد را خوردند و وقتی آن را شیرین یافتند، زیرا می‌دانیم که با شیرینی‌های موش‌های مهربان طلسم پر شده بود، تمام آن را بلعیدند و شروع به مشورت در مورد جادوگر بهترین بهانه ممکن برای ارائه به صاحب خود کردند.

برادر بزرگتر، پس از پایان پوجا ، جسد برادرش را از خدا خواست.[ ۳۴ ]خدا گاناهای خود را فراخواند و آنها با چشمانی بسته و ترس از خشم اربابشان به جلو آمدند. خدا بسیار خشمگین شد. برادر بزرگتر بسیار عصبانی دعانویس قادرآباد شد. وقتی جسد آورده نشد، با لحنی تند گفت: «آیا این، بالاخره، بازگشت ایمان عمیق من به توست؟ تو حتی قادر به بازگرداندن جسد برادرم هم نیستی.» گانشا از این گفته و از ناراحتی که برای پرستنده‌اش ایجاد کرده بود، بسیار شرمنده شد. بنابراین، او با قدرت الهی خود، به جای جسد مرده، یک گانگادارا زنده به او داد. بدین ترتیب پسر دوم پیشگو به زندگی بازگردانده شد.

قادرآباد

برادران گفتگوی طولانی درباره ماجراهای یکدیگر داشتند. هر دو به اوجاینی رفتند، جایی که گانگادارا با شاهزاده خانم ازدواج کرد و به سلطنت آن پادشاهی رسید. او مدت دعانویس زیادی سلطنت کرد و مزایای زیادی به برادرش بخشید. چگونه می‌توان طالع بینی را تفسیر کرد؟ شورای ویژه پیشگویان تشکیل شد. هزار اصلاحیه پیشنهاد شد. گانگادارا آنها را نپذیرفت. سرانجام یکی از پیشگویان با توقف در جای دیگری و خواندن جمله « Samudra tîrê maraṇam kiñchit » (مرگ علوم غریبه در ساحل دریا برای مدتی . سپس « Bhôgam bhavishyati » (شادی برای فرد مورد نظر خواهد بود) گره را باز کرد. بدین ترتیب متن تفسیر شد.

گانگادارا گفت: «بله؛ سخنان پدرم نماز خواندن هرگز اشتباه از آب درنیامد.» سه نفر[ ۳۵ ]پادشاهان ظالم همچنان به ملاقات‌های خود با پسر پیشگو، پادشاه وقت اوجاینی، ادامه می‌دادند. حتی آن زرگر بی‌وفا نیز به یکی از بازدیدکنندگان دائمی کاخ تبدیل شد و از دستان سلطنتی مزایای متعددی دریافت می‌کرد.[ ۳۶ ] ۱به انگلیسی، بنارس. دعانویس رامشیر ۲دکن. ۳یک کشتی کوچک. ۴در اینجا منظور از طبقه، تقسیم‌بندی چاه‌های هندی است. این تقسیم‌بندی‌ها، برآمدگی‌های دعا کوچک سنگی هستند که برای بومیان ساخته شده‌اند تا روی آنها بایستند و در صورت پر شیاطین نبودن چاه، بتوانند به آب نزدیک شوند. گاهی اوقات دعا نویسی شش یا هفت تقسیم‌بندی یا برآمدگی از این نوع وجود دارد.

۵مار اول – پادشاه مارها. ۶به معنای واقعی کلمه دزد طلا – عملی دعا بسیار رایج در هند اعمال مربوط دعانویس قادرآباد به جادو در بین آن طبقه. ضرب المثلی وجود دارد به این مضمون که حتی از طلایی که مادرانشان برای تبدیل به جواهرات می‌دهند، کمی می‌دزدند. ۷فاصله‌ی یک کا (Kâs) برابر با ۲۰۰۰ تیر هندی است. ۸سیاه‌چال ۹مدت تفسیر طلسم‌ها ممکن است در هر منطقه متفاوت باشد زمانی معادل یک ساعت و نیم. دعا نویسی ۱۰پادشاه ببرها. ۱۱یک گاتیکا برابر با بیست و چهار دقیقه است.