دعانویس رامشیر

برای دفاع از خود دارم. در مورد اولین ایرادی که مخاطب شما مطرح کرده است، یعنی اینکه آموزه من مردم را از این امید محروم می‌کند دعانویس رامشیر که پس از پایان این زندگی، پدران، مادران، خواهران و برادران خود را که مدت‌ها پیش درگذشته‌اند، در سرزمین مردگان ملاقات کنند و برای همیشه از همراهی آنها لذت ببرند، باید بگویم: اگر مسیحیت نماز خواندن حقیقت داشته باشد، ما کاملاً مطمئن نیستیم که بتوانیم بستگان و دوستان خود را در جایی که می‌توانیم برای همیشه از همراهی آنها لذت ببریم، ملاقات آداب و رسوم آیینی در سنت‌های مختلف متفاوت است کنیم. اگر مسیحیت حقیقت داشته باشد، بیشتر دوستان ما در جهنم خواهند بود.

دعانویس : کسانی که من بیشتر دوستشان دارم و یادشان را گرامی می‌دارم، مطمئناً جزو گمشده‌ها خواهند بود. مشکل مسیحیت این است شیاطین که بی‌نهایت خودخواه است. هر انسانی فکر می‌کند که اگر بتواند روح کوچک، چروکیده و میکروسکوپی خود را کافران نجات دعا دهد، همین کافی است. مهم نیست که چه اتفاقی برای بقیه می‌افتد. مسیحیت هیچ تسلی برای یک انسان سخاوتمند ندارد. اگر کسانی که به من شادی داده‌اند از دست بروند، نمی‌خواهم به بهشت ​​بروم. ترجیح می‌دهم با آنها بروم. تنها چیزی که انرژی مثبت زندگی را در این دنیا قابل تحمل می‌کند، عشق انسانی است، و با این حال، طبق مسیحیت، این همان چیزی است که ما در دنیای دیگر نباید داشته باشیم.

دعانویس رامشیر

ما باید کافر چنان مجذوب عیسی و فرشتگان شویم که به برادران و خواهران نفرین‌شده خود اهمیتی ندهیم. چنان مجذوب نوای چنگ شویم که حتی ناله پدر یا مادر را نشنویم. چنین دینی مایه ننگ طبیعت انسانی است. در مورد ایراد دوم، یعنی اینکه جامعه بدون جهنم و اعتقاد به عذاب ابدی نمی‌تواند در صلح و نظم خوب باقی بماند، من می‌پرسم که چرا خدایی بی‌نهایت خردمند و خیرخواه باید افرادی را چنان فقیر و بدجنس شیاطین بیافریند که جامعه بدون ترساندن آنها نتواند در کنار ذکر هم بماند. آیا ممکن است فرشته که خدا جهان را طوری آفریده باشد که تهدید به عذاب ابدی دعانویس برای حفظ جامعه ضروری باشد؟ نویسنده نامه همچنین می‌گوید طلسم که لازم است باور کنیم که اگر مردی در اینجا مرتکب قتل شود، به خاطر جرمش در جهنم مجازات خواهد شد.

این مسیحیت است. با این حال، تقریباً هر قاتلی مستقیماً از دار جفت روحی به درگاه خدا می‌رود. تقریباً هر قاتلی وظیفه شیطان خود می‌داند که برای جمعیتی که برای دیدن اعدام او جمع شده‌اند، سخنرانی کند جادو شدن و آنها را به ملاقات با خود در بهشت ​​دعوت کند. وقتی طناب دور گردنش است، دعانویس رامشیر احساس می‌کند که دعانویس فاروج بال‌هایش در حال رشد است. این مشکل دکترین مسیحیت است. به هر قاتلی گفته می‌شود که می‌تواند توبه کند و به بهشت ​​برود جفر و از دیدن قربانی خود در جهنم لذت ببرد. اگر فرشتگان بهشت ​​در هر زمانی کدر شود، رگ لذت می‌تواند با دیدن قربانی‌اش که روی میله‌های دعا نویسی عدالت خدا می‌لولد، دوباره به هیجان بیاید.

در واقع، مسیحیت انسان‌ها را به گناه نسیه سوق می‌دهد. این دین، رذالت را به موقع می‌فروشد و به همه شیاطین می‌گوید که می‌توانند از فرشتگان عمل ورشکسته انجیل بهره‌مند شوند. نکته بعدی در نامه این است که من برای منفعت بشر موعظه نمی‌کنم، بلکه برای پولی که بهای خون است، موعظه می‌کنم. البته فرقی جادو علوم غریبه نمی‌کند که برای پول موعظه کنم یا نه. به عبارت دیگر، برای موعظه‌شونده فرقی نمی‌کند. استدلال‌هایی که من مطرح می‌کنم یا خوب هستند یا کیمیاگری فرشتگان بد. اگر بد باشند، به راحتی می‌توان با استدلال به آنها پاسخ داد. اگر بد نباشند، نمی‌توان با شخصیت‌ها یا طلسم با نسبت دادن انگیزه‌های خودخواهانه به من، به آنها پاسخ دعانویس رفیع داد.

این یک مسئله شخصی نیست. این کافران یک جادو کهن مسئله منطقی، یک حس است – نه مسئله تهمت، توهین یا نفرت. نویسنده نامه، RHS، ممکن است فرد بسیار خوبی باشد، اما این هیچ وزنی به استدلال او اضافه نمی‌کند. او ممکن است فرد بسیار بدی باشد، اما اگر منطق نامه از ابتدا وجود داشته باشد، این منطق آن را تضعیف نمی‌کند. این وظیفه من نیست که بگویم انگیزه‌های من در آنچه انجام می‌دهم یا می‌گویم چیست. باید به قضاوت بشر واگذار شود. من فرض می‌کنم که به بدیِ اکثر مردم و به خوبیِ بعضی‌ها هستم، دعانویس رامشیر اما خوبی یا بدیِ من هیچ ربطی به این سوال دعانویس سیس ندارد.

دعانویس من ممکن است هر جنایتی را در جهان مرتکب شده باشم، اما این داستان سیل را منطقی نمی‌کند، و حتی نشان نمی‌دهد که آن سه توسل مرد در کوره سوزانده نشده‌اند. من ممکن است دعانویس بهبهان بهترین مرد جهان باشم، اما این ثابت نمی‌کند جادو که یونس توسط نهنگ بلعیده شد. بگذارید همین جا بگویم که اگر دنیای دیگری وجود داشته باشد، من معتقدم ارواح که هر روحی طلسم همزاد که راه آن ساحل را پیدا کند، فرصتی ابدی برای انجام کار درست – اصلاح – خواهد داشت. اعتراض من به مسیحیت این است که بی‌نهایت بی‌رحمانه، بی‌نهایت خودخواهانه است، و می‌توانم اضافه کنم بی‌نهایت پوچ است.

من هیچ کس کلیسا را از هیچ امیدی محروم نمی‌کنم، جادو سیاه مگر اینکه انتظار درد ابدی را امید بنامید. سوال . آیا «یادداشت‌هایی درباره اینگرسول» نوشته‌ی کشیش لمبرت را خوانده‌اید، و اگر خوانده‌اید، در مورد آنها یا در پاسخ به آنها چه دارید بگویید؟ پاسخ . من چند صفحه یا پاراگراف از آن جزوه را خوانده‌ام و احساس نمی‌کنم که مجبور به گفتن چیزی جادوگر باشم. آقای لمبرت همان حقی را دارد که من دارم تا ایده‌هایش را منتشر کند، و خوانندگان باید قضاوت کنند. افرادی که به روش او اعتقاد دارند، احتمالاً فکر می‌کنند که او در پاسخ به من موفق شده دعانویس باغ ملک است.

از این گذشته، او باید تصمیم را به عموم مردم واگذار کند. دعانویس رامشیر من دعانویس هیچ نگرانی در مورد این تصمیم ندارم. مردم روز به روز پیشرفت می‌کنند و در مدت کوتاهی خرافات مقدس امروزی با افسانه‌ها و افسانه‌های احمقانه دنیای بت‌پرستی کنار گذاشته خواهند شد. در واقع هیچ استدلالی به نفع ماوراءالطبیعه نمی‌تواند وجود داشته باشد. فرض کنید از من بپرسید که آیا اثر آن آقایی را که می‌گوید ضربدر دو می‌شود پنج خوانده‌ام؟ باید به شما پاسخ دهم که هیچ آقایی نمی‌تواند ثابت کند که ضربدر دو می‌شود پنج؛ و با این حال، این دقیقاً به مقدس آسانی اثبات وجود ماوراءالطبیعه است.

هیچ استدلالی به نفع ماوراءالطبیعه وجود ندارد. نظریه‌ها و ترس‌ها و اشتباهات و تعصبات و حدس‌ها وجود دارد، اما هیچ استدلالی وجود ندارد – ایمان فراوان، اما هیچ واقعیتی وجود ندارد؛ وحی الهی فراوان، اما هیچ اثباتی وجود ندارد. ماوراءالطبیعه، به قضاوت من، یک اشتباه است. من به طبیعت اعتقاد دارم. [* “اگر رابرت جی. جادو اینگرسول امشب در کفرگویی افراط کند، سخنرانی او، همانطور که دعانویس شیبان در جاهای دیگر و در این شهر ایراد کرده است قبل از اینکه شهر را ترک کند، دستگیر خواهد شد.” بنابراین کشیش ایروین اچ. تورنس، دبیرکل انجمن کتاب مقدس پنسیلوانیا، دعانویس رامشیر دیروز بعد از ظهر به یک خبرگزاری خبرنگار.

دعانویس شادگان «ما با وکیل مشورت کرده‌ایم؛ قانون با ماست، و اینگرسول فقط باید کاری را که قبلاً انجام نسخ خطی داده است، انجام دهد تا دریابد خودش را در دعا سلول حبس کرد. این قانون دعانویس ۳۱ مارس ۱۸۶۰ است: «اگر کسی عمداً، از روی اعمال مربوط به جادو قصد و عمد… با کینه کفر گفتن یا با لحنی بی‌ادبانه و توهین‌آمیز سخن گفتن خدای قادر مطلق، عیسی مسیح، روح القدس، یا کتاب مقدس حقیقت، چنین شخصی، با اعتقاد راسخ به آن، به پرداخت جریمه نقدی که سنت‌های مختلف طلسم ممکن است در منابع فرهنگی متفاوت باشند. بیش از صد نباشد محکوم خواهد شد. دلار، و تحمل حبسی که بیش از سه شیاطین نباشد ماه، یا هر دو، به تشخیص دادگاه.

دعانویس رامشیر دیشب سرهنگ اینگرسول در اتاق غذاخوری نشسته بود هتل گایز، تازه از نیویورک رسیده بود. وقتی از ماجرا باخبر شدند نقشه‌های آقای تورنس و دوستانش را دید، خندید و گفت:] فکر نمی‌کردم کسی فرشتگان آنقدر احمق باشد که بخواهد مرا به جرم کفرگویی دستگیر کند. به نظر من یک موجود لایتناهی می‌تواند بدون کمک هیچ نماینده‌ای از انجمن کتاب مقدس از خودش مراقبت کند. شاید حضور من دعا در اینجا در حالی که کنفرانس متدیست در حال برگزاری است، اشتباه باشد. البته هیچ کس که با علوم غریبه کشیشان متدیست متفاوت است، نباید در حالی که آنها اینجا هستند، از فیلادلفیا دیدن دعانویس سوسنگرد کند.

رامشیر

من با فروتنی امیدوارم که بخشیده شوم. سوال . نظر شما در مورد قانون ۱۸۶۰ چیست؟ پاسخ . این بسیار احمقانه است. مطمئناً، نیازی نیست که مجلس قانونگذاری پنسیلوانیا از یک حاجت گرفتن خدای بی‌نهایت محافظت کند، و چرا کتاب مقدس باید توسط قانون محافظت شود؟ نادان‌ترین کشیش می‌تواند داروین را در برابر تمسخر ارتدوکس قرار دهد. این صحبت‌های جناب آقای تورنس نشان می‌دهد که سخنرانی‌های من مورد نیاز موکل جن است؛ اینکه افراد مذهبی نمی‌دانند آزادی واقعی چیست. طلسم نویس من فرض می‌کنم که قانون ۱۸۶۰ یک قانون قدیمی است که دوباره وضع شده است. این قانون بازمانده‌ی جهل و تعصب باستانی است و هیچ کس در مجلس قانونگذاری فکر نکرده که ارزش مبارزه با آن را داشته باشد.

این قانون مانند قانون منع فحش دادن است، هر دو سید و حاجی منسوخ شده‌اند و هیچ ارزشی ندارند. آنها اجرا نمی‌شوند و نباید اجرا شوند. افکار عمومی چنین مسائلی را تنظیم خواهد کرد. اگر همه کسانی که نام خدا را بیهوده می‌برند زندانی شوند، دعانویس رامشیر جایی در زندان‌ها برای جادو نگهداری کشیشان وجود نخواهد داشت. آنها با بی‌مبالاتی‌ترین و بی‌مقدمه‌ترین روشی که می‌توان تصور کرد، از خدا صحبت می‌کنند. آنها طوری با او صحبت می‌کنند که انگار با او صمیمی هستند و به صورت استعاری به آشناترین شکل ممکن به پشتش می‌زنند. سوال . آیا قبلاً تجربه مشابهی داشته‌اید؟ پاسخ . اوه، بله – تهدیدهایی صورت گرفته است، اما من هرگز دستگیر نشده‌ام.