دعای یک شبه پولدار شدن والا

نشیمن، از روی میز، جلدی را که پشت و لبه‌های آن طلاکاری شده بود و این عنوان را داشت، برداشتم: « سخنان مقدس، اثر فیکسلاین. مجموعه اول. » و وقتی نگاه کردم دعای یک شبه پولدار شدن والا تا ببینم کجا چاپ شده دعانویس است، مجموعه مقدس به صورت نماز خواندن کتبی درآمد. قلم‌ها را برداشتم و در دعا سیاهی جوهر فرو بردم و دیدم که همه چیز درست و خوب است: با آقایان ادیب و ادیب پرجنب‌وجوش شما که فقط بخش امور خارجه را در دست دارند و هیچ یک از امور داخلی را انجام نمی‌دهند، متون کهن هیچ چیز (به جز برخی چیزهای دیگر در مورد آنها) نمی‌تواند بدتر از جوهر و قلم‌هایشان باشد.

دعانویس : همچنین یک بشقاب مسی کوچک پیدا کردم که به موقع به آن خواهم پرداخت. مقدس در آشپزخانه، جایی که برای تعابیر مختلف طلسم در روایات معنوی وجود دارد نوشتن یک رمان انگلیسی به همان اندازه برای بازی در یک رمان آلمانی ضروری است، می‌توانستم کنار تینت بنشینم و به او کمک کنم تا آتش را فوت کند و فوراً به صورتش و زغال‌های سوزانش نگاه کنم. اگرچه او در دوران زناشویی بود، وضعیتی که در آن گل‌های رز سفید روی گونه‌ها با گل‌های قرمز جایگزین می‌شوند و زنان جوان شبیه تشبیهی هستند که در یادداشت من آمده است؛[57] – و اگرچه چوب‌های شعله‌ور سرخابی کاذب بر دعا نویسی او افکنده بودند، حدس زدم که چقدر رنگ‌پریده بوده است؛ و با فکر باری که سرنوشت اکنون نه چندان از دوشش برداشته بود، بلکه در آغوشش و نزدیک‌تر به قلبش گذاشته بود، همدردی‌ام با رنگ‌پریدگی‌اش بیشتر شد.

دعای یک شبه پولدار شدن والا

در حقیقت، طلسم اگر مردی طلسمات با احترام فلسفی به زنی که نخ زندگی‌اش را دستی اسرارآمیز و شگفت‌انگیز به نخ دومی می‌بافد و گذار از نیستی به هستی، از ابدیت به زمان را در درون خود پنهان می‌کند، نگاه دعا نویسی نکند، هرگز نباید در لحظه خلقت، زمانی که جهان برای اولین بار از آغوش ابدیت سر بر آورد، تأمل کرده باشد؛ اما اگر دعای قوی برای برگشت معشوق روح مردی در حضور زنی که برای موجودی ناشناخته و نادیده فداکاری می‌کند، دعای یک شبه پولدار شدن والا بیش از آنچه ما وقتی دیده و شناخته می‌شود فداکاری جفت روحی می‌کنیم، یعنی شب‌هایش، شادی‌هایش، و اغلب زندگی‌اش، در برابر ارکستر راهبه‌ها در صحرای بزرگشان، با احساسی عمیق‌تر و پایین‌تر از آن سر تعظیم فرود نیاورد، و بدتر از هر دو، مردی است که مادرش همه اجنه غیر مسلمان مادران دیگر را برایش محترم نساخته است.

[57]به سوی بهاری که با گل‌های برف آغاز می‌شود و با گل‌های رز و صورتی پایان می‌یابد. با خودم فکر کردم: «تی‌ینت بیچاره، حالا که جام تلخ بیماری‌ات لبریز طلسم شده، فایده‌ای ندارد که…»[صفحه ۳۹۳]«باید جشن‌های پر سر طلسم و صدایی دورت جمع شود.» منظورم مراسم اعطای نشان و مراسم رقص بود. رتبه من، که خواننده آن را در کنار اعلامیه‌های یادبود خواهد یافت و قبلاً متعلق به او بود، انبوهی از القاب جادو سیاه زننده، جادو شرم‌آور و مردد از او را به گوشم رساند؛ القابی که افرادی که زمانی به آنها تعلق داشته‌اند، همیشه در احضار مقابل مافوق یا مادون خود به نمایش می‌گذارند و اکنون پراکنده کردن آنها برایم بدون هیچ زحمتی هزینه داشت.

در تمام طول شنبه و یکشنبه، هرگز نتوانستم نه با او و نه با او در مسیر درست قرار بگیرم، تا اینکه سایر مهمانان رفتند. در مورد مادر، او مانند ایده‌های مبهم، قدرتمند و مداوم، اما دور از دید رفتار می‌کرد: این تا حدی شیطانی ناشی از ترس بت‌پرستانه او از ما بود؛ و تا حدی نیز از سایه‌ای از نگرانی (احتمالاً ناشی از وضعیت دخترش) که مانند ابری کوچک بر او گسترده شده بود. دعای حفظ آبروی دختر تا زمانی که هلال ماه در آسمان می‌درخشید، بر فراز حیاط کلیسا پرسه می‌زدم؛ و خیال‌پردازی‌هایم را که به هر حال بیش از حد مستعد رنگ‌آمیزی با قهوه‌ای مومیایی‌های در حال فروپاشی هستند، نه تنها با سرخی گرگ و میش، بلکه با تأمل در این که چقدر آسان چشم‌ها و قلب‌هایمان می‌توانند حتی با ویرانه‌های مرگ آشتی کنند، تلطیف می‌کردم؛ دعای یک شبه پولدار شدن والا تأملی که معلم مدرسه، در حالی که نسخ خطی سوت می‌زد و گورستان را برای فردا

آماده می‌کرد، اعمال مربوط به جادو و خدمتکار کشیش که آواز می‌خواند، در حالی که علف‌ها را از گورها درو می‌کرد، به راحتی به من القا کردند. و چرا این عادت به جادو سیاه همه اشکال سرنوشت در دنیای دیگر، همچنین، موهبتی نباشد که به لطف نگهدارنده بزرگ ما در طبیعت ما محفوظ مانده است؟ – سنگ قبرها را بررسی کردم؛ و شیطان حتی اکنون فکر می‌کنم طلسم که خرافات[58] طلسم حق دارد که جادو خواندن چنین چیزهایی را با از دست دادن حافظه مرتبط می‌داند ؛ در هر صورت، انسان هزاران چیز متعلق به این دنیا را فراموش می‌کند… [58]این خرافات مسیحی نه تنها یک خرافه خاخامی، بلکه یک خرافه رومی نیز دعای رسیدن به حاجت غیر ممکن هست.

دعای عزیز شدن نزد شخصی خاص از راه دور سیسرو دو سنکتوت . مراسم اعطای نشان افتخار در روز یکشنبه (که انجیل آن، چوپان خوب، به خوبی با مراسم هماهنگ بود) را باید با کلمات کوتاه بیان کنم؛ زیرا هیچ چیز واقعاً والا نمی‌تواند تحمل کند که در قالب‌های متعدد مورد توجه قرار گیرد. با این حال، خاطره‌انگیزترین شرایط ذکر را بیان خواهم کرد، وقتی می‌گویم که – نوشیدن (در کلیسا)، – موسیقی (در فرشتگان گروه کر)، – قرائت (ارائه توسط کشیش ارشد و تصویب‌نامه توسط رات غیر روحانی)، – و موعظه توسط راتِ شورای کلیسا، که دستِ درمانگر روح را گرفت و او مذهب را تقدیم کرد، بازسازی کرد و تضمین کرد که …[صفحه ۳۹۴]جماعت، و آنها را به سوی خود.

فیکسلین احساس می‌کرد شیطانی که به عنوان یک کاهن فرشته اعظم از کلیسایی که به عنوان یک کشیش روستایی وارد آن شده بود، جدا می‌شود؛ و تمام روز حتی یک بار هم دلش نیامد رمال که او را ممنوع کند. وقتی با انسانی با وقار رفتار می‌شود، او به خود به عنوان یک طبیعت والاتر نگاه می‌کند دعا و با خلوص نیت ضیافت‌های رسمی خود را برگزار می‌کند. دعای یک شبه پولدار شدن والا این استخدام اجباری، این سید و حاجی حرفه رهبانی، باعث می‌شود که خاخام‌های ارشد و روسای لژ (سرپرستان ما) معمولاً تمایل داشته باشند که این کار را تا زمانی که کشیش چند سالی در دعای عزیز شدن میان مردم خدمت کرده باشد، به تعویق بیندازند و بدین ترتیب او را به مردم معرفی دعانویس کنند؛ همانطور که مسیحیان اولیه اغلب علوم غریبه تقدیس و اعطای مقام خود به مسیحیت، یعنی غسل تعمیدشان را، تا روزی که می‌مردند فرشتگان به تعویق می‌انداختند: نه، من حتی فکر نمی‌کنم که این

اعطای مقام روحانیت، اگر آن و اعلام خالی بودن منصب برای یک روز رزرو شده رمل باشند، فایده زیادی از دست بدهد؛ بلکه این فایده کاملاً تعویذ در دو مورد خلاصه می‌شود: آنچه سرپرست و پیروانش می‌توانند دعای یک شبه پولدار شدن والا بخورند و آنچه می‌توانند به جیب بزنند. تا نزدیک غروب، من و کشیش با هم آشنا نشدیم. مأموران اعطای نشان و ارواح کارگران بالابر، در تمام طول شب، به شیاطین شدت نفس نفس می‌زدند. منظورم این است: از آنجایی که این آقایان، با استفاده از قدیمی‌ترین نظریه‌ها و جدیدترین آزمایش‌ها، نمی‌توانستند از این امر آگاه نباشند که هوا چیزی جز نوعی آب رقیق و منفجر شده نیست، برای آنها آسان شد که استنباط کنند، برعکس، آب چیزی جز نوعی هوای غلیظ‌تر نیست.

پولدار شدن

بنابراین، نوشیدن شراب چیزی جز تنفس هوایی نیست که به دین دعانویس صورت مایع مناسبی فشرده شده و با چند عطر پاشیده شده است. اکنون، در روزگار ما، روحانیون هرگز نمی‌توانند نفس بیش از حد (سیال) را از دعا نویس طریق دهان استنشاق کنند. دیدن شأن و منزلتشان، آنها را از آن تنفس از طریق منافذ کوچکتر ، که ابرنتی آن را به شدت تحت دعای برگرداندن معشوق عنوان حمام هوا توصیه می‌کند، مستثنی می‌کند : و آیا در مورد آنها، گلوت می‌تواند چیزی غیر از همسایه‌ی نای، همخوان و هم‌ریشه‌ی نای، باشد؟ – دارم گمراه می‌شوم: می‌خواستم بگویم که من هم امشب همین نظر را پذیرفته‌ام؛ فقط اینکه از این هوا یا اتر استفاده می‌کنم، نه مانند بقیه برای خنده‌ی بلند، بلکه برای پیشینه‌های فرهنگی بر تفسیر طلسم تأثیر می‌گذارند تأمل آرام‌تر در مورد زندگی به طور کلی.

دعای برای خوش شانسی من حتی در میان شایعاتم سخنانی می‌گفتم که نشان از دینداری داشت: او در ابتدا اینها را شوخی گرفت، زیرا می‌دانست که من از دربار هستم و از این نوع افراد هستم. اما آینه‌ی مقعر مه شراب سرانجام تصاویر روح مرا که مانند اشکال روحانی بزرگ و مجسم شده بودند، به حالت تعلیق درآورد.[صفحه دعای یک شبه پولدار شدن والا ۳۹۵]در هوای پیش شیاطین رویم. – زندگی همچون کافران شب تابستانی شتابان، که ما کرم‌های شب‌تاب کوچک با درخششی گذرا از آن می‌تابیم، در برابر چشمانم سایه افکنده بود؛ – به او گفتم که انسان باید مانند برگ‌های گل ختمی بزرگ، در فصول مختلف روز زندگی‌اش، گاهی به سوی طلوع خورشید، گاهی به سوی غروب خورشید، گاهی به سوی شب، جادو به سوی زمین و گورهایش، روی خود را بگرداند؛ – گفتم، قدرت مطلق نیکی، ما و قرن‌های جهان را به سوی دروازه‌های شهر خدا ابطال کردن جادو می‌راند، همانطور که به گفته‌ی اویلر، مقاومت اتر، زمینِ در

حال گردش را به سوی خورشید هدایت می‌کند، و غیره و غیره. به پشتوانه این افراط و تفریط‌ها، او مرا اولین متکلم عصر طلسم خود می‌دانست؛ و اگر مجبور به رفتن به جنگ می‌شد، قبلاً در این مورد به نصیحت من گوش می‌داد، زیرا قدرت‌های متخاصم از دیرباز از متکلمان دوران اصلاحات چنین انتظاری داشتند. با این حال، از خودم پنهان نمی‌کنم که آنچه واعظان آن را غرور دنیا می‌نامند، چیزی کاملاً دعانویس متفاوت از چیزی است که توسل فلسفه آن را چنین می‌نامد. علاوه بر این، وقتی به او اشاره کردم که از نویسنده بودن شرمنده نیستم؛ بلکه نوبت به نوشتن این و آن زندگینامه رسیده است.