طلسم رزق و روزی فراوان

قبطی تقریباً شبیه زبان هوتنتوت است، ریشه‌ها و برخی از کلمات در شیاطین هر دو یکسان است. آنها جادو سیاه چندین رسم مشترک دارند؛ به عنوان مثال، آنها گوشت خوک نمی‌خورند و نوعی سوسک را می‌پرستند، که به گمان من هیچ ملت دیگری این کار را نمی‌کند. در نهایت، بوشمن‌ها، که گمان می‌رود شاخه‌ای پست‌تر از همان طلسم رزق و روزی فراوان نژاد باشند، دیوارها و تخته سنگ‌های مسطح را با نقاشی‌های دیواری تزئین می‌کنند، که مسافران شباهت آنها را با نقاشی‌های مصر باستان تشخیص داده‌اند.» «خب، دعا نویسی مطمئناً این عجیب است. من دوست دارم آن نقاشی‌ها را ببینم. اما، با فرض اینکه نظریه شما در مورد اینکه کافر هوتن‌توت‌ها از تبار قبطی هستند درست باشد، ممکن است آنها در اعصار متوالی از طریق آفریقای مرکزی به سمت جنوب راه پیدا کرده باشند، اینطور نیست؟» «البته، و کافرها هم همینطور، که آنها هم در بسیاری از چیزها شبیه مصریان باستان هستند.

دعانویس : اما اگر اینطور بود، مطمئناً ردپایی از آنها در جایی در آفریقای مرکزی یافت می‌شد. آنها به سختی می‌توانستند در طول نسل‌ها از یک منطقه وسیع عبور کرده و هیچ نشانه‌ای از محل سکونت خود طلسم به جا بگذارند.» فصل یازدهم. یک جفر چالش – یک ترفند کشف شد – آسگای در مقابل تفنگ – ضیافت – رقص – حمله – فرار پسرها. دو یا سه هفته گذشت و هیچ اتفاق مهمی نیفتاد. لیون همچنان در حال بهبودی بود، هرچند بسیار کند، و قادر منابع انسان‌شناسی، شیوه‌های طلسم را مورد بحث قرار می‌دهند به پیاده‌روی نبود. پیکی توسل به سمت جنوب فرستاده شده بود و بی‌صبرانه منتظر بازگشت او بودند.

طلسم رزق و روزی فراوان

جاسوسانی نیز برای ردیابی بوشمن‌ها رفته بودند، اما آنها نیز هنوز غایب بودند. در همین حال، با انگلیسی‌ها با ادب تمام رفتار می‌شد؛ توبو هر روز میز آنها را با دعا نویس تجملات هوتنتوت پر می‌کرد و رئیس قبیله، که اوماتوکو به عنوان مترجم در کنارش بود، مرتباً به آنها سر می‌زد. برای پسرها تماشای مکالمات بین دو مهمانشان بسیار سرگرم‌کننده بود، مکالماتی که دومی تصور می‌کرد برای کافران مهمانانشان کاملاً نامفهوم است، طلسم رزق و روزی فراوان اما به محض رفتن هوتنتوت‌ها، همیشه توسط پزشک برایشان توضیح داده می‌شد. دین آنها فرشتگان از این طریق فهمیدند که اومبو بسیار مشتاق است که حداقل یکی از تفنگ‌هایی را که مسافران حمل می‌کردند، طلسم داشته باشد و از اینکه یکی از اعضای گروه پیشنهادی در این زمینه به او نداده بود، ناامید شد.

بنابراین، وقتی روزی توبو ظاهر شد و اوماتوکو و دو نفر از شخصیت‌های اصلی روستا را به همراه خود آورد و اعلام کردند که با پیامی از رئیس آمده‌اند، به هیچ وجه تعجب نکردند. رئیس از مهارت آنها جادو سیاه در استفاده از «لوله آتش» – همانطور که آنها آن را می‌نامیدند – شنیده بود و می‌خواست مهارت خود را به عنوان یک تیرانداز با آنها بسنجد. او پیشنهاد کرد که علامتی در فاصله صد یاردی تعیین شود که پزشک سعی کند با گلوله‌ای از تفنگ خود و اومبو با تفنگ آسگای ابجد خود به آن اصابت کند. هر کدام که شلیک موفق‌تری انجام دهد، برنده محسوب می‌شود و سلاح‌های به کار رفته در مسابقه به مالکیت انحصاری او طلسم در می‌آیند.

نیک با صدای آهسته به همسایه‌اش، فرانک، گفت: «پیرمرد حیله‌گر، مصمم است اگر بتواند تفنگ چارلز را بگیرد. اما گمان نمی‌کنم چارلز بتواند از این رقابت صرف نظر کند.» فرانک گفت: «نه، و هیچ دلیلی هم وجود دعا ندارد که این کار را بکند. او مطمئناً می‌تواند این سیاه‌پوست را شکست دهد. اما بگذارید بشنویم چه موکل جن می‌گوید.» به محض اینکه اوماتوکو چالش را مطرح کرد، پزشک پاسخ داد که کاملاً برای محاکمه پیشنهادی آماده است و شرایط را پذیرفت. طلسم رزق و روزی فراوان سپس روزی تعیین شد و از همه گروه دعوت شد تا پس از حل و فصل مسابقه، با رئیس شام بخورند.

پس از انجام تمام مقدمات، سفیران و به دنبال اوماتوکو، عقب‌نشینی کردند – طلسم ظاهراً هر سه نفر از نتیجه مصاحبه بسیار راضی بودند. وقتی آنها رفتند، نیک فریاد زد: «اومبو چقدر باید روح احمق باشد دعا نویسی که باور کند می‌تواند نیزه تعویذ را با هدف‌گیری بهتری نسبت به چارلز با تفنگش پرتاب کند! حتی اوماتوکو با تیر و کمانش هم ابطال کردن جادو حریف چارلز و تفنگش نسخ خطی نشد؛ و زدن با تیر همزاد و طلسم کمان خیلی آسان‌تر از نیزه یا به قول خودشان آسه‌گای است.» لاوی گفت: «خب، من بعید می‌دانم که اومبو خیلی اشتباه کرده باشد. بعضی از این هاتن‌تات‌ها می‌توانند با مهارت فوق‌العاده‌ای آسگای پرتاب کنند.

اگر اومبو بازیکن خوبی باشد، که فکر می‌کنم با به چالش کشیدن من اینطور باشد، انتظار دارم شما را با مهارتش شگفت‌زده کند، هرچند بعید می‌دانم از من پیشی بگیرد.» وارلی گفت: «از تو سبقت بگیر! خب، چون به کسی می‌گویند که با نیزه شلیک می‌کند، فکر می‌کنم بشود اسمش را تیراندازی گذاشت، هرچند که تیراندازی به سبک خیلی مسخره‌ای است.» «چارلز، برای این مسابقه چه روزی تعیین شده؟» طلسم رزق و روزی فراوان «چهارشنبه – پس‌فردا. فکر می‌کنم نوشتن دعا برای رزق و روزی خانه دو روز برای آماده کردن ضیافتی که قرار است با آن پیروزی‌ای را که از آن مطمئن است جشن بگیرد، ارواح وقت دارند.» «احتمالاً. اما واقعاً عجیب است مذهب که او اینقدر احساس اعتماد به نفس می‌کند.

اوماتوکو حتماً ماجرای شترمرغ‌ها را برایش تعریف کرده و این به سختی می‌تواند او را دلگرم کند.» نیک گفت: «یه نقشه‌ای دارن، از اولش مطمئن بودم. یه چیزی بهت میدن که دستت رو بلرزونه، یا یه جوری با تفنگت بازی دربیارن. اگه جای تو بودم، دکتر، تفنگم رو تا چهارشنبه یه جای امن قایم می‌کردم.» وارلی گفت: «خب، بهت می‌گم پریشب چی دعا برای رزق و روزی شد. اون موقع زیاد بهش فکر نمی‌کردم، اما الان فرق کرده. شماها طلسم نویس خواب بودید و من هم داشتم می‌رفتم که یهو یه چیزی دیدم که نزدیک در تکون می‌خورد. با خودم فکر کردم شاید یه مار باشه شیطانی – طلسم من همیشه فکر می‌کنم الان مارها همین نزدیکی‌ها هستن – کافران دعانویس پس سرم رو بلند کردم و نگاه کردم.

یهو یه سر سیاه اومد دم در و دو سه دقیقه بی‌حرکت موند. انگار چشم‌ها داشتن همه چیز توی کلبه رو بررسی می‌کردن، مخصوصاً قیافه چارلز و تفنگش که کنارش افتاده بود. بعد از یه مدت کوتاه، سر با همون احتیاطی که اومده بود ناپدید شد. فکر کردم یکی دعا از هوتن‌تات‌هاست که کنجکاویش با حرف‌هایی که بهش زده بودن تحریک شده جفت روحی بود و می‌خواست همه چیز رو با چشم خودش ببینه. اما حالا انگار یه چیز دیگه هم توش بود.» نیک گفت: «تقریباً حق با توست، ارنست. خیلی چیزهای دیگر هم در آن هست. خب، دکتر، طلسم رزق فراوان اولین چیزی که فرشتگان دعا توصیه می‌کنم این است که من جادو کهن و تو تا چهارشنبه اسلحه‌هایمان را عوض کنیم.

فکر نمی‌کنم آنها تفاوت بین یک اسلحه و اسلحه دیگر را بدانند، و اگر کمربندت به اسلحه من بسته شده اجنه غیر مسلمان باشد و آن را این طرف و آن طرف ببری، فکر می‌کنند که اسلحه خودت را طلسم رزق و روزی فراوان داری، و هر ترفندی که به کار ببرند، روی اسلحه اشتباهی امتحان خواهد شد. و ثانیاً، بهتر است به نوبت شب‌ها تا چهارشنبه نگهبانی بدهیم و بفهمیم که آنها چه نقشه‌ای دارند.» لاوی دعا گفت: «فکر می‌کنم حق با توست، نیک. خودت آنقدر طفره می‌روی که این رفقا نمی‌توانند جلویت را بگیرند. خب، این تفنگ من است، تفنگ تو را هم می‌گیرم و توی کمربندم راه شکستن طلسم گنج می‌گذارم.

بهتر است از حدود ساعت ده تا شش صبح مراقب باشیم – گشایش همان ساعتی که در سفر بودیم. نیک، ساعت چند وقت داری؟» نیک گفت: «اوه، اگر دوست داری، بین دوازده و دو، این زمانی است که من ترجیح می‌دهم.» چون دیگران مخالفتی نکردند، با جادو سیاه این موضوع موافقت شد. آن شب و شب بعد از آن هیچ آشوبی رخ نداد؛ اما صبح چهارشنبه – صبح روز مسابقه – نیک به همراهانش اعلام کرد که شیطانی همان مردی که ارنست چند روز قبل او را زیر نظر داشت، دیشب وارد کلبه شده و به گمان او تفنگ لاوی را ربوده است.

دعا روزی فراوان

فرانک با تعجب فریاد زد: «تو که نگذاشتی آن را ببرد، نه؟» نیک گفت: «اما من این کار را کردم و دعا نویسی گذاشتم نیم ساعت بعد دوباره آن را بیاورد. بهتر است آن جادو سیاه را تعمیر اساسی کنیم و ببینیم با آن چه کرده است.» دکتر گفت: «آن را اینجا بده، من آن را معاینه می‌کنم.» تفنگ را به او دادند و او با دقت بررسی کرد. در ابتدا متوجه نشد که چیزی اشتباه است؛ اما با فرو کردن سنبه، مشخص شد که چیزی به ضخامت نیم تاج در ته لوله وجود دعاگر دارد. احتمالاً مقداری ماده چسبناک غلیظ در تفنگ ریخته شده و تقریباً شیطانی بلافاصله سفت شده است.

این امر البته مانع از رسیدن جرقه به باروت می‌شود و بنابراین تفنگ را بی‌فایده می‌کند. جراح گفت: «باید این را کم‌کم تکه‌تکه کنیم و تمیزش کنیم. در این فاصله، بیایید تفنگ‌ها را دوباره عوض کنیم. مطمئن باشید که چقدر خوب از آب درخواهند آمد!» حدود یک ساعت شکستن طلسم سحر بعد، توبو به آنها اطلاع داد که همه چیز برای مسابقه آماده است. شیاطین آنها از کلبه خود بیرون آمدند و دیدند که تمام کرال حاضر و در هیجان شدید هستند. فضای بیضی شکل شیاطین بزرگ درون حلقه خانه‌ها به عنوان مناسب‌ترین زمین انتخاب شده بود. در یک سر آن، یک تکه چوب مربع شکل تیره رنگ به یک ستون بسته شده بود و در وسط چوب، که با یک میخ محکم شده بود، یک تکه فرشته چرم سفید تفاسیر نمادین مرتبط ممکن است بین منابع متفاوت باشد گرد به قطر حدود چهار اینچ قرار داشت.

در سر دیگر، یک ستون کوچکتر بود که تیراندازان هنگام شلیک سلاح‌های خود باید روی طلسم رزق و روزی فراوان آن می‌ایستادند. در نزدیکی این دعا نقطه، یک یا دو پسر دسته‌هایی از آسگای‌ها را در دست داشتند که برای استفاده اومبو در نظر گرفته شده بود.