دعانویس آبادان

است. به نظر می‌رسد در اوایل قرن شانزدهم، این جرم به تدریج افزایش طلسمات یافته است، تا اینکه در قرن هفدهم مانند طاعون در شیطانی سراسر اروپا شیوع پیدا کرد. این عمل اغلب توسط جادوگران و ساحران متظاهر دعانویس آبادان انجام می‌شد و سرانجام به شاخه‌ای از آموزش در شیاطین بین همه کسانی که دعانویس ادعای هنرهای جادویی جادو سیاه و ماوراء طبیعی داشتند، تبدیل شد. در بیست و یکمین سال سلطنت هنری هشتم، قانونی تصویب شد احضار که طلسم آن را خیانت بزرگ می‌دانست. کسانی که در این جرم مجرم شناخته می‌شدند، باید تا حد مرگ در آب جفر جوشانده می‌شدند. یکی از اولین موارد از نظر تاریخ، و به سختی می‌توان مفاهیم تجلی در سنت‌های معنوی پدیدار می‌شوند گفت از نظر قساوت، قتل سر توماس اووربری به این روش است که در سال ۱۶۱۳ دعا نویسی دربار جیمز اول را رسوا کرد.

دعانویس : شرح مختصری از آن، مقدمه‌ای مناسب بر تاریخ جنون مسمومیت خواهد بود که پنجاه سال بعد در فرانسه و ایتالیا بسیار رایج بود. رابرت جادو کر، جوانی اسکاتلندی، خیلی زود مورد توجه جیمز اول قرار گرفت و به خاطر زیبایی چهره‌اش، مورد تقدیر و احترام قرار گرفت. جیمز، حتی در زمان خودش، به خاطر اعتیاد به نفرت‌انگیزترین جرایم مظنون بود؛ و هر چه بیشتر تاریخچه او را بررسی می‌کنیم، این سوءظن قوی‌تر می‌شود. به هر حال، کر خوش‌قیافه، که حتی در ملاء عام گونه صاف خود را در معرض طلسم بوسه‌های نفرت‌انگیز ارباب سلطنتی‌اش قرار می‌داد، به سرعت مورد توجه قرار گرفت.

دعانویس آبادان

در سال ۱۶۱۳، او به عنوان لرد خزانه‌دار عالی اسکاتلند منصوب شد و با سبک و عنوان ویسکونت روچستر، به مقام اشرافی انگلیسی رسید. افتخارات بیشتری در انتظار او بود. دعانویس آبادان در این ارتقای سریع، او بدون دوست نبود. سر توماس اووربری، منشی پادشاه – که طلسم از برخی تهدیدهای موجود در نامه‌های خودش، به موکل جن نظر می‌رسد چیزی بیش از یک فرشتگان خدمتکار برای رذایل پادشاه و محرم اسرار خطرناک او نبوده است – تمام نفوذ پشت پرده خود را برای پیشبرد ارتقای رمال کر به کار گرفت، که بدون شک به نحوی از انحا جبران شد. اووربری دوستی خود را به این محدود نکرد – اگر دوستی بین دو مرد از این دست وجود داشته باشد – بلکه نقش یک دلال را بازی کرد و به روچستر کمک کرد تا با لیدی فرانسیس هاوارد، همسر ارل اسکس، دسیسه‌ای زناکارانه را پیش دعانویس رامشیر ببرد.

این زن فردی با احساسات شدید بود و کاملاً بی‌حیا. شوهرش سر راهش قرار داشت و برای رهایی از او، دادخواست طلاق را مطرح کرد، به این دلیل که زنی با هرگونه حیا یا ظرافت احساسات، ترجیح می‌دهد بمیرد تا اینکه اعتراف کند. خواستگاری رسواکننده‌اش موفقیت‌آمیز بود دعانویس میرآباد و به محض قطعی شدن آن، مقدمات ازدواج باشکوهش با لرد روچستر فراهم دعا نویسی شد. سر توماس اوربری، که با میل و رغبت به حامی خود در دسیسه‌چینی با کنتس اسکس کمک کرده بود، ظاهراً تصور توسل می‌کرد که ازدواجش با چنین زن پست و رذلی ممکن است پیشرفتش را به تأخیر بیندازد. از این رو، کافران تمام نفوذ خود را به دعانویس کار گرفت تا او را از این کار منصرف کند؛ اما راچستر مصمم به این کار بود و شور و اشتیاق او به اندازه شور و اشتیاق کنتس شدید بود.

دعانویس باغ ملک یک بار، هنگامی که اوربری و ویسکونت در راهروی وایت‌هال قدم می‌زدند، از اوربری شنیده شد که می‌گوید: «خب، سرورم، اگر با آن زن پست ازدواج کنید، آبرو و خودتان را کاملاً از بین خواهید برد. هرگز نباید این کار را با توصیه یا رضایت من انجام دهید؛ و اگر این فرشتگان کار را جادو سیاه بکنید، بهتر است که محکم بایستید.»«سریع.» راچستر با خشم از او جدا شد و سوگند یاد کرد: دعانویس آبادان «من به خاطر این کار با تو تسویه حساب خواهم کرد.» این سخنان حکم مرگ اوربری نگون بخت بود. او با این کنایه که به وسیله او (اوربری) ممکن است به نفع پادشاه پایین کشیده شود، غرور راچستر را به طرز مهلکی جریحه دار کرده بود؛ و تلاش کرده بود تا شور و شوق سوزان مردی سنگدل، هرزه و بی پروا را شیاطین مهار کند.

اعتراضات بی‌ملاحظه اوربری به کنتس گزارش شد؛ و از همان لحظه، او نیز سوگند خورد که انتقام سختی از جادو کهن او خواهد گرفت. با این حال، هر دو با ریاکاری شیطانی، نیات خود را پنهان کردند؛ و اوربری، به درخواست روچستر، به جادو عنوان سفیر دربار شیطانی روسیه منصوب شد. این لطف ظاهری تنها اولین گام در یک نقشه عمیق و مرگبار بود. روچستر، با تظاهر به علاقه شدید به منافع اوربری، به او توصیه کرد که دعانویس خرمدره از سفارت امتناع ورزد، که به گفته او تنها حیله‌ای برای کنار زدن او بود. او در عین حال قول داد که بین او و هرگونه عواقب بدی که ممکن است از امتناع او عبادت کردن ناشی شود، بایستد.

اوربری در دام افتاد و سفارت را رد کرد. جیمز، مشرکان آزرده خاطر، بلافاصله دستور اعزام او به دعا برج را صادر کرد. او اکنون در بازداشت امن بود و دشمنانش فرصت داشتند تا انتقام خود را آغاز کنند. اولین کاری که روچستر انجام داد این بود که با نفوذ خود در دربار، ستوان برج را برکنار و سر جرویس الویس، دعانویس آبادان یکی از نوچه‌های خود را به اعمال صالح این سمت خالی منصوب کرد. این مرد تنها یک ابزار بود؛ و ابزار دیگری که ضروری بود، ریچارد وستون، مردی که قبلاً مغازه‌دار یک داروفروش بود، بود. او به عنوان کفیل منصوب شد و به این ترتیب سرپرستی مستقیم اووربری سید و حاجی را بر عهده دعانویس حمیدیه داشت.

تا اینجا همه چیز به نفع توطئه‌گران بود. در این میان، روچستر موذی نامه‌های بسیار دوستانه‌ای به اووربری نوشت و از او خواست که با صبر و شکیبایی بداقبالی خود را تحمل کند و قول داد که مدت حبس او طولانی نخواهد بود؛ زیرا دوستانش تلاش می‌کردند تا نارضایتی پادشاه را کاهش دهند. او که هنوز وانمود می‌کرد نهایت همدردی را با او دارد، پس از نامه‌ها، هدایایی از شیرینی و سایر خوراکی‌های لذیذ که در برج قابل تهیه نبودند، برایش می‌فرستاد. همه این اقلام مسموم بودند. گاهی کلیسا اوقات، هدایایی با مشخصات مشابه برای سر جرویس الویس کافر ارسال می‌شد، با این تصور که این اقلام مسموم نیستند، در حالی که نامه‌ای همراه آنها نبود: زندانی نگون‌بخت هرگز از آنها نچشیده بود.

زنی به نام ترنر، که قبلاً خانه‌ای بدنام داشت و بیش از یک بار آن را برای پیشبرد رابطه گناه‌آلود روچستر و لیدی شماره ملا اسکس به او داده بود، مأمور تهیه سموم بود. دعانویس آبادان آنها توسط دکتر فورمن، یک فالگیر متظاهر به لمبث، با کمک … تهیه می‌شدند.یک داروساز به نام فرانکلین. هر دوی این افراد می‌دانستند که سموم برای چه منظوری مورد نیاز هستند و مهارت خود را در تعویذ مخلوط کردن آنها با شیرینی و سایر خوراکی‌ها، به مقدار کم به کار می‌بردند تا به تدریج بدن قربانی خود را فرسوده کنند. خانم ترنر مرتباً اقلام مسموم را به متصدی تحویل می‌داد و او آنها را جلوی ارواح اووربری می‌گذاشت.

نه تنها غذای او، بلکه نوشیدنی‌اش نیز مسموم شده بود. آرسنیک با نمکی که می‌خورد و کانتاریدها با فلفل مخلوط می‌شدند. در تمام دعانویس آبادان این مدت، سلامتی او به طور محسوسی رو به وخامت بود. او هر روز ضعیف‌تر جادو و ضعیف‌تر می‌شد؛ و با اشتهایی بیمارگونه، هوس شیرینی و ژله می‌کرد. راچستر همچنان به او تسلیت می‌گفت و تمام نیازهای او را در این زمینه پیش‌بینی می‌کرد و شیرینی فراوان و گاهی اوقات کبک و سایر شکارها و خوک‌های جوان برایش جادو می‌فرستاد. خانم ترنر با سس مخصوص شکار، مقداری کانتاریدها مخلوط جادوگر کرد و گوشت کافر خوک را با ماده سوزاننده قمری مسموم دعانویس هیدج کرد.

آبادان

همانطور که در دادگاه گفته شد،اوربری به این طریق به اندازه‌ای سم مصرف کرد که می‌توانست بیست نفر را مسموم کند؛ اما بنیه‌اش قوی بود و همچنان درنگ می‌کرد. فرانکلین، داروساز، اعمال مربوط به جادو اعتراف کرد که با دکتر فورمن هفت نوع سم مختلف، یعنی طلسم آکوافورتیس، آرسنیک، جیوه، پودر الماس، ماده سوزاننده قمری، عنکبوت‌های بزرگ و کانتاریدها، تهیه کرده است. اوربری آنقدر مقاومت کرد که روچستر بی‌صبر شد و در نامه‌ای به لیدی اسکس، تعجب خود را از اینکه کارها زودتر انجام نشده است، ابراز کرد. لیدی اسکس بلافاصله دستور داد تا کار قربانی را فوراً تمام کند. جفت روحی اوربری در تمام ممکن است در نسخه‌های بعدی، چارچوب‌های طلسم بیشتری اضافه شود این مدت بدون سوءظن خیانت طلسم نبود، دعانویس اگرچه به نظر می‌رسد که هیچ ایده‌ای از سم نداشته است.

او صرفاً گمان علوم غریبه می‌کرد که این کار برای حبس مادام‌العمر دعاگر او و ذکر ایجاد کینه بیشتر پادشاه علیه او انجام شده است. در یکی از نامه‌هایش، روچستر را تهدید کرد که طلسم نویس اگر به سرعت ابجد آزاد نشود، شرارت خود را به جهانیان نشان خواهد داد. او می‌گوید: «من و تو، پیش از آنکه دیر شود، در دادگاهی عمومی از نوع دیگر محاکمه خواهیم شد.» * * * «مرا به افراط و تفریط نکش، مبادا چیزی بگویم که هم تو و هم من پشیمان شویم.» * * * «چه زنده بمانم و چه بمیرم، ننگ تو هرگز نخواهد مرد، بلکه برای جهان باقی خواهد ماند تا تو را به منفورترین مرد جهان تبدیل کند.» * * * «بسیار تعجب می‌کنم که چرا از کسی که چنین رازهایی از هر نوع به او رسیده است، غافل می‌شوی.» * * * دعا «آیا اینها ثمرات رازهای مشترک، خطرات مشترک هستند؟»

مردی پشت میز نشسته و مشغول نوشتن است. سر توماس اوربری تمام این نکوهش‌ها و اشارات به اسرار دعانویس آبادان خطرناکی که در دل داشت، به طرز ناجوانمردانه‌ای برای او و در خدمت مردی بی‌پروا مانند لرد راچستر بود: این نکوهش‌ها بیشتر به قربانی شدن او منجر می‌شد تا نجاتش. به نظر می‌رسد.