دعانویس امیریه

دعانویس امیریه شنیده می‌شد، و فوق‌العاده بود. دو بار هیندمن در فاصله‌ای امن تغییر مسیر داد و سعی کرد تپه را پس بگیرد، اما چون غافلگیر شد، هرگونه تلاش بعدی را رها کرد. این تیپ‌ها در امتداد سمت راست برانان تشکیل شدند و تا تاریکی هوا جنگیدند. در حالی که شریدان در سمت غرب رشته‌کوه میسیونری به سمت راسویل پیشروی می‌کرد، گرنجر در سمت شرق آن به سمت نبرد پیشروی می‌کرد، حاجت گرفتن بدون دستوری جز یک دستور عمومی که چند روز قبل برای حمایت از ارتش داده شده بود. هر دوی آنها حتماً صدای تیراندازی را شنیده بودند و باید به شیطانی سمت آن می‌رفتند.

دعانویس : اگر می‌توانستند این نیروهای فراری را با یک فرمانده لایق به میدان بیاورند، نتیجه چه می‌شد؟ چگونه می‌توانستند از آنجا دور بمانند؟ آیا ارتش کنفدراسیون – که تقریباً فرسوده شده بود – از عقب‌نشینی به کلیسا رم خوشحال نمی‌شد؟ هیندمن، در گزارش خود [24] با کلمات زیر از این دعا رقابت ناامیدانه بر سر حق اتحادیه که بیش از چهار ساعت به طول انجامید، سخن می‌گوید: «من[116] ژنرال دانیل اچ. هیل، که فرماندهی یک سپاه کنفدراسیون در جناح راست ارتش را بر عهده داشت، در مقاله‌ای در مورد نبرد چیکاموگا می‌گوید که پس از حملات چندین لشکر لانگ‌استریت، هرگز در هیچ کجا به اندازه دامنه‌های تپه اسنودگراس، کشته‌های انبوهی ندیده کافر است.

دعانویس امیریه

[25] ژنرال گارفیلد پس از بازگشت از راسویل به میدان، در صفوف طولانی تیپ قدیمی خود، که اکنون لشکر هارکر از وود بود، رکاب زد، با تفنگ به مردان روحیه احضار داد و با حضور خود نشان داد که دیگران که از عقب برنگشتند، می‌توانستند این کار را انجام دهند. در گزارش لانگ‌استریت آمده است: «ستون هود خط دشمن را در نزدیکی خانه برادرتون شکست ادبیات تاریخی به بررسی اعمال آیینی می‌پردازد. دعانویس امیریه و آن را به سمت راست چرخاند. در انجام این حرکت، سرلشکر هود به شدت زمین خورد و بیم آن می‌رفت که بر اثر اصابت گلوله مینی‌بال به ران او، به شدت مجروح شده متون کهن باشد.» لا جانشین هود در فرماندهی شد.

لانگ‌استریت ادامه می‌دهد: «حدود ساعت سه بعد از ظهر از فرمانده کل، تعدادی از نیروهای جناح راست را خواستم، اما او به من اطلاع داد که آنها شکسته‌اند.»[117] جادو شدن آنقدر بد برگشتند که دیگر نمی‌توانستند به من کمکی کنند.» [26] آمار تلفات دو شیاطین بال که بعداً ارائه می‌شود، نشان می‌دهد که براگ درست رمال می‌گفت. نیروهایی که قرار بود در برابر کل قدیس ارتش کنفدراسیون مقاومت کنند، تنها پنج لشکر دعانویس داورزن در صفوف بودند. افراد عادی این لشکرها از وضعیت جناح راست خبر نداشتند، که بسیار شیاطین مایه خوشبختی بود؛ بنابراین آنها با اعتماد به نفس و شجاعت فراوان، علوم غریبه رمل به صورت تدافعی ایستادند و جنگیدند.

خط دفاعی اتحادیه، که اکنون شکل گرفته بود، شامل پنج لشکر اولیه توماس و نیروهایی مانند یک تیپ وود (هارکر)، بخشی از تیپ دیگر (بوئل) و بخش‌هایی از هنگ‌هایی که به همراه طلسم دو تیپ استیدمن وارد شده بودند، می‌شد. این خط تا تاریکی هوا در مقابل ارتش کنفدراسیون ایستادگی کرد. دعانویس امیریه با این حال، باید به حمله‌ای به جناح چپ ژنرال توماس – که حدود ساعت سه سازماندهی شد – اشاره کرد. گمان می‌رود که این حمله به منظور جلوگیری از اعزام هر یک از نیروهای اتحادیه در آن نقطه به سمت راست انجام شده باشد. این حمله یک حمله عمومی بود و به راحتی دفع شد.

لشکرهای برکنریج، لیدل، سواره نظام پیاده آرمسترانگ و توپخانه فارست در سراسر …[118] جاده لافایت، فعال بودند. ویلیچ چهارمین حمله را در دین امتداد مزرعه کلی علیه این سربازان در امتداد جاده لافایت انجام داد. ساعت جادو پنج و نیم بعد از ظهر، همه چیز در سمت چپ اتحادیه آرام بود و اعتماد به نفس قلب سربازان را پر کرده بود؛ اما حملات لانگ‌استریت در سمت راست اتحادیه یک ساعت دیگر به طول انجامید. توماس از دعانویس رودیان رزکرانس دستور داشت که به راسویل عقب‌نشینی کند؛ گرنجر از او می‌خواست که دستورات را نادیده بگیرد و میدان را حفظ کند؛ اما توماس با چنین درخواستی موافقت نکرد و حرکت را ساعت پنج و نیم آغاز کرد.

خط او محکم و مطمئن بود، اما مهمات بسیار کمی داشت و جیره غذایی شیطانی نداشت. او از نظر تعداد بسیار کمتر و از هر دو طرف چپ و راست در محاصره بود. با عقب‌نشینی طلسم به راسویل، او می‌توانست نیروهای فراری را که نتوانسته بود آنها را به این موقعیت وادار به دعاگر راهپیمایی کند، به دست آورد. او همچنین خط دفاعی قوی‌تری به دست می‌آورد که مسیرهای منتهی به شهر را بهتر پوشش می‌داد. او قصد داشت حرکت را آنقدر زود در عصر شروع کند که بتواند نیروها را قبل از شب، زمانی که تاریکی آنها را از خطر حمله در طول راهپیمایی محافظت می‌کرد، در جاده‌ها و مسیرهای مناسب قرار دهد.

بوینتون می‌گوید: «این[119] «به هیچ وجه عقب‌نشینی نظامی نبود»، این کار انجام شد عبادت کردن «زیرا چاتانوگا، و نه جنگل‌های چیکاموگا، هدف این لشکرکشی بود.» دعانویس امیریه با این حال، می‌توان گفت که ارتش کنفدراسیون هدف بود و نابودی آن از اشغال شهر اهمیت بیشتری داشت. کاملاً مسلم است که ژنرال توماس با کمال میل در میدان می‌ماند، اگر مطمئن بود که می‌تواند ارتش براگ را روز بعد نابود کند. او در آن زمان نمی‌دانست که همانطور که وقایع بعدی ثابت کرد، ارتش به شدت فرسوده شده است و حرکت به عقب فرشتگان در مواجهه با دشمنی بسیار هوشیار که دائماً با دعا تقریباً تمام قوا در حال پیشروی بود، خطرناک دعانویس دیباج می‌بود.

تمهیداتی که ژنرال جورج اچ. توماس – قبل و بعد از کشف شکاف در جناح راست اتحادیه – اتخاذ کرد، از بالاترین ویژگی‌های نظامی برخوردار بود؛ نقشه عقب‌نشینی او به راسویل نیز به همان اندازه علمی بود. او در گزارش خود می‌گوید که پس از ورود نیروهای گرنجر و حمله مؤثر آنها به نیروهای دشمن در جناح دعانویس کلاته راست برانان، هرگونه حمله دشمن تا شب با شجاعت تمام توسط پیشینه تاریخی دعانویس کل خط دفع شد. این نتیجه مهارت او بود.[120] استقرار نیروها، مراقبت مداوم او از حرکات دشمن و حرکات متقابل عالی نیروهای اتحادیه. اما علت واقعی حفظ ارتش، آرایش استادانه پنج لشکر باقی مانده تحت فرماندهی ژنرال توماس در صبح دعا روز بیستم بود.

آنها در خطوط فشرده و دوتایی، محافظت شده توسط سنگرهای چوبی تشکیل شده بودند و سه یا چهار تیپ در حالت ذخیره داشتند. این خطوط نیازی به تنظیم مجدد نداشتند و مورد نفوذ قرار نگرفتند. مراقبت او از نیروها – که بسیاری از آنها پس از شکست در سمت راست، امیریه تحت هدایت اعمال مربوط به جادو خودش در تپه اسنودگراس تشکیل شده بودند – به او این امکان را داد که وقتی گرنجر و تفسیر آیین‌های طلسم ممکن است در سنت‌های مختلف متفاوت باشد استیدمن شماره ملا ظاهر شدند، ابطال کردن جادو فوراً به آنها بگوید که کجا باید بروند. به یاد داشته باشید که او در آن زمان از وسعت فاجعه در سمت راست بی‌اطلاع بود.

دعانویس امیریه او در گزارش دعا نویسی خود می‌گوید: «ژنرال گارفیلد، رئیس ستاد ژنرال روزکرانس، حدود ساعت ۴ بعد از ظهر به همراه سرهنگ دوم تراستون، از ستاد مک‌کوک، و کاپیتان‌های گاو و بارکر، از ستاد من، که برای بازگرداندن مهمات، در صورت امکان، به عقب فرستاده شده بودند، به این موقعیت رسیدند. ژنرال گارفیلد اولین اطلاعات قابل اعتماد را به من داد.»[121] اطلاعاتی مبنی بر اینکه جناح راست همزاد و مرکز ارتش ما عقب رانده دعانویس باجگیران شده است و وضعیت آن در آن زمان. کمی بعد، من از ژنرال روزکرانس پیامی دریافت کردم که به من دستور می‌داد فرماندهی تمام نیروها را به عهده بگیرم و به همراه کریتندن و مک‌کوک، موضع محکمی بگیرم و در راسویل موضع تهدیدآمیزی اتخاذ نماز خواندن کنم و نیروهای نامنظم را توسل برای سازماندهی مجدد به چاتانوگا بفرستم و اظهار داشتم که او منطقه را در چاتانوگا بررسی خواهد کرد و سپس جادو به من خواهد پیوست.

امیریه

همچنین اینکه او جیره و مهمات را برای من در راسویل فرستاده است. [27] البته ژنرال توماس قبل از اینکه گارفیلد به او برسد، می‌دانست که نوعی فاجعه در جناح راست رخ داده است؛ اما از وسعت آن خبر نداشت، و از خروج بسیاری از سربازان و افسران ارشد از میدان نبرد نیز بی‌خبر بود. وقتی این پیام را از ابجد ژنرال روزکرانس دریافت کرد، تصمیم دعانویس فرشتگان گرفت عقب‌نشینی کند و بلافاصله نقشه‌های خود را تدوین کرد. برای اینکه سربازان جادو سیاه حاضر در خط بتوانند مواضع دعا نویس خود را تا زمان مناسب عقب‌نشینی حفظ کنند، فرشتگان طلسمات دو دستیار را موکل جن فرستاد تا مقداری مهمات – ده گلوله – را که گرنجر با خود آورده بود، توزیع کنند.[122] به محض انجام این کار، او کاپیتان ویلارد، دستیار خود، را فرستاد تا به فرماندهان لشکر جفر دستور دهد که به محض دریافت کافران دستور، آماده عقب‌نشینی از فرماندهی خود باشند.

ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر، کاپیتان بارکر دستور جادو سیاه شروع حرکت را به رینولدز ابلاغ کرد. توماس در گزارش کافر خود اشاره نمی‌کند که چرا می‌خواست رینولدز حرکت را آغاز کند، اما نشان داده شده است که لشکر او بهترین موقعیت را برای این کار داشت. در آن زمان، یک تیپ از نیروهای کنفدراسیون از لشکر کافران لیدل، جنگل‌های غرب جاده لافایت، بین سمت راست ارتش اتحادیه در تپه اسنودگراس و سمت چپ دعا نویسی اطراف میدان کلی را اشغال کرده بودند. این منطقه در عقب هر دو جناح ارتش اتحادیه قرار داشت. موقعیت رینولدز شیطان در ابتدای این جنگل‌ها بود و نیروهای او می‌توانستند بدون خطر برای پشت سربازان اتحادیه، طلسم به خطوط کنفدراسیون آتش بگشایند.

دعانویس امیریه تحت هدایت توماس، تیپ تورچین در امتداد جاده لافایت حرکت کرد و به سمت چپ پیشروی کرد. وقتی عقبه‌اش جاده را پاکسازی کرد و در مسیر پیشروی به سمت راست متمایل شد، تیپ خود را به سمت نیروهای کنفدراسیون پرتاب کرد.