دعانویس رودیان

دعانویس رودیان سمت دشمن بود. با این حال، با تلفات روز نوزدهم و قطع شدن دو لشکر کامل، لشکر دیویس و شریدان، بخشی از لشکر وود و تعدادی از لشکر ون کلیو در سمت راست، این مدت بسیار کوتاه شد. این لشکرها اکنون فراتر از خط کنفدراسیون بودند و در حین پیشروی مورد حمله سنگین نیروهای متفقین قرار گرفتند و آنها را فرشته از میدان بیرون راندند. نگلی و تیپ باقی مانده‌اش[108] در شکافی گیر افتاد که از آنجا به سمت برانان منحرف شد. رمال ژنرال اچ. وی. بوینتون در مورد شیاطین این ماجرا در این بخش از میدان گفت: «نگلی، با جمع‌آوری توپخانه زیاد، توسط ژنرال توماس حاجت گرفتن دستور داده شد که آن را روی قله مشرف به میدان، روبروی سمت چپ برد قرار دهد، اما در عوض آن را به سمت سید و حاجی راست برانان برد.

دعانویس : این موقعیت خوبی برای آن بود و می‌توانست بعداً، زمانی که خط کنفدراسیون به آن نقطه پیشروی کرد، در آنجا بسیار مفید باشد، اما او با عجله به سمت راسویل عقب‌نشینی کرد و به تمام توپخانه دستور داد که دعانویس قبل از حمله به او، او را دنبال کنند.» جفرسون سی. دیویس افسری خوب و شجاع بود. او فقط دو تیپ داشت، تیپ کارلین و تیپ هگ؛ دومی توسط مارتین فرماندهی می‌شد، زیرا سرهنگ هگ روز قبل به شدت زخمی شده بود. این تیپ‌ها روز قبل، زمانی که تعدادشان به شدت کاهش یافته بود، نبردهای فوق‌العاده‌ای انجام داده بودند. پس از استراحت، آنها نتوانستند در برابر حمله کنفدراسیون مقاومت کنند، بنابراین به سمت راسویل حرکت کردند.

دعانویس رودیان

دیویس و شریدان هر دو در حال حرکت از جناح چپ بودند و به سمت چپ نزدیک می‌شدند که حمله کنفدراسیون به آنها برخورد کرد. ون کلیو با باقی مانده‌اش تیپ‌های در حال حرکت آیین‌های نمادین در طول نسل‌ها تکامل یافته‌اند – بارنز به سمت چپ رفته بود – با عبور سریع توپخانه روح از میان صفوف، در حالی که بخشی از آنها دین به وود ملحق شده بودند، دچار بی‌نظمی شدند. دعانویس رودیان ژنرال لایتل از تیپ شریدان دعانویس درجزین هنگام تلاش برای جمع‌آوری نیروهایش کشته کیمیاگری شد. این لشکرها و شماره ملا تیپ‌ها به همراه تیپ سواره نظام وایلدر به همراه طلسم ژنرال‌های رزکرانس، مک‌کوک و کریتندن که در آن زمان در سمت راست شکاف بودند، به عقب بازگشتند.

خط عقب‌نشینی آنها از طریق شکاف مک‌فارلند در رشته‌کوه میسیونری، جنوب راسویل جادو سیاه بود. این نیروها از راسویل عقب‌تر نرفتند، اما رزکرانس، مک‌کوک و کریتندن به سمت چاتانوگا ادامه دادند. بوینتون می‌گوید که لشکر شریدان هنگام رسیدن به راسویل، نظم خوبی داشت. دیویس تمام تلاش خود را کرد تا نیروهایش را در نزدیکی شکاف مک‌فارلند سازماندهی کند. شیاطین او آنها را به میدان نبرد بازگرداند، اما خیلی دعانویس نسر دیر هنگام عصر به آنجا رسید. در همسایگی دو شکاف، یعنی شکاف مک‌فارلند و راسویل، حدود ده هزار سرباز فراری حضور داشتند؛ راه برای هدایت آنها به سمت راست یا چپ خط اتحادیه باز بود.

اما چه کسی آنجا بود که رتبه و مقام داشت؟[110] آیا در حالی که فرماندهان ارتش و سپاه آنها هنوز در عقب بودند، از اقتدار کافی برای رهبری آنها برخوردار بودند؟ جیمز ای. طلسم گارفیلد، گیتس پی. تراستون، رئیس ستاد مک‌کوک، جراحان گروس و پرکینز، مدیران پزشکی سپاه چهاردهم و بیستم، به عقب برگشتند و به ژنرال توماس پیوستند. تراستون، آجودان کل و رئیس ستاد ژنرال مک‌کوک، در شکاف مک‌فارلند – با پیامی از ژنرال توماس – از شریدان خواست تا به سمت عقب لشکرکشی کند، اما او اصرار داشت که به راسویل برگردد و از آنجا از طریق طلسم نویس جاده لافایت به پیشینه تاریخی جناح چپ ارتش دعانویس دیباج برود.

[23] این جاده، پرت‌ترین جاده به سمت میدان دعاگر نبرد بود. دعانویس رودیان شریدان می‌خواست به سرعت به ژنرال توماس گزارش دهد که چه زمانی شکاف رخ می‌دهد و این کار را از طریق راسویل انجام می‌داد. شیاطین قبل از اینکه او به نزدیکی سمت چپ برسد، هوا تاریک شده بود. نیروهای اتحادیه در آن زمان حرکت به سمت جنگل‌های دورافتاده را آغاز کرده بودند. پس از دعانویس داورزن دومین حمله از جناح چپ توسط سپاه واکر و هیل، برکنریج دوباره از پشت سر وارد عمل انرژی مثبت شد.[111] برد، اما توسط ون درویر، گروس جفر و ویلیچ دفع شد. دعا نویسی همه چیز در سمت چپ آرام بود، در حالی که تیراندازی سنگین در سمت راست ادامه داشت، تا اینکه ژنرال توماس برای بررسی اوضاع به اعمال مربوط به جادو سمت راست رفت.

این اتفاق قدیس در جریان تنظیمات پس از استراحت رخ داد و او آنچه از وود باقی مانده بود را در سمت چپ برانان قرار داد، دومی قبل از آن در هورس کافران شو ریج موضع گرفته بود. ژنرال توماس تا حدود ساعت 5:30 بعد از ظهر به سمت چپ دعانویس کلاته خیج برنگشت. به چهار فرمانده سمت چپ – برد، جانسون، پالمر و رینولدز – هیچ اطلاعی داده نشده بود که همه چیز با سمت راست خوب پیش نرفته است. آنها نتوانستند دو یا سه ساعت هیچ پیامی از توماس دریافت کنند. در این برهه، پالمر، جانسون و رینولدز از ترس حمله دیگری از سوی خطوط کنفدراسیون و با این تصور که توماس از آنها جدا شده است، با برد مشورت کردند و پیشنهاد دادند که ژنرال پالمر، به عنوان افسر ارشد و رتبه شیاطین دار، فرماندهی چهار لشکر آنها را بر عهده بگیرد و آنها را از میدان نبرد خارج کند.

ژنرال برد از پیوستن به آنها امتناع ورزید و از این فاجعه جلوگیری کرد. اگر این کار انجام می‌شد، جناح راست کنفدراسیون…[112] با رویارویی متون کهن با آنها، می‌توانست بدون مانع در پشت سر نیروهای اتحادیه در جادو طلسمات تپه اسنودگراس، حدود سه چهارم مایل فرشتگان موکل جن مستقیماً در پشت جبهه اتحادیه پیشروی کند. با توجه به آنچه بعداً در شب در رابطه با عقب‌نشینی موفقیت‌آمیز اتفاق افتاد، نیازی به بیان این نیست که ژنرال برد از چه فاجعه احتمالی جلوگیری کرد. دستور مرگبار به جنگل، در چیکامائوگا، اقتباس از کتاب «دره می‌سی‌سی‌پی در جنگ داخلی» نوشته فیسک ، صفحه ۲۷۰ لانگ‌استریت با لشکرهای خود از سمت راست، عقب‌نشینی نیروهای اتحادیه را دنبال کرد و در عین حال لشکر پرستون را در حالت ذخیره نگه داشت، احتمالاً به این منظور که آماده باشد تا هرگونه حمله‌ای را که دیویس، شریدان، وایلدر یا دعانویس کلاته آر.بی.

دعانویس قدمگاه میچل به سمت چپ و عقب او انجام می‌دادند، دعانویس رودیان به سرعت دفع کند. نیازی به نگرانی نبود، زیرا هیچ نیرویی از آن سمت نزدیک دعا نمی‌شد. او تا حد زیادی از جناح راست رزکرانس پیشی گرفت و از نظر تعداد از آنها برتر بود. ژنرال گارفیلد از رزکرانس به توماس دستور داده بود که فرماندهی ارتشی را که در میدان مانده بود، به عهده بگیرد و به راسویل عقب‌نشینی کند، خط جدیدی تشکیل دهد و دشمن را از چاتانوگا عقب نگه دارد. توماس ستاد فرماندهی ذکر خود را در نزدیکی خانه اسنودگراس مستقر کرد و تمام حرکات نیروهای اتحادیه را برای بقیه روز هدایت کرد.

دعانویس باجگیران او مصمم بود که خط فعلی را توسل در … نگه دارد.[113] حداقل تا شب، زمانی که عقب‌نشینی می‌توانست با خطر کمتری فرشتگان انجام شود. برای مقابله با شش لشکر پیروز لانگ‌استریت، نیروهای کلیسا موجود در خط، دعا نویس تیپ‌های کراکستون و تنها بخشی از تیپ‌های کانل از لشکر برانان؛ وود، تنها با تیپ هارکر، و یک هنگ از بوئل بودند؛ به نظر می‌رسید هنگ‌های دیگر او در این شکست محو شده یا از هم جدا شده‌اند. در کنار خط وود، بخشی از تیپ جان بیتی، بخشی از ابطال کردن جادو تیپ استنلی و بیست و یکمین اوهایو از سیرول قرار داشتند: این‌ها از لشکر نگلی بودند، اما نگلی با آنها نبود.

دعانویس رودیان بخش‌هایی از نهم و هفدهم جادو سیاه کنتاکی، چهل و جادو چهارم ایندیانا و سیزدهم اوهایو از لشکر ون کلیو بودند، اما هیچ فرمانده لشکری ​​با آنها نبود. هنگ چهل دعانویس و چهارم ایندیانا از تیپ دیک، و هنگ هفدهم کنتاکی از تیپ بیتی، و هر دو هنگ ون کلیو – تیپ مذهب بارنز هنوز در سمت چپ دعانویس ششتمد بود – تنها هنگ‌هایی بودند که از فراریان منحرف شدند و به صف وود و برانان پیوستند. چیکاموگا، عصر ۲۰ سپتامبر ۱۸۶۳، اقتباس علوم غریبه از کتاب «دره می‌سی‌سی‌پی در جنگ داخلی» اجنه غیر مسلمان نوشته فیسک ، صفحه ۲۷۴ نیروهای لانگ‌استریت بارها و بارها با نیرویی عظیم به این قطعات حمله کردند، اما با تلفات سنگین عقب رانده شدند.

دعانویس رودیان

سرانجام یکی از تیپ‌های هیندمن[114] بدون هیچ مقاومتی، در سمت راست و عقب برانان موقعیتی به دست آوردند، زیرا هیچ نیرویی برای مقابله با آنها وجود نداشت. نگلی پیش از این با پشتیبانی توپخانه و پیاده نظام فراوان، آن نقطه را حفظ کرده بود، اما در آن زمان در راسویل بود. درست در این زمان، کافر زمانی که فاجعه دوباره اجتناب‌ناپذیر طلسم به نظر می‌رسید، ژنرال گوردون حرز گرنجر به ژنرال توماس گزارش داد؛ او نیروهای خود را با غرایز واقعی یک سرباز از کلیسای جادوگر مک‌آفی، در مقابل شکاف راسویل و رو به رینگولد، به سمت صدای نبرد هدایت کرده بود.

توماس به او دستور داد تا در سمت راست برانان قرار گیرد. دو تیپ بزرگ، تیپ ویتاکر و جان جی. میچل، توسط ژنرال شجاع جیمز بی. استیدمن فرماندهی می‌شدند. این تیپ‌ها در یک خط این محتوا برای مرور کلی اطلاعاتی و مفهومی در نظر گرفته شده است قرار گرفتند، دعا نویسی به بالای تپه علیه تیپی که جناح کراکستون را تصرف کرده بود، حمله کردند و آن را با کشتاری عظیم به پایین تپه راندند. در این زمان، تیپ ون درویر از میدان کلی، جایی که خدمات بسیار خوبی دعا نسخ خطی انجام داده بود، آمد. این تیپ در سمت چپ استیدمن تشکیل شد و به حمله پیوست. وقتی این نیروی ترکیبی به دشمن حمله کرد، آتش توپخانه سنگین‌تر از هر زمان دیگری بود.