جذب ثروت با شمع سبز

از درد به این سو و آن سو می‌لرزید. در تلاطم فزاینده‌اش، تکه تکه شد. و رشته‌های درخشان به صورت قطراتی به درون جام فرو ریختند؛ اما همچنان که قطرات می‌ریختند، ابری سرخ‌فام از آنها جذب ثروت با شمع سبز برخاست که در متون کهن درون اجنه غیر مسلمان خود به صورت گرداب‌های متعدد حرکت می‌کرد و مانند کف بر لبه جام قرار می‌گرفت. نقطه‌ای درخشان با سرعتی بیش از حد از میان دایره ابری عبور کرد و شروع به جادو تشکیل نماز خواندن تصویر در میان آن نمود. ناگهان[صفحه ۲۴۳]از میان بخار، گویی چشمی به بیرون نگاه می‌کرد؛ بر شیطان فراز آن، طره‌هایی طلایی و تاب‌دار پدیدار شد؛ توسل و به زودی سرخی ملایمی در سایه بالا و پایین رفت و فردیناند چهره خندان معشوقش، چشمان آبی، گونه‌های لطیف و دهان سرخ و زیبایش را دید.

دعانویس : سر به این سو و آن سو تکان قدیس می‌خورد؛ بر گردن باریک و سفیدش واضح‌تر و نمایان‌تر می‌شد و به سوی جوان شیفته سر تکان می‌داد. آلبرت پیر همچنان به دور جام می‌چرخید؛ و شانه‌های درخشان از آن بیرون می‌آمدند؛ و همچنان که آن اندام زیبا کافران بیشتر و بیشتر از تخت طلایی‌اش کافر بالا می‌رفت و با مهربانی دوست‌داشتنی به این سو و آن سو خم می‌شد، سینه‌های نرم و خمیده و از هم باز شده نمایان می‌شدند، و بر فراز آنها دو غنچه گل جادو سیاه رز بسیار زیبا با سرخی شیرین و پنهان خودنمایی می‌کردند. فردیناند تصور کرد که نفس را حس می‌کند، زیرا طلسمات آن اندام محبوب به سویش خم شده و دست تکان می‌دهد و تقریباً با لب‌های درخشانش او را لمس می‌کند؛ در آن شور و شوق، جفت روحی قول و قرارش را فراموش کرد؛ او از جا پرید و آن دهان یاقوتی را با

جذب ثروت با شمع سبز

بوسه‌ای به خود فشرد و قصد داشت آن بازوهای دوست‌داشتنی را بگیرد و آن پیکر دلربا را از زندان طلایی‌اش بیرون بکشد. ناگهان لرزش شدیدی در آن پیکر دوست‌داشتنی پیچید؛ سر و بدن گویی در هزاران خط از هم گسستند؛ جذب ثروت با شمع سبز و گل رزی در ته جام قرار داشت که در سرخی آن، آن لبخند شیرین هنوز نقش بسته بود. مرد جوان مشتاق آن را گرفت و به دعا نویسی برای جذب دختر لب‌هایش فشرد؛ و در شور و اشتیاق سوزانش، پژمرده و در هوا ذوب جادو شد. پیرمرد با لحنی خشمگین گفت: «تو به قولت بد عمل کردی؛ شیطانی هیچ‌کس جز خودت مقصر نیست.» او دوباره جام دعا را پیچید، پرده‌ها را کنار زد و پنجره‌ای را باز کرد: نور روز روشن به داخل تابید؛ و فردیناند، در غم و اندوه، و با بهانه‌های بی‌ثمر فراوان، آلبرت پیر را همچنان در خشم رها کرد.

با حال و هوایی آشفته، با عجله از خیابان‌های شهر گذشت. بدون دروازه، زیر درختان نشست. زن صبح به او گفته بود که قرار است همان شب، به همراه برخی از بستگانش، به روستا برود. او، سرمست از عشق، برخاست، نشست و در جنگل پرسه زد: آن شکل زیبا و مهربان هنوز در مقابلش بود، همانطور که از کافر طلای درخشان جاری و نمادگرایی معنوی در طول زمان توسعه یافت بالا می‌رفت؛ نگاه کرد که اکنون زن با دعا برای جذب عشق از دست رفته شکوه زیبایی‌اش به استقبالش خواهد آمد، و دوباره آن تصویر دوست‌داشتنی از چشمانش تکه‌تکه شد؛ و از خودش خشمگین بود که با شور و اشتیاق بی‌قرار و آشفتگی حواسش، آن شکل و شاید امیدهایش را برای همیشه نابود کرده بود.

بعدازظهر که پیاده‌روی شلوغ‌تر شد، او بیشتر به بیشه‌ها پناه برد؛ اما همچنان بزرگراه دوردست را دنبال ذکر می‌کرد.[صفحه ۲۴۴]در نظر او؛ و هر کالسکه‌ای که از دروازه بیرون می‌آمد، با دقت توسط او بررسی می‌شد. شب نزدیک می‌شد. خورشید در حال غروب، شکوه سرخ خود را می‌افشاند که ناگهان کالسکه طلاکاری شده و درخشان عصر از دروازه بیرون دوید. او جفر به سمت کالسکه شتافت. چشم دخترک از قبل او را گرفته بود. دخترک با مهربانی و لبخند، سینه درخشانش را از پنجره بیرون آورد؛ او متوجه سلام و اشاره ملایم او شد؛ او کنار کالسکه جادوگر ایستاده بود، نگاهش به نگاه دخترک افتاد و همین که دخترک عقب رفت تا دور شود، جذب ثروت با شمع سبز گل رزی که سینه‌اش را زینت داده بود، به تعویذ بیرون پرواز کرد و در مقابل پاهایش جادو قرار جذب ثروت با زنجبیل گرفت.

او آن را بلند کرد کافران و بوسید؛ و احساس کرد که گویی این گل به او نوید می‌دهد که دیگر معشوقش را نخواهد فرشتگان دید، و اکنون شادی‌اش برای همیشه از او رخت بربسته است. شیاطین قدم‌های شتابان از پله‌ها بالا روح و پایین می‌رفتند؛ تمام خانه در هیاهو بود؛ همه جادو سیاه جا شلوغ و پر سر و صدا بود فرشتگان و برای جشن‌های بزرگ فردا آماده می‌شد. مادر شادترین و فعال‌ترین فرد بود؛ عروس به هیچ چیز توجه نمی‌کرد، بلکه به اتاقش پناه می‌برد تا در مورد سرنوشت در حال تغییر خود تأمل کند. خانواده هنوز به دنبال پسر بزرگترشان، کاپیتان، به دعا همراه همسرش؛ و دو دختر بزرگتر به همراه شوهرانشان بودند: لئوپولد، دختر کوچکتر، فرشتگان با بدخواهی مشغول افزایش بی‌نظمی و تشدید آشوب بود؛ همه را گیج می‌کرد، در حالی که وانمود می‌کرد که آن را تشدید می‌کند.

آگاتا، خواهر هنوز مجردش، بیهوده تلاش می‌کرد تا او را منطقی کند و او را متقاعد کند که هیچ کاری نکند و بگذارد بقیه آرام باشند. اما مادرش گفت: «به او و حماقت‌هایش اهمیتی ندهید؛ چون امروز کمی بیشتر یا کمتر از آن هیچ فایده‌ای ندارد؛ فقط از همه شما التماس می‌کنم که چون همین الان هم کلی فکر حاجت گرفتن دعا نویسی برای جذب عشق دارم، با هیچ خبر جدیدی مزاحمم نشوید، مگر اینکه موضوع خاصی باشد که به ما مربوط باشد. برایم مهم نیست که کسی ظرف چینی انداخته باشد، یک قاشق کم باشد یا دو قاشق، یا اینکه هیچ‌کدام از خدمتکاران غریبه پنجره‌ها را شکسته باشند؛ با وجود این همه عجایب و غرایب، جذب ثروت با شمع سبز التماس می‌کنم با تعریف کردنشان دعا نویسی من را آزار ندهید.

اگر این روزهای آشوب و جنجال تمام شود، به مسائل رسیدگی خواهیم کرد؛ نه تا آن موقع.» پسرش فریاد زد: «مادر، چقدر شجاعانه حرف زدی! این حرف‌ها شایسته‌ی یک فرماندار جذب ثروت با شمع سبز است. و اگر اتفاقی بیفتد که یکی از خدمتکاران گردنش را بشکند؛ آشپز مست شود یا دودکش را روشن کند.»[صفحه ۲۴۵]آتش؛ پیشخدمت، از روی شادی، بگذار تمام مالمزی روی زمین جاری شود، یا از گلویش پایین برود، کلمه‌ای از چنین ترفندهای کوچکی نخواهی شنید. اگر، واقعاً، زلزله‌ای قرار بود خانه را ویران کند! این را، مادر عزیزم، اعمال صالح نمی‌توان مخفی نگه داشت. مادر گفت: «کی دست از حماقتش نوشتن عدد ۸ روی برگ بو برمی‌دارد! خواهرانت چه فکری خواهند کرد وقتی تو را در تمام لحظاتت به همان اندازه آشفته و پریشان بیابند که دو سال پیش تو را ترک کردند؟» لئوپولد گفت: «آنها باید در مورد قدرت شخصیت من انصاف را رعایت کنند و بپذیرند که من به اندازه آنها یا شوهرانشان که در این

نوشتن دعا ثروت چند سال اینقدر تغییر کرده‌اند و اینقدر کم به نفعشان بوده، تغییرپذیر نیستم.» داماد حالا وارد شد و سراغ عروس را گرفت. ندیمه‌اش را فرستادند تا او را صدا بزند. او پرسید: «مادر عزیزم، آیا لئوپولد درخواست من را از شما کرده است؟» لئوپولد گفت: «راستش را بخواهید، همین‌طور است! اینجا چنان آشفتگی‌ای بین ما وجود دارد که هیچ‌کدامشان نمی‌توانند یک فکر منطقی بکنند.» عروس وارد شد و زوج جوان با شادی به یکدیگر سلام کردند. داماد ادامه داد: «منظورم این بود که اگر مهمان دیگری به خانه‌ات بیاورم، که در واقع، همین جادو شدن الان هم به اندازه کافی پر است، ناراحت نشوی.» مادر پاسخ داد: «خودت می‌دانی که با این ابطال کردن جادو وسعت، به زحمت می‌توانم اتاق دیگری پیدا کنم.» لئوپولد فریاد زد: «با این وجود، من تا حدودی از پسش برآمده‌ام؛ نسخ خطی آپارتمان بزرگ شیاطین را مبله کرده‌ام.» مادر پاسخ داد: «خب، آنجا واقعاً جای بدی فرشتگان است.

ثروت سبز

که چیزی جز انباری نبوده است.» لئوپولد گفت: «اما به طرز باشکوهی تعمیر شده است؛ و دوست ما، که این بنا برای او در نظر گرفته شده است، از این مسائل مشرکان ابایی ندارد، او چیزی جز عشق ما نمی‌خواهد. به علاوه، او همسری ندارد و دوست دارد تنها باشد؛ این مکان دقیقاً برای اوست. ما به اندازه کافی برای متقاعد کردن او برای آمدن و نشان دادن دوباره خود ثروت با نمک در میان همنوعانش دردسر کشیده‌ایم.» آگاتا فریاد زد: «مطمئناً آن جادوگر و زرگرِ بدذاتِ تو نیست؟» داماد گفت: «نه، دیگری، اگر هنوز هم او را به این اسم صدا موکل جن می‌زنی.» خواهر گفت: «پس نگذار مادرش.

چنین مردی دین اینجا چه کار کند؟ من او را در خیابان با لئوپولد دیده‌ام و از چهره‌اش وحشت‌زده شده‌ام. آن گناهکار پیر هم تقریباً هرگز به کلیسا نمی‌رود؛ او نه خدا را دوست دارد و نه انسان را؛ و آوردن چنین کافرانی به کلیسا نمی‌تواند نتیجه‌ی خوبی داشته باشد.[صفحه ۲۴۶]زیر سقف، در چنین مراسم باشکوهی. چه کسی ابجد می‌داند چه عواقبی ممکن است داشته باشد! لئوپولد با خشم گفت: «برای شنیدن حرف‌هایش! تو بدون اینکه او را بشناسی، محکومش می‌کنی؛ کافر و چون بریدگی بینی‌اش تو را خوشحال نمی‌کند، و او دیگر جوان و خوش‌قیافه نیست، او را جادوگر و بنده‌ی شیطان می‌دانی.» داماد گفت: «مادر عزیزم، تفسیر آیین‌های طلسم ممکن است در سنت‌های مختلف متفاوت باشد جایی در خانه‌ات به دوست قدیمی‌مان بده و بگذار در جادو شادی عمومی ما شریک باشد.

آگاتای عزیزم، به نظر طلسم می‌رسد که او رنج زیادی کشیده است، که او را بی‌اعتماد کافران و انسان‌گریز کرده است؛ او از همه جذب ثروت با شمع سبز اجتماع دوری می‌کند، جادو سیاه تنها استثنائات او لئوپولد و من هستیم. ثروت با شمع سبز من به او دعا نویسی خیلی حرز مدیونم؛ او بود که برای اولین بار به ذهنم جهت خوبی داد؛ نه، می‌توانم بگویم، تنها او بود که شاید مرا شایسته عشق جولیا کرد.» لئوپولد طلسم ادامه داد.