بهترین دعا

کیا از دعانویس جواب گرفتن

«اینجا را نگاه کن،» گفت، «آن تابلو را نمی‌بینی؟ سیگار کشیدن در میان کارمندان این ساختمان ممنوع است.» اولی شیاطین به آرامی پیپ را از کیا از دعانویس جواب گرفتن دهانش بیرون آورد و در حالی که با دست دراز شده‌اش به آن نگاه می‌کرد، با کافران دقت به آن نگاه می‌کرد و ابری بزرگ از دود آبی رنگ را بیرون می‌داد. او در حالی که پیپم را بین دندان‌هایش می‌گذاشت، گفت: «هر جا جادوگر که پیپم برود، من هم می‌روم.» شاید متوجه شده باشید: چیزی شبیه به همان مقدس ویژگی خاص بین آن شخصیت خوش‌قیافه و کرامیس وجود دارد.…

بیشتر بخوانید »

دعا نویسی رزق و روزی

کردن چنین موضوعی معذور باشید، مسئله دستمزدها باعث نشود که قبل از اینکه کاملاً مناسب باشد، مرا اخراج کنید. اگر اجازه دهید چنین ملاحظه‌ای بر شما تأثیر بگذارد، دعا نویسی رزق و روزی عمیقاً ناراحت خواهم شد، آقا.» تونی با لحنی جدی گفت: «روپس، حداقل این سعادت را خواهی داشت که در لباس پوشیدن برای شام به من کمک کنی. فردا صبح در مورد این موضوعات ناخوشایند و زننده صحبت خواهیم کرد.» نیم ساعت بعد، یک تاکسی جلوی خانه‌ی موزت در خیابان کرزون توقف کرد و تونی، با ظاهری آراسته و بی‌عیب و نقص، پیاده شد. او را به اتاقی…

بیشتر بخوانید »

دعا نویسی شماره

آورد. بیل و سم همزمان حرفش را قطع کردند: «وقتی که کار داشت انجام می‌شد؟» آقای پاربری با ترحم فرشتگان به آنها نگاه کرد. او توضیح داد: «این که ایتالیون است، به قیمت از دست دادنش.» جکسون تکرار کرد: «این دعا نویسی شماره کار را می‌کنی؟» «چرا، ما خیلی تشویقشان می‌کردیم. بهت می‌گویم که آنها کاملاً با هم هستند – همین است که هستند – و کاملاً با هم هستند. اگر حرف من را باور نمی‌کنید، خودتان بیایید و نگاهی به آنها بیندازید.» «من نه،» نگهبان می‌گوید. «نمی‌خواهم کسی نوک انگشتانم را گاز بگیرد. این پرونده‌ای برای فرماندار شیطانی است،…

بیشتر بخوانید »

دعا نویسی یهود

رسوم مردمی بود که با آنها زندگی کرده بود که به ندرت اثری از سنت‌های فرهنگی، آداب و رسوم آیینی را حفظ کردند خوبی‌های ذاتی‌اش باقی مانده طلسم بود. او تحصیلات دعا نویسی یهود عالی در دانشگاه ویرجینیا داشت و خطیب، موسیقیدان و نقاش چیره دستی بود، اما از همان کودکی به او اجازه داده شده بود تا به هر هوس و میلی تن دهد و مردانگی‌اش به طرز غم‌انگیزی فقدان خویشتن‌داری‌اش را نشان می‌داد. یک شب در اتاق موسیقی طبقه دوم عمارت دِوِر بودم و داشتم آن قطعه‌ی بسیار زیبا از لیدر شوبرت، «هَک، هَک، چکاوک»، را می‌نواختم که…

بیشتر بخوانید »

دعانویس کاربلد

داشت و رنج می‌بردند و می‌ترسیدند و شاد می‌شدند. وقتی نزدیکش بود، دل‌ها شاد بوده‌اند. بدون شک یک یا دو دختر کوچک او را بسیار تحسین کرده‌اند. زنی، احتمالاً در جایی، هنوز او را تحسین می‌کند. یک مستاجر نمی‌گوید دعانویس کاربلد که آقای فایف زندگی درونی طلسم ندارد. او نمی‌گوید رمل که نیروهای هستی دائماً و ارواح بی‌وقفه بر این مرد (یا بهتر است بگوییم کارمند) ضربه می‌زنند و به آرامی و به ناچار شخصیت اخلاقی او را شکل می‌دهند. اما در حالی که این زندگی انسانی اینجا در کنار خانم ویگر نشسته است، یک کارمند اینجا حضور دارد، با…

بیشتر بخوانید »

شماره دعانویس

که توسط حاکم گرفته شد، اما هر دو به جلو دویدند و دکتر را گرفتند. حاکم در اتاق می‌چرخید و سعی می‌کرد با اسکوئیشر ضربه دوم را وارد کند، و فحش شماره دعانویس می‌داد و فحش‌های وحشتناکی می‌داد.» اسپایکی جو می‌گوید از نمونه‌هایی کافر که به سلول‌ها رسیده، جای تعجب است که میکروب فکش را رها نکرده کافر و رها نشده است. «به من بگو اُرف – به من بگو اُرف»، رو به دکتر فریاد می‌زند. جادو دعانویس دکتر با لحنی گستاخانه به جکسون و نگهبان مرده‌ها گفت: «خب، به میکروب‌هاتون بگید یارف.» فرماندار غرید: «ولم کنید احمق‌ها!» پیرمرد روی…

بیشتر بخوانید »

دعا نویسی یهودیان

به باد زوزه‌کش یا مه مرگبار برفی که اطرافش می‌بارد توجهی نمی‌کند. جادو سیاه می‌نویسد و می‌نویسد. ساعت زنگ می‌زند و وقتی ساعت گذشته و دوباره به صدا در می‌آید، قلم را به زمین می‌کوبد، از جایش بلند می‌شود و با ژست زیبای یک فاتح، دستش دعا نویسی یهودیان را بالا می‌برد. این یک حرکت طبیعی است، زیرا کسی جز ستاره او را نمی‌بیند. او زیر لب می‌گوید: «به بهشت! من پیروز شده‌ام. من اولین دعانویس نفر در میدان هستم. این فکر فقط و فقط مال من است. این فکر تا ابد زنده خواهد ماند. در ادبیات چیزی شبیه به…

بیشتر بخوانید »

دعانویس صحت دارد

باشم؛ اما وقتی پسر بچه بودم، خانه‌ای داشتم. الان این کلمه برایم عجیب است. یاد «شیرین‌کاری» قدیمی وودویل می‌افتم: هر جای قدیمی که کلاهم را آویزان کنم، خانه است، خانه‌ی شیرین، دعانویس صحت دارد برای من. دنبالش می‌روم.»تنه درختی است که دور تا دور جهان را فرا گرفته، و تنه درختی است که همچون اهریمنِ جهانگرد است. هریسون ادامه داد: «اما وقتی پسر بچه بودم،» چین و چروک‌های صورتش نرم‌تر شده بود – و حالا به نوعی خیلی شبیه پسرها شده بود – «خانه‌ای داشتم؛ آنجا همیشه شیاطین هزینه غذا پرداخت می‌شد.» جفر چین و چروک‌ها برای لحظه‌ای دوباره در…

بیشتر بخوانید »