دعای بازگشت معشوق فوری از راه دور

و از برخی از آثار اسکات و خانم اجورث بیشتر از آثار هاولز یا هر نویسنده جادو کهن واقع‌گرای مدرن، با آسانسورها، ظرف‌های رنگ و آدم‌های روزمره‌شان، دعای بازگشت معشوق فوری از راه دور لذت می‌برم.» «خوشحالم که چنین چیزی می‌گویی، چون من یک جور خیال‌پردازی قدیمی دارم که ترجیح می‌دهم درباره مردم آن‌طور که فرشتگان بودند بخوانم، چون این تاریخ است، یا آن‌طور دعا نویسی که ممکن قدیس است و باید باشند، چون به ما در تلاش‌هایمان کمک می‌کند؛ نه آن‌طور که هستند، ارواح چون ما می‌دانیم، و فرشته همه خودمان ابجد به اندازه کافی پیش پا افتاده هستیم، که برای داشتن دیدگاهی شریف‌تر و وسیع‌تر از زندگی و انسان‌ها بهتر از هر چیزی باشیم که معمولاً داریم، آنقدر مشغول کسب نان روزانه هستیم، یا دنبال ثروت، افتخار یا هر چیز دیگری.

دعانویس : اما نباید سخنرانی کنم، وگرنه حوصله‌تان را سر می‌برم، و فراموش می‌کنم که میزبان شما هستم شیاطین و وظیفه‌ام سنت‌های فرهنگی، آداب و رسوم آیینی را حفظ کردند سرگرم کردن شماست.» وقتی خانم واربرتون مکث کرد، کری که مشتاق بود موضوع را عوض شیطانی کند، در حالی که چشمانش به جواهر دعا عجیبی که پیرزن به گردن داشت دوخته شده بود، شماره ملا گفت: «من هم داستان‌های واقعی را دوست دارم، و شما قول دادید که روزی در مورد آن سنجاق دوست‌داشتنی برای ما تعریف کنید. الان دقیقاً وقتش است، لطفاً این کار را بکنید.» «با کمال میل، چون این داستان عاشقانه‌ی کوتاه کاملاً به گفتگوی طلسم فعلی ما مربوط می‌شود.

دعای بازگشت معشوق فوری از راه دور

داستان خیلی ساده‌ای است و کمی غم‌انگیز، اما تأثیر زیادی روی زندگی من گذاشت دعانویس و این سنجاق سینه خیلی برایم عزیز است.» همانطور که خانم واربرتون لحظه‌ای ساکت نشسته بود، همه دخترها با علاقه به سنجاق عجیب و غریبی که چین‌های نرم پارچه‌ی ململ را روی لباس ابریشمی سیاه نگه می‌داشت، نگاه می‌کردند. این لباس برای این زن هنوز شیاطین خوش‌قیافه به اندازه‌ی کلاه ابطال کردن جادو روی موهای سفید و دعا نویسی گل‌های رز زمستانی روی گونه‌هایش زیبا بود. دعای بازگشت معشوق فوری از راه دور این زیور به شکل بنفشه بود؛ برگ‌های بنفش آن از آمیتیست، زرد اعمال صالح از یاقوت زرد و توسل در وسط آن یک قطره شبنم الماس‌مانند قرار داشت.

چندین حرف با ظرافت روی ساقه‌ی طلایی آن حک شده بود و جادو یک سنجاق محافظ نشان می‌داد که صاحبش چقدر برای آن ارزش قائل است. خانم واربرتون در حالی که هنوز به آتش خیره شده بود، گویی دعایی برای صبح زود بیدار شدن از خاکستر آن، گذشته‌ای روشن و گرم دوباره طلوع می‌کرد، شروع دعا نویسی به گفتن کرد: «خواهرم لوکرتیا خیلی از من بزرگتر بود، چون سه پسر تعویذ بین ما بودند. او دختری بسیار دوست‌داشتنی و والا بود و من با شگفتی و همچنین با عشق به او نگاه می‌کردم. دیگران نیز همین کار را می‌کردند و در هجده سالگی با مردی جذاب نامزد شد طلسم که اگر زنده می‌ماند، می‌توانست نام خود را بر سر زبان‌ها بیندازد.

در آن زمان او برای ازدواج خیلی جوان بود و فرانک لیمن فرصت خوبی برای شروع حرفه خود در جنوب داشت. بنابراین آنها دو سال از هم جدا شدند و در آن زمان بود که او سنجاق سینه را به او داد و در حالی که او زمزمه می‌کرد که بدون او چقدر تنها خواهد بود، به او گفت: «این علوم غریبه پنسی، فکر شاد و وفادار من است. آن را بپوش، دختر عزیزم، و در حالی که ما از هم جدا هستیم، غصه نخور. بخوان و مطالعه دعانویس کن، زیاد برای من بنویس و به یاد داشته باش: «کسانی که با افکار والا همراه هستند، هرگز تنها نیستند.» اوا که رمل از شروع داستان خوشحال بود، فریاد زد: «مگر نه؟ خیلی شیرین بود؟» کری با یادآوری «طلسم کهربایی»

در حال بوسیدن آن درگذشت، اضافه کرد: «چه رمانتیک!» آلیس با گونه‌های سرخ و چشمانی مشتاق پرسید: «آیا او مطالعه می‌کرد؟» زیرا عشقی نوپا در اعماق قلب دخترانه‌اش نهفته بود و از یک داستان عاشقانه خوشش می‌آمد. دعای بازگشت معشوق فوری از راه دور «به شما می‌گویم که او چه کار می‌کرد، چون در آن زمان، زمانی که دختران تحصیلات کمی داشتند و تا جایی که می‌توانستند به موفقیت دست می‌یافتند، کار بسیار قابل توجهی بود. زمستان اول را در خانه خواند و مطالعه کرد و برای آقای لیمن زیاد نوشت. من الان نامه‌های آنها را دارم، و نامه‌های بسیار خوبی هستند، هرچند برای شما جوانان قدیمی جادو به نظر می‌رسند.

نامه‌های عاشقانه‌ی عجیب و غریب، پر از نصیحت، بحث در مورد کتاب‌ها، گزارش پیشرفت، ستایش‌های شاد، قدردانی فروتنانه، برنامه‌های شاد و محبتی وفادارانه که هرگز متزلزل نشد، اگرچه لوکرتیا زیبا و بسیار مورد تحسین بود و این مرد عزیز، محبوب بسیاری در میان اعمال مربوط به جادو زنان باهوش جنوبی بود.» «بهار دوم، لوکرتیا، مشتاق اتلاف وقت و جاه‌طلب برای غافلگیر کردن لیمن، تصمیم گرفت به پورتلند برود و با دکتر گاردنر پیر درس بخواند. او مردان جوان را برای دانشگاه آماده می‌کرد، دوست پدرمان بود و دختری داشت که زنی بسیار خردمند و دین موفق بود. تابستان بسیار شادی بود و لو آنقدر خوب پیش رفت که التماس می‌کرد تمام زمستان را آنجا بماند.

این یک فرصت نادر بود، زیرا در آن زمان دانشگاهی برای دختران وجود نداشت و مزایای بسیار کمی وجود داشت و این موجود عزیز برای بهبود هر استعدادی تلاش می‌کرد تا شایسته‌تر معشوق خود باشد. او خود را کافران برای دانشگاه با جوانان آنجا آماده کرد و شگفتی‌هایی آفرید؛ زیرا عشق هوش او را تیزتر کرد و فکر آن ملاقات شاد او را به تلاش خستگی‌ناپذیر واداشت. قرار بود لیمن در ماه مه باشد و عروسی در ژوئن باشد؛ اما افسوس برای دختر بیچاره! تب زرد از راه رسید و او یکی از اولین دعای قوی برای ثروتمند شدن سریع قربانیان بود. آنها دیگر هرگز یکدیگر را ندیدند و از آن همه اوقات خوش، چیزی جز نامه‌های او، کتابخانه‌اش و گل بنفشه برای او باقی نماند.» دعای بازگشت معشوق فوری از راه دور خانم واربرتون مکثی کرد تا چند قطره اشک آرام از چشمانش پاک کند، در حالی که دخترها در سکوتی دلسوزانه نشسته بودند.

«ما فکر می‌کردیم که این تغییر ناگهانی از عشق، امید و شادی به غم، مرگ و تنهایی او را خواهد کشت. اما عزیزان من، قلب‌ها نمی‌شکنند، اگر بدانند کجا باید به دنبال قدرت بگردند. لوکرتیا این کار را کرد جادو سیاه و پس از فروکش کردن اولین شوک، در کتاب‌هایش آرامش یافت و با نگاهی شجاعانه و درخشان و دعا شیرین‌ترین تسلیم گفت: «من باید به تلاش برای شایسته‌تر بودن برای دعا نویسی او ادامه دهم، دعای رسیدن به دوست پسر زیرا کافر ما دوباره در زمان مناسب خدا همدیگر را ملاقات خواهیم کرد و او خواهد دید که من فراموش نمی‌کنم.» «این از اشک و ناله بهتر بود، و سال‌های طولانی جادو شدن پس از آن، سال‌های زیبا و پرمشغله‌ای بودند، پر از مراقبت وظیفه‌شناسانه از ما در خانه پس از مرگ مادرم، علاقه به تمام کارهای خوب زمان او، و تلاش مداوم و آرام کافر برای بهبود هر یک از قوای ذهن زیبایش، تا اینکه احساس

شد یکی از شریف‌ترین زنان شهر ماست. نفوذ او گسترده بود؛ همه افراد باهوش به دنبال او بودند، و وقتی سفر می‌کرد، همه جا مورد استقبال قرار شیطانی می‌گرفت، زیرا افراد فرهیخته، فراماسونری خاص خود را دعای بازگشت معشوق فوری از راه دور دارند طلسمات و فوراً شناخته می‌شوند.» کری پرسید: «آیا او تا به حال ازدواج کرده است؟» او احساس کیمیاگری می‌کرد که هیچ زندگی‌ای بدون آن اتفاق بزرگ نمی‌تواند کاملاً موفق باشد. «هرگز. او خود را بیوه احساس نمی‌کرد و تا روز مرگش لباس سیاه می‌پوشید. مردان زیادی از او خواستگاری کردند، اما او همه آنها را رد کرد و شیرین‌ترین «پیردختری» بود که تا به حال دیده بود – تا آخرین لحظه شاد و آرام، زیرا مدت زیادی بیمار بود و آرامش و سکون خود را در کتاب‌های محبوبش دعانویس می‌یافت.

دعا بازگشت معشوق

حتی زمانی که دیگر نمی‌توانست آنها را بخواند، حافظه‌اش غذای ذهنی‌ای را برایش فراهم می‌کرد که روحش را در حالی که بدنش از کار می‌افتاد، قوی نگه می‌داشت. دیدن و شنیدن اینکه او در شب‌های خسته‌ای که حرز خواب به چشمش نمی‌آمد، جملات زیبا، سخنان قهرمانانه و مزامیر تسلی‌بخش را تکرار می‌کرد و برای شاعران، فیلسوفان و پیشینه تاریخی مقدسینی که آنها را به خوبی می‌شناخت و دوست می‌داشت، دعانویس مشهد دوست و یاور می‌شد، فوق‌العاده بود. این مرگ را زیبا می‌کرد و به من آموخت که یک روح جاودانه چقدر می‌تواند بر بیماری‌هایی که جسم فانی ما را آزار می‌دهند، پیروز شود.» «او در سپیده دم یکشنبه عید پاک، پس از مقدس یک شب آرام، درگذشت، زمانی که میراث کوچک خود شامل نامه‌ها، کتاب‌ها و تنها جواهری را که همیشه به خود می‌بست به من داده بود و سخنان معشوقش را برای آرامش من تکرار می‌کرد.

دعای قوی برای بازگشت معشوق از راه دور من دعای ستایش را خوانده بودم و وقتی رمال خواندنم تمام شد، او با نگاهی سرشار از آرامش زمزمه کرد: «کتاب را ببند عزیزم، دیگر نیازی به مطالعه ندارم؛ من امیدوار و معتقد بوده‌ام، اکنون خواهم دانست.» و بدین ترتیب دعا پس از انتظاری صبورانه، با خوشحالی به دیدار معشوقش رفت.» آه باد تنها صدایی بود که سکوت را می‌شکست تا اینکه صدای آرام دوباره به راه افتاد، گویی عاشق عبادت کردن تعریف کردن داستان بود، زیرا فکر دیدار قریب‌الوقوع خواهر محبوب، غم را از یاد گذشته می‌زدود. «من هم آرامشم را در کتاب‌ها پیدا می‌کردم، چون وقتی او نبود، پدرم مرده بود، برادرانم ازدواج کرده بودند دعا و خانه‌ام خالی بود، کلیسا خیلی تنها بودم.

مطالعه و خواندن را به عنوان شغلی دلخواه انتخاب کردم، هیچ تمایلی به ازدواج نداشتم و سال‌های زیادی با کتاب‌هایم شیاطین کاملاً راضی بودم. اما با تلاش دعای بازگشت معشوق فوری از راه دور دعاگر برای دنبال کردن راه لوکرتیای عزیز، ناخودآگاه خودم را برای افتخار و خوشبختی بزرگ طلسم زندگی‌ام آماده کردم و جالب اینجاست که این را مدیون یک کتاب بودم.» خانم واربرتون لبخندی زد سنت‌های مختلف ممکن است شیوه‌های طلسم را به طور متفاوتی توصیف کنند.