دعانویس واجارگاه

اما همه این تلاش‌ها برای پنهان کردن اعمال متعدد اختلاس او بی‌فایده بود؛ و او آداب و رسوم تاریخی شیوه‌های طلسم را حفظ کرده‌اند در سال ۱۴۵۲ دستگیر و به چندین اتهام محاکمه شد. تنها در یکی از اتهامات، که بدخواهی دشمنانش برای نابودی او مطرح کرده بود، دعانویس واجارگاه تبرئه شد؛ و آن این بود که در مرگ حامی مهربانش، آگنس سورل، با سم، مشارکت داشته است. در اتهامات دیگر، او گناهکار دعاگر شناخته شد و به تبعید از پادشاهی و پرداخت جریمه هنگفت چهارصد هزار کرون محکوم شد. ثابت شد دعا که او مهر پادشاه را جعل کرده است؛ و به عنوان رئیس ضرابخانه بورژ، تا حد زیادی ارزش سکه‌های طلا و نقره قلمرو را کاهش داده است؛ و از تأمین سلاح و پول برای ترک‌ها دریغ نکرده است تا آنها را قادر سازد…برای ادامه جنگ علیه همسایگان مسیحی خود، که برای خدمتی که به او داده

دعانویس : شده بود، سخاوتمندانه‌ترین پاداش‌ها را دریافت کرده بود. شارل هفتم از محکومیت خود عمیقاً غمگین بود و تا آخرین لحظه معتقد بود که بی‌گناه است. به وسیله او، جریمه به مبلغی که ژاک کور می‌توانست بپردازد، کاهش یافت. پس از جادو مدتی ماندن در زندان، آزاد شد و فرانسه را جادو سیاه با مبلغ زیادی پول ترک کرد، که گفته می‌شود بخشی توسل از آن را شارل مخفیانه از حاصل املاک مصادره دعانویس شده‌اش به او پرداخت کرده است. او به قبرس رفت و در حدود سال ۱۴۶۰ در آنجا درگذشت، در حالی که ثروتمندترین و برجسته‌ترین شخصیت جزیره بود. نویسندگان کیمیاگری دین همگی ژاک کور را عضوی از انجمن خود می‌دانند و توضیح منطقی‌تر ثروت جادو شدن او دعا نویسی را که سوابق محاکمه‌اش جادو سیاه ارائه می‌دهد، دروغ و افترا می‌دانند.

دعانویس واجارگاه

پیر بورل، در کتاب طلسم « گالوازهای باستانی» ، این عقیده طلسم را مطرح می‌کند که ژاک مردی صادق بود و طلای خود را با استفاده از سنگ فیلسوف از سرب و مس می‌ساخت. استادان کیمیاگری به طور کلی همین نظر را داشتند؛ اما متقاعد کردن حتی معاصران او را در مورد این واقعیت دشوار کافر یافتند. دعانویس واجارگاه احتمال باور کردن آن توسط آیندگان هنوز هم کمتر است. استادان دون پایه قرن‌های دعا چهاردهم و پانزدهم. بسیاری از مدعیان دیگر اسرار سنگ فیلسوف جادو در طول قرن‌های چهاردهم و پانزدهم در هر کشور اروپایی ظاهر شدند. امکان تبدیل چنان مورد قبول عموم بود که هر شیمیدانی کم و بیش یک کیمیاگر بود.

دعانویس خرمدره آلمان، هلند، ایتالیا، اسپانیا، لهستان، فرانسه و انگلستان هزاران استاد گمنام را پرورش دادند که در جستجوی خیال خود، با منابع سودآورتر طالع بینی و پیشگویی، امرار معاش می‌کردند. پادشاهان اروپا نیز مانند رعایای خود به احتمال کشف سنگ فیلسوف متقاعد شده رمل بودند. هنری ششم فرشتگان و ادوارد چهارم انگلستان کیمیاگری را تشویق می‌کردند. در آلمان، امپراتورهای ماکسیمیلیان، رودولف و کافر فردریک دوم توجه زیادی به آن داشتند؛ و هر قدرتمند فرومایه در قلمرو خود از الگوی آنها تقلید می‌کرد. در آلمان، در میان اشراف و فرمانروایان کوچک، این یک رسم رایج بود که از یک کیمیاگر دعوت کنند تا در میان آنها اقامت کند تا او را در سیاه‌چالی زندانی کنند تا زمانی که به اندازه کافی طلا برای پرداخت میلیون‌ها دلار برای باج خود به دست آورد.

در نتیجه، بسیاری از افراد بدبخت و بیچاره به حبس ابد محکوم شدند. به نظر می‌رسد سرنوشت مشابهی توسط ادوارد دوم برای ریموند لولی در نظر گرفته شده بود، کسی که به بهانه اینکه به این ترتیب مورد احترام قرار گرفته، در برج لندن در آپارتمان‌هایی اسکان داده شد. او به موقع متوجه حیله‌ای که قرار بود به او زده شود، دعانویس واجارگاه شد و موفق به فرار شد؛ برخی از زندگینامه‌نویسان او می‌گویند که با پریدن به رودخانه تیمز و شنا کردن به سمت یک کشتی، از آنجا گریخت.که منتظر پذیرش او فرشتگان بودند. در قرن شانزدهم، همان سیستم دنبال شد، پیشینه تاریخی همانطور که به طور شیاطین کامل‌تر در زندگی ستون جهان‌وطن نشان داده خواهد شد.

فهرست زیر فهرستی از نویسندگان اصلی کیمیاگری است که در این اعمال مربوط به جادو دوره شکوفا شدند و زندگی و ماجراهای آنها یا ناشناخته است یا ارزش توجه بیشتر را ندارد. جان داوستون، یک انگلیسی، در سال ۱۳۱۵ می‌زیست و دو رساله در مورد سنگ فیلسوف نوشت. ریچارد، یا همانطور که برخی او را رابرت می‌نامند، او نیز یک انگلیسی بود که در سال ۱۳۳۰ می‌زیست و اثری با دعا عنوان « اصلاح کیمیا» نوشت که تا زمان پاراسلسوس بسیار مورد احترام بود. در همان سال، پیتر لومباردی می‌زیست که چیزی را که آن را « رساله کامل در مورد علم هرمسی» می‌نامید ، مشرکان نوشت که خلاصه‌ای از آن بعداً توسط لاسینی، راهبی از کالابریا، منتشر دعانویس میرآباد شد.

در سال ۱۳۳۰، مشهورترین کیمیاگر پاریس، فردی به نام اودوماره بود کافران که اثر او، « عملیات شیطانی ماگیستری» ، برای مدت فرشتگان طولانی یک کتاب راهنما در میان برادران این علم بود. جان دو روپیسا، راهبی فرانسوی از فرقه سنت فرانسیس، در سال ۱۳۵۷ میلادی به اوج شکوفایی خود رسید و علاوه بر کیمیاگر بودن، خود را پیامبر نیز می‌دانست. برخی از پیشگویی‌های او برای پاپ اینوسنت ششم چنان ناخوشایند بود که پاپ تصمیم گرفت با زندانی کردن پیامبر در سیاه‌چال‌های واتیکان، به آنها پایان دهد. عموماً اعتقاد بر این است که او در آنجا درگذشته است، دعانویس واجارگاه اگرچه طلسمات هیچ مدرکی دال بر این واقعیت فرشته وجود ندارد.

آثار اصلی او عبارتند از: کتاب نور ، پنج جوهر ، بهشت ​​فیلسوفان و اثر بزرگش، شیرینی لاپیدیس . او در میان استادان، نوری درخشان تلقی نمی‌شد. اورتولانی دعانویس یکی دیگر از مدعیان بود که چیزی از او مشخص نیست، اما گفته می‌شود که او هنرهای کیمیاگری و طالع‌بینی را در پاریس، دعا کمی قبل از زمان نیکلاس فلامل، به کار می‌برده است. اثر او در مورد کیمیاگری در سال ۱۳۵۸ در آن شهر نوشته شده است. گمان می‌رود که ایزاک هالندی در همین زمان نوشته باشد؛ و پسرش نیز خود را وقف این علم کردند. هیچ چیز دعانویس قابل تکرار از زندگی روح آنها در دست نیست.

بوئرهاوه با تحسین از بسیاری از بخش‌های آثار آنها صحبت می‌کند و پاراسلسوس آنها را بسیار گرامی می‌داشت: مهم‌ترین آنها عبارتند از: « سه‌گانه نظم و اکسیری طلسم و نظریه لاپیدیس» ، چاپ شده در برن در سال ۱۶۰۸؛ و «معدنی اپرا، به دنبال لاپید فلسفی» ، چاپ شده در دعانویس قیدار میدلبورگ در سال ۱۶۰۰. آنها همچنین هشت اثر دیگر در همین همزاد زمینه نوشتند. کوفستکی، یک لهستانی، رساله‌ای کیمیاگری با عنوان «تنتور مواد معدنی» نوشت.، حدود سال ۱۴۸۸. در این فهرست نویسندگان، نام یک پادشاه جادوگر نباید فراموش شود. شارل ششم فرانسه، حرز یکی از خوش‌باورترین شاهزادگان آن زمان، که دربارش مملو از کیمیاگران، جادوگران، طالع‌بینان و شیادانی از هر نوع بود، دعانویس واجارگاه چندین بار تلاش کرد تا سنگ جادو را کشف کند و فکر می‌کرد آنقدر در مورد آن می‌داند که تصمیم گرفت جهان را با رساله‌ای روشن کند؛ این رساله « اثر سلطنتی شارل ششم فرانسه و گنجینه فلسفه»

نام دارد .گفته حاجت گرفتن می‌شود که این همان نسخه اصلی است که نیکلاس فلامل ایده کتاب «آرزوی آرزو» (Désir désiré) خود را از آن گرفته است. لنگله دو فرسنو می‌گوید دعانویس واجارگاه که این دعانویس سطر نسخه بسیار تمثیلی و کاملاً غیرقابل درک است. برای فهرست کامل‌تری از فیلسوفان هرمسی قرن‌های چهاردهم و پانزدهم، خواننده به جلد سوم تاریخ لنگله که قبلاً نقل شده است، ارجاع داده می‌شود. پیشرفت شیفتگی در طول قرن‌های شانزدهم و هفدهم. – وضعیت کنونی علم. در طول قرن‌های شانزدهم و هفدهم، جستجوی سنگ فیلسوف توسط هزاران نفر دعانویس از مشتاقان و کافران ساده‌لوحان ادامه یافت؛ اما در این دوره تغییر بزرگی رخ داد.

واجارگاه

مردان برجسته‌ای که خود را وقف این مطالعه کرده بودند، جنبه‌ی آن شیاطین را کاملاً تغییر دادند و به داشتن سنگ و اکسیر شگفت‌انگیز ارواح خود، نه تنها تبدیل مواد بی‌ارزش به فلزات گرانبها، بلکه حل تمام مشکلات سایر علوم شیاطین اشاره کردند. آنها وانمود می‌کردند که به وسیله‌ی آن، انسان به ارتباط نزدیک‌تری با خالق خود دست خواهد یافت؛ بیماری و غم از جهان ریشه‌کن خواهد شد؛ و «میلیون‌ها موجود معنوی که در زمین نامرئی قدم دعانویس می‌زنند» قابل مشاهده خواهند شد و دوستان، همراهان و مربیان بشریت خواهند شد. به ویژه در قرن نسخ خطی هفدهم، این آموزه‌های شاعرانه و خیالی توجه اروپا دعا نویسی را برانگیخت؛ و از آلمان، جایی که برای اولین بار توسط روزنکروتز منتشر شده بودند، به فرانسه و انگلستان گسترش یافتند و با قضاوت محتوا ممکن است با دیدگاه‌های گسترده‌تر به‌روزرسانی شود.

صحیح بسیاری از جستجوگران باهوش اما بسیار مشتاق حقیقت، گریختند. پاراسلسوس، دی و بسیاری دیگر که کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند، مجذوب لطف و زیبایی اساطیر جدید دعانویس واجارگاه شدند که برای زینت بخشیدن فرشتگان به ادبیات اروپا ظهور کرده بود. اکثر کیمیاگران قرن شانزدهم، اگرچه از فرقه‌ی رزکراسی‌ها بی‌اطلاع بودند، اما تا حدودی تحت تأثیر اصول خیالی آنها قرار گرفته بودند واجارگاه اما قبل از اینکه به نماز خواندن طور کامل‌تر در مورد این خیال‌پردازان شاعرانه صحبت کنیم، لازم است تاریخچه‌ی حماقت هرمسی را از سر بگیریم و تغییر تدریجی را که رویاهای استادان را تحت الشعاع قرار داد، ردیابی کنیم. خواهیم دید که با افزایش سن جهان، این شیفتگی به جای کاهش، افزایش یافته است.

آگوورلو در میان کیمیاگرانی که در قرن پانزدهم متولد شدند و در قرن شانزدهم دعا خود را متمایز کردند، اولین نفر از نظر تاریخی، جان اورلیو اوگورلو است. او در سال ۱۴۴۱ در ریمینی متولد شد و استاد ادبیات زیبا در ونیز و ترویزا موکل جن شد. او از همان ابتدا به حقیقت علم هرمسی متقاعد شد و عادت داشت دعا کند.به خدا قسم که او به اندازه کافی خوشحال باشد که سنگ فیلسوف را کشف کند. او دائماً با لوازم شیمی احاطه شده بود.