دعانویس اندیشه

۱۳۵۰ تمام اروپا را ویران کرد، عموماً تصور می‌شد که پایان جهان نزدیک است. پیامبران دروغین در تمام شهرهای اصلی آلمان، فرانسه و ایتالیا یافت می‌شدند که پیش‌بینی می‌کردند دعانویس اندیشه ظرف ده سال شیاطین شیپور فرشته مقرب به صدا در خواهد آمد و منجی در ارواح ابرها ظاهر می‌شود تا زمین را به داوری فرا بخواند. در سال ۱۷۳۶، پیشگویی ویستون معروف مبنی بر اینکه جهان در آن سال، در ۱۳ موکل جن اکتبر، نابود خواهد شد، در لندن بهت و حیرت بزرگی ایجاد کرد. جمعیت زیادی در روز موعود به ایزلینگتون، همپستد و مزارع اطراف دعانویس آن رفتند تا نابودی لندن اعمال صالح را که قرار بود «آغاز پایان» باشد، ببینند.

دعانویس : روایتی طنزآمیز از این حماقت در کتاب « متفرقه‌ها » اثر طلسم نویس سویفت ، جلد سوم، با عنوان « روایت واقعی و صادقانه از آنچه در لندن در مورد شایعه روز قیامت گذشت» آمده است . روایتی معتبر از این دعا توهم جالب خواهد بود؛ اما به این بذله‌گویی جدی پوپ و گی نمی‌توان اعتماد کرد. در سال ۱۷۶۱، شهروندان لندن از دو زلزله و پیشگویی وقوع زلزله سوم که قرار بود آنها را به کلی نابود کند، نگران شدند. اولین زلزله در هشتم فوریه احساس شد و چندین دودکش را در محله‌های لایم‌هاوس و پاپلار فرو ریخت؛ زلزله دوم در هشتم دعا مارس اتفاق افتاد و عمدتاً در شمال احضار لندن و به سمت همپستد و هایگیت احساس شد.

دعانویس اندیشه

خیلی زود این موضوع مورد توجه عموم قرار گرفت که دقیقاً یک ماه بین زلزله‌ها نمادگرایی آیینی در اسناد فرهنگی ظاهر می‌شود فاصله وجود دارد؛ و یک فرد خل و شماره ملا چل به نام بل، سربازی در گارد نجات، چنان تحت تأثیر این ایده قرار گرفت که زلزله سوم در یک ماه دیگر رخ خواهد داد که کاملاً عقل خود سید و حاجی را از دست داد و در خیابان‌ها می‌دوید و پیش‌بینی می‌کرد که لندن در پنجم آوریل نابود خواهد شد. اکثر مردم فکر می‌کردند که زلزله اول…می‌توانست روز مناسب‌تری باشد؛ اما هزاران نفر که با اطمینان به این پیش‌بینی اعتقاد داشتند، کم نبودند و اقداماتی برای انتقال خود و خانواده‌هایشان از صحنه فاجعه قریب‌الوقوع انجام دادند.

دعانویس آقکند با نزدیک شدن به روز وحشتناک، هیجان شدت گرفت و تعداد زیادی از مردم ساده‌لوح رمل به تمام روستاهای واقع در محدوده بیست مایلی پناه بردند و منتظر نابودی لندن بودند. دعانویس اندیشه ایزلینگتون، هایگیت، همپستد، هارو و بلک‌هیث مملو از فراریان وحشت‌زده‌ای بود که برای اقامت در این پناهگاه‌های امن، هزینه‌های گزافی می‌پرداختند. کسانی که توانایی پرداخت هزینه اقامت در هیچ یک از این مکان‌ها را نداشتند، تا دو یا سه روز قبل مذهب از زمان مقرر جادو سیاه در لندن می‌ماندند و سپس در مزارع اطراف اردو می‌زدند و منتظر شوک عظیمی بودند که قرار بود شهر مرتفع آنها را با دعانویس خاک یکسان کند.

دعانویس اسکو همانطور که در وحشت مشابهی در زمان هنری هشتم اتفاق افتاد، ترس مسری شد و صدها نفر که یک هفته قبل به پیش‌بینی خندیده بودند، وقتی دیدند دیگران این کار را می‌کنند، وسایل خود را جمع کردند و با عجله رفتند. تصور می‌شد که رودخانه مکانی بسیار امن است و تمام کشتی‌های تجاری در بندر مملو از افرادی بودند که شب بین چهارم و پنجم را دعا در عرشه کشتی می‌گذراندند و هر لحظه انتظار داشتند که شاهد تکان خوردن کلیسای سنت پاول و تکان خوردن برج‌های کلیسای وست‌مینستر در باد و فرو ریختن آنها در میان ابری از گرد و غبار باشند.

بخش عمده‌ای از فراریان روز بعد بازگشتند و متقاعد شدند که پیامبر دروغین است. دعاگر اما بسیاری قضاوت کردند که عاقلانه‌تر این است که یک هفته بگذرد تا به اعضای بدن عزیزشان در لندن اعتماد کنند. بل در مدت کوتاهی تمام اعتبار خود را از دست داد و حتی ساده‌لوح‌ترین افراد نیز او را دیوانه‌ای بیش نمی‌دانستند. او پیشگویی‌های دیگری را نیز امتحان کرد، اما هیچ‌کس فریب آنها را دعانویس دوزدوزان دعا نویسی نخورد. و چند ماه بعد، در تیمارستان بستری شد. وحشت پایان دنیا در سال ۱۸۰۶ مردم خوب لیدز و اطراف آن را فرا گرفت. این وحشت از … ناشی می‌شد.شرایط زیر پیش آمد.

مرغی در روستایی نزدیک، تخم‌هایی گذاشت که روی آنها نوشته شده بود: « مسیح می‌آید ». تعداد زیادی از مردم کلیسا به آنجا رفتند و این تخم‌های شگفت‌انگیز را بررسی کردند و متقاعد شدند دعانویس اندیشه که روز داوری نزدیک است. مانند ملوانانی که در مقدس طوفان انتظار دارند هر لحظه به طلسم قعر دریا بروند، مؤمنان ناگهان مذهبی شدند، با شدت دعا کردند دعانویس و خود را فریب دادند که از راه‌های شیطانی خود توبه کرده‌اند. اما یک داستان ساده خیلی زود طلسم آنها را ناامید کرد و دینشان دعا نویسی را کاملاً شیطان فرو نشاند. چند نفر از آقایان، با شنیدن این موضوع، یک صبح خوب رفتند و مرغ بیچاره را در حال گذاشتن یکی از تخم‌های معجزه‌آسایش دعانویس خوسف گرفتند.

آنها به زودی بدون شک مطمئن شدند که تخم مرغ با جوهر خورنده‌ای نوشته شده و بی‌رحمانه دوباره در بدن پرنده فرو رفته است. با این توضیح، کسانی که دعا کرده بودند، اکنون خندیدند و جهان به همان شادی گذشته به خود لرزید. در زمان طاعون در میلان، در سال ۱۶۳۰، که ریپامونت در اثر جالب خود، De Peste Mediolani ، توصیفی تأثیرگذار از آن برای ما به جا گذاشته است، مردم در پریشانی خود با اشتیاق به پیش‌بینی‌های اخترشناسان و دیگر کافران شیادان گوش می‌دادند. به اندازه کافی عجیب است که طاعون یک سال قبل از جادو وقوع آن پیش‌بینی شده بود.

با ظهور یک دنباله‌دار بزرگ در سال ۱۶۲۸، نظرات اخترشناسان در مورد آن متفاوت بود. برخی جادو شدن اصرار داشتند که این دنباله‌دار، پیش‌درآمد یک جنگ خونین نماز خواندن است؛ برخی دیگر معتقد بودند که این دنباله‌دار قحطی دعانویس راوند بزرگی را پیش‌بینی می‌کند؛ اما تعداد بیشتری، با تکیه بر رنگ پریده آن، قضاوت خود را بر این اساس قرار دادند که این دنباله‌دار، طاعون را پیشگویی می‌کند. تحقق پیش‌بینی آنها، در حالی که طاعون بیداد می‌کرد، کافر آنها اجنه غیر مسلمان را به شهرت زیادی رساند. پیشگویی‌های دیگری مشرکان نیز رایج بودند که ادعا می‌شد صدها سال پیش بیان شده‌اند. این پیشگویی‌ها تأثیر بسیار مخربی بر ذهن عوام داشتند، دعانویس اندیشه زیرا باعث ایجاد اعتقاد به سرنوشت‌گرایی می‌شدند.

با از بین بردن امید بهبودی دعانویس – که بزرگترین مرهم در هر بیماری است – ویرانی‌های بیماری را سه برابر افزایش دادند. یک پیش‌بینی منحصر به فرد تقریباً مردم ناراضی را دیوانه کرد. یک دوبیتی باستانی که قرن‌ها به صورت سنتی حفظ شده بود، پیش‌بینی می‌کرد روح که طلسمات در سال دعا ۱۶۳۰ شیطان تمام میلان را مسموم خواهد کرد. یک صبح زود در ماه آوریل و قبل از اینکه طاعون به اوج خود برسد، مسافران با کمال تعجب دیدند که تمام درهای خیابان‌های اصلی کافران شهر با طلسم لکه یا رنگ عجیبی مشخص شده‌اند، گویی اسفنجی پر از ماده چرکی زخم‌های طاعون به آنها فشار داده شده است.

تمام جمعیت به سرعت برای دیدن این ظاهر عجیب به حرکت درآمدند و بزرگترین هشدار به سرعت گسترش یافت. از هر جادو سیاه وسیله‌ای برای کشف عاملان استفاده شد، اما بیهوده بود. سرانجام پیشگویی باستانی به یاد آورده شد و در تمام کلیساها دعاهایی خوانده شد تا دسیسه‌های شیطان خنثی شود. اندیشه بسیاری از مردم معتقد بودند که فرستادگان بیگانگاناز قدرت‌ها برای پخش سم عفونی در شهر استفاده می‌شد؛ اما تعداد بسیار بیشتری متقاعد شده بودند که قدرت‌های جهنم علیه آنها توطئه کرده‌اند و این عفونت توسط نیروهای ماوراءالطبیعه پخش شده است. در این میان، طاعون به طرز وحشتناکی افزایش یافت. بی‌اعتمادی و نگرانی بر طلسم همه ذهن‌ها مستولی دعانویس باغ ملک شد.

اعتقاد بر این بود که همه چیز جادو توسط شیطان مسموم شده است؛ آب چاه‌ها، ذرت‌های سرپا در مزارع و میوه‌های درختان. اعتقاد بر این بود که همه اشیاء قابل لمس مسموم شده‌اند؛ دیوارهای خانه‌ها، سنگفرش دعانویس اندیشه خیابان‌ها و حتی دستگیره درها. خشم مردم به اوج خود دین رسید. مأموران شیطان انرژی مثبت به شدت تحت نظر بودند و هر مردی که می‌خواست از شر دشمنی خلاص شود، فقط کافی بود دعانویس بگوید که قدیس او را در حال مالیدن پماد به در دیده است؛ سرنوشت او ممکن است در به‌روزرسانی‌های آینده، ارجاعات متنی بیشتری اضافه شود. مرگ حتمی به دست جمعیت بود. پیرمردی، حدود هشتاد ساله، که هر روز به کلیسای سنت آنتونیو می‌رفت، هنگام برخاستن از روی زانوهایش دیده شد که با دامن ردایش چهارپایه‌ای را که می‌خواست روی آن بنشیند، پاک می‌کند.

اندیشه

بلافاصله فریادی بلند شد که او دارد صندلی را با سم آلوده می‌کند. جمعیتی از زنان که کلیسا را ​​پر کرده بودند، پیرمرد نحیف را گرفتند و با سوگندها و نفرین‌های وحشتناک، موهای سرش را گرفتند و او را بیرون کشیدند. او را به این ترتیب از میان گل و لای تا خانه قاضی شهر دنبال فرشته کردند تا به دار آویخته شود و مجبور شود همدستان خود کافران را پیدا کند. اما او در راه جان باخت. قربانیان دیگری نیز قربانی خشم عمومی شدند. شخصی به نام مورا، که طلسم ظاهراً نیمی شیمیدان و نیمی آرایشگر بوده است، متهم به همکاری با شیطان برای مسموم کردن میلان شد.

خانه‌اش محاصره شد و تعدادی فرشتگان مواد شیمیایی پیدا شد. مرد بیچاره ادعا کرد که این مواد به عنوان مواد نگهدارنده در برابر عفونت در نظر گرفته شده‌اند. اما برخی از پزشکانی طلسم که دعانویس حمیدیه دعانویس اندیشه این اجساد به آنها سپرده شده بود، اعلام کردند که آنها سم هستند. مورا به دار آویخته شد، جایی که او برای مدت طولانی بی‌گناهی خود را اعلام کرد. سرانجام، هنگامی که شجاعتش بر اثر شکنجه تحلیل رفت، اعتراف کرد که با شیطان و قدرت‌های خارجی برای مسموم کردن کل شهر همدست بوده است. او درها را روغن مالی کرده و فواره‌های آب را آلوده کرده است.