دعانویس ارزوئیه

پی وی، جنبشی اصلاحی در خانه‌اش آغاز شده بود که هدف آن جلوگیری از هرگونه تعطیلی بیشتر در مدرسه دعانویس بود. یکی از دعانویس ارزوئیه ویژگی‌های شیاطین این برنامه‌ی آداب و رسوم سنتی بر سنت‌های تشریفاتی تأثیر گذاشت وحشیانه، بستن انباری در برابر یورش‌های دیرهنگام بود. دکتر هریس گفته بود: «این غذا خوردن مداوم، به خصوص در شب، باید فرشتگان متوقف شود.» پی وی می‌دانست که هیچ‌کدام از والدینش این قانون را اجرا نخواهند کرد و این قانون به زودی به یک قانون بی‌اعتبار تبدیل خواهد شد. اما او جادو سیاه می‌ترسید که السی، که اکنون قادر به انجام هر گونه جنایتی است، او را زیر نظر بگیرد و والدین سهل‌انگار خود را شرمنده کند تا تصمیم خود را عملی کنند.

دعانویس : پی وی می‌توانست مادر و پدرش را “کنترل” کند، اما در آن زمان بحرانی نمی‌توانست خواهر خشمگینش را “کنترل” کند. اگر پی وی صدای پایین رفتن او را در ساعت مهم ده یا یازده می‌شنید، از روی کینه‌توزی محض، از اجرای طرح او طفره می‌رفت و به قدرت‌های بالاتر متوسل می‌شد. با دعوت از قهرمان جدید در شب بالماسکه بزرگ، دعا نویسی شیاطین به راحتی می‌شد از همه این‌ها اجتناب کرد و بدین ترتیب ماجراهای دیگری از راه رسید که حق پی-وی را برای عنوان «کارچاق‌کن» تأیید می‌کرد. ملکه توت دین مرده بود، اما رادیوی وحشتناک هنوز زنده بود. امرسون مودبانه گفت: «مطمئنم که از شنیدن حرف‌هایتان خیلی خوشحال می‌شوم، سید و حاجی و خیلی لطف کردید که از من پرسیدید.» امرسون از آن پسرهایی بود که دعا داوطلبانه قبل از ورود به خانه پاهایش را پاک می‌کرد، اما حتی این نقص هم حالا نمی‌توانست از شکوه و جلالش بکاهد؛ شاید او یک

دعانویس ارزوئیه

جنتلمن کوچک موکل جن بود، اما هنوز یک قهرمان بود. او در حالی که با پادری روبرو می‌شد مکثی کرد و گفت: «فکر کنم امشب همه مردم شهر به جشن بالماسکه رفته‌اند.» و در حالی که وارد می‌شد، دعانویس ارزوئیه اضافه کرد: «کلاهم را طلسم دعانویس چترود اینجا آویزان کنم؟» پی وی در حالی که راه را نشان می‌داد گفت: «بیا بالا توی اتاقم، تا چند تا از چیزهایی که توی دفترچه راهنما هست رو بهت نشون بدم؛ یه پوست طلسم موش خرما هم نشونت بدم. من کلی چیز در مورد دیده‌بانی بلدم. اگه توی جنگل باشی و صد مایل از هر جایی دور باشی، می‌دونی چطور ساعت رو بگی؟» امرسون جرأت کرد و گفت: «با نگاه کردن به ساعتم؟» پی وی گفت: «این نشون می‌ده که چقدر در مورد طلسم نویس دیده‌بانی اطلاعات داری.

دعانویس قلعه‌گنج فرض کن فنر اصلی بشکنه؛ اونوقت چیکار می‌کنی؟ اگه بلد باشی می‌تونی با ناخن زمان رو تشخیص بدی.» امرسون با کنجکاوی به اتاق پی وی نگاه کرد و گفت: «خب، حالا نوبت من است. می‌خواهم هر چه هست را کافران یاد بگیرم.» پی وی گفت: «گروه دیوانه‌وار عاشق توست. اما به هر حال، من کسی هستم که تو را کشف کردم. همه این سنگ‌ها و چیزها، و این پیله‌ها و همه چیز، قدیس همه از اطراف کمپ تمپل آمده‌اند – من آنها را از جنگل جمع کردم. وای، حالا دیگر به رادیو کاری نداریم، هی؟ چون آنها یک سخنرانی در مورد دعانویس کشاورزی دارند.

آن مرد هر چهارشنبه شب صحبت می‌کند. حدود ساعت نه پخش می‌شود و بعد از آن امشب یک ارکستر همدردی وجود دارد…» امرسون پرسید: «منظورت سمفونی است؟» «بله، و بعد از آن یک طلسمات نفر قرار است در مورد اینکه چطور ماهی سالمون شماره ملا می‌گیرند، حرف بزند، اما به هر حال من به این چه اهمیتی می‌دهم؟ دعانویس ارزوئیه اگر یک دربازکن داشته باشم، دعا نویسی فقط همین برایم مهم است. دعانویس زنگی‌آباد اما به هر حال، اگر هم نداشته باشم، حتی اگر وسط کوه‌های ابجد راکی ​​هم باشم، فرقی نمی‌کند، چون می‌توانم از یک سنگ نوک‌تیز برای باز کردن یک قوطی استفاده کنم، اما اگر یک قوطی سالمون هم نداشته باشم، به هر حال از گرسنگی نمی‌میرم؛ خدای من، هر اتفاقی هم بیفتد، از گرسنگی نمی‌میرم.» جای تأسف است که پایان‌نامه‌ای که کافر پی‌وی در مورد پیشاهنگی به امرسون داد، پخش نشد.

او امرسون را شنونده‌ای خوب و احتمالاً شاگردی شایسته یافت. پسر جدید، در حالی که با دقت کتاب راهنما را ورق می‌زد، سؤالاتی می‌پرسید که نشان‌دهنده‌ی علاقه‌ی هوشمندانه‌ای بود و حاجت گرفتن پی‌وی گاهی اوقات در پاسخ به آنها دچار سردرگمی می‌شد. در واقع، دعانویس اختیارآباد اینجا یک پیشاهنگ در حال شکل‌گیری بود. حدود ساعت ده، پی وی پیشنهاد پذیرایی داد و با رفتن به جفر طبقه پایین، بلافاصله با ظرفی پر از کلوچه و چند سیب دوباره ظاهر شد. و امرسون مجبور شد با گفته پی وی مبنی بر اینکه به هیچ وجه احتمال گرسنگی او وجود ندارد، موافقت کند. فصل سی و سوم از طریق رادیو بخش پایانی شب به رادیو اختصاص داده شد و آن دو در حالی که گیرنده‌ها دعا را روی گوش‌هایشان گذاشته بودند، به دعانویس آن گوش دادند.

آن دعانویس شب، OUJ برنامه‌های متنوعی را اجرا می‌کرد. دعا نویسی پی‌وی OUJ را دوست داشت، چون اجراکنندگانش شاد و شوخ‌طبع بودند و انگار شنونده‌ی دور را هم به جمع شادمانه‌ی خودشان تبدیل می‌کردند. به علاوه، OUJ مثل جغد دعانویس زیدآباد شب بود که بعد از شب‌بخیر گفتن و خوابیدن دیگر ایستگاه‌ها، به آهنگ‌ها و خنده‌های بی‌هدفش ادامه متون کهن می‌داد. ظاهراً پلاری بلایت که آواز می‌خواند و گوینده‌ی زبان‌شیرین را به وجد می‌آورد، خانه‌ای نداشت؛ حداقل هیچ‌وقت به خانه‌اش نمی‌رفت. امرسون هرگز به رادیو گوش نداده بود و آن را جدید و سرگرم‌کننده می‌دانست. هدفون‌ها دو کار انجام می‌دادند، زیرا نه تنها صداهای شب را به امرسون منتقل می‌کردند، دعانویس ارزوئیه بلکه عملاً مذهب صدای پی فرشتگان وی را نیز قطع می‌کردند.

او صحبت می‌کرد اما امرسون صدایش را نمی‌شنید. حتماً نزدیک نیمه‌شب بود و وقت آن بود که علوم غریبه همه ایستگاه‌های پخش معتبر به خانه و رختخواب خود بروند. مطمئناً وقت خواب پی-وی بود. اما OUJ به ابطال کردن جادو کار خود ادامه داد و با گذشت زمان، آنها آخرین آهنگ‌ها را خواندند. “تأخیر” نام میانی آنها بود. دعانویس دهبکری بالاخره گروه جاز جامبوری شروع به کار کرد. این گروه عجیب و غریب و گوش‌خراش، که در مقایسه با آن، صداهای یک کارخانه دیگ دعا بخار مانند نسیم ملایمی بود، معمولاً پایان برنامه را اعلام می‌کردند. پی-وی از گروه جاز جامبوری خوشش می‌آمد. امرسون، که با موسیقی خوب آشنا شده بود، با سرگرمی و حسرت به آنها گوش می‌داد.

ناگهان، درست در بحبوحه‌ی اجرای جیمینیِ در حال پریدن ، گروه جاز جمبوری از نواختن دست کشید. برای چند لحظه، انگار آرامشی مقدس بر شبِ آرام حکمفرما شده بود. ارزوئیه سپس مجموعه‌ای از جیرجیر‌های عجیب و دعانویس محمدآباد ناله‌های سوزناک به گوش رسید، گویی ارواح هوا در یک گروه کر وهم‌آلود با پیشینه تاریخی هم متحد می‌شدند. به نظر می‌رسید یکی از این ارواح کاملاً از هوش رفته و طلسم بی‌اختیار جیغ می‌کشید. دست پی‌وی که برای چنین احتمالی آموزش دیده بود، به دنبال دستگیره کوچکی گشت که با آن بتوان بازیگران نادیده را به وظایفشان بازگرداند. اما صداهای عجیب و غریب فقط با صدای بلندتر و ناهنجارتری جیغ می‌زدند.

دعانویس ارزوئیه سپس کاملاً قطع شدند. پی وی با هر دو دست به شدت سعی کرد موسیقی را پیدا کند، اما تلاش‌های سراسیمه‌اش بی‌فایده بود. گروه جاز جامبوری به سکوت گور فرو رفته بود. جیمینیِ جهنده کاملاً از آنجا دور شده بود. امرسون پرسید: «چی شده؟» رمل پی وی که دیوانه‌وار مشغول بررسی مکانیزم بود، دعانویس هزارکانیان گفت: جادو سیاه «یک دقیقه صبر کن.» اما جیمینیِ جهنده با یک قدم، آشکارا خیلی دور پریده بود و او نتوانست از آن سبقت بگیرد. امرسون گفت: «آنها درست وسط ماجرا متوقف شدند.» ناگهان پی وی صدای دوستانه و چاپلوسانه گوینده OUJ را شنید. هیچ چیز نمی‌توانست آن جادو شدن لحن جنتلمنانه را متزلزل کند.

ارزوئیه

او می‌توانست با صدایی آرام و متین پایان دعانویس دنیا را اعلام کند. پی وی گفت: «گوش کن! او جادو سیاه دارد چیزی می‌گوید.» او مطمئناً داشت چیزی می‌گفت. ظاهراً قبل از اینکه پی-وی موفق شود آن صدای آرام را مهار کند، شروع به گفتن آن کرده بود. از ماهیت نسبتاً تکان‌دهنده‌ی اعلام او (یا چیزی شبیه به آن چیزی که شنوندگان شیاطین ما شنیدند) به نظر می‌رسید که احتمالاً گروه جاز جامبوری به خاطر کافر این موضوع مهم، به طور خلاصه ساکت شده است. پسرها با دقت گوش دادند، پی-وی شیطانی مسحور صدا شد: «… و اداره پلیس نیویورک از هرگونه اعمال مربوط به جادو اطلاعاتی که ممکن است در بررسی این ماشین مفید باشد، خوشحال خواهد شد.» پی وی با زمزمه‌ای غم‌انگیز گفت: «گوش کن!» امرسون گفت: «حرفش تمام شد، ما ندیدیمش.» اما گوینده با تردید، انگار که درخواستی از منبع دیگری را با کلمات خودش بیان می‌کرد.

برای جلوگیری از ورود این ماشین به شهرستان وستچستر در این ایالت انجام می‌شود، اما بعید نیست که سارقان با این موضوع همچنان در مباحث مدرن مورد بررسی قرار می‌گیرد آن از یکی از کشتی‌های جرسی، احتمالاً یک کشتی در شمال شهر، عبور کرده و از شمال نیوجرسی عبور کرده باشند. اگر ماشین توسط کولی‌ها دزدیده شده باشد، همانطور که گمان می‌رود…» در اینجا جادوگر صدای گوینده در انبوهی از صداهای نامربوط که فرشتگان علوم غریبه مشخصه رادیوی دعانویس پی-وی است، غرق شد و وقتی قهرمان ما دوباره موفق شد صدا را بشنود، گوینده داشت درخواست هیجان‌انگیز خود را برای شنوندگان دعا نویس – در نیوجرسی – به پایان می‌رساند. «این ماشین یک ماشین مسافرتی هانکاجونک شش بود که تصور می‌شد توسط کولی‌ها اشغال شده است.

اما ممکن است برای جلوگیری از شناسایی، جادو این شماره مبهم شده باشد. هرگونه اطلاعات مربوط به این دعانویس ارزوئیه ماشین باید فوراً به مقامات پلیسی که ماشین در آنجا دیده شده است، اطلاع داده شود. اینجا ایستگاه، شهر نیویورک است. لطفاً برای ادامه برنامه منظم ما منتظر بمانید.» فصل سی و چهارم راه میان‌بر اما پی-وی منتظر ادامه برنامه عادی نماند. گروه جاز جمبوری دیگر برایش جذابیتی نداشت.