دعانویس ازنا

سهیم بود، و چاپلوسان او همیشه این نقشه را «شاهکار ارل آکسفورد» می‌نامیدند. یک کافران پرتره از سر و شانه. هارلی ارل آکسفورد حتی در این جادو سیاه دوره اولیه دعانویس ازنا تاریخ خود، رویایی‌ترین دعا ایده‌ها توسط شرکت و عموم مردم در مورد ثروت‌های عظیم سواحل شرقی آمریکای جنوبی شکل گرفته بود. همه از معادن طلا و نقره پرو و ​​مکزیک شنیده بودند؛ همه معتقد بودند که آنها پایان‌ناپذیر هستند و فقط کافی است که تولیدات انگلستان به ساحل فرستاده شود تا بومیان صد برابر آن را به صورت شمش طلا و نقره بازپرداخت کنند. گزارشی که با پشتکار پخش شد مبنی بر اینکه اسپانیا حاضر است چهار بندر در سواحل شیلی و پرو را برای اهداف حمل و نقل واگذار کند، اعتماد عمومی را افزایش داد و برای سال‌های متمادی سهام شرکت دریای جنوب از محبوبیت همزاد بالایی برخوردار بود.

دعانویس : با این حال، جادو فیلیپ پنجم اسپانیا هرگز قصد نداشت انگلیسی‌ها را به تجارت آزاد در بنادر آمریکای اسپانیایی بپذیرد. مذاکرات آغاز شد، اما تنها نتیجه آنها قرارداد آسینتو یا امتیاز تأمین سیاه‌پوستان برای مستعمرات به مدت سی سال و ارسال سالی یک بار یک کشتی، محدود به تناژ و ارزش جادو سیاه بار، برای تجارت با مکزیک، پرو کافران یا شیلی بود. اجازه اخیر فقط با این شرط سخت اعطا شد که پادشاه اسپانیا از یک چهارم سود و پنج درصد مالیات بر بقیه سود بهره‌مند شود. این امر برای ارل آکسفورد و گروهش بسیار ناامیدکننده بود، زیرا آنها بیشتر از آنکه موافق باشند، به آنها یادآوری می‌شد.

دعانویس ازنا

اما اعتماد عمومی به شرکت دریای جنوب متزلزل نشد. ارل آکسفورد اعلام کرد که اسپانیا علاوه بر کشتی سالانه، به دو کشتی دیگر نیز اجازه حمل کالا در سال اول را خواهد داد؛ و فهرستی منتشر شد که در آن تمام بنادر و لنگرگاه‌های این سواحل با آب و نمادگرایی آیینی در اسناد فرهنگی ظاهر می‌شود تاب به عنوان بنادر آزاد برای تجارت بریتانیای علوم غریبه کبیر معرفی شده بودند. اولین سفر کشتی سالانه تا سال ۱۷۱۷ انجام نشد و در سال بعد، دعانویس ازنا تجارت به دلیل قطع روابط با اسپانیا متوقف شد. سخنرانی پادشاه در افتتاحیه جلسه ۱۷۱۷، اشاره‌ای کنایه‌آمیز به وضعیت اعتبار عمومی داشت و توصیه کرد که اقدامات مناسبی برای کاهش بدهی ملی انجام دعانویس رامشیر شود.

دو شرکت بزرگ مالی، شرکت دریای جنوب و بانک انگلستان، در بیستم ماه مه پیشنهاداتی را به پارلمان ارائه دادند. شرکت دریای جنوب دعا کرد که سرمایه ده میلیونی آنها از طریق پذیره‌نویسی یا به هر طریق روح دیگری به دوازده میلیون افزایش یابد و پیشنهاد داد که به جای شش درصد از کل مبلغ، پنج درصد را بپذیرد. بانک پیشنهاداتی به همان اندازه سودمند ارائه داد. مجلس مدتی بحث کرد دعا نویسی و سرانجام سه قانون به نام‌های قانون دریای جنوب، قانون بانک و قانون صندوق عمومی تصویب شد. دعانویس باغ ملک در اولین قانون، پیشنهادات شرکت دریای جنوب پذیرفته شد و آن نهاد خود را آماده کرد تا مبلغ دو میلیون دلار را برای پرداخت اصل و فرع بدهی معوق دولت برای چهار صندوق قرعه‌کشی، مربوط به سال‌های نهم و دهم سلطنت ملکه آن، پرداخت کند.

طبق قانون دوم، بانک نرخ بهره کمتری معادل مبلغ ۱,۷۷۵,۰۲۷ لیره و ۱۵ شیلینگ که از طرف دولت به آن تعلق می‌گرفت، دریافت کرد و موافقت نمود که انرژی مثبت تا سقف دو میلیون پوند اوراق خزانه را برای حرز ابطال تحویل دهد و یک قسط سالانه به مبلغ صد هزار پوند را با نرخ پنج شیاطین درصد بپذیرد که کل آن با اطلاع قبلی یک ساله قابل بازخرید بود. همچنین از آنها خواسته شد که در صورت نیاز، مبلغی حداکثر تا سقف ۲,۵۰۰,۰۰۰ دعانویس ازنا لیره را با همان شرایط بهره پنج درصد که توسط پارلمان قابل بازخرید بود، پرداخت کنند. قانون صندوق عمومی، کاستی‌های مختلفی را که قرار بود با کمک‌های حاصل از منابع فوق‌الذکر جبران شود، برشمرد.

بنابراین نام شرکت دریای جنوب دائماً در معرض دید عموم بود. اگرچه تجارت آنها با ایالت‌های آمریکای جنوبی افزایش ناچیزی در درآمدشان ایجاد می‌کرد یا اصلاً افزایشی ایجاد نمی‌کرد، اما آنها همچنان به عنوان یک شرکت مالی شکوفا بودند. سهام آنها طلسم مورد تقاضای زیادی بود و مدیران، که از موفقیت خود دلگرم شده بودند، شروع به فکر کردن شیطانی به راه‌های جدیدی برای گسترش نفوذ خود کردند. طرح کیمیاگری می‌سی‌سی‌پی جان لا، که مردم فرانسه را بسیار خیره و مجذوب خود کرده بود، به آنها این ایده را القا کرد که می‌توانند همان بازی را در انگلستان ادامه دهند. شکست پیش‌بینی‌شده‌ی نقشه‌های او شیاطین آنها را از قصدشان منحرف نکرد.

دعانویس فیض‌آباد آنها که در خودبینی خود خردمند بودند، تصور می‌کردند که می‌توانند از خطاهای او اجتناب کنند، طرح‌های مذهب خود توسل را برای همیشه ادامه دهند و طناب اعتبار را تا حد نهایی خود بکشند، بدون متون کهن اینکه باعث پارگی آن شوند. در حالی که طرح لا در اوج محبوبیت خود بود، در حالی که هزاران نفر از مردم در خیابان دعا کوینکامپوا جمع شده بودند و با نماز خواندن اشتیاقی دیوانه‌وار خود را به دردسر می‌انداختند، دعانویس ازنا مدیران دریای جنوب طرح معروف خود را جفر برای پرداخت بدهی ملی به پارلمان ارائه دادند. رؤیای ثروت بی‌کران در برابر چشمان مسحور مردم دو کشور مشهور جهان دعانویس شناور بود.اروپا.

انگلیسی‌ها دوران ولخرجی خود را کمی دیرتر از فرانسوی‌ها آغاز کردند؛ اما به محض اینکه دچار هذیان شدند، مصمم شدند که از آنها عقب نمانند. در ۲۲ ژانویه ۱۷۲۰، مجلس عوام خود را به کمیته‌ای از کل مجلس تبدیل کرد تا آن جادو سیاه بخش از سخنرانی پادشاه در افتتاحیه جلسه را که مربوط به بدهی‌های عمومی و پیشنهاد شرکت دریای جنوب برای بازخرید و تسویه طلسمات آن بود، بررسی کند. این پیشنهاد به تفصیل و تحت چندین عنوان، احضار بدهی‌های دولت را که بالغ بر ۳۰۹۸۱۷۱۲ لیره بود مقدس کلیسا و شرکت مشتاق بود با در نظر گرفتن پنج درصد در سال، تا اواسط تابستان ۱۷۲۷ به آنها بپردازد، شرح می‌داد.

پس از آن زمان، قرار ذکر بود کل بدهی‌ها به صلاحدید قوه مقننه قابل بازخرید شود و بهره آن به چهار درصد کاهش یابد. این پیشنهاد با استقبال زیادی روبرو شد. اما بانک انگلستان دوستان زیادی در مجلس عوام داشت که مشتاق بودند این نهاد در مزایایی که احتمالاً به دست می‌آمد، سهیم باشد. از طرف این شرکت، این شرکت اظهار داشت که در سخت‌ترین طلسم زمان‌ها خدمات بزرگ و برجسته‌ای به فرشتگان دولت انجام داده است کافر و حداقل شایسته است دعانویس ازنا که اگر قرار است از طریق معاملات عمومی از این نوع، مزیتی حاصل شود، بر شرکتی که هرگز کاری برای ملت انجام نداده است، ترجیح داده شود.

بر این اساس، بررسی بیشتر موضوع به مدت پنج روز به تعویق افتاد. در این میان، رؤسای بانک طرحی طلسم را تدوین کردند. شرکت دریای جنوب، با ترس دعانویس ازنا از اینکه بانک ممکن است شرایط سودمندتری نسبت به خودشان به دولت ارائه دهد، پیشنهاد شماره ملا قبلی خود را دعانویس مورد بررسی مجدد قرار داد و تغییراتی در آن ایجاد کرد که امیدوار بودند آن را قابل قبول‌تر کند. تغییر اصلی، شرطی بود که دولت می‌توانست این بدهی‌ها را در انقضای چهار سال، به مشرکان جای هفت سال، همانطور نسخ خطی که در ابتدا پیشنهاد شده بود، بازپرداخت کند. بانک تصمیم گرفت که در دعا نویسی این مزایده‌ی منحصر به فرد، از بقیه عقب نماند و مدیران نیز پیشنهاد اول خود را دوباره بررسی کردند و پیشنهاد جدیدی ارسال کردند.

ازنا

بنابراین، با ارائه دو پیشنهاد از سوی هر شرکت، مجلس شروع به بررسی کرد. آقای رابرت والپول سخنگوی اصلی طرفدار بانک و آقای آیزلابی، وزیر دارایی، مدافع اصلی از طرف شرکت دریای جنوب بود. در دوم فوریه، تصمیم گرفته شد که شیاطین پیشنهادات شرکت دریای جنوب بیشترین سود را برای کشور دارد. بر این اساس، این پیشنهادات پذیرفته شد و اجازه داده شد تا لایحه‌ای در این زمینه ارائه شود. کوچه صرافی‌ها طلسم در تب و تاب هیجان بود. دعانویس قیدار سهام شرکت که روز قبل صد و سی دلار بود، به تدریج به سیصد دلار افزایش یافت و در تمام مدتی که اسکناس در چندین نوبت خود را می‌فروخت، با سرعتی شگفت‌انگیز به افزایش خود ادامه داد.مراحل مورد بحث بود.

آقای والپول تقریباً تنها سیاستمدار مجلس بود که فرشتگان با جسارت علیه آن صحبت کرد. او با زبانی فصیح و رسمی، آنها را از شرارت‌هایی که در پی خواهد داشت، برحذر داشت. او گفت که اعمال مربوط به جادو این طرح «عمل خطرناک دلالی سهام را تأیید می‌کند و نبوغ سید و حاجی ملت را از تجارت و صنعت منحرف می‌کند. این طرح با وادار کردن افراد بی‌احتیاط به تقسیم درآمد کارشان برای دستیابی به ثروت خیالی، وسوسه‌ای خطرناک برای به دام انداختن آنها به سوی نابودی است. اصل بزرگ این پروژه، شری رمل درجه یک بود؛ افزایش مصنوعی ارزش سهام، با تحریک و جادو سیاه حفظ شیفتگی عمومی، و با وعده سود سهام از وجوهی که هرگز نمی‌توانست برای هدف کافی باشد.» او با روحیه‌ای پیشگویانه افزود که اگر این طرح موفقیت‌آمیز باشد، مدیران اربابان دولت می‌شوند، یک اشرافیت جدید و مطلق در پادشاهی تشکیل می‌دهند و مصوبات قوه مقننه را کنترل می‌کنند.

اگر این طرح شکست بخورد، که او متقاعد شده بود که شکست خواهد خورد، نتیجه آن نارضایتی کافران عمومی و ویرانی برای کشور خواهد بود. این شیاطین توهم وجود داشت که وقتی دعانویس ازنا جادو روز شوم فرا می‌رسید، مردم، گویی از خواب می‌پریدند و از خود می‌پرسیدند که آیا این چیزها می‌توانسته واقعیت داشته باشد. تمام فصاحت او بیهوده بود. او را به عنوان یک پیامبر دروغین می‌دیدند، یا با کلاغ خش‌داری مقایسه می‌کردند که قارقار شر می‌کند. ابطال کردن جادو با این حال، دوستانش او را با کاساندرا مقایسه می‌کردند، که موضوع سنت‌های طلسم همچنان در حال تکامل است شرهایی را پیش‌بینی می‌کرد که فقط زمانی باور می‌شدند که به خانه‌های مردم بیایند.