دعانویس بره‌سر

از وقت و دارایی خود را در فعالیت‌های بی‌فایده کیمیاگری تلف کرده بود. او از سرنوشت سخت متاسف و از بی‌باکی ستون تحسین می‌کرد؛ و مصمم شد در صورت امکان به او در فرار دعانویس بره‌سر از چنگال ستمگرش کمک کند. او از منتخب اجازه خواست تا کیمیاگر را ببیند و با کمی سختی اجازه را گرفت. او را در وضعیت بسیار فلاکت‌باری یافت، در سیاه‌چالی مخوف از نور روز محبوس شده بود و هیچ تخت یا رمال غذایی بهتر از آنچه برای بدترین جنایتکاران در نظر گرفته دعانویس شده بود، نداشت. ستون با اشتیاق به پیشنهاد فرار گوش داد و به اسناد تاریخی، آداب و رسوم آیینی را مورد بحث قرار می‌دهند.

دعانویس : لهستانی سخاوتمند قول داد که اگر به وسیله او آزاد شود، او را ثروتمندتر از یک پادشاه شرقی خواهد کرد. سندیووگیوس بلافاصله شروع به کار کرد. او مقداری از املاک خود را که در نزدیکی کراکوف داشت فروخت و با درآمد حاصل از آن زندگی شادی را در درسدن گذراند. او مجلل‌ترین شام‌ها را می‌داد و مرتباً افسران نگهبان و به ویژه کسانی را که در زندان کیمیاگر وظیفه داشتند، به آنها دعوت می‌کرد. او سرانجام خود را به اعتماد آنها جا زد و هر زمان که می‌خواست، گشایش آزادانه جادو سیاه به دوستش دسترسی پیدا می‌کرد؛ وانمود می‌کرد که تمام تلاش خود را برای غلبه بر لجاجت او و بیرون دعا کشیدن رازش از دلش به کار می‌گیرد.

دعانویس بره‌سر

وقتی نقشه آنها به ثمر نشست، روزی برای تلاش بزرگ تعیین شد؛ شیاطین و سندیووگیوس با یک ارابه مشرکان آماده بود تا او را با تمام سرعت به لهستان منتقل کند. دعانویس بره‌سر با خوراندن مقداری شراب سید و حاجی که به نگهبانان زندان داد، آنها را چنان خواب‌آلود کرد که به راحتی راهی فرشتگان برای بالا رفتن از دیوار، بدون اینکه کسی متوجه شود، به همراه ستون، و فرار خود پیدا کرد. همسر ستون در ارابه منتظر او بود و یک بسته کوچک از طلسم پودر سیاه طلسم را که در واقع سنگ فیلسوف یا ماده‌ای برای تبدیل آهن و مس به طلا بود، با خود فرشتگان داشت.

همه آنها به سلامت به کراکوف رسیدند. اما جسم دعانویس ستون چنان در اثر شکنجه جسمی و گرسنگی، و البته رنج روحی که متحمل شده بود، تحلیل رفت که مدت زیادی زنده نماند. او در سال ۱۶۰۳ یا ۱۶۰۴ در کراکوف درگذشت و در زیر کلیسای جامع آن شهر به خاک سپرده شد. این داستان نویسنده دعانویس خرمدره آثار اجنه غیر مسلمان مختلفی است که نام «جهان‌وطن» را بر خود دارند. فهرستی از آنها را می‌توان در جلد سوم «تاریخ فلسفه هرمسی» یافت . سندیوگیوس پس از مرگ ستون، طلسم سندیوگیوس با بیوه او ازدواج کرد، به این امید که فرشته از او برخی از اسرار ارباب متوفی‌اش در هنر تبدیل مواد را بیاموزد.

با این حال، یک اونس باروت سیاه برای او مفیدتر بود؛ زیرا کیمیاگران می‌گویند که او با آن مقادیر زیادی جیوه را به خالص‌ترین طلا تبدیل کرد. همچنین گفته طلسم می‌شود که او این آزمایش را با موفقیت در حضور دعا نویس امپراتور رودولف دوم در پراگ انجام داد؛ و طلسمات امپراتور برای بزرگداشت این رویداد، دستور داد لوحی مرمرین به دیوار اتاقی که این آزمایش در آن انجام شد، دعانویس بره‌سر نصب شود که روی آن این کتیبه نوشته شده بود از ورشو می‌نویسد، می‌گوید که این لوح را که در آن زمان وجود داشت، دیده است و اغلب توسط افراد کنجکاو بازدید می‌شد.

زندگی پس ذکر از مرگ سندیووگیوس در خاطرات لاتین حاجت گرفتن او توسط فردی به نام برودوفسکی، مباشر رمل او، روایت شده است؛ و پیر بورل آن را در گنجینه آثار کافران باستانی گالیش خود گنجانده است . طبق این منبع، امپراتور رودولف چنان از موفقیت او خوشحال بود که او را به یکی از مشاوران دولت خود تبدیل کرد و از او دعوت کرد تا در خانه سلطنتی مقامی را اشغال کند و در کاخ ساکن شود. اما سندیووگیوس عاشق آزادی خود بود و از درباری شدن خودداری طلسم کرد. او ترجیح می‌داد در ملک موروثی خود، گراوارنا، اقامت کند، جایی که سال‌ها مهمان‌نوازی شاهانه‌ای را به جا شیطانی آورد.

پودر فلسفی احضار او، که جادو به گفته مباشرش قرمز بود دعا و نه سیاه، در جعبه کوچکی از طلا نگهداری می‌شد؛ و با یک دانه دعانویس از آن می‌توانست پانصد دوکات یا هزار دعانویس باغ ملک ریکس-دلار به دست آورد. او معمولاً طرح خود را روی جیوه می‌ریخت. وقتی سفر می‌کرد، این جعبه را به مباشرش می‌داد که آن را با زنجیری طلا در کنار پوستش به گردنش آویزان می‌کرد. اما بخش عمده‌ی باروت را در مکانی مخفی که در پله‌ی ارابه‌اش ایجاد شده بود، پنهان می‌کرد. او فکر می‌کرد که اگر سارقان در هر زمانی به او حمله کنند، چنین جایی را جستجو نخواهند کرد.

وقتی خطری را پیش‌بینی کیمیاگری می‌کرد، لباس پیشخدمتش را می‌پوشید و از کابین کالسکه بالا می‌رفت و پیشخدمت را داخل آن می‌گذاشت. بره‌سر او مجبور طلسم بود این اقدامات احتیاطی را انجام دهد، زیرا بر کسی پوشیده نبود که او سنگ فیلسوف را در اختیار دارد؛ و بسیاری از ماجراجویان بی‌اصول مترصد فرصتی برای انرژی مثبت غارت او بودند. یک شاهزاده‌ی آلمانی، که برودوفسکی نامش را برای ثبت در تاریخ مناسب ندانسته است، به او ترفندی زد که او را به دردسر انداخت دعانویس سطر و پس از آن کافر او را به شدت تحت فشار قرار داد. این شاهزاده نزد سندیووگیوس زانو زد و با لحنی بسیار جدی از او التماس کرد که کنجکاوی او را با تبدیل مقداری جیوه به طلا در مقابلش ارضا کند.

سندیووگیوس که از سماجت او خسته شده بود، با طلسم وعده‌ی مصونیت از جادو مجازات، موافقت کرد.رازداری. پس از عزیمت او، شاهزاده کیمیاگری آلمانی به نام موهلنفلس را که در خانه‌اش اقامت داشت، فراخواند و تمام آنچه را که انجام شده بود به او گفت. موهلنفلس التماس کرد که دوازده سوارکار تحت فرمان او باشند تا فوراً به دنبال فیلسوف بتازند و یا تمام باروت او را بدزدند یا راز ساخت آن را از او بیرون کنند. شاهزاده چیزی بهتر از این نمی‌خواست؛ موهلنفلس که دوازده مرد سواره نظام و مسلح در اختیار داشت، با عجله به دنبال سندیووگیوس رفت. او درست زمانی که او برای شام نشسته بود، به یک مهمانخانه خلوت در کنار جاده رسید.

او در ابتدا سعی کرد او را متقاعد کند که راز را فاش کند بره‌سر اما وقتی این کار فایده‌ای نداشت، از همدستانش خواست تا سندیووگیوس نگون بخت جادو را برهنه کرده و او را برهنه به یکی از ستون‌های خانه ببندند. سپس جعبه طلایی دعانویس بره‌سر او را که حاوی مقدار کمی باروت بود، یک کتاب خطی روی سنگ فیلسوف؛ یک مدال طلایی با زنجیر آن که توسط امپراتور رودولف به او اهدا شده بود، از او شیاطین گرفت. و یک کلاه گران‌قیمت مزین به الماس به ارزش صد هزار ریکس-دلار. او با این غنیمت از اردوگاه خارج شد و سندیووگیوس را همچنان برهنه و محکم به ستون ارواح بسته شده رها کرد.

با خدمتکاران او نیز به همین ترتیب رفتار شده جادو کهن بود؛ اما به محض اینکه دزدان از دیدرس خارج شدند، اهالی مهمانخانه همه آنها را آزاد کردند. سندی‌ووگیوس به پراگ رفت و شکایت خود را به امپراتور تقدیم ابجد کرد. فوراً یک پیک سریع برای شاهزاده فرستاده شد و قدیس به جادو سیاه او دستور داده شد که مولنفلز و تمام غنایمش را تحویل دهد. شاهزاده، از ترس خشم امپراتور، دستور داد سه چوبه دار بزرگ در حیاط خود برپا کنند. بر روی بلندترین آنها، مولنفلز را به دار آویخت و دزد دیگری را در دو طرف او قرار داد. بدین ترتیب امپراتور را آرام کرد و از شر یک شاهد زشت علیه خود خلاص شد.

بره‌سر

او همزمان کلاه جواهرنشان، مدال و زنجیر و رساله مربوط به سنگ فیلسوف را که از سندی‌ووگیوس دزدیده شده بود، پس فرستاد. در مورد پودر، او گفت که آن را ندیده و چیزی در مورد آن نمی‌داند. این ماجراجویی، سندیووگیوس را محتاط‌تر کرد؛ او دیگر فرآیند تبدیل را در مقابل هیچ غریبه‌ای انجام نمی‌داد، هرچند که اکیداً توصیه می‌شد. او همچنین وانمود می‌کرد که بسیار فقیر است؛ و گاهی اوقات هفته‌ها در رختخواب می‌خوابید، تا مردم باور کنند که او از بیماری خطرناکی رنج می‌برد و بنابراین، به هیچ وجه نمی‌توانست صاحب دعا سنگ جادو باشد. او گهگاه پول جعلی ضرب می‌کرد و آن را به عنوان طلا جا عبادت کردن می‌زد؛ ترجیح می‌داد به جای یک کیمیاگر موفق، یک متقلب شناخته شود.

بسیاری از داستان‌های خارق‌العاده دیگر توسط مباشر او برودوفسکی درباره این شخصیت نقل شده است، اما تکرار آنها ارزش ندارد. او در سال ۱۶۳۶، در سن بیش از هشتاد سالگی درگذشت دعانویس بره‌سر و در کلیسای کوچک خودش در … به خاک سپرده شد. دعانویس بره‌سر چندین اثر در زمینه کیمیاگری با نام شماره ملا او منتشر شده است. رزکراسی‌ها در زمان نویسنده‌ی اخیر بود که فرقه‌ی رزکروسی‌ها برای اولین بار شروع به ایجاد شور و هیجان در اروپا کرد. تأثیری که آنها در طول دوران کوتاه فعالیتشان بر افکار عمومی گذاشتند این محتوای مرتبط با طلسم ممکن است با ظهور تفاسیر جدید به‌روزرسانی شود. و تأثیر ماندگاری که بر ادبیات اروپا گذاشتند، توجه ویژه‌ای را برای آنها به ارمغان می‌آورد.

پیش از زمان جادو سیاه آنها، کیمیاگری چیزی جز یک توهم حقیرانه نبود؛ و مزیت آنها این است که آن را روحانی و کافر پالایش کرده‌اند. آنها همچنین حوزه‌ی آن را گسترش دادند و تصور می‌کردند که علوم غریبه داشتن سنگ فیلسوف نه تنها وسیله‌ی ثروت، بلکه وسیله‌ی سلامتی و خوشبختی و دعا نویسی ابزاری است که انسان می‌تواند با آن به خدمت موجودات برتر درآید، عناصر را مطابق شیاطین میل خود کنترل کند، موانع زمان و مکان را به چالش بکشد و عمیق‌ترین دانش را از تمام اسرار جهان به دست آورد.