دعانویس چمگردان

دعانویس چمگردان دیروز، کسی که شبیه او بود از آنجا رد شد.» «تو از او خوشت می‌آید، مگر نه؟» «کی این را گفته!» با عصبانیت پایش را به زمین کوبید. با نگاهی به مردی که پشت میزش نشسته بود، گفت: «از آن مرد سبکسر متنفرم!» «من هم از او متنفرم، اما، می‌دانی، او دوست دوران طلسم دبستان است و به نظر می‌رسد که به عنوان سخنگوی چیزهای مختلف مفید است…» «این به تو مربوط است – من چیزی در مورد آن نمی‌دانم!» سپس، وقتی زن دیگری از طبقه بالا طلسم نویس پایین آمد، ابتدا از خود پرسید که آیا او همسر یوشیو است

دعانویس : – او همیشه لباس‌های ژنده دعا می‌پوشد طلسم و ادعا می‌کند که به لباس‌های نخی علاقه گشایش دارد، اما وقتی رمال زن ابطال کردن جادو جوانی را دید که محترم به نظر می‌رسید، از خود پرسید که آیا او بازیگر است یا نه. بالای این نقطه، کلاس موقت آکادمی بازیگران امپراتوری قرار داشت طلسم و اوتوری امیدوار بود حاجت گرفتن که در آنجا ثبت نام کند و یوشیو به او کمک کند. او همچنین در حال تمرین شامیسن و رقصیدن برای آمادگی بود. با این حال، این اولین توافق بین یوشیو و اوتوری نبود. قرار بود اوتوری دوباره در یک مدرسه خیاطی که

دعانویس چمگردان

در آن تحصیل کرده و فارغ‌التحصیل شده بود، ثبت نام کند و دوره پیشرفته را به مدت یک یا دو سال قبل از بازگشت به طلسم زادگاهش کیشو به پایان برساند. با این حال، در حالی که اوتوری سعی داشت راهی برای معلم کوتو شدن او به جای معلم دعانویس نیک‌آباد خیاطی باز کند، ناگهان بیماری خاصی را به ارث برد که خود یوشیو از آن بهبود یافته بود و تقریباً نیمی از سال را در بیمارستان گذراند. دعانویس چمگردان زمانی که او گفت: «دیگر آنقدرها هم بار سنگینی نیست، پس لطفا اجازه دهید برای چیزی تمرین کنم»، محبت او به او که زمانی

سرد شده بود، دوباره شعله‌ور شده بود. و اگرچه می‌دانست که کمی طمع در کار است، تصمیم گرفت دوباره او را برای بازیگری آموزش دهد، چیزی که قبلاً با دو نفر دیگر در آن شکست خورده بود. جادو سیاه علاوه بر این، او در نهایت به دلایل کاری مجبور بود به ساخالین برود، بنابراین باید او را به کسی می‌سپرد – البته او مسئولیت جنبه‌های مالی را دعانویس خورزوق بر عهده طلسم فرشتگان می‌گرفت. «بازیگر شدن چطور؟» «امکان ندارد!» جادو «لازم نیست اینقدر سرخ شوی، نه؟ حتی می‌توانی یک نقش کوچک به عنوان شیطان یک بازیگر کمدی به دست بیاوری. » «یک نقش

کوچک به عنوان یک بازیگر کمدی؟» «—» یوشیو آن روز به این سوال پاسخ نداد، اما هر روز تلاش می‌کرد با تکیه بر یافته های مردم‌شناسی در مناطق مرکزی ایران تا ترسی را که او از چنین ساده ترین روش چیزی داشت، از بین ببرد. و بدون اشاره به چهره‌اش، به او گفت که اگر سه یا چهار سال جوان‌تر بود، قطعاً می‌توانست نقشی کوچک بازی کند یا حتی به یک ستاره برتر تبدیل شود، اما با این وجود، قد بلندش به عنوان یک بازیگر امتیاز جادو کهن خوبی بود. روی زمین شش‌پارچه‌ای، رو به بیرون، یک خمیر کاغذ لاکی کوچک قرار داده شد و همانطور که یوشیو روی آن طراحی می‌کرد،

دعانویس سده لنجان او آمد و دراز کشید، خود را روی یک آرنج تکیه داد و قسمت شیاطین ضخیم و تیره رنگ ژاکت لایی‌دار هیروشیما میسن خود را که طرح متوسط ​​و زرد غالبی داشت، با انگشت شست جوراب‌های تابی خود لمس کرد و با تردید پرسید: «فکر می‌کنی من هم می‌توانم این کار را انجام دهم؟» او پاسخ داد: «همه چیز به اراده تو بستگی دارد. حتی اگر اراده کنی، دعا نویسی همیشه نتیجه نمی‌دهد.» با این وجود، او همچنان روزهای خود را به تنهایی جلوی آینه می‌گذراند و به روش‌های مختلف به انعکاس تصویر خود نگاه می‌کرد. دعانویس چمگردان یوشیو با خودش فکر کرد.

«او دارد اعتماد به نفسش را از جادو شدن پیشینه تاریخی دست می‌دهد.» انگار بی‌خبر بود و پشتش را به او کرد و چیزی را که دوستش، نقاش پس‌زمینه معروف، حرز اونو، گفته بود به یاد آورد. «آن مرد احمق است – کمی ساده‌لوح است.» «خب، برای این است که برای چشمانی مثل تو احضار که فقط گیشا دیده‌اند، می‌دانی – او هنوز فقط یک روستایی بی‌عرضه است. دعانویس دیزیچه هنوز بوی جادو خاک از مشامش نرفته است.» این مکالمه در طبقه دوم یک رستوران مارماهی که اونو یوشیو و اوتوری را دعوت کرده بود، در حالی که اوتوری به دستشویی رفته بود، اتفاق

این حال، به نظر یوشیو می‌رسید که هیچ زمان دیگری وجود ندارد که نقص‌های صورت یک زن علوم غریبه بیش از این مواقع آشکار شود – در هر صورت، چشمان آبی رنگش زیر پیشانی‌اش که معمولاً سه چین و چروک افقی ضخیم داشت، حرکت می‌کردند، بینی نه چندان بلندش پهن شده بود و زیر آن، دهان بزرگش به صورت یک خط مستقیم کشیده شده بود. به نظر می‌رسید که او فقط به خاطر این دهان می‌توانست انواع مختلفی از حالات کینه‌توزانه را از خود نشان دهد. “با این حال، اگر کمی بیشتر به شهر عادت می‌کردی.

گفت: “اگر من یک روستایی هستم، می‌توانم فرشته یک روستایی باشم – پس من را بازیگر کنید.” مذاکرات برای پذیرش در مدرسه بازیگری، شاید به عنوان ناظر، بی‌نتیجه ماند زیرا مدیر در یک تور مسافرتی بود و تا زمان بازگشت او پاسخی داده نمی‌شد. اوتوری که نمی‌دانست زندگی مدیر مدرسه دعانویس کلیشاد و سودرجان چقدر شلوغ است، دعانویس چمگردان چون او یک بازیگر مشهور در ژاپن بود، نگران بود که جواب – اینکه او در دسترس نیست و آنها نمی‌دانند – دعا نویسی نشانه بدی باشد. “زیاد نگران نباش، مگر نه اینکه کارها به هر حال به تعویق می‌افتند؟” “پس، بهتر نیست بگذاری من زودتر کاری انجام

دهم؟” سپس، دوباره، می‌گوید : “وقتی صحبت از ساخالین می‌شود – وقتی صحبت از شیاطین خودت می‌شود – شیطانی خیلی سر جادو سیاه و صدا می‌کنی، اما وقتی به من می‌رسد، همیشه می‌گذاری من کارم را به تعویق بیندازم!” “خب، پس، باید با یادگیری شامیسن از پیرزن طبقه پایین شروع کنی.” دعانویس دهاقان “اگر اینطور است، بهتر نیست زودتر از او بپرسی؟” “اینقدر بدجنس جادو نباش.” یوشیو این را به عنوان یادآوری این نکته در نظر می‌گیرد که رفتار آرام زن، به جز مواقعی که در خانه‌اش علوم غریبه گیر افتاده است، و ابجد شیوه صحبت کردن تا حدودی بدبینانه و اخموی او، از

دیدگاه اجتماعی وضعیتی غیرطبیعی است. او می‌دانست که همسر فعلی‌اش سرانجام او را ترک خواهد کرد، بنابراین گاهی به اوتوری می‌گفت: «به زودی همسرم خواهد رفت.» با این حال، وقتی زمان جدایی‌اش از همسرش فرا رسید، هرگز خوابش را هم نمی‌دید که زنی مانند اوتوری را همسر رسمی خود کند. التماس‌های مداوم اوتوری که می‌گفت: «من را همسر خود کن، من را همسر خود کن» برای جادو سیاه او به اندازه التماس کودکی از مادرش آزاردهنده بود. برای اینکه اوتوری این مقاله بر پایه استناد به مراجع دست اول تهیه شده است که را هر روز با چیزی خاص سرگرم کند، ساز кольно را که کیمیاگری یوشیو چند سال پیش استفاده می‌کرد، بیرون

دعانویس چمگردان آورد . سپس، اوتوری به نحوی توانست خودش را با ریتم وفق دهد و شروع به خواندن آهنگ‌های ضربی کند که با شنیدن آنها در روستا یاد گرفته بود. چمگردان و او می‌دانست که شامیسن طلسم و تعویذ هیچ مشکلی ندارد. یوشیو یک شامیسن جادو قدیمی را که نامادری‌اش شماره ملا هنگام فرار، علیرغم مخالفت‌های چیوکو، جا گذاشته بود، از خانه‌اش قاپیده بود. حداقل روزی یک بار، می‌توانست صدای دعانویس بوئین میاندشت تق‌تق آن را دعاگر از پایین، جایی که نشسته بود، بشنود. همزمان، آن زن به یک معلم رقص کوچک در محله نیز مراجعه می‌کرد، بنابراین در گوشه‌ای از طبقه دوم، بادبزن باشکوهی که او به

چمگردان

قیمت ۵۰ شیطانی سن درست کرده بود، اغلب باز و بسته می‌شد. او مانند یک معلم واقعی فریاد زد: «شیمیزو-سان، بیا فرشتگان یک درس داشته باشیم.» و همینطور که اوتوری با شامیسن از پله‌ها پایین می‌رفت، یوشیو از یک مشتری به نام کاجو تایسوکه می‌خواست که یک درس رقص به قیمت ۲۰۰ ین جادو برایش ترتیب دهد. او اعتمادش همزاد را به این مشتری از دست داد. او نه تنها همیشه سبکسر بود، بلکه دلالی‌اش که جفر به عنوان یک حرفه انجام می‌داد، هرگز طبق برنامه پیش نرفت. موضوع برداشت وجوه تجاری که از سال گذشته با رهن خانه‌اش درخواست

کرده بود، سرانجام به طور غیرمنتظره‌ای به نتیجه رسید. وقتی هر سه فرزندش در پایان سال گذشته در بیمارستان بستری شدند و یکی از آنها درگذشت، کاشو هنوز قادر به تهیه پول نبود. بنابراین یوشیو از سمت خود به عنوان معلم زبان انگلیسی در یک مدرسه بازرگانی استعفا داد، جایی که نزدیک به هفت سال در آن کار کرده بود، سه ماه زودتر از زمانی که به هر حال قصد استعفا داشت، و در ۳۱ دسامبر حقوق پایان خدمت خود را دریافت کرد، فقط به اندازه‌ای که بتواند سال را بگذراند. با این حال، این بار، از آنجایی که فرشتگان

دعانویس چمگردان مومو دیگر که هنوز با مهندسان و برادر کوچکترش مانده بود، عبادت کردن روی پروژه‌ای کار می‌کرد که گفته می‌شد خارج از ذات اوست، اما پیش‌بینی نمی‌کرد که به این زودی به دنبال پول باشد. در آماده‌سازی، او ترتیب داده بود که برای ساخت یک منبع آب در شهری خاص در استان‌ها، سرمایه