دعانویس چوبر

خود آموخت. به دلیل این عشق به تحصیل، در خانه آنقدر مورد بدرفتاری قرار گرفت که تصمیم گرفت آن را ترک کند. با مطالبه ارثی که پدرش برایش گذاشته بود، دعانویس چوبر به ترِوِز رفت؛ و با نام طلسم تریتمیوس، برگرفته از نام روستای زادگاهش، تریتیم، چند ماهی را در آنجا تحت آموزش استادان برجسته گذراند، که توسط آنها برای دانشگاه آماده شد. در بیست سالگی، به ذهنش فرشتگان خطور کرد که دوست دارد یک بار دیگر مادرش را ببیند؛ و برای این منظور پیاده طلسم از دانشگاه دوردست حرکت کرد. هنگام دعانویس ورود به نزدیکی اسپانهایم، در اواخر عصر یک روز تاریک زمستانی، برف آنقدر سنگین بارید که نتوانست به شهر برود.

دعانویس : بنابراین، شب را در صومعه‌ای در همسایگی پناه گرفت. اما طوفان چندین روز ادامه یافت، جاده‌ها صعب‌العبور شدند و راهبان مهمان‌نواز از رفتن کافران او باخبر نشدند. او چنان از آنها و شیوه دعا زندگی‌شان راضی بود که ناگهان تصمیم گرفت محل اقامت خود را در میان آنها تثبیت کند و از دنیا دست بکشد. آنها نیز از او راضی بودند و با کمال میل او را به عنوان برادر پذیرفتند. در طول دو سال، اگرچه هنوز خیلی جوان بود، به اتفاق آرا به عنوان راهب بزرگ آنها انتخاب شد. امور مالی مؤسسه به شدت فرشتگان مورد بی‌توجهی قرار حاجت گرفتن گرفته بود، دیوارهای ساختمان در حال ویرانی بود و همه چیز بی‌نظم بود.

دعانویس چوبر

تریتمیوس، با مدیریت مقدس خوب و منظم خود، اصلاحاتی را در هر شاخه از مذهب هزینه‌ها ایجاد کرد. صومعه تعمیر شد و مازاد جادو سالانه، به جای کسری، پاداش زحمات او بود. او دوست نداشت راهبان را بیکار ببیند،یا صرفاً بین نماز برای کارشان و شطرنج برای استراحتشان مشغول بودند. دعانویس چوبر بنابراین، او فرشتگان آنها رابرای کپی کردن نوشته‌های نویسندگان برجسته تلاش کنند. آنها چنان با پشتکار کار کردند که جادو سیاه رمال در طول چند سال، کتابخانه‌شان که تنها حدود چهل جلد کتاب داشت، با مطالعات فرهنگی نمادگرایی طلسم را مورد بحث قرار می‌دهد چند صد نسخه خطی ارزشمند غنی شد که شامل بسیاری از نویسندگان کلاسیک لاتین، علاوه بر آثار پدران اولیه، مورخان اصلی و فیلسوفان دوران مدرن‌تر بود.

او به مدت بیست و یک سال مقام راهب اعظم اسپانهایم را حفظ کرد، تا اینکه راهبان، که از نظم و انضباط شدیدی که او اعمال می‌کرد خسته شده بودند، علیه او شورش کردند و راهب اعظم دیگری را به جای او انتخاب کردند. او بعداً به عنوان راهب اعظم سنت جیمز در وورتسبورگ منصوب شد و در سال ۱۵۱۶ در همانجا درگذشت. در طول اوقات فراغت علمی خود در اسپنهایم، او چندین اثر در مورد علوم غریبه نوشت که مهمترین آنها مقاله‌ای در مورد رمل یا دعانویس گتوند پیشگویی با استفاده از خطوط و دایره‌ها روی زمین است؛ دیگری در مورد جادوگری؛ سومی در مورد کیمیاگری؛ و چهارمی در مورد حکومت جهان توسط فرشتگان حاکم بر آن که به انگلیسی ترجمه طلسم و توسط ویلیام لیلی معروف در سال ۱۶۴۷ منتشر شد.

معتقدان به امکان تغییر شکل، ادعا کرده‌اند که رونق صومعه اسپانهایم، در فرشتگان زمان سرپرستی او، بیشتر مدیون سنگ فیلسوف بوده تا صرفه‌جویی خردمندانه. چوبر جادو تریتمیوس، مانند بسیاری از دانشمندان دیگر، به جادوگری متهم شده است؛ و داستان شگفت‌انگیزی از او نقل شده است که به شفاعت شوهر بیوه‌اش، امپراتور ماکسیمیلیان، شکل مریم بورگوندی را از قبر بیرون آورده است. کار او در مورد استگانوگرافی یا نوشته‌های کابالیستی، به کنت پالاتین، فردریک دوم، به عنوان جادویی و شیطانی محکوم شد؛ و او این اثر را از شیاطین جادوگر قفسه‌های کتابخانه‌اش بیرون آورد و به آتش انداخت. شیطان گفته می‌شود تریتمیوس اولین نویسنده‌ای است دعانویس چوبر که از داستان شگفت‌انگیز شیطان و دکتر فاوستوس، که به حقیقت آن اعتقاد راسخ داشت، یاد دعانویس خرمدره می‌کند.

او جادو سیاه همچنین از عجایب روحی به نام هودکین می‌گوید که گاهی اوقات توسط او ابجد شکنجه می‌شد. 38 مارشال دو رِی. یکی دعانویس از بزرگترین مشوقان کیمیاگری در قرن پانزدهم، ژیل دو لاوال، لرد اشعه و مارشال فرانسه بود. نام و اعمال او چندان شناخته شده نیست؛ اما در تاریخ جنایت و حماقت، آنها ممکن است بالاترین و بدترین جایگاه دعانویس سطر را داشته باشند. داستان هرگز چیزی وحشیانه‌تر یا وحشتناک‌تر از حرفه او اختراع نکرده است؛ و اگر جزئیات آن به خوبی توسط اسناد قانونی و سایر اسنادی که شکی در آنها نیست، تأیید نشده بودند، عاشق داستان‌های عاشقانه به راحتی می‌توانست دین تصور کند که آنها برای لذت بردن او از ذخایر شیطانی مغز پرکار و نه از صفحه تاریخ، به دست آمده‌اند.

دعانویس هیدج او حدود سال ۱۴۲۰ در یکی از اشراف‌زاده‌ترین خانواده‌های بریتانی به دنیا آمد. پدرش که در بیست سالگی ژیل درگذشت، در همان سنین پایین به ثروتی دست یافت که ممکن بود پادشاهان فرانسه به او حسادت کنند. او از خویشاوندان اجنه غیر مسلمان نزدیک مونت‌مورنسی‌ها، رانسی‌ها و کراون‌ها بود؛ پانزده ملک سلطنتی داشت و درآمد سالانه‌اش حدود سیصد هزار لیور بود. علاوه بر این، او خوش‌قیافه، دانشمند و شجاع بود. او در جنگ‌های چارلز هفتم بسیار برجسته بود و توسط آن پادشاه با افتخار یک مارشال فرانسه پاداش داده شد. دعانویس چوبر اما او در سبک زندگی خود جادو سیاه بسیار ولخرج و باشکوه بود و از سال‌های اولیه زندگی به ارضای هر آرزو و اشتیاقی عادت داشت؛ و کافران دعا این امر سرانجام او را از گناهی به گناه دیگر و از جنایتی به جنایت دیگر سوق داد، تا جایی که نامی سیاه‌تر از او تعویذ در هیچ سابقه‌ای از شرارت انسانی یافت نمی‌شود.

او در قلعه خود در شامپتوکه با تمام شکوه یک خلیفه شرقی زندگی می‌کرد. او یک گروه دویست نفره از سوارکاران را به هر کجا که می‌رفت، همراهی می‌کرد؛ و گشت و گذارهای او به منظور شکار و گشت و گذار، شگفتی تمام کشور اطراف بود، کالسکه‌های اسب‌هایش و لباس‌های ملازمانش چنان باشکوه بود. قلعه او روز و شب در تمام طول سال به روی مسافران از هر طبقه‌ای باز بود. او قانونی وضع کرده بود که حتی دعانویس میرآباد فقیرترین گدا را با شراب و دعا اسب آبی پذیرایی کند. هر روز یک گاو نر به طور کامل در آشپزخانه‌های بزرگ او کباب می‌شد، علاوه بر گوسفند، خوک و مرغ که برای سیر کردن پانصد نفر کافی بود.

او در عبادت نیز به همان اندازه باشکوه بود. کلیسای خصوصی او در شامپتوکه زیباترین کلیسای فرانسه بود و از هر یک از کلیساهای جامع نوتردام در پاریس، آمیان، بووه یا روآن که دارای موقوفات فراوانی بودند، بسیار پیشی می‌گرفت. این کلیسا با پارچه‌های طلا و مخمل گرانبها تزئین شده بود. تمام لوسترها از طلای خالص بودند که به طرز عجیبی با نقره مرصع‌کاری شده بودند. صلیب بزرگ بالای محراب از نقره‌ی خالص بود دعانویس بیستون و جام‌ها و بخورسوزها از طلای خالص بودند. او علاوه بر این، یک ارگ ظریف داشت که هر زمان محل اقامتش را تغییر می‌داد، آن را بر دوش شش مرد از قلعه‌ای به قلعه‌ی دیگر حمل می‌کرد.

او یک گروه کر متشکل از بیست و پنج کودک خردسال از هر دو جنس را اداره می‌کرد که توسط اولین نوازندگان آن زمان، آواز خواندن جادو را آموزش می‌دیدند. دعانویس چوبر او یک اسقف را به عنوان رئیس کلیسای خود منصوب کرد که زیر نظر او رؤسای کلیسا، شماسان موکل جن مفاهیم مرتبط با طلسم اغلب در قالب‌های روایی مختلف ظاهر می‌شوند. اعظم و معاونان کلیسا قرار داشتند و هر کدام حقوق زیادی دریافت می‌کردند. کافران اسقف سالانه چهارصد کرون همزاد و بقیه به همین نسبت. او همچنین یک گروه کامل از بازیگران، شامل عبادت کردن ده دختر رقصنده و به همان تعداد خوانندگان تصنیف، علاوه بر رقصندگان موریس، شعبده‌بازان و شارلاتان‌ها از هر نوع، را در اختیار دعانویس قیدار داشت.

تئاتری که در آن اجرا می‌کردند بدون هیچ توجهی به هزینه، تجهیز شده بود و آنها هر شب برای سرگرمی، نمایش‌های اسرارآمیز اجرا می‌کردند یا رقص موریس می‌رقصیدند.از خودش و دعانویس چوبر کافر خانواده‌اش، و غریبه‌هایی که در مهمان‌نوازی سخاوتمندانه‌اش سهیم بودند. در بیست و سه سالگی با شیاطین کاترین، وارث ثروتمند خاندان توارس، ازدواج کرد و قلعه‌اش را با هزینه‌ای بالغ بر صد هزار کرون بازسازی کرد. ازدواج او نشانه‌ای برای ولخرجی‌های جدید بود و او دیوانه‌وارتر از همیشه به ولخرجی پرداخت؛ خوانندگان یا رقصندگان مشهوری را از کشورهای خارجی برای سرگرمی خود و همسرش فراخواند؛ و تقریباً هر هفته در حیاط بزرگ خود مسابقات و مسابقاتی برای همه شوالیه‌ها و اشراف استان بریتانی ترتیب دعانویس باغ ملک می‌داد.

چوبر

دربار دوک بریتانی به اندازه دربار مارشال دو ریس باشکوه نبود. بی‌توجهی مطلق او به شیاطین ثروت چنان مشهور بود که مجبور می‌شد برای طلسم نویس هر چیزی که می‌خرید، سه برابر ارزش آن را بپردازد. قلعه دعانویس او پر از انگل‌های نیازمند و کسانی بود که به لذت‌های او دامن می‌زدند و او در میان آنها با دست و دلبازی به احضار سخاوت می‌پرداخت. اما سرانجام، لذت‌های معمولی شهوانی دعانویس حمیدیه دیگر برایش لذتی به ارمغان نمی‌آورد. مشاهده می‌شد که او در لذت بردن از سفره غذا پرهیزکارتر بود و از دختران رقاص زیبایی که قبلاً توجه زیادی از او را به خود جلب می‌کردند، غافل می‌شد.

او گاهی اوقات عبوس و کم‌حرف بود و در چشمانش نوعی وحشیگری غیرطبیعی کافر وجود داشت که نشان از جنون اولیه داشت. با این حال، گفتار او مانند همیشه منطقی بود، دعانویس چوبر ادب و نزاکت او نسبت به مهمانانی که از دور و نزدیک به شامپتوکه هجوم می‌آوردند، کاهش نیافت؛ و کشیشان دانشمند، وقتی با او صحبت می‌کردند، با خود رمل فکر می‌کردند که تعداد کمی از اشراف فرانسه به اندازه ژیل دو لاوال آگاه هستند. اما شایعات سیاه به تدریج در سراسر کشور پخش شد؛ قتل، و در صورت امکان، اعمال دعا نویسی فجیع‌تر، به سید و حاجی آنها اشاره طلسم شد؛ و گفته شد که بسیاری از کودکان خردسال از حرز هر دو جنس قدیس ناگهان ناپدید شدند توسل و بعداً هرگز از آنها خبری نشد.