دعانویس شهر انگوت

روی لب‌هایشان جبران می‌کنند. دست‌ها و بازوهای آنها نیز خالکوبی می‌شود. خالکوبی در میان آینوها محدود به جنس لطیف است جادو سیاه و فرشتگان سید و حاجی به سر و بازوها محدود می‌شود. اینکه چرا و چه طلسم زمانی این مد آداب و رسوم دعانویس شهر انگوت تاریخی، شیوه‌های معنوی را شکل داده‌اند پذیرفته شد، مشخص نیست و افسانه‌های نیمه‌آینو در این مورد بسیار مبهم قدیس است. یکی از افسانه‌ها می‌گوید وقتی آینوها یزو را که در آن زمان محل سکونت نژادی از کوتوله‌ها – “کورو-پوک-کورو” بود، فتح کردند، برخی از زنان کورو-پوک-کورو به اردوگاه آینوها آمدند تا از آنها غذا گدایی کنند شماره ملا و این کار را با عبور دادن دستان خود از میان دعانویس دیوارهای نی‌زار انجام دادند.[صفحه ۲۵۲] کلبه‌های آینو.

دعانویس : روزی یک آینو یکی از این بازوها را گرفت و آن را به دعا نویس داخل کشید، که طرح خالکوبی شده روی بازوی کوچک، مورد تحسین فراوان پیشینه تاریخی فاتحان پرمو طلسم نویس قرار گرفت و از آن روز این رسم را پذیرفتند. دلیل ساده‌تر این است که زنان، که به اندازه مردان پرمو نیستند، از این نظر تحقیر می‌شوند و رمل سعی می‌کنند با خالکوبی کردن خود، این کمبود را جبران کنند. در تأیید این نظریه می‌توان به شیطانی این واقعیت اشاره کرد که زنان فقط در قسمت‌هایی خالکوبی می‌کنند که هنگام پوشیدن لباس‌های بلند آتزی خود، پوشیده نمی‌مانند . فرآیند خالکوبی آینو دردناک است.

دعانویس شهر انگوت

علامت‌های خالکوبی معمولاً با نوک چاقو انجام می‌شوند؛ نه با سوزن‌های خالکوبی، مانند ابطال کردن جادو ژاپنی‌ها. بسیاری از برش‌ها تقریباً موازی یکدیگر ایجاد می‌شوند. سپس این برش‌ها با رنگ سیاه ماهی مرکب پر می‌شوند. دعانویس شهر انگوت گاهی اوقات به جای آن از رنگ سیاه دودی مخلوط با خون حاصل از برش‌ها استفاده می‌شود. این عمل روی لب‌ها آنقدر دردناک است که باید به صورت مرحله‌ای انجام شود. این عمل با یک نیم‌دایره کوچک روی لب بالایی دختر، زمانی که تنها دو یا سه سال دارد، آغاز می‌شود و هر سال تا زمان ازدواج او چند برش اضافه می‌شود، سپس سبیل تقریباً به گوش‌ها می‌رسد، جایی که در پایان آن به یک نقطه دعا نویسی ختم می‌شود.

هر دو لب توسط آن احاطه شده‌اند. اما همه زنان به این شکل علامت‌گذاری نمی‌شوند. برخی بیش از یک خالکوبی نیم‌دایره روی لب بالایی ذکر ندارند. برخی دیگر یک نیم‌دایره اضافی زیر لب پایینی دارند. و بسیاری از آنها وقتی خالکوبی به اندازه کافی بزرگ نیست که لب‌هایشان را احاطه کند، از این فرآیند طلسمات دردناک خسته می‌شوند. پدر دختر معمولاً مجری این کار است، اما گاهی اوقات این مادر است که لب‌ها و بازوهای فرزندان دختر خود را “تزئین” می‌کند. علاوه بر این سبیل خالکوبی شده، یک خط افقی ابروها را به هم متصل می‌کند و خط دیگری، موازی با آن، از پیشانی عبور دعانویس شهر گیوی می‌کند.

خالکوبی نمی‌توانست از نوع خشن‌تری باشد. یک طرح طلسم هندسی خشن، بازوها و دست‌های زنان را زینت می‌دهد، که الگوی یک بازو اغلب با الگوی بازوی دیگر متفاوت است. اغلب فقط یک بازو خالکوبی می‌شود. من هرگز خالکوبی‌هایی ندیدم که از آرنج فراتر رفته باشند، و همچنین هیچ روح قسمت دیگری از بدن را ندیدم که خالکوبی شده باشد. دعانویس شهر انگوت چهار نمونه ارائه شده در تصویر، الگوهای رایج در قبایل گشایش مختلف را نشان می‌دهند، اگرچه هر فرد تغییرات جزئی دارد. شکل ۱ توسط من از روی بازوی یک زن در فریشیکوبتس کپی شده است[صفحه ۲۵۳] (رودخانه توکاچی)؛ شکل‌های ۲ و ۳ دو بازوی کاواتا ترا، دختری از توبوتس (ساحل شمال شرقی یزو) هستند؛ و شکل ۴ بازوی چپ دختری در پیراتوری دعانویس خالدآباد است.

علائم خالکوبی آثار خالکوبی روی بازوی زنان. قابل توجه است که در مناطقی که آینوها با ژاپنی‌ها در تماس بوده‌اند، حلقه‌هایی دور انگشتان خالکوبی می‌شود، در حالی که زنان آینو توکاچی هیچ حلقه‌ای ندارند. در دو بازوی کاواتا ترا (شکل‌های شیطان ۲ و ۳) تفاوت دو الگو در نگاه اول بسیار مشهود است، اما با بررسی دقیق‌تر به راحتی می‌توان دریافت که اپراتور قصد داشته همان الگو را دعانویس شهر گرمی روی بازوی راست و شیاطین چپ اجرا کند؛ تنها به دلیل ناتوانی در بازتولید صحیح خطوط قبلی خود یا به دلایل دیگر، در طراحی دچار سردرگمی شده و کار طلسم خود را ناتمام گذاشته است.

اگر تمام خطوط نیمه بالایی شکل ۳ ادامه داده شوند، طرح بسیار شبیه به شکل ۲ خواهد بود. خالکوبی یک زینت محسوب می‌شود، علاوه بر این، همانطور ابجد که قبلاً اشاره کردم، به زنان حس مطلوب “مردانگی” احضار می‌دهد. هیچ حس مذهبی دعانویس شهر ابریشم با آن مرتبط نیست و این عمل به سرعت در حال از بین رفتن است، زیرا شیاطین مردان ژاپنی زنان آینو را که در نهایت فقط دهان و بازوهای خود را خالکوبی می‌کنند، مسخره می‌کنند، در حالی جادو سیاه که خودشان اغلب تمام بدن را خالکوبی می‌کنند. آینوها هیچ قانونی در مورد زمان عمل جراحی دختران ندارند. این عمل‌ها هم قبل و هم بعد از ازدواج انجام می‌شود، دعانویس شهر انگوت برخلاف آنچه گفته شده است که زنان خودشان را خالکوبی نمی‌کنند.[صفحه ۲۵۴] بعد از اینکه همسر شدند.

دعانویس هیدج سبیل معمولاً قبل از ازدواج دختر تمام می‌شود، زیرا خودش مشتاق است که به این شکل آراسته شود؛ اما فرشتگان هیچ قانونی در مورد بکارت یا ازدواج وجود ندارد، زیرا بازوها و دست‌ها اغلب پس از ازدواج مانند قبل خالکوبی می‌شوند. در واقع، در کشور آینو، “خالکوبی” همسر رمال به نظر می‌رسد یکی ارواح از لذت‌های ماه عسل است. طرح این خالکوبی‌ها قرار است متقارن باشد، اما به ندرت متقارن است. ظاهراً آینوها این طرح‌ها را بر اساس یک طرح از پیش تعیین شده اجرا می‌کنند، اما نتایج به ندرت مطابق انتظار است، زیرا هیچ طرحی از طرح از قبل آماده نشده است.

رنگ آبی-مشکی خالکوبی بسیار دائمی و قوی است و بسیاری از زنان آینو که طبق ایده‌های ما در غیر این صورت خوش‌قیافه بودند، برای همیشه بدشکل می‌شوند. کفش‌های برفی کفش‌های برفی. [صفحه ۲۵۵] سلام آینو سلام آینو. فصل بیست و پنجم. موسیقی، شعر و رقص آینو. موسیقی هر ملتی ویژگی‌های خاص خود را دارد؛ و اگرچه طبق ایده‌های عبادت کردن اروپایی، موسیقی آنچه اقوام وحشی اعمال صالح نامیده می‌شوند ممکن است از برخی دعا جهات طاقت‌فرسا به نظر برسد، دعانویس شهر انگوت اما همیشه نوعی جذابیت اسرارآمیز دارد، به‌ویژه برای جادو سیاه کسی که قادر است آموزش‌های قبلی خود را فراموش کند و دعانویس به خود متون کهن بیاموزد که مانند جفت روحی بومیانی که مورد مطالعه قرار می‌دهد، ببیند، بشنود و فکر کند.

بدون شک ما غربی‌ها موسیقی را به اوجی از پالایش رسانده‌ایم که هیچ ملت وحشی دعا حتی تلاشی برای رسیدن به آن نکرده است؛ اما به نظر من وقتی موسیقی وحشیان را «اختلاف دعا بی‌حد و حصر» می‌نامیم، در حق آنها بی‌انصافی می‌کنیم. بربرهایی مانند آینوها، جلوه‌های ریتمیک و مدولاسیون‌های خود را با استفاده از نت‌های موسیقی نشان نمی‌دهند؛ و البته از نظر ما، هارمونی در آنها بسیار ناقص است. از سوی دیگر، احساس و شوری که با آن آهنگ‌های اعمال مربوط به جادو خود را می‌خوانند، باعث می‌شود که مستقیماً به قلب برسند، اگرچه به عنوان یک ملودی همیشه برای گوش فرهیخته غربی خوشایند نیستند.

یک آینو به ندرت صرفاً برای لذت بردن از هنر به عنوان هنر آواز می‌خواند، و تنها زمانی که سرشار از شادی یا «دیوانه‌وار از دقت» باشد، احساسات دعانویس شهر انگوت خود را در موسیقی بیان می‌کند. سپس، احساساتش را بیرون می‌ریزد.[صفحه ۲۵۶] تمام روح او در چیزی است که برای او ملودی‌ای فراتر از قدرت کلمات برای توصیفش است. پس از شکار، ماهیگیری، سفر یا یک بدشانسی، آینو وارد کلبه‌اش می‌شود و چهارزانو روی زمین می‌نشیند. شهر انگوت سپس هر دو جادو سیاه دستش را در حالی که کف دست‌هایش به هم چسبیده است، طلسم دراز می‌کند و سه یا چهار بار آنها را به عقب و جلو می‌مالد؛ پس از این، آنها را بالا می‌آورد، کف دست‌ها را به سمت بالا، تا سطح سرش، با ظرافت به زانوهایش پایین می‌آورد و سپس دوباره آنها را بالا می‌آورد و موها و ریش خود را نوازش فرشته می‌کند.

شهر انگوت

دوباره، بسته به میزان احترامی که به فرد مورد سلام داده شده می‌شود، دو دعاگر بار، سه بار یا حتی بیشتر، دستانش را پایین می‌آورد و این کار با کوچکترین جزئیات از حرکات دوست سلام دهنده‌اش پیروی می‌کند. هنگامی که این حرز سلام پیچیده به طور فرشتگان جداگانه در مقابل هر یک از اعضای مرد خانه انجام شد، تازه وارد داستان خوش‌شانسی یا بدشانسی خود را تعریف می‌کند؛ و اگر وقایع غیرمعمول باشند، داستان به صورت نوعی آواز خوانده می‌شود که هر نت شادی یا سوگواری را در قلب شنونده به ارتعاش در می‌آورد. فقط در چنین شرایط پراسترس و پر از احساسات است که من آواز آینوها را می‌شنوم، هرچند گاهی زنان و جوانان وقتی تنها هستند، ماهیگیری می‌کنند، سوارکاری می‌کنند یا سفر می‌کنند، با یادآوری این صحنه یا آن رویداد، بخش‌هایی از زندگی گذشته خود را با آواز می‌خوانند.

موسیقی آینو تقریباً کاملاً آوازی است و آواز آنها بیشتر حال و هوای تلاوت دارد موضوع طلسم‌ها شامل لایه‌های تفسیری متعددی است تا آریای اصیل . آوازهای آنها همیشه دعانویس برای تک‌خوانی جادو است ؛ و در طول اقامتم در میان مردم مودار، هرگز قطعه‌ای هماهنگ، یا حتی آوازی یا تک صدایی با همراهی دعانویس شهر انگوت چند صدا نشنیدم؛ و هیچ آوازی را هم نشنیدم که توسط مردان و زنان با هم اجرا شود، بلکه همواره توسط مردانی برای مردان دیگر و توسط زنانی برای زنان دیگر اجرا می‌شد. به نظر من دلیل اینکه دعانویس آنها گروه کر دعانویس شهر جدید مهستان ندارند، آداب معاشرت سختگیرانه آنهاست که آنها را از قطع کردن صحبت گوینده تا زمانی که روایتش تمام نشده منع می‌کند؛ و از آنجایی که آوازهای آنها شیاطین فقط روایت‌هایی هستند که آواز موسیقی آنها را تأثیرگذارتر می‌کند، به احتمال زیاد دلیلی که من ارائه داده‌ام حاجت گرفتن درست است.