دعانویس تخت

آن زمان «انتوگرول»، یک جنگجوی ترک، به ژاپن آمده بود، سفری که دو سال طول کشید، تا مدال‌هایی را که سلطان به میکادو اعطا کرده بود، بیاورد. عثمان پاشا، دریاسالار، دستور داد آن شیاطین دعانویس تخت اعمال مربوط به جادو بیچاره را پیش او بیاورند و آنها داستان غم‌انگیز خود، رنج‌هایی که کشیده بودند و چگونگی از دست دادن کافر کشتی‌شان را برایش تعریف کردند. داستان آنقدر واقعی بود که باور اعمال صالح کردنش سخت بود، یا آنقدر عجیب بود که باور کردنش سخت بود! عثمان پاشا گفت: «شیاد!» و از گوش دادن به داستان غم‌انگیز آنها که آن را «دروغ محض» می‌نامید، خودداری کرد و دستور داد آنها را «به زنجیر جادو سیاه بکشند» و در آن شرایط به قسطنطنیه بازگردانند.

دعانویس : هیچ یک از ساکنان خارجی ژاپن داستان این بدبخت‌ها را باور نکردند و همه از دیدن مجازات این تبهکاران خوشحال بودند. همه گفتند: «غیرممکن است که یک فرشته کشتی ترک آنجا بوده باشد!» اتفاقاً کشتی «انتوگرول» در سفر بازگشت اسناد تاریخی، آداب و رسوم آیینی را مورد بحث قرار می‌دهند. به قسطنطنیه، گرفتار طوفان شد و در حالی که با تمام سرعت برای مقاومت در برابر نیروی باد و امواج حرکت می‌کرد، دیگ‌های بخارش ترکید و عثمان پاشا و تقریباً تمام سرنشینان آن تکه‌تکه یا غرق شدند. اگر درست به خاطر بیاورم، بیش از سیصد و شصت نفر جان خود را از دست طلسم دادند و بدون شک آن چهار مردی که به من گفته شد زندانشان در نزدیکی دیگ‌های بخار بود، به این ترتیب حاجت گرفتن پایان غم‌انگیزی برای زندگی پر از بدبختی خود یافتند.

دعانویس تخت

وقتی به یوکوهاما رسیدم، همه این اتفاقات قبلاً افتاده بود دعانویس تخت و بنابراین شواهد من، که احتمالاً می‌توانست جان این مردان را نجات دهد، بی‌فایده بود. اما بیایید به دماغه سویا برگردیم، جایی که لاشه کشتی را رها کرده‌ایم. جریان سریعی که از تنگه می‌گذرد، منظره‌ای وحشتناک به آب می‌دهد و من شیاطین هرگز دریا تعویذ را تا این حد وحشی ندیده‌ام. بومیان روستای کوچک سویا به من گفتند که عبور از ساخالین غیرممکن است، کوه‌های دعانویس اسفراین بلند آن که پوشیده از برف و یخچال‌های طبیعی هستند و من به وضوح می‌توانم ببینم. فاصله خشکی تا خشکی حدود بیست و هشت مایل است، اما هیچ قایق کوچکی نمی‌تواند بدون غرق شدن از آن دعا عبور کند.

آنها کافران همچنین به من گفتند که اغلب اجساد روس‌ها به ساحل آورده می‌شود، احتمالاً محکومین نگون‌بختی که در تلاش برای آزادی جان خود را از دست داده‌اند. کشتی جنگی HMS “Rattler” در سال ۱۸۶۸ در کیمیاگری یکی از صخره‌های متعدد نزدیک این دماغه غرق شد، بنابراین سابقه سویا به سختی می‌تواند دعانویس رامشیر غم‌انگیزتر باشد. پس از اینکه دماغه به خوبی گرد شد، خود را در خلیجی می‌یابیم که به سمت شمال باز می‌شود. در زمستان، این خلیج کاملاً با یخ مسدود می‌شود، اما خود تنگه هرگز کاملاً یخ نمی‌زند، به دلیل جریان گرم و قوی از دریای چین که ژاپنی‌ها آن را کوروشیوو می‌نامند.

روستای سویا مکانی محقر با علوم غریبه سی یا چهل آلونک است. چند تخته که به سختی به هم متصل شده بودند و روح نوعی سقف روی آنها قرار داشت، پناهگاه من برای شب بود. دماغه سویا شمالی‌ترین نقطه ساحل شمال شیاطین شرقی شیطانی است و قبل از اینکه آن را ترک کنیم و به سمت جنوب، در امتداد ساحل غربی، حرکت کنیم، ذکر ویژگی عجیب و برجسته خمیدگی مشخص نهرهای آب در جهت جنوب یا جنوب شرقی مهم است. آنها توسط شن‌های روان که در امتداد ساحل از شمال غربی به جنوب شرقی با جریان کوروشیوو حرکت می‌کنند، به این سمت رانده کافران می‌شوند، شن‌های روان به اندازه‌ای زیاد هستند دعانویس تخت که اغلب دهانه برخی از رودخانه‌ها را به طور کامل مسدود می‌کنند و تالاب‌های بزرگی را تشکیل می‌دهند که در امتداد این ساحل بسیار رایج هستند.

فقدان بندر یا لنگرگاه‌های امن، سواحل نامساعد و غیرحاصلخیز، شن‌های روان و آب و هوای نامساعد، علاوه بر خطر غرق شدن و حمل شدن توسط سرریز تالاب یا دریاچه، این ساحل را برای مهاجران یا جویندگان تفریح ​​جذابیت کمی می‌سازد. [صفحه ۱۶۶]شاه‌ماهی‌ها در سراسر ساحل فراوانند، قدیس اما ایستگاه‌های ماهیگیری، حتی اگر فرشتگان تأسیس هم می‌شدند، به دلیل دشواری و هزینه حمل و نقل و بار، و خطر پهلو گرفتن کشتی‌ها در دعانویس چنین جادو شدن سواحل بی‌حفاظ و در شیاطین معرض خطر، نمی‌توانستند سودآور باشند. روستای آینو در ساحل شرقی یزو روستای آینو در ساحل شرقی یزو. [صفحه ۱۶۷] کوه ماشیک کوه ماشیک فصل شانزدهم.

از دماغه شیاطین سویا تا رودخانه ایشیکاری. از سویا، ساحل کافر خلیج بزرگی را تشکیل می‌دهد که به سمت شمال باز می‌شود و در ضلع شرقی به متون کهن دماغه سویا و در ضلع غربی به دماغه نوسیپ ختم می‌شود. تقریباً در وسط، روستای کوچک کویتو قرار دارد و پیشینه تاریخی از ابجد این مکان، که در آن سوی شبه جزیره مسطح نوسیپ قرار دارد، دعانویس تخت می‌توان جزیره ریشیری جفت روحی را دید. در نزدیکی قسمت غربی خلیج، تپه‌های کوچکی وجود دارد که عمدتاً با درختان صنوبر پوشیده شده‌اند. واکانای، یک روستای ژاپنی، در ساحل غربی خلیج قرار دارد و در شمال آن دماغه نوسیپ قرار دارد.

از این دماغه، منظره‌ای زیبا از جزایر ریشیری و رپونشیری دیده می‌شود. ریشیری یک مخروط آتشفشانی است که ۶۴۰۰ فوت بالاتر از سطح دریا قرار دارد. این مخروط شکلی مشابه فوجیامای معروف در جنوب ژاپن دارد و از آنجایی که دعانویس در دامنه‌های زیبا مستقیماً از دریا بالا می‌رود، به نظر می‌رسد که بلندتر از حد واقعی خود است. رپونشیری تپه‌ای و تا حدودی آتشفشانی است، اما هیچ یک از قله‌های آن به ارتفاعی دعانویس ملکان دعا نویسی بالاتر از پانصد فوت نمی‌رسد. علوم غریبه ریشیری جادو تقریباً در سطح دریا دایره‌ای شکل است و هیچ لنگرگاه امن یا پناهگاه مناسبی ندارد؛ اما رپونشیری یک مزیت دارد.[صفحه ۱۶۸] لنگرگاهی در ساحل شمالی آن.

ریشیری حدود شش دعاگر و نیم مایل قطر و بیست و پنج مایل فاصله دارد و مستقیماً در غرب دماغه نوسیپ واقع شده فرشتگان است. رپونشیری یازده مایل شماره ملا رمال طول، حدود چهار و نیم عرض و یازده مایل فاصله دعانویس تا ایکارو، نزدیکترین نقطه شرقی آن در ساحل یزو، دارد. دعا نویس از آنجایی که جزایر کوریل ادامه شرقی منطقه آتشفشانی یزو هستند، شکی نیست که ریشیری و رپونشیری پایانه یک منطقه آتشفشانی در انتهای شمال غربی آن هستند. دعانویس تخت از واکانای، یک مسیر اسب‌سواری جدید به باکای، در ساحل شمال غربی، باز طلسم شده است. یازده مایل اول رانندگی ناراحت‌کننده بود، زیرا اسبچه‌ام، یک اسب دعا وحشی فرسوده، تا شکم در گل فرو می‌رفت؛ اما به موقع به قسمت تپه‌ای رسیدم و پس از طی مسافتی قابل توجه از یک شیب تند بالا و از شیب دیگری پایین آمدم، به سرعت از یک شیب تند پایین آمدم و ساحل شنی

دعانویس خرمدره نرم را دنبال کردم تا به باکای رسیدم. در اینجا یک سنگ بزرگ و عجیب وجود دارد که به گفته طلسم آینوها شبیه پیرزنی است که کودکی را بر پشت خود حمل می‌کند. این سنگ به صورت عمودی دعانویس تخت از زمین در ارتفاع زیادی بیرون زده است و موضوع سنت‌های طلسم همچنان در حال تکامل است به رنگ قهوه‌ای تیره غنی است. اگر ساحل شمال شرقی بایر و متروک بود، ساحل غربی یزو حتی متروک‌تر بود. به مدت سی یا چهل مایل، تا رودخانه تشیو، ساحل پر از لاشه و لاشه کشتی بود. در اینجا قایقی را دیدید که تکه‌تکه شده بود؛ در آنجا یک دکل به ساحل افتاده بود؛ کمی جلوتر، یک اتاقک سکان که امواج آن را با خود برده بودند؛ و سپس سکان یک کشتی از کار افتاده.

منظره‌ای غم‌انگیز بود که با تمام شرایط غم‌انگیزی که تداعی می‌کرد، قلب آدم را به درد می‌آورد. به خصوص بین باکای و وادامانای، فکر نمی‌کنم کسی بتواند بیش از دعا چند یارد در یک زمان برود بدون اینکه لاشه کشتی که در ساحل پخش شده است، به یادش بیاید که فاجعه‌ای رخ داده است. یک قایق نجات سفید، تخت با عقب شکسته، روی شن افتاده بود و برای نجات یافتن چاره‌ای نداشت، و ابطال کردن جادو این نوعی طنز برای نام او بود؛ و در وادامانای، یک رزم‌ناو بزرگ روسی، “کریسورک”، دکلش از هم جدا شده و به دو نیم شکسته، روی ساحل افتاده بود و نیمی از آن پوشیده از شن بود.

تخت

پل آن شسته شده و عرشه‌اش فرو رفته بود. برخی از اجساد افسران و خدمه شجاعش توسط دریا به ساحل آورده شده بودند. هیچ کس نمی‌داند کشتی در چه شرایطی گم شده انرژی مثبت است، اما احتمالاً در زمستان گذشته، هنگامی که به سرنوشت شوم خود رسید، دکل رمل و بادبان‌هایش از یخ سنگین شده بودند و تخت واژگون شده. برخی از لاشه‌های کشتی‌هایی که در آن ساحل یافت می‌شوند، توسط جریان کوروشیوو از دریای چین به آنجا رانده شده‌اند؛ و سپس، به دلیل چرخش تند تنگه لاپروسه به سمت شرق، در دعانویس بیستون این بخش آخر ساحل باقی مانده‌اند. در اینجا و آنجا، چادری زمخت با بادبانی پاره شده، یا انباری متروکه که از تکه‌های لاشه کشتی سر برآورده است، یادآور این نکته است که دریانوردان بدشانس و رها شده‌ای در این شن‌های متروک رنج کشیده و برای زندگی تلاش کرده‌اند.

مقدار زیادی الوار شناور، و در اینجا و آنجا استخوان‌های نهنگ، در سراسر ساحل پراکنده دعا شده‌اند. در وادامانای، زیر تپه‌های دعانویس تخت شنی، تنها یک آلونک ناهموار وجود دارد. وقتی این مکان را ترک کردم و به سمت جنوب حرکت دین کردم، باد شدیدی وزید که سفر را همزاد بسیار ناخوشایند کرد. هوا به طرز وحشتناکی سرد می‌شد و حالا که به جفر لباس نیاز داشتم، لباس‌هایم کاملاً تکه تکه می‌شدند. «لباس‌های غیرقابل توصیف» من که هنگام ترک هاکوداته در ابتدای سفرم تا پاهایم می‌رسید، مدت‌ها بود که کوتاه شده و دعا نویسی به نوعی شورت تبدیل شده بودند. سپس زانوهایم ساییده شدند و بیشتر شبیه شلوار حمام شدند.