دعانویسی طلسمات

پرسه می‌زنیم و همدیگر رو دوست خواهیم داشت، مثل دریا که باد رو دوست داره و شب که ستاره‌ها رو.» نفس عمیقی کشیدم و با چشمانی درخشان، آستارته به جلو خم شد. «استفان من،» او گفت، «تو خیلی کارت را سخت می‌کنی.» او طلسم را در آغوش گرفتم و لب‌های عزیز، نرم دعانویسی طلسمات و نیمه‌بازش را بوسیدم. «خب،» به آرامی پرسیدم، «آستارت، قبل از رمال اینکه بیلیارد بازی کنیم، حرف دیگری داری؟» سرش را بالا ذکر آورد و من لبخند قدیمی و دلنشینش را دیدم که از میان اشک‌هایش نمایان شد. «فقط اینکه بالاخره حق با من بود.» زمزمـه کرد. «من کـه گفتم تو به منظور من زیـاد قوی هستی، استیون.» مردی با چانه دختر سرخ‌پوش گفت: «من دوست ندارم با مردی با چنین چانه‌ای ازدواج کنم.» همراهش، یک جنتلمن جوان با صورت موش‌مانند و موهایش از وسط فرق باز شده، عینکش را وارد روح چشمش کرد و عمداً به آن

دعانویس : سوی اتاق خیره شد. «گدای لجباز – چی؟» او با لحنی کشیده گفت. جورج لزلی، بی‌خبر از این انتقادات، پشت میز تک‌نفره‌اش نشسته بود و فقط جادو هر وقت در اتاق باز می‌شد، سرش را از روی روزنامه‌اش بلند می‌کرد تا مهمان جدیدی را بپذیرد. این ششمین باری بود که بازرسی‌اش موفقیت‌آمیز به نظر می‌رسید. لب‌هایش به لبخندی باز شد و روزنامه‌اش را زمین گذاشت و آرام از روی صندلی‌اش بلند شد. دختر سرخ‌پوش، همراهش را به آرامی تکان داد. «بالاخره اومد. به اندازه کافی منتظرش گذاشت.» مرد جوانِ صورتِ موش‌مانند، با فراغت خاطر طلسم مشغول بررسی دیگری شد. با تحسین گفت: «به خدا قسم، ارزشش را هم داشت!» انتقاد او، اگرچه کمی بی‌ادبانه به نظر می‌رسید، اما از نظر سلیقه کاملاً درست بود.

دعانویسی طلسمات

دختری که تازه وارد شده بود، کاملاً شایسته‌ی انتظار بود. او که لباس‌های زیبایی پوشیده بود، با شرم و حیا و در عین حال، زیبایی جذابی داشت، از اتاق چای به سمت لسلی رفت و با لبخندی کوتاه و عذرخواهی، دستش را دراز کرد. او گفت: «خیلی متاسفم! می‌دانم که خیلی دیر شده است.» برق لحظه‌ای در چشمان خاکستری لسلی درخشید. گفت: «بیست و یک و نیم دقیقه. نانسی، خیلی کافران هم رکورد نیست.» دعانویسی طلسمات او روی صندلی که او جلو کشید نشست و شروع به درآوردن دستکش‌هایش کرد. او با نگاهی محبت‌آمیز و بی‌پرده به او پاسخ داد: «یک چیز خوب در تعویذ مورد تو وجود دارد، تو هیچ‌وقت از دیر کردن مردم ناراحت نمی‌شوی، طلسم نه؟» لزلی گفت: «من گاهی اوقات در ساعات کاری استثنا قائل می‌شوم.» «اوه، کار!» شانه‌های زیبایش را بالا انداخت.

«فکر توسل می‌کنم ارواح در کار خیلی افتضاحی، جورج. مطمئنم که به مشرکان طرز وحشتناکی همه آن بیچاره‌های توی گاراژ را اذیت می‌کنی.» لسلی سرش را تکان داد. «این روزها این کار را به مورتون می‌سپارم. وقت من طلسم دلتنگی صرف بدبخت کردن آنها کافر در حین کار می‌شود.» دختر خندید. گفت: «همین الان می‌توانم تو را ببینم. فکر می‌کنم مثل وقتی که عصبانی هستی، چانه‌ات را جلو می‌آوری و به آنها غرغر می‌کنی؟» لزلی اعتراف کرد: «یه منابع فرهنگی، آداب و رسوم نمادین را حفظ می‌کنند چیزی شبیه به همین، فقط نه خیلی خشن. می‌بینی، اونا اغلب به اندازه تو آزاردهنده نیستن، نانسی.» با شیطنت به او نگاه کرد و ناگهان دستانش را در هم قلاب کرد.

دعانویسی علوم غریبه «اوه، جورج،» او گفت، «کاملاً فراموش کرده بودم. چهارشنبه‌ی آینده کاری داری؟» لزلی گفت: «چیزی بیشتر از همیشه. انرژی مثبت حدود هشت ساعت کار.» «اوه، پس اشکالی ندارد. امروز عروسی پدر و مادر است و عزیزان پیر می‌خواهند به نحوی آن را جشن بگیرند. من پیشنهاد دعانویس دادم که برای یک پیک نیک با ماشین به بیچ‌وود برویم – فقط ما شیاطین طلسم نویس سه نفر، و شما را برای بردن ما بفرستم. دعانویسی طلسمات فکر نمی‌کنی ایده خوبی باشد؟ می‌دانی آنجا یک کلیسای قدیمی و دوست‌داشتنی هست که کاردینال ولزی در آنجا ازدواج کرده یا فوت کرده یا کاری دعا انجام داده است، و من و تو می‌توانیم بعد از ناهار با هم برویم و نگاهی به آن بیندازیم.

پدر و مادر هر دو به این چیزها علاقه‌ای ندارند و از اینکه من با تو بروم هم بدشان نمی‌آید. می‌دانی که پدر از وقتی آن روز آمدی و ماشین جدید را به موکل جن او نشان دعانویسی و طلسم حقیقت دارد دادی، خیلی به تو علاقه‌مند شده است.» لزلی به صندلی‌اش تکیه داد و با نوعی وقار و سرگرمی به او نگاه کرد. سپس سرش را تکان داد. گفت: جادو کهن «نانسی، اوضاع نمی‌تونه اینجوری ادامه پیدا کنه.» چشمان آبی تیره‌اش معصومانه باز شدند. «مثل چی نمی‌تونم فرشتگان ادامه بدم؟» او پرسید. «منظورم این است که من نمی‌توانم به این روش مردم تو را فریب دهم.» نانسی اعمال صالح با اخم، خودش را عقب کشید.

«اوه، جورج عزیزم، فکر کافر کردم همه چیز را حل و فصل شیاطین کرده‌ایم.» لزلی لبخند زد. کلیسا «تو حلش کردی، نانسی – من نه. اما در بهترین حالت، فقط یک توافق موقت بود. خب، به نظر من، وقتش رسیده که به آن پایان دهیم.» نانسی در حالی که با ظرافت از خودش یک لیوان شکلات می‌نوشید، دعانویسی طلسمات اعتراض کرد: «اما عزیزم، ما که نمی‌توانیم تمامش کنیم.» لزلی پرسید: «چرا که نه؟ می‌توانم پیش پدرت بروم و از او بپرسم سید و حاجی که آیا با داماد شدن من مخالفتی دارد یا نه. اگر دارد، خب، حداقل می‌دانیم کجا هستیم و بعد می‌توانی تصمیم بگیری چه کار شیطان کنی.» نانسی گفت: «حالا داری خیلی بدرفتاری می‌کنی.

خودت خوب می‌دانی که پدر نمی‌گذارد با تو ازدواج کنم. او فکر می‌کند چون خودت پول درآورده‌ای و چون یک تجارت اتومبیل داری، که… که…» لزلی با لبخندی مهربان جفت روحی حرفش را تمام دعانویس کرد: «اینکه من جنتلمن احضار نیستم. خب، رمل نانسی، کاری از دستم برنمیاد. شاید حق با اون باشه. منظورم اینه که این موضوع، اصل قضیه رو عوض نمی‌کنه. اگه قراره با من ازدواج کنی، بالاخره یه روزی باید این دعا برای سلامتی و طول عمر مادر کار رو بکنی، چه با رضایت پدرت پیشینه تاریخی چه بدون شیاطین رضایتش.» نانسی با لحنی ضعیف اعتراض کرد: «عجله‌ای نیست.» لزلی اعتراف کرد: «کمترین اهمیتی هم ندارد، اما از طرف دیگر، دلیلی برای صبر کردن وجود ندارد.

این کسب و کار درآمد بسیار خوبی برایم دارد و ما فقط داریم زندگی هر دویمان را هدر دعا نویسی می‌دهیم.» نانسی چای‌اش را هم زد و با اندوه به او نگاه کرد. «جورج،» گفت، دعانویس مجن «اگر همینطور ادامه بدهی، اشکم جادو شدن را دعا نویسی درمی‌آوری. چرا نمی‌توانیم همین‌طور که کمی دیگر مانده‌ایم، بس کنیم؟ حتماً اتفاقی می‌افتد.» لسلی سرش را تکان داد. «هیچ چیزی در این دنیا پیدا نمی‌شود مگر اینکه مردم دنبالش بگردند. دعانویسی طلسمات بیا نانسی» – به او لبخند زد – «اگر آنقدر از من خوشت می‌آید که با من ازدواج می‌کنی، مطمئناً اشکالی ندارد که از پدرت بپرسم که آیا مخالفتی دارد یا نه.

برای دعانویسی چه باید کرد می‌دانم که از فرشتگان هر نوع جنجال و ناراحتی بدت می‌آید، اما هر چیزی باید حدی داشته باشد.» نانسی با ناراحتی روی صندلی‌اش وول می‌خورد، و از همیشه زیباتر به نظر می‌رسید. با ناامیدی گفت: «نمی‌دانم چه کار کنم. جورج، من به شدت به تو علاقه دارم و دوست دارم با تو ازدواج کنم، واقعاً دوست دارم عزیزم، اما نمی‌توانم بروم و با پدر شیطانی و مادرم دعوای احمقانه و بدی راه دعانویس بیندازم. می‌دانی که آنها به حرف من گوش نمی‌دهند. هر دوی آنها به طرز وحشتناکی قدیمی و از مد افتاده هستند و فکر می‌کنند من حتماً با یک دوک یا چیزی شبیه به آن ازدواج خواهم کرد.

اگر به آنها می‌گفتم که می‌خواهم با تو ازدواج کنم، عصبانی می‌شدند. می‌توانم بگویم که می‌خواستم با کالسکه‌چی فرار کنم. عزیزم، کمی چای دیگر به من نماز خواندن بده.» لسلی که به نظر نمی‌رسید ذره‌ای آزرده شده باشد، فنجان دوم را دعانویسی طلسمات برایش ریخت. «خب، نانسی، خیلی واضح به نظر می‌رسد که باید بین من و عشقت به صلح دعانویسی و طلسمات یکی را کیمیاگری انتخاب کنی.» طلسم با نوعی ناامیدی ساختگی به او نگاه کرد. «اوه، جورج، درست وقتی که به کمکت نیاز دارم، داری منو تنها میذاری؟ فکر نمی‌کردم اینطوری باشی، وگرنه نباید عاشقت می‌شدم.» لزلی با خنده اعتراض کرد: «اما تو باید تصمیمت را بگیری، یکی از این دو راه را انتخاب کنی.» نانسی با ناامیدی سرش را تکان داد.

دعا و طلسمات

«جرج، گفتن این حرف چه فایده‌ای علوم غریبه دارد؟ خودت که می‌دانی من دعا نمی‌توانم تصمیم ممکن است در به‌روزرسانی‌های آینده، تحلیل‌های بیشتری اضافه شود بگیرم؛ هیچ‌وقت طلسم هم نتوانسته‌ام. همیشه یکی باید این کار را برایم انجام دهد. بیا کمی همین‌طوری ادامه بدهیم. دوست داشتن همدیگر و اینکه کسی از آن خبر ندارد، خیلی لذت‌بخش است، شاید تو بتوانی جان پدر را نجات بدهی یا چیزی شبیه این.» لزلی با طعنه گفت: «اگر فقط به این بستگی دارد، پس بهتر است چاپ دعوت‌نامه‌ها را شروع فرشتگان کنیم.» نانسی گفت: «حالا، نباید چانه‌ات را این‌طور جلو بدهی و جفر اخمو به نظر برسی. این کار هم برای من و هم برای تو خسته‌کننده است؛ و تو باید به جای اینکه بدخلق باشی، مهربان و دلسوز باشی.» لزلی گفت: «من واقعاً گشایش ذره‌ای عصبانی نیستم.

باید به فکر این باشم حرز که از یک گل هم مثل تو عصبانی شوم.» نانسی به طرز شگفت انگیزی سرحال شد. «اوه، این لطف توئه، جورج. من عاشق اینم که مردم همچین چیزهایی بهم بگن، و تو خیلی کم این کار رو می‌کنی.» سپس مکثی کرد و با چشمانی شیطنت‌آمیز و التماس‌آمیز به او نگاه کرد. «و چهارشنبه می‌آیی و ما رو می‌رسونی، مگه نه عزیزم؟» اضافه کرد. گوشه‌های لب‌های لزلی تکان طلسم عشق از راه دور خوردند. «نانسی،» گفت، «تو همانقدر که زیبایی، شرور هم هستی.» نانسی گفت: «وای، خدای من، این دومین بار توی دو دقیقه‌ست.»