دعانویس صاحب

بود. روزی، با دردسر و پریشانی زیادی پیش من آمد و از من خواست که به او بگویم چه کاری از دستش برمی‌آید. به من گفت که پسر اربابش هر وقت که بخواهد او را مجبور می‌کند که با او به رختخوابش برود. او مجبور دعانویس صاحب شده بود تسلیم این وضعیت شود و دعانویس او هیچ راهی برای رهایی حرز از این وضعیت نمی‌دانست. او نمی‌توانست از اربابش درخواست حمایت کند، زیرا او خود نیز روایت‌های فرهنگی، آداب و رسوم طلسم را مورد بحث قرار می‌دهند مرتکب چنین اعمالی شده بود. او می‌خواست بداند چه کاری از دستش فرشتگان برمی‌آید؟ دختر بیچاره، چه کاری از دستش برمی‌آمد؟ او نمی‌توانست برای فرشتگان دفاع از خود کاری انجام دهد.

دعانویس : او نمی‌توانست فرار کند، زیرا برده بود. او را برمی‌گرداندند و کتک می‌زدند و شاید در شرایطی بدتر از قبل قرار می‌دادند. و او آنجا بود، دختری پرهیزگار، با تمام احساسات قلبی‌اش که با شرایطش وفق داشت، قربانی شهوات طلسم وحشیانه یک مرد جوان هرزه؛ بدون هیچ وسیله دفاع یا فراری، و هیچ چشم‌اندازی پیش رویش نبود، جز اینکه هر زمان که هوس‌های لجام‌گسیخته‌اش به او فرمان دهند، بارها و بارها آلوده دین شود. شاید اینجا مادری باشد که دختری پارسا دارد و من می‌خواهم به قلبش راه پیدا کنم و بپرسم اگر آن دخترش در چنین شرایطی قرار گیرد، چه احساسی خواهد داشت؛ یا اگر آن دختر به این ترتیب به وضعیتی بسیار بدتر فرشتگان از مرگ گرفتار شود، چه دعا نویسی احساسی خواهد داشت.

دعانویس صاحب

من قاطعانه معتقدم که هیچ زناکاری زیر آسمان، هیچ زناکاری، پوشیده از دعا نویسی گناهی چنین عمیق و محکوم‌کننده، فرشتگان به اندازه‌ی آن بدبخت که چنین مسیری را دنبال می‌کند، وجود ندارد. حتی قربانی اغوا نیز از مسیر فضیلت منحرف می‌شود، اما در اینجا شاگرد مسیح است که به موجب قوانین کشور، بسته شده و قربانی درمانده‌ای بر شیطان محراب فحشا قرار گرفته است. پس در اینجا، دعانویس صاحب جرمی وجود دارد که در بیشتر حکومت‌ها، مجازات آن مرگ است و قربانی قدرت جبران خسارت و مطمئناً فرار از تکرار این بی‌حرمتی را دارد؛ اما برده‌داری قربانیان خود را در جایی قرار می‌دهد که هیچ جبران خسارت و رهایی وجود ندارد؛ و به برده‌دار قدرت کامل می‌دهد تا بر اساس فضیلت و بی‌گناهی هر تعداد زن بی‌دفاعی که می‌خواهد، بدون هیچ قدرتی جادو شدن در زیر آسمان برای بازخواست او، غوغا و شورش دعانویس چویبده کند.

دوباره می‌گویم، اگر آنها قوانین خود را با هدف صریح، یعنی دعا تضمین این قدرت برای خود، وضع می‌کردند، نمی‌توانستند این کار را مؤثرتر انجام دهند؛ و هیچ مردی که تا به حال چیزهای زیادی از اعمال جنوبی‌ها دیده یا شنیده باشد، از این حقیقت بی‌اطلاع نیست که چیزهایی که من نقل کرده‌ام، وقایع عادی هر روز هستند. آه، وقتی در مورد این موضوع مذهب فکر می‌کنم، تقریباً می‌توانم دعا کنم که صدایی مانند آتشفشان داشته باشم؛ و موکل جن کلماتی که مانند قطرات گدازه ذوب شده بسوزانند و بسوزانند، تا جادو سیاه بتوانم گناه برده‌دار را در گوشش فریاد بزنم و با زبانی با او صحبت کنم که احساس کند .

چه کسی می‌تواند بگوید که این نظام برده‌داری، که در آن هیچ زنی، حتی اگر قطره‌ای خون آفریقایی در رگ‌هایش باشد، هیچ دفاعی از پاکدامنی خود حاجت گرفتن در برابر هیچ مرد سفیدپوستی ندارد، حتی برای یک ساعت، و هیچ امکانی برای فرار از آلودگی ندارد، به طرز غیرقابل توصیفی بدتر از زنا و زناکاری یا حتی نقض پاکدامنی با اجنه غیر مسلمان زور نیست، در حالی که قوانینی برای دستگیری و مجازات چنین جرمی وجود دعا دارد؟ گمان نکنید که من می‌خواهم این رذایل را تسکین دهم. آنها هرگز با رنگ‌هایی بسیار زننده و نفرت‌انگیز نقاشی نشده‌اند؛ و گناه آنها هرگز در سیاهی عمیق‌تر از واقعیت به تصویر کشیده نشده است – اما من می‌گویم، نظام برده‌داری چیزی پلیدتر، دعانویس صاحب سیاه‌تر و گناهکارتر از آن است.

[صفحه ۲۴] ۷. اما بیایید دوباره نگاه کنیم و برده‌داری را با خیانت مقایسه کنیم. بندیکت آرنولد یک خائن بود. در زمانی که کشورش در پریشانی و مشکلات زیادی بود، او هدف دیوانه‌وار خود را برای تسلیم آن به خواست دشمنانش شکل داد؛ و هر کاری از دستش بر می‌آمد برای رسیدن به هدف خود انجام داد. هر سینه‌ای در سرزمین، از خشم علیه او سوخت – و اگر فرار او نبود، او روزهای خود را بر روی چوبه دار به پایان می‌رساند. اما فرض کنید او به هدف خود دعانویس زنگی‌آباد رسیده بود و قوانین ناعادلانه‌ای که پدران ما علیه آنها جنگیدند و خونریزی کردند، تا به حال به دعا طور کامل بر ما دعانویس اعمال می‌شد؟ من با جسارت می‌گویم که ما نباید متحمل ظلم‌هایی می‌شدیم که باید در مقایسه با ظلم‌های برده‌داری ذکر شوند.

مالیات سنگین و ناعادلانه‌ای وجود داشت، اما طلسم این به معنای سلب تمام درآمدهای ما برای تمام عمر نبود. از دادن نمایندگی عادلانه به ما در تدوین قوانینی که قرار بود بر اساس توسل آنها اداره شویم، خودداری می‌شد. اما این به معنای سلب تمام حمایت‌های قانونی از ما و تنزل ما دعانویس آرمرده از این نظر به وضعیت گاو یا خوک نبود. این به معنای سلب تمام حقوق ما و دزدیدن فرزندانمان و قرار دادن همسران، خواهران و دخترانمان در معرض تجاوزهای بی‌بندوبار و شهوانی، بدون قدیس هیچ قدرتی برای اعمال صالح دفاع از خود و محروم کردن ما از قدرت حمایت از آنها نبود.

شوهر یا پدر، اگر برده باشد، ممکن است نگاه کند و ببیند که همسر دعانویس یا دخترش در مقابل چشمانش بی‌آبرو شده‌اند، و تمام قوانین کشور مخالفند که او برای رهایی آنها کوچکترین اقدامی انجام دهد. او ممکن است در تمام طول زندگی‌اش سخت کار کند، و نمی‌تواند ذره‌ای ارزش داشته باشد. دعانویس صاحب خیانت آرنولد، اگر طلسم شیاطین موفق می‌شد، هرگز ما را در معرض چنین شرارت‌هایی قرار نمی‌داد. گذشته از این، اگر تا این زمان می‌ماندیم[صفحه ۲۵]مستعمرات بریتانیا، اگر اوضاع به همین منوال پیش می‌رفت ، این شر برده‌داری اکنون و شاید سال‌ها شیطانی پیش از بین رفته بود. وقتی به این فکر می‌کنم، اگر به مشیت الهی اعتماد نداشتم، تقریباً می‌توانستم گریه کنم که برای خدای لشکرها بهتر نبود که ما را طلسم تحت کنترل قدرتی رها کند.

دعانویس قائمیه سرزمین شاد ما می‌افکند، ریشه‌کن کند. مطمئناً، خیانت فرشتگان آرنولد هرگز باعث نمی‌شد که سرزمین ما زیر چنین مصیبت‌هایی ناله کند و چنین فریادهای پریشانی را به آسمان بفرستد، همانطور که دعاگر روزانه از سینه میلیون‌ها نفر بی‌پناه که ملت ما اکنون به بردگی گرفته است، بیرون می‌آید. بنابراین، دوباره می‌گویم که سیستم برده‌داری به طرز متون کهن غیرقابل توصیفی بدتر از خیانت است. اما نمی‌توانم این مقایسه را بیشتر دنبال کنم. من به آنچه مردم بدترین شر و کافران جنایت می‌دانند، نگاهی انداخته‌ام. اما کیمیاگری وقتی گناه برده‌داری را می‌سنجیم، متوجه می‌شویم که هر چیزی را که بتوانیم در کفه ترازوی مقابل قرار دهیم، بی‌درنگ این مقاله مروری کلی بر مفاهیم طلسم دارد به کفه ترازو می‌کوبد.

دعانویس صاحب این کفه، سنگینی گناهی را به جادو خود گرفته است که با گناه هیچ جرم دیگری قابل مقایسه نیست . نکته‌ی دیگری هم در مورد این موضوع وجود دارد که می‌خواهم آن را سیاهی و تشدید گناه آن بنامم، و این کار را هم کرده‌ام. این نکته این است که بسیاری از شاگردان ادعایی مسیح، برای توجیه نظام برده‌داری و ادعای تأیید کلام خدا برای آن، پیش می‌آیند. بله، این طلسم رمل نظام برده‌داری، که از جرم سرخ، از گناه سیاه و از ناپاکی پلید است، حتی توسط مسیحیان و کشیشان مدعی، نهادی برگرفته از کتاب مقدس نامیده می‌شود. آه، این[صفحه ۲۶] به نظر من، اگر شکیبایی طولانی و بردبارانه‌ی خدای بردبار، زمانی که از اقتدار او حمایت می‌شود، فراتر از تحمل مورد توهین قرار گیرد، باید این توهین به خاطر تداوم چنین نظامی باشد.

صاحب

هیچ جرمی نیست که آن را قانونی شیاطین نکند – هیچ گناهی نیست که آن را محافظت نکند – هیچ ناپاکی عمیقی نیست که آن را نکاود و به انسان‌های پست اجازه ندهد که در آن غوطه‌ور شوند. با این حال، مردان بی‌نیاز، مردان مسیحی و خادمانی هستند که در محراب خدا خدمت می‌کنند و این نهاد را نهادی آسمانی می‌نامند و برای آن اقتدار خدای متعال را ادعا می‌کنند. می‌دانم که آنها بدون زشتی‌هایی که من نام بردم، خواهان بردگی کافران خواهند بود عبادت کردن و ادعا می‌کنند که به چنین کافر جنایات و رذایلی با همان انزجار عمیقی که ما داریم، نگاه می‌کنند.

اما چه کسی نمی‌تواند ببیند که برده‌داری مادر مشترک همه این نسل‌های شوم و پلید است؛ در رحمِ به طرز وحشتناکی بارورِ او نطفه بسته شده و توسط او به دنیا می‌آیند. خودِ برده‌داری چیزی روح است که باید طرد شود؟ شما باید این سد نفرت‌انگیز اعمال مربوط به جادو را از بین ببرید، وگرنه او به تکثیر فرزندان جهنمی خود ادامه خواهد داد و آنها را در میان ما، در میان مصیبت‌ها، به بیرون خواهد فرستاد. شما نمی‌توانید برده‌داری را بدون شرارت‌های همراه آن داشته باشید. من مردانی را می‌شناسم که قلب‌هایشان قدرت دین مسیح را احساس کرده است، تعویذ اما حساسیت‌های اخلاقی‌شان به اندازه کافی مشرکان بیدار نیست تا آنها را به اطاعت از خدا در این مورد، شکستن هر یوغی و آزاد کردن مظلومان سوق دهد، کسانی که ادعا می‌کنند با بردگان خود مهربانانه رفتار می‌کنند و در چنین شرایطی، برده‌داری قابل توجیه است.

آنها مسئول جنایاتی که دیگران در میان بردگان خود مرتکب می‌شوند یا به خاطر ظلم‌هایی که دعانویس صاحب به آنها می‌کنند، نیستند. مهربانی با یک برده! این یک تناقض در کلمات. شما می‌توانید تمام شیطانی دارایی او را از روی زمین بگیرید، دست‌ها و پاهایش را ببرید و چشمانش را از حدقه بیرون بیاورید.