دعانویس تاکستان

بود. او می‌گوید که «ژنرال جادوگر یاب» زن جادوگر مظنون را می‌گرفت و او را در وسط اتاق، روی چهارپایه یا میز، چهارزانو یا در حالت ناآرام دیگری قرار می‌داد. اگر او از نشستن به این شکل دعانویس تاکستان امتناع می‌کرد، او را با طناب‌های محکم می‌بستند. سپس هاپکینز افرادی را طلسم برای مراقبت از او به مدت بیست و چهار ساعت گماشت، که در این مدت باید بدون گوشت یا نوشیدنی نگه داشته می‌شد. قرار بر این بود که یکی از بچه‌های او در این فاصله بیاید و خون او را قدیس بمکد. از آنجایی که بچه ممکن بود به شکل زنبور، پروانه، مگس یا حشره دیگری ظاهر شود، سوراخی در در یا پنجره ایجاد می‌کردند تا اجازه ورود به آن را بدهد.

دعانویس : به مراقبان دستور داده می‌شد که با دقت مراقب جفت روحی باشند و سعی کنند هر حشره‌ای را که در اتاق ظاهر می‌شود، بکشند. اگر مگسی فرار می‌کرد و آنها نمی‌توانستند آن را بکشند، زن گناهکار بود. مگس، بچه شیطان او بود،و او محکوم به سوزاندن شد و بیست شیلینگ به جیب استاد هاپکینز رفت. به این مفاهیم تشریفاتی سنتی از نظر تاریخی تکامل یافته‌اند ترتیب، او از یک پیرزن اعتراف گرفت که چون چهار مگس در اتاق ظاهر شده بودند، چهار جن به نام‌های «ایلمازار»، «پای-وَکِت»، «پِک-این-د-کرون» و «گریزل-گریدیگات» مراقب او هستند. یک نقاشی با حیوانات و آدم‌های مختلف. روی آن نوشته شده «متیو شیاطین هاپکینز، یابنده جادوگران، ژنرال» متیو هاپکینز.

دعانویس تاکستان

32 فکر کردن به اینکه این شیاد در دام خودش هلاک شد، تسلی‌بخش است. افشاگری آقای گال و طمع خودش، نفوذ او را در میان قضات تضعیف کرد؛ و مردم، که کم‌کم دریافتند حتی پرهیزگارترین و بی‌گناه‌ترین افراد نیز از آزار و اذیت او در امان نیستند، با نفرت آشکاری به او نگاه می‌کردند. او توسط جمعیتی در روستایی در سافولک محاصره شد و جادو سیاه به جادوگر بودن متهم شد. یک سرزنش قدیمی علیه او مطرح شد که او، دعانویس تاکستان به وسیله جادوگری، شیطان را از یک دفترچه کافران یادداشت خاص که در آن او، شیطان، نام همه جادوگران انگلستان را وارد کرده بود، فریب داده است.

مردم گفتند: «بنابراین، شما کافران جادوگران دعا را نه به کمک خدا، بلکه به کمک شیطان پیدا می‌کنید.» او بیهوده گناه خود را انکار کرد. مردم آرزو داشتند او را به آزمایش خود بگذارند. او را به سرعت لخت کردند و انگشتان شست و پایش را به هم بستند. سپس او را در نسخ خطی پتویی قرار دادند و در برکه‌ای انداختند. برخی می‌گویند که او شناور شد و بدون هیچ مدرک دیگری مبنی بر گناهش، بیرون کشیده، محاکمه و اعدام شد. طلسم برخی دیگر ادعا می‌کنند که او غرق شده است. طلسم همین قدر مسلم است که او به زندگی‌اش پایان داده دعانویسی گشایش کار است.

از آنجایی که هیچ مدرک قضایی از محاکمه و اعدام او در هیچ دفتر ثبتی یافت نمی‌شود، به احتمال زیاد او به دست اوباش کشته شده است. باتلر این رسوایی را در سطرهای زیر از کتاب «هودیبرا» ی خود جاودانه کرده است : «آیا این پارلمان فعلی نیست؟» دروغگویی که به سوی شیطان فرستاده شده، کاملاً توانمند شده‌ام تا در مورد [چیزی] درمان کنم پیدا کردن جادوگران شورشی؟ و آیا او ظرف یک سال این کار را نکرده است؟ شصت نفر از آنها را در یک منطقه به کلیسا دار آویختید؟ بعضی‌ها فقط برای اینکه غرق نشوند، و برخی برای دعانویس مجرب در همدان نشستن بالای زمین تمام روزها دعانویس و شب‌ها را بر روی شلوارهایشان، و با احساس درد، به جرم جادوگری به دار آویخته شدند؛ و برخی جادو شدن برای ترفندهای زیرکانه روی جوجه غازهای سبز یا بوقلمون؛ یا خوک‌هایی که دعانویس تاکستان ناگهان مُردند از غم و اندوه‌های غیرطبیعی، همانطور که حدس می‌زد؛ که

سرانجام خود را کافر جادوگر نشان داد، و برای خودش عصایی ساخت. در اسکاتلند نیز یافتن جادوگران به یک حرفه تبدیل شد. آنها با عنوان «جادوگران معمولی» شناخته می‌شدند و مانند هاپکینز، جادو سیاه برای هر جادوگری که کشف می‌کردند، مبلغی دریافت می‌کردند. در محاکمه جانت پیستون، در سال ۱۶۴۶، قضات دالکیت «جان کینکید اهل تراننت، جادوگر معمولی، پیشینه تاریخی را وادار کردند تا از ترفند خود علیه او استفاده کند. او دو علامت از آثار شیطان را پیدا کرد؛ زیرا او نمی‌توانست سوزن را هنگام فرو کردن در هیچ یک از این علائم احساس کند، و خود علائم اعمال مربوط به جادو نیز هیچ اثری نداشتند.»وقتی دوباره سنجاق را بیرون آوردند، خونریزی کرد.

جفر وقتی از او پرسیده شد که به نظرش سنجاق‌ها کجا فرو رفته‌اند، به قسمتی از بدنش که از محل واقعی‌شان دور بود اشاره کرد. آنها سنجاق‌هایی به طول سه اینچ بودند. 33 این نوک‌زن‌های معمولی کافران سرانجام آنقدر زیاد شدند که مزاحم تلقی می‌شدند. قضات از پذیرش شهادت آنها خودداری کردند؛ و در سال ۱۶۷۸، شورای خصوصی اسکاتلند با فروتنی به شکایت زنی درستکار که توسط یکی از آنها به دعا طرز ناشایستی مورد آزار و اذیت قرار گرفته بود، رسیدگی کرد و نظر شماره ملا خود را مبنی بر دعانویس اینکه نوک‌زن‌های معمولی، کلاهبرداران معمولی هستند، ابراز داشت. اما چنین عقیده‌ای در مقامات بالا شکل نگرفته بود، پیش از آنکه صدها نفر بی‌گناه قربانی دعانویس سرخرود شوند.

پارلمان‌ها این توهم را هم در انگلستان و هم در اسکاتلند شیاطین تشویق کرده بودند؛ و با مسلح کردن این افراد به نوعی اقتدار، به نوعی قضات و وزرا را مجبور به دریافت شواهد خود کرده بودند. دعانویس تاکستان سرنوشت یک پیرمرد فقیر که در سال ۱۶۴۶ قربانی ترفندهای هاپکینز شد، شایسته ثبت است. آقای لوئیس، روحانی محترم، بیش از هفتاد سال سن، و کسی طلسم ازدواج پسر که پنجاه سال کشیش فراملینگهام در سافولک شیطانی بود، این سوءظن را برانگیخت که او جادوگر است. از آنجایی که او نماز خواندن یک سلطنت‌طلب خشن بود، احتمالاً در آن زمان با هیچ همدردی روبرو نمی‌شد؛ و حتی اعضای کلیسای خودش، که او همزاد مدت‌ها و با چنان وفاداری به آنها خدمت کرده بود، به محض اینکه متهم شد، از او روی برگرداندند.

پیرمرد که نور عقلش به دلیل کهولت سن تا حدودی کم‌سو شده بود، زیر دستان هاپکینز، که به خوبی می‌دانست چگونه فرد سرکش را به اعتراف وادارد، قرار گرفت و اعتراف فرشتگان کرد که یک جادوگر است. او گفت که دو دیو دارد که مدام او را به انجام کارهای شیطانی تحریک می‌کنند؛ و روزی، هنگامی که در ساحل دریا قدم می‌زد، یکی از آنها او را وادار کرد تا آرزو کند که یک فرشتگان کشتی که بادبان‌هایش از دور قابل مشاهده بودند، غرق شود. او موافقت کرد و دید که کشتی در مقابل چشمانش غرق شد. با این اعتراف، محاکمه و محکوم شد.

در محاکمه‌اش، شعله سید و حاجی عقل به روشنی همیشه شعله‌ور بود. او تمام ادعاهایی را که علیه دعا نویسی او مطرح شده بود، انکار کرد و هاپکینز را با درایت و شدت فراوان مورد بازجویی قرار داد. پس از محکومیتش، التماس کرد که مذهب مراسم تشییع جادو دعا جنازه کلیسا برایش خوانده شود. دعانویس تاکستان این درخواست رد شد و او در حالی که به سمت سکوی اعدام هدایت می‌شد، آن را از حفظ برای خودش تکرار کرد. زن فقیری در اسکاتلند برخی از تفاسیر طلسم بر اساس الگوهای سنتی فولکلور هستند با مدرکی حتی ضعیف‌تر از این اعدام شد. جان بین، یک شیاد معمولی، قسم خورد که وقتی از جلوی در خانه‌اش رد شده، صدای صحبت کردن او با شیطان را شنیده است.

زن در دفاع از خود گفت که این یک عادت احمقانه است که با خودش حرف می‌زند و چند نفر از همسایگانش حرف او را طلسم نویس تأیید کردند؛ اما مدرک شیاد دریافت شد. او قسم خورد فرشتگان که هیچ‌کس هرگز با خودش حرف نزده طلسم است.به دعانویس تاکستان خودشان که جادوگر نبودند. با پیدا شدن نشان شیطان بر او، شهادت اضافی مبنی بر گناه او قطعی تلقی شد و او «محکوم و محکوم» شد. از سال ۱۶۵۲ تا ۱۶۸۲، شیطانی تعداد این محاکمات سالانه کاهش یافت و تبرئه‌ها به هیچ وجه به ندرت گذشته بود. شک در جادوگری دیگر خطرناک نبود. پیش از دادگاه‌های کشور، محکومیت‌ها بر اساس پوچ‌ترین شواهد همچنان ادامه داشت؛ اما وقتی قضات کشور مجبور بودند هیئت منصفه را متهم کنند، دیدگاهی انسانی‌تر و فلسفی‌تر اتخاذ دعانویس بیستون می‌کردند.

تاکستان

به تدریج، طبقات تحصیل‌کرده (که در آن روزها در محدوده‌های بسیار محدودی تشکیل می‌شدند) آشکارا عدم اعتقاد خود را به جادوگری مدرن ابراز می‌کردند، اگرچه به اندازه کافی فرشتگان جسور نبودند که وجود آن را به طور کامل انکار کنند. بین آنها فرشتگان و معتقدان به آموزه قدیمی، بحث‌های دین شدیدی درگرفت و شکاکان، صدوقی نامیده شدند. برای متقاعد کردن آنها، دانشمند و کشیش دعانویس جوزف گلانویل اثر معروف خود و مجموعه روابط را نوشت . بخش اول به عنوان یک تحقیق فلسفی در مورد جادوگری و قدرت شیطان “برای به خود گرفتن شکل فانی” در نظر گرفته شده بود: بخش دوم شامل مواردی بود دعانویس که او بسیاری از نمونه‌های مدرن معتبر را در نظر می‌گرفت.

پرتره سر و شانه‌های یک مرد. سر متیو هیل اما اگرچه پیشرفت حاصل شد، اما کند بود. در سال ۱۶۶۴، سر متیو هیل محترم، دو زن به توسل نام‌های ایمی دانی و رز مقدس کالندر جادو را با مدرکی بسیار مضحک به چوبه دار در دعانویس تاکستان سنت ادموندزبری محکوم کرد. اعمال صالح این دو پیرزن که زشتی‌شان اولین بار به همسایگانشان این ایده را داد که آنها جادوگر هستند، دعا برای خرید شاه‌ماهی به مغازه‌ای رفتند و پذیرفته نشدند. آنها که از تعصب علیه دعانویس جنت مکان خود خشمگین بودند، از آزار و اذیت آنها انرژی مثبت دریغ نکردند. اندکی پس از آن، دختر فروشنده شاه‌ماهی بیمار شد ارواح و فریادی بلند شد مبنی بر اینکه او توسط پیرزنانی که قبلاً جادوگر بودند، جادو شده است.از خوردن ماهی خودداری کرد.