دعانویس مجرب در همدان

جای کسانی که خورده شده بودند، برانگیخته بود، کسی جز یکی از آنها در خدمت خودشان نبود – شیطان آزار و اذیت. اما چنین شد. هر چه بیشتر متون دعانویس مجرب در همدان کهن می‌سوزاندند، چیزهای بیشتری برای سوختن ذکر پیدا می‌کردند، تا اینکه این دعا به دعایی رایج اجنه غیر مسلمان در میان زنان طبقات پایین جامعه تبدیل شد که هرگز زنده نمانند و پیر نشوند. کافی بود که پیر، فقیر و نیمه دیوانه باشند تا مرگشان در تیر یا چوبه دار تضمین شود. دروازه ورودی شهر. دروازه کنستانس. در سال ۱۴۸۷ طوفان علوم غریبه شدیدی در سوئیس رخ داد که تا چهار مایل از اطراف کنستانس را ویران کرد.

دعانویس : دو پیرزن بدبخت که صدای مردم مدت‌ها آنها را به جادوگری متهم کرده بود، به اتهام مضحک برانگیختن طوفان دستگیر شدند. طناب دار به نمایش گذاشته شد و آن دو موجود بیچاره روی آن کشیده شدند. طلسم در پاسخ به سوالات مختلف شکنجه‌گرانشان، آنها در عذاب خود اعتراف کردند که دائماً با شیطان ملاقات می‌کنند؛ روح خود را به او فروخته‌اند؛ و به دستور آنها شیطانی طوفان را برانگیخته است. به دلیل این اتهام دیوانه‌وار و کفرآمیز، آنها به مرگ تعویذ محکوم شدند. در دفاتر جنایی کنستانس، در مقابل نام هر یک از آنها عبارت ساده اما مهم ” محکوم و سوزان ” وجود دارد.

دعانویس مجرب در همدان

این مورد و صدها مورد دیگر به موقع به مقامات کلیسا گزارش داده شد. در آن زمان اتفاقاً پاپی در رأس کلیسا بود که توجه زیادی به موضوع جادوگری کرده بود و با هدف ریشه‌کن کردن این جرم فرضی، بیش فرشتگان از هر مرد دیگری که تا به حال زیسته است، به افزایش آن کمک کرد. جان باپتیست سیبو، که در سال ۱۴۸۵ به شماره ملا عنوان اینوسنت هشتم به مقام پاپی انتخاب شد، صمیمانه از تعداد جادوگران نگران شد و بیانیه وحشتناک خود را علیه آنها منتشر کرد. او در فرمان مشهور خود در سال ۱۴۸۸، ملت‌های اروپا را به نجات کلیسای مسیح بر روی زمین، که توسط هنرهای شیطان به خطر افتاده بود، فراخواند و وحشت‌هایی را که به گوشش رسیده بود، دعانویس مجرب در همدان بیان کرد؛ اینکه چگونه تعداد زیادی از هر دو جنس با شیاطین جهنمی رابطه جنسی داشتند؛ چگونه با جادوگری خود هم انسان دعا و هم حیوان را

مبتلا می‌کردند؛ چگونه بستر ازدواج را آلوده می‌کردند، تولد زنان و افزایش دام‌ها را از بین می‌بردند؛ و چگونه آنها ذرت روی زمین، انگورهای تاکستان، میوه‌های درختان و گیاهان مزرعه را با باد می‌زدند. برای اینکه جنایتکاران بی‌رحم دیگر نتوانند زمین را آلوده کنند، او در هر کشوری مأموران تفتیش عقاید منصوب کرد که به قدرت رسولی برای محکوم کردن و مجازات مجهز بودند. اکنون بود که می‌توان گفت جنون جادوگری ، که به درستی چنین نامیده می‌شود، به دعانویس مجرب در بوشهر طور نسبی جادو سیاه آغاز شده منابع فرهنگی، آداب و رسوم نمادین را حفظ می‌کنند بود. بلافاصله طبقه‌ای از مردان اعمال مربوط به جادو در اروپا ظهور کردند که کشف و سوزاندن جادوگران را تنها کار زندگی خود قرار دادند.

اشپرنگر، در آلمان، مشهورترین این بلای ملی بود. او در اثر بدنام خود یک شکل منظم از محاکمه را وضع کرد و یک دوره بازجویی را تعیین کرد که از طریق آن، بازپرسان در کشورهای دیگر می‌توانستند به بهترین شکل مجرم را کشف کنند. سوالاتی که همیشه با شکنجه مطرح می‌شدند، از پوچ‌ترین و نفرت‌انگیزترین ماهیت برخوردار بودند. بازپرسان موظف بودند از مظنون سید و حاجی بپرسند که آیا جلسات نیمه‌شب با شیطان داشته‌اند؟ آیا در روز شنبه جادوگران در بروکن شرکت کرده‌اند؟ آیا ارواح آشنای آنها انرژی مثبت را جادو شدن دارند؟ دعانویس مجرب در همدان آیا می‌توانستند گردباد ایجاد کنند و آذرخش دعانویس مجرب در آذربایجان شرقی فرود آورند؟ و آیا کافران با شیطان رابطه جنسی برقرار کرده بودند؟ بلافاصله بازپرسان شروع به کار کردند: کومانوس در ایتالیا، چهل و یک زن فقیر را تنها در قدیس یک استان سوزاند؛ و اشپرنگر در آلمان، تعدادی را سوزاند که هرگز نمی‌توان به درستی تعداد آنها را مشخص کرد، اما طبق

دعانویس همدان فرشته توافق همه، در یک سال به بیش از پانصد نفر می‌رسید. شباهت زیاد بین اعترافات قربانیان نگون‌بخت، به عنوان رمل مدرک جدیدی از وجود این جنایت در نظر گرفته طلسم شد. مذهب اما این تعجب‌آور نیست. فرشتگان همان سؤالات از مالئوس مالفیکاروم از همه آنها پرسیده شد و شکنجه هرگز نتوانست طلسم نویس پاسخ مورد نیاز بازپرس را به آنها بدهد. تعداد زیادی از مردم که تخیلاتشان پر دعا از این وحشت‌ها بود، در راه اعتراف، فراتر از آنچه حتی شکنجه‌گرانشان پیش‌بینی می‌کردند، رفتند، به این امید که بدین ترتیب از شکنجه نجات یابند و فوراً از بدبختی خود رهایی یابند.

برخی اعتراف کردند فرشتگان که از شیطان صاحب فرزند شده‌اند؛ اما هیچ کس که تا به حال مادر شده بود، حتی در اوج درد و رنج خود، چنین تصور دیوانه‌واری را بیان نکرد. بی‌فرزندان فقط به آن اعتراف می‌کردند و فوراً به عنوان کسانی که لیاقت زنده ماندن نداشتند، سوزانده می‌شدند. از ترس اینکه شور و شوق دشمنان شیطان فروکش کند، پاپ‌های متوالی کمیسیون‌های جدیدی منصوب کردند. یکی توسط الکساندر ششم در سال ۱۴۹۴، دیگری توسط دعانویس هیدج لئو دهم در سال ۱۵۲۱ و سومی توسط آدریان ششم در سال ۱۵۲۲ منصوب شد. همه جادو آنها به همان قدرت برای شکار و نابودی مسلح بودند و وظایف ترسناک خود را انجام می‌دادند، اما دعا بسیار سختگیرانه.

دعانویس مجرب در کرج تنها در ژنو، پانصد نفر در سال‌های ۱۵۱۵ و ۱۵۱۶ تحت عنوان جادوگران پروتستان سوزانده شدند. به نظر می‌رسد که جرم اصلی آنها بدعت‌گذاری بوده و جادوگری آنها صرفاً یک عامل تشدیدکننده بوده است. دعانویس مجرب در همدان بارتولومئو د اسپینا فهرستی حتی ترسناک‌تر دارد. او به ما اطلاع دعا نویس می‌دهد که در سال ۱۵۲۴، حداقل هزار نفر به دلیل جادوگری در منطقه کومو به مرگ محکوم شدند و برای چندین سال پس از آن، میانگین تعداد قربانیان سالانه از صد نفر فراتر رفت. نماز خواندن یکی از بازپرسان، رمیگیوس، به خاطر جادو اینکه در طول پانزده سال، نهصد نفر را محکوم و سوزانده است، اعتبار زیادی برای خود قائل شد.

در فرانسه، حدود سال ۱۵۲۰، تقریباً در هر شهری آتش برای اعدام جادوگران افروخته شد. دانائوس، در کتاب «گفتگوهای جادوگران» ، می‌گوید که تعداد آنها آنقدر زیاد بود که طلسم تقریباً غیرممکن ابطال کردن جادو است تعداد آنها کافر را دعانویس مجرب در خراسان شمالی تخمین زد. اسارت ذهن انسان آنقدر عمیق بود که دوستان و بستگان متهمان به آن نگاه می‌کردند و آن شیاطین را تأیید می‌کردند. همسر یا خواهر یک قاتل ممکن بود در سرنوشت او همدردی کند، اما همسران و شوهران جادوگران و ساحران هیچ رحمی نداشتند. حقیقت این است که شیاطین رحم خطرناک بود، زیرا تصور می‌شد هیچ کس نمی‌تواند بر رنج‌های جادوگری که در جادوگری دستی نداشت، رحم کند: گریه کردن برای یک جادوگر، فرشتگان چوبه دار را تضمین می‌کرد.

با رمال این حال، در برخی مناطق، خشم مردمعلیرغم خرافات، آتش‌سوزی بزرگی رخ داد. بازپرس یک شهرک روستایی در پیدمونت قربانیان دعانویس مجرب در همدان را چنان فراوان و سریع سوزاند که خانواده‌ای در آن مکان نبود که عضوی از خود را از دست نداده باشد. سرانجام مردم قیام کردند و بازپرس از دعانویس مجرب در سمنان فرار از روستا با دست و پای سالم بسیار خوشحال بود. اسقف دعانویس اعظم اسقف‌نشین پس از مشرکان آن به محاکمه کسانی پرداخت که بازپرس در زندان رها کرده بود. برخی از اتهامات چنان مضحک و بی‌اساس بودند که آن بدبخت‌های بیچاره فوراً آزاد شدند؛ برخی دیگر سرنوشتی سخت‌تر، اما همیشگی، پیدا کردند.

برخی از آنها متهم شدند که نیمه‌شب زیر یک درخت بلوط ترکیده به رقص جادوگران پیوسته‌اند، جایی که افراد معتبری کافر آنها را دیده این مقاله بر اساس درک مفهومی کلی است بودند. شوهران چند نفر از این زنان (که دو نفر از آنها جوان و زیبا بودند) قسم خوردند که در آن زمان همسرانشان در دعانویس مجرب در آذربایجان غربی آغوششان راحت خوابیده بودند؛ اما همه اینها بیهوده بود. شیطانی حرف آنها پذیرفته شد، مجرب در همدان اما اسقف اعظم به آنها گفت که آنها فریب شیطان و حواس خودشان را خورده‌اند. درست است که آنها ممکن دعانویس است در رختخواب خود ظاهری شبیه همسرانشان داشته باشند، اما اصل ماجرا در رقص شیطان جفر زیر درخت بلوط بسیار دور بود.

در همدان

مردان صادق مبهوت شدند و همسرانشان فوراً سوختند. نیم‌رخ یک مرد. چارلز نهم. در سال ۱۵۶۱، پنج زن فقیر اهل ورنویل متهم شدند که خود را به گربه تبدیل کرده‌اند و با این شکل در مراسم سبت شیاطین شرکت حاجت گرفتن می‌کنند – دور شیطان که به شکل بز بر آنها حکومت می‌کرد پرسه می‌زنند و برای سرگرم کردن او، مقدس بر پشتش می‌رقصند. آنها مجرم شناخته شده و سوزانده شدند. ۲۷ در سال ۱۵۶۴، سه جادوگر و یک ساحره در برابر رؤسای جمهور، سالورت و داوانتون، حاضر شدند: آنها وقتی روی دار کشیده شدند، اعتراف کردند که آغل گوسفندان دعانویس را با مرهم‌های جهنمی مسح کرده‌اند تا گوسفندان را بکشند؛ اینکه در روز شنبه شرکت کرده‌اند و در آنجا اعمال صالح یک موجود سیاه بزرگ دیده‌اند.بزی که با آنها صحبت کرد و آنها را وادار به بوسیدن خود کرد.

مراسم را اجرا می‌کرد. همه آنها در پواتیه اعدام شدند. در سال ۱۵۷۱، جادوگر مشهور، تروا اشل، در میدان گرو در پاریس سوزانده شد. او در حضور شارل نهم و مارشال‌های مونت‌مورنسی، دو رتز و سیور دو مازیل، پزشک پادشاه، اعتراف کرد که دعانویس مجرب در همدان می‌تواند با کمک شیطانی که خود را به او فروخته بود، شگفت‌انگیزترین کارها جادو سیاه را انجام دهد. او به تفصیل از دیوانگی شیاطین، قربانی‌هایی که تقدیم می‌کردند، فسق و فجورهایی که با جادوگران جوان و خوش‌قیافه انجام می‌دادند و روش‌های مختلف تهیه مرهم طلسمات جهنمی برای از بین بردن گاوها، سخن گفت. موکل جن او گفت که بیش از هزار و دویست همدست در جرم جادوگری در نقاط مختلف فرانسه دارد که آنها را به پادشاه معرفی کرد و بسیاری از آنها بعداً دستگیر و اعدام شدند.