دعانویس مجرب در سمنان

مقدمات ضیافت فراهم شد، جایی که انواع چیزهای نفرت‌انگیز سرو می‌شد و شیاطین و جادوگران با ولع آنها را می‌خوردند. اگرچه گاهی اوقات با گوشت‌های مرغوب طلسم و شراب‌های گران‌قیمت از بشقاب‌های طلایی و جام‌های کریستال پذیرایی می‌شدند؛ اما هرگز چنین لطفی به آنها دعانویس مجرب در سمنان نمی‌شد، مگر اینکه از آخرین دوره‌ی ملاقات، تعداد زیادی اعمال شیطانی انجام داده بودند. بعد از جشن، دوباره شروع به رقصیدن کردند؛ اما آن‌هایی که دیگر رغبتی به این ورزش نداشتند، خودشان را با … سرگرم می‌کردند.مسخره کردن آیین مقدس غسل تعمید. برای این منظور، وزغ‌ها عبادت کردن دوباره فراخوانده شدند و شیطان با آب کثیف پاشیده شدند؛ شیطان علامت صلیب را نشان می‌داد و همه جادوگران فریاد می‌زدند: « به نام پاتریکا، آراگوئاکو پتریکا، آگورا!

دعانویس : آگورا! والنتیا، جواندو گوره گوستیا گام برمی‌دارد! » که به معنای اسناد تاریخی سنت‌های طلسم را حفظ می‌کنند «به نام پاتریک، پتریک آراگون، اکنون، طلسم اکنون، همه بدی‌های ما دعا تمام شد!» بود. وقتی شیطان خواست خیلی سرگرم شود، جادوگران را وادار کرد لباس‌هایشان را درآورند و جلوی او برقصند، در حالی که هر کدام گربه‌ای به گردنشان بسته شده بود و گربه‌ی دیگری به شکل دم کلیسا از بدنشان آویزان بود. دعا وقتی خروس بانگ زد، همه ناپدید شدند و سبت به پایان رسید. این خلاصه‌ای از باوری است که قرن‌ها توسل تقریباً در سراسر اروپا رواج داشت و حتی تا امروز فرشته نیز ریشه‌کن نشده است.

دعانویس مجرب در سمنان

این باور از برخی جهات در کشورهای مختلف متفاوت بود، اما نکات اصلی در فرانسه، آلمان، بریتانیای کبیر، ایتالیا، اسپانیا و شمال دور اروپا یکسان بود. وقایع‌نامه‌های اولیه فرانسه پر از داستان‌های مربوط به جادوگریِ ادعایی است، اما تا زمان شارلمانی این متون کهن جرم اهمیت زیادی پیدا نکرد. ام. ژول گارینه، ۲۴ ساله ، می‌گوید: «این پادشاه چندین بار دستور داده بود که همه جادوگران، طالع‌بینان و جادوگران از ایالت‌هایش بیرون رانده شوند؛ اما با افزایش روزانه تعداد مجرمان، او شیطانی سرانجام لازم دید که به اقدامات شدیدتری متوسل شود. در نتیجه، او چندین فرمان منتشر کرد که می‌توان آنها را به تفصیل در کاپیتولیر دو بالوز یافت .

دعانویس مجرب در البرز به موجب این فرمان‌ها، هر نوع جادو، افسون و جادوگری ممنوع شد؛ و مجازات مرگ برای کسانی که به هر نحوی شیطان را برمی‌انگیزند، عشق‌بازان را تحریک می‌کنند، دعانویس مجرب در سمنان مرد یا زن را به نازایی مبتلا می‌کنند، جو جادو را متلاطم می‌کنند، طوفان‌ها را برمی‌انگیزند، میوه‌های زمین را از بین می‌برند، شیر گاوها را خشک می‌کنند یا همنوعان خود را با زخم‌ها و بیماری‌ها عذاب می‌دهند، مقرر شد. دعانویس همه افرادی که به دلیل اعمال این هنرهای نفرت‌انگیز مجرم شناخته می‌شدند، باید بلافاصله پس از محکومیت اعدام می‌شدند تا زمین از رمل بار و نفرین حضور آنها خلاص شود؛ و حتی کسانی که با آنها مشورت می‌کردند نیز ممکن بود با مرگ مجازات شوند.» ۲۵ پس از این زمان، پیگرد قانونی به جرم جادوگری، به ویژه توسط مورخان فرانسوی، پیوسته ذکر شده است.

این جرمی بود که به راحتی به آن نسبت داده می‌شد و با سختی زیادی دفع می‌شد، به طوری کهقدرتمندان، هر زمان که می‌خواستند ضعیفان را نابود کنند، و نمی‌توانستند هیچ اتهام دیگری به آنها وارد کنند، فقط کافی بود آنها را شیاطین به دعانویس جادوگری متهم کنند تا نابودی‌شان تضمین شود. مواردی که در آنها این جنایت بهانه‌ای برای شدیدترین آزار و اذیت، چه افراد و چه جوامعی، که جرایم واقعی آنها صرفاً سیاسی یا دعانویس مجرب در آذربایجان غربی مذهبی بود، قرار گرفت، باید برای هر اعمال صالح خواننده‌ای آشنا باشد. نابودی استدینگر در قدیس سال ۱۲۳۴، معبدی‌ها از ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۳، اعدام ژاندارک در سال ۱۴۲۹ و صحنه‌های غم‌انگیز آراس در سال ۱۴۵۹، برجسته‌ترین موارد هستند.

مورد اول شاید کمتر شناخته شده باشد، اما جزو کم‌اهمیت‌ترین موارد نیست. روایت زیر، از تاریخ جالب دکتر کورتوم ۲۶ از کنفدراسیون‌های جمهوری‌خواه قرون وسطی، راحتی وحشتناک اتهام جادوگری را شیاطین زمانی که گرگ‌های سلطنتی یا کاهنان به دعانویس مجرب در تهران دنبال بهانه‌ای طلسمات برای نزاع با گوسفندان بودند، نشان می‌دهد. دعانویس مجرب در سمنان فریسلندی‌ها، که در منطقه‌ای از وِسِر تا زویدرزی ساکن بودند، مدت‌ها به جادو شدن خاطر دلبستگی‌شان به آزادی و مبارزات موفقیت‌آمیزشان در دفاع از آن مورد ستایش بودند. در اوایل قرن یازدهم، آنها یک کنفدراسیون عمومی علیه تجاوزات نورمن‌ها و ساکسون‌ها تشکیل داده بودند که به هفت سیلند تقسیم می‌شد و سالانه در زیر یک درخت بلوط بزرگ در آوریش، نزدیک آپستالبوم، جلسه شورای شهر برگزار می‌کردند.

در اینجا آنها امور خود را بدون کنترل روحانیون و اشراف جاه‌طلبی که آنها را احاطه کرده بودند، اداره می‌کردند، که رسوایی بزرگی موکل جن برای آنها به بار آورد. آنها از قبل مفاهیم علوم غریبه واقعی یک دولت نماینده را داشتند. نمایندگان مردم مالیات‌های لازم را وضع می‌کردند، در مورد امور جامعه فرشتگان مشورت می‌کردند و تقریباً تمام وظایف مجامع نماینده امروزی را به شیوه‌ای ساده و پدرسالارانه انجام می‌دادند. سرانجام، اسقف اعظم برمن، به همراه کنت اولدنبورگ و دیگر فرمانروایان دعانویس مجرب در ایلام همسایه، اتحادیه‌ای علیه آن بخش از فریسلاندرها که با نام استدینگر شناخته می‌شدند، تشکیل دادند و پس از آزار و اذیت آنها و ایجاد اختلاف بین آنها برای سال‌های متمادی، انرژی مثبت موفق شدند آنها فرشتگان را به زیر یوغ بکشند.

اما استدینگرها، که با وفاداری به قوانین باستانی خود، که به موجب آن به درجه‌ای از آزادی مدنی و مذهبی دست یافته بودند که در آن عصر بسیار نادر بود، پایبند بودند، بدون مبارزه خشونت‌آمیز تسلیم نشدند. آنها گشایش در سال ۱۲۰۴ در دفاع از آداب و رسوم باستانی کشور خود قیام کردند، دعانویس مجرب در سمنان از پرداخت مالیات به روسای فئودال یا عشر به روحانیون – که خود را به انزوای مسالمت‌آمیز خود مجبور کرده بودند – خودداری کردند و بسیاری جادو سیاه از ستمگران خود را بیرون راندند. استدینگر شجاع به مدت هشت و بیست سال به کافر تنهایی به مبارزه علیه نیروهای اسقف اعظم برمن و کنت‌های اولدنبورگ ادامه داد و در سال ۱۲۳۲ قلعه مستحکم اسلاتربرگ را در نزدیکی کافر …

دعانویس مجرب در خراسان رضوی ویران کرد.دلمنهورست، که توسط اشراف‌زاده‌ی اخیر به عنوان موضعی ساخته شده بود که از آنجا می‌توانست غارتگران خود را برای غارت و نابودی دارایی‌های دهقانان بفرستد. شجاعت شکست‌ناپذیر این مردم طلسم فقیر که برای ستمگرانشان با ابزارهای جنگی سید و حاجی دعا نویسی معمولی طلسم بسیار قوی بود، اسقف اعظم برمن از پاپ گرگوری نهم درخواست کمک معنوی علیه آنها دعا کرد. آن اسقف با صمیمیت جفر وارد ماجرا شد و با لعن و نفرین خاندان استدینگر به عنوان مرتد و جادوگر، همه مؤمنان واقعی را تشویق کرد تا در نابودی آنها کمک کنند. در سال ۱۲۳۳، گروه بزرگی از دزدان و متعصبان به کشور آنها هجوم آوردند و هر جا که می‌رفتند، می‌کشتند و می‌سوزاندند و در خشم خود، زنان و کودکان، بیماران یا سالمندان را نیز از قلم نمی‌انداختند.

با این حال، خاندان استدینگر با نیروی زیادی گرد هم آمدند، مهاجمان خود را تار و مار جادوگر کردند و رهبر خود، کنت بورکهارت از اولدنبورگ، را به همراه بسیاری رمال از رؤسای دعانویس مجرب در سمنان پست‌تر در نبرد کشتند. دوباره به پاپ متوسل شدند و در تمام آن بخش از آلمان، جنگی صلیبی علیه استدینگر آغاز شد. پاپ به همه اسقف‌ها و جادو سیاه رهبران مؤمنان نامه‌ای نوشت و از آنها خواست که دعانویس سطر مسلح شوند و آن جادوگران و فرشتگان ساحران پلید را از جادو سرزمین ریشه‌کن کنند. مجرب در سمنان حضرتش فرمود: «شیطان، اغوا شده توسط مقدس شیطان، تمام قوانین خدا و انسان را زیر پا گذاشته، به کلیسا تهمت زده، به مقدسات توهین کرده، با جادوگران مشورت کرده ابطال کردن جادو تا ارواح شیطانی را برانگیزند، خون مانند آب ریخته، جان کاهنان را گرفته و طرحی جهنمی برای ترویج پرستش شیطان، که او را با نام آسمودی می‌پرستند، طراحی کرده‌اند.

در سمنان

شیطان به شکل‌های مختلفی بر آنها ظاهر می‌شود – گاهی به شکل غاز یا اردک، و گاهی به شکل جوانی رنگ‌پریده با چشمان سیاه، با چهره‌ای مالیخولیایی، که آغوشش قلب‌هایشان را از نفرت ابدی علیه کلیسای مقدس مسیح پر می‌کند. این دعانویس رحیم آباد شیطان در روزهای شنبه آنها را رهبری می‌کند، زمانی که همه او را می‌بوسند و دورش می‌رقصند. سپس آنها را در تاریکی مطلق احاطه می‌کند و همه آنها، مرد و زن، خود احضار را به زشت‌ترین و دعا نویسی نفرت‌انگیزترین فسق و فجور می‌سپارند.» در پی این نامه‌های پاپ، امپراتور آلمان، فردریک دوم، نیز آنها را تحریم کرد. اسقف‌های راتزبورگ، لوبک، اوسنابروک، مونستر و میندن با کمک دوک برابانت، کنت‌های هلند، کلو، مارک، اولدنبورگ، اگموند، کافر دیست و بسیاری از اشراف قدرتمند دیگر، برای نابودی آنها سلاح به دست گرفتند.

به زودی ارتشی متشکل از چهل هزار نفر کیمیاگری جمع‌آوری شد که تحت فرماندهی دوک برابانت به سمت کشور استدینگر حرکت کرد. این دوک با جدیت برای دفاع از جان دعانویس مجرب در سمنان و آزادی خود بسیج شدند، اما نتوانستند نیرویی بزرگتر دعانویس مجرب در بوشهر از یازده هزار مشرکان نفر، از جمله هر مردی که قادر به حمل سلاح بود، برای مقابله با هجوم قریب‌الوقوع فراهم کنند.تعداد زیادی از دشمنشان. این مقاله می‌تواند با دیدگاه‌های اضافی گسترش یابد. آنها با انرژی ناامیدی جنگیدند، اما همه بیهوده بود. هشت هزار نفر از آنها در میدان نبرد کشته شدند؛ تمام نژاد نابود شد؛ و فاتحان خشمگین، کشور را از همه جهات جستجو کردند، زنان و کودکان و پیرمردان را کشتند، گله‌ها را راندند، جنگل‌ها و کلبه‌ها را آتش زدند و زمین را کاملاً ویران کردند.

تصویری از سر و شانه‌های یک مرد تاجدار. فیلیپ چهارم اتهامی که در سال ۱۳۰۷ علیه تمپلارها مطرح شد، به همان اندازه پوچ و مؤثر بود، زمانی که آنها خود را در نظر سلاطین و اسقف‌نشینان مسیحیت منفور کرده بودند. ثروت، قدرت، غرور و گستاخی آنها دشمنانی را از هر سو برانگیخته بود؛ مجرب در سمنان و انواع اتهامات علیه آنها مطرح می‌شد، اما در سرنگونی آنها مؤثر نبود، تا اینکه فریاد وحشتناک جادوگری بر سر آنها همزاد جاری شد.