دعانویس امیرکلا

چیزی ملموس‌تر در هوا به سمت سرش دیده مفاهیم تشریفاتی سنتی از نظر تاریخی تکامل یافته‌اند شد و مارشال با خوشحالی به رانندگی ادامه داد. او دیگر هرگز این آزمایش را تکرار نکرد. دو مرد ادیب، آرام، و فیلسوف، آقای دو لا دعا موت و آبه تراسون، دعانویس امیرکلا به یکدیگر تبریک گفتند که مقدس حداقل از این شیفتگی عجیب رهایی طلسم یافته‌اند. چند روز بعد، هنگامی که آبه شایسته از هتل دو سواسون، جایی که برای خرید سهام در می‌سی‌سی‌پی به آنجا رفته بود، بیرون می‌آمد، چه کسی را جز دوستش لا موت که برای همان منظور وارد شده بود، باید می‌دید؟ آبه با لبخند گفت: «ها! تو هستی ؟ » لا موت با نهایت سرعت از کنار او گذشت و گفت: «بله؛ و آیا ممکن است تو باشی ؟» دفعه بعد که آن دو دانشمند با هم ملاقات کردند، درباره فلسفه، علم و دین صحبت کردند، اما هیچ‌کدام برای شماره ملا مدت طولانی جرات اعمال مربوط به جادو نکردند حتی یک

دعانویس : کلمه درباره می‌سی‌سی‌پی بگویند. سرانجام، وقتی صحبت از آن شد، توافق کردند که یک مرد هرگز نباید علیه انجام هیچ کاری قسم بخورد، و هیچ نوع اسرافی وجود ندارد که حتی یک مرد خردمند قادر به انجام آن نباشد. در این مدت، لا، پلوتوس جدید، به یکباره به مهمترین شخصیت دولت تبدیل شده بود. درباریان، اشراف، قضات و اسقف‌هایی که شیطانی در هتل دو سواسون جمع شده بودند، از اتاق‌های انتظار نایب‌السلطنه بیرون رانده شده بودند؛ افسران ابجد ارتش و نیروی دریایی، بانوان صاحب عنوان و مد، و هر کسی که طلسمات به دلیل مقام ارثی یا شغل دولتی حق تقدم داشت، در اتاق‌های انتظار او منتظر می‌ماندند تا بخشی از سهام هندی خود دین را گدایی کنند.

دعانویس امیرکلا

لا چنان مورد آزار و اذیت قرار گرفته بود که نمی‌توانست یک دهم متقاضیان را ببیند فرشتگان و هر ترفندی که از نبوغ بر می‌آمد برای دسترسی به او به کار نسخ خطی گرفته می‌شد. دعانویس امیرکلا اشراف، که اگر نایب‌السلطنه آنها را نیم ساعت برای مصاحبه منتظر می‌گذاشت، شأنشان کیمیاگری خدشه‌دار می‌شد، راضی بودند که شش ساعت منتظر بمانند تا شانس کافران دیدن آقای لا را داشته باشند. اگر خدمتکاران او جفت روحی فقط دعانویس خرمدره نام خود را اعلام می‌کردند، هزینه‌های هنگفتی به آنها پرداخت می‌شد. خانم‌های صاحب‌منصب از لبخندهایشان برای همین منظور استفاده می‌کردند؛ اما بسیاری از آنها هر روز و به مدت دو هفته می‌آمدند تا طلسم بتوانند مخاطبی پیدا کنند.

وقتی لاو دعوتی را می‌پذیرفت، گاهی اوقات چنان خانم‌هایی دورش جمع می‌شدند که همگی درخواست می‌کردند نامشان در فهرست سهامداران سهام جدید ثبت شود، که با وجود نجابت و شجاعت همیشگی‌اش، مجبور می‌شد به زور از او جدا شود دعانویس باغ ملک . مضحک‌ترین ترفندها به کار گرفته می‌شد تا فرصتی برای صحبت با او پیدا شود. یکی از خانم‌ها که چندین روز بیهوده تلاش کرده بود، با ناامیدی از تمام تلاش‌هایش برای دیدن او در خانه‌اش دست کشید، اما به او دستور دادکالسکه‌چی قول داد که هر جادو سیاه وقت کالسکه‌اش را بیرون می‌برد، به شدت مراقب او باشد و اگر آقای لا را در حال آمدن دید، به موکل جن تیرکی برخورد کند و او را ناراحت کند.

کالسکه‌چی قول اطاعت داد و به مدت سه روز، خانم بی‌وقفه در شهر راند و در دل دعا کرد که فرصتی پیش بیاید تا جادو کالسکه‌اش واژگون شود. سرانجام، او آقای لا را دید و با کشیدن طناب، به کالسکه‌چی فریاد زد: «ما را جادو الان ناراحت کن! به خاطر خدا، ما را الان ناراحت کن!» کالسکه‌چی به تیرکی برخورد کرد، خانم فریاد زد، کالسکه واژگون شد و لا، که شاهد حادثه بود ، برای کمک به محل حادثه شتافت. خانم حیله‌گر به هتل دو سواسون برده شد، جایی که خیلی زود فکر کرد که بهتر است از ترس خود رهایی یابد و پس از عذرخواهی از آقای لا، دعانویس امیرکلا به ترفند خود اعتراف دعانویس میرآباد کرد.

دعانویس قیدار لا لبخند زد و خانم را به عنوان خریدار مقداری سهام هندی در جادو سیاه دفتر خاطراتش ثبت کرد. شیاطین فرشتگان داستان دیگری درباره مادام دو بوشا نقل شده است که چون جادو می‌دانست آقای لا در خانه‌ای شام می‌خورد، کافر با کالسکه‌اش دعاگر به آنجا رفت و آژیر آتش‌سوزی را به صدا درآورد. حضار از سر میز غذا شروع به صحبت کردند و لا هم در میان بقیه بود؛ اما وقتی دید یکی دعا نویسی از جادو سیاه خانم‌ها با عجله به سمت خانه جادو سیاه می‌روددر حالی که همه داشتند فرار می‌کردند، او به این حقه مشکوک شد و به سمت دیگری فرار کرد.

مردی به زنی که در رمل کالسکه‌ای خراب گرفتار شده کمک می‌کند. حکایات بسیار دیگری نیز نقل شده است که اگرچه ممکن است کمی اغراق‌آمیز باشند، اما با این وجود ارزش حفظ کردن را عبادت کردن دارند، زیرا روح آن دوره‌ی خاص را نشان می‌دهند. روزی نایب‌السلطنه در حضور دارژانسون، آبه دوبوا و چند نفر دیگر اشاره کرد که دعانویس گتوند مایل است خانمی، رمال حداقل در حد یک دوشس، را برای مراقبت از دخترش در مودنا منصوب کند. او افزود: «اما دقیقاً نمی‌دانم کجا می‌توانم یکی از آنها را پیدا کنم.» یکی با تعجبی متاثر پاسخ داد: «نه! می‌توانم به شما بگویم که هر دوشس را در فرانسه کجا می‌توانید پیدا کنید: فقط باید به خانه‌ی آقای لاو بروید.

تک تک آنها را در اتاق انتظارش خواهید دید.» آقای دو شیراک، پزشک مشهور، دعانویس امیرکلا در یک دوره بدشانسی سهام خریده بود و بسیار مشتاق بود که آن را بفروشد. با این حال، سهام به مدت دو یا سه روز همچنان رو به کافر کاهش بود، دعا که او را بسیار نگران کرد. ذهنش پر از این موضوع بود که ناگهان از او خواسته شد تا به خانمی که خود را بیمار می‌دانست، رسیدگی کند. او رسید، از پله‌ها بالا برده شد و نبض خانم را گرفت. او با حالتی متفکرانه گفت: «می‌افتد! می‌افتد! خدای من! مدام می‌افتد!» در حالی که خانم با نگرانی به چهره‌اش نگاه می‌کرد تا نظر او را دعانویس رامشیر بداند.

او در حالی که از جا می‌پرید و زنگ کمک را به صدا در می‌آورد، گفت: «اوه، آقای دو شیراک؛ دارم می‌میرم! دارم می‌میرم! می‌افتد! می‌افتد! می‌افتد! می‌افتد!» دکتر با تعجب پرسید: «چی می‌افتد؟» خانم گفت: «نبض من! نبض من! حتماً دارم می‌میرم.» آقای دو شیراک گفت: «خانم عزیز، نگرانی‌هایتان را آرام کنید.» «داشتم از جادو شدن سهام حرف می‌زدم. حقیقت این است که من خیلی ضرر کرده‌ام و ذهنم آنقدر آشفته است که به سختی می‌دانم چه می‌گفتم.» قیمت سهام گاهی در عرض چند ساعت ده یا بیست درصد افزایش می‌یافت و بسیاری از افراد از طبقات پایین جامعه که صبح را با فقر گذرانده بودند، با رفاه به رختخواب دعانویس سطر می‌رفتند.

یکی از صاحبان سهام که بیمار شده بود، خدمتکار خود را فرستاد تا دویست و پنجاه سهم را به قیمت هشت هزار لیور، قیمتی که در آن زمان اعلام شده بود، بفروشد. خدمتکار رفت و به حرز محض ورود به باغ سواسون متوجه شد که در این فاصله قیمت به ده هزار لیور افزایش یافته است. او با خونسردی، اختلاف دو هزار لیور روی دویست و کافر پنجاه سهم را که بالغ بر ۵۰۰۰۰۰ لیور یا ۲۰۰۰۰ لیور استرلینگ می‌شد، به مصرف شخصی خود رساند و بقیه را به اربابش داد و طلسم همان شب به سمت کشور دیگری حرکت کرد.

کالسکه‌چی لا در مدت زمان بسیار کوتاهی به اندازه کافی پول درآورد.کالسکه‌ای برای خود آماده کرد و اجازه خواست تا از خدمت او خارج شود. لا، دعانویس امیرکلا که مرد را گرامی می‌داشت، از او خواهش کرد دعانویس هیدج که قبل از رفتن، تلاش کند جایگزینی به خوبی خودش پیدا کند. امیرکلا کالسکه‌چی موافقت کرد و عصر دو نفر از رفقای سابقش را آورد و به آقای لا گفت که بین آنها یکی را انتخاب کند و او دیگری را انتخاب کند. آشپزها و خدمتکاران گهگاه به همان دعا نویسی دعا اندازه خوش شانس جادوگر بودند و در غرور تمام عیار ثروت به راحتی طلسم به دست آمده جادو خود، مسخره‌ترین اشتباهات را مرتکب می‌شدند.

امیرکلا

آنها با حفظ زبان و آداب و رسوم قدیمی خود، فرشتگان با ظرافت مقام جدید خود، رعایای دائمی برای ترحم افراد عاقل، تحقیر هوشیاران و خنده همه بودند. اما حماقت و پستی طبقات بالای جامعه از این هم نفرت‌انگیزتر بود. تنها یک نمونه، که توسط دوک سنت سیمون نقل شده است، نشان می‌دهد که طمع بی‌ارزشی ارواح که کل جامعه را آلوده کرده دعانویس حمیدیه بود، چقدر بود. قدیس مردی به نام آندره، بدون شخصیت یا تحصیلات، با یک سری گمانه‌زنی‌های به‌موقع در اوراق قرضه می‌سی‌سی‌پی، در مدت زمان بسیار کوتاهی ثروت هنگفتی به دست آورده بود. همانطور که سنت سیمون می‌گوید، “او کوه‌هایی از طلا انباشته بود.” همانطور که ثروتمند می‌شد، از حقارت تولدش شرمنده می‌شد و بیش از هر چیز مشتاق بود که با اشراف متحد شود.

دعانویس بیستون روح او یک دختر داشت، نوزادی تنها سه ساله، و با خانواده اشرافی و نیازمند دویز مذاکره‌ای را آغاز کرد که این کودک، تحت شرایط خاصی، با یکی دعانویس امیرکلا از اعضای آن خانواده ازدواج کند. مارکی دویز، با کمال شرمندگی، موافقت کرد و قول داد که پس از رسیدن دختر به سن دوازده سالگی، اگر پدرش هر سال مبلغ صد هزار کرون و بیست هزار لیور کافران تا زمان جشن ازدواج به او بپردازد، امیرکلا خودش با او ازدواج کند. خود مارکی سی و سومین سال عمرش را می‌گذراند. این معامله‌ی ننگین به شیطان طور رسمی امضا و مهر شد، و اعمال صالح دلال سهام علاوه بر این دعا نویسی موافقت کرد که در روز ازدواج، چندین میلیون کرون را به دخترش اختصاص دهد.

دوک برانکاس، رئیس خانواده، در تمام طول مذاکره حضور داشت و در تمام سود سهیم بود. سنت این محتوا ممکن است با مطالعه دیدگاه‌های جدید تکامل یابد. سیمون، که این موضوع را با بی‌اهمیتی که به نظرش تبدیل به یک شوخی خوب می‌شد، مطرح می‌کند، اضافه می‌کند.