جذب ثروت با میخک

سمت او بدوم و در یک چشم به هم زدن او را زیر بگیرم. من به درستی نمی‌دانم چگونه این اتفاق افتاد؛ اما اینجا، در حالی که با نگرانی دارم چهره‌ی احمقانه و کج و معوجِ جذب ثروت با میخک جادو ریش‌تراش را بررسی می‌کنم، و[صفحه ۲۸۶]او درست همان موقع اتفاقی سلاح تیز و بلندش را کمی ناگهانی روی گلوی برهنه‌ام گذاشت، من چنان ضربه‌ای ناگهانی به احشای شکمش زدم که آن یارو احمق تقریباً نای خودش طلسم را بریده بود. واقعاً برای من کاری جز این دعانویس باقی نمانده بود که آن مرد را شیاطین نجات دهم؛ و بعد، برخلاف اصول همیشگی‌ام، یک کراوات پهن و پف‌دار را به عنوان شنل به چیزی که هنوز از ریشه ندوانده بود، ببندم.

دعانویس : ۸۰: در تابستان زندگی، انسان‌ها تا جایی که شرایط اجازه می‌دهد، به کندن و پر کردن یخدان‌ها ادامه می‌دهند؛ تا شاید در زمستانشان چیزی برای خنک شدن داشته روح باشند. ۲۸: برای من غیرممکن است که در میان انبوهی از اشارات (حتی این هم یک شاخه‌ی پیچکی است) فوراً بگویم و اعلام کنم که آیا از تمام دربارها یا ارتفاعات، خط برفی (بوگور) اروپا، تا به حال در نوشته‌هایم نامی برده شده است یا خیر؛ اما آرزو می‌کنم اطلاعاتی در این مورد داشته باشم، که اگر نه، باز هم سعی کنم این کار را انجام دهم. و بالاخره به سمت ژنرال دویدم، در حالی شیطانی که ته مانده‌ی پونتاک را می‌نوشیدم و از جادو سیاه آستانه‌ی در عبور می‌کردم.

جذب ثروت با میخک

امیدوارم نقشه‌هایی برای پاسخ درست، نه برای پرسیدن، در درونم آماده بود. عریضه را در جیبم و در دست راستم حمل می‌کردم. در دست چپم یک کپی از آن شیوه‌های سنتی طلسم در سوابق فولکلور ظاهر شده‌اند را داشتم. آتش روحم به راحتی از حصار زنده‌ی موانع اداری عبور شیطانی کرد؛ و خیلی زود به طور غیرمنتظره‌ای خودم را در اتاق انتظار، در میان برجسته‌ترین نوکرانش یافتم؛ افرادی که تا آنجا که می‌توانستم ببینم، سید و حاجی تمایلی به تعویض آرد با سبوس با هیچ‌کس نداشتند. جذب ثروت با میخک محترم‌ترین فرد از میان آنها را انتخاب کردم و درخواست کتبی‌ام را به جادو همراه درخواست شفاهی مبنی بر اینکه آن را تحویل دهد، به او تحویل فرشتگان جذب ثروت با ارتعاش دادم.

او درخواست را پذیرفت، فرشته اما با بی‌احترامی: بیهوده شیاطین تا ساعت ششم منتظر ماندم، که تنها در آن زمان می‌توان با خیال راحت از ژنرال شاد درخواست کرد. بالاخره جادو سیاه به نوکری دیگر حمله کردم و درخواستم را تکرار کردم: او به دعا نویسی دنبال برادر فراری‌اش یا دعا عریضه من می‌دود؛ اما بی‌فایده بود، هیچ‌کدام از آنها پیدا نشدند. چقدر خوشحال بودم که وسط پونتاکم، قبل از اصلاح صورت، رونوشت این کاغذ رمل را نوشته بودم؛ و بنابراین – صرفاً بر اساس این اصل که همیشه وقتی پای چوبی اول را روی بدن دارید، باید یک پای چوبی دوم هم در کوله پشتی‌تان داشته باشید – و از ترس اینکه اگر دادخواست دعا اصلی اتفاقی بین تایگر و شاباکر از دستم بیفتد، تمام سفر و امیدم نقش بر آب شود – و بنابراین، می‌گویم، با گذاشتن کار تکراری آن کاغذ اصلی در جیبم، جادو سیاه در هر صورت چیزی برای

تحویل دادن داشتم، و آن چیزی واقعاً یک «دیتو». آن را تحویل دادم. ۳۶: و بنابراین، در همه موارد، دوست دارم اولین باشم، به خصوص در گدایی. اولین علوم غریبه اسیر جنگی، اولین معلول، اولین مردی که با سوختن نابود می‌شود (مانند کسی که اولین ماشین متون کهن آتش‌نشانی را می‌آورد)، اشتراک سر و قلب را به دست می‌آورد؛ نفر بعدی چیزی جز وظیفه برای رسیدگی نمی‌بیند؛ و سرانجام، در این مانکندوی خوش‌آهنگ همدردی، مسائل تا جایی پیش می‌رود که آخرین نفر (اگر آخرین نفر حداقل با یک “خدا به دادتان برسد!” غنی بازنشسته شده باشد) از دست مهربان چیزی بیش از مشتش مقدس به دست جذب ثروت با برنج نمی‌آورد.

و همانطور که در گدایی اولین، در بخشش نیز دوست دارم آخرین نفر باشم: یکی دیگری را محو می‌کند، به خصوص آخرین نفر اولین. با این حال، جهان چنین نظمی دارد. [صفحه ۲۸۷] متأسفانه ساعت شش گذشته بود. جذب ثروت با میخک با این حال، نوکر خیلی منتظرم نگذاشت؛ اما با – می‌توانم بگویم، متن کامل این بخشنامه – پاسخی تقریباً بی‌ادبانه (که شما، دوستان من، به خاطر طلسم احترام به من و شاباکر، فاش نخواهید کرد) بازگشت: «اگر من آتیلا اشملتزل از هنگ شاباکر بودم، می‌توانستم دوباره پرچم کبوتر خود را بلند کنم و به سمت شیطان پرواز کنم، همانطور که در پیمپلشتات انجام دادم.» اگر کسی درجا می‌افتاد، می‌مرد: با این حال، من کاملاً محکم راه افتادم و به آن مرد پاسخ دادم: «با کمال میل، به سمت شیطان پرواز می‌کنم؛ و شیطان حتی یک مگس هم برایم مهم است.» در راه خانه، خودم را بررسی کردم که آیا پونتاک دعانویس از

جذب ثروت با شمع سبز من سخن نگفته است (هرچند خود بررسی با این موضوع در تضاد بود، زیرا پونتاک هرگز بررسی دعانویس نمی‌کند)؛ اما متوجه شدم که هیچ چیز جز من، قلبم، شاید شجاعتم، سخنی نگفته است: و چرا، آخر، ناله؟ آیا میراث همسر خوبم چیزی بهتر از ده کرسی استادی کاتشی به من عطا نمی‌کند؟ و آیا او تمام گوشه و کنار کتاب زندگی‌ام را با گیره‌های طلایی فراوان آراسته نکرده است، که می‌توانم آن را پیشینه تاریخی برای همیشه بدون استفاده از آن باز کنم؟ بگذار دل‌های پاک بخندند و پیپ بکشند؛ بال‌هایم را به هم زدم و گفتم: «با جسارت از میان آن عبور کن، هر چه پیش آید!» احساس هیجان و سرزندگی می‌کردم؛ در خیالم جمهوری‌هایی را می‌دیدم که در آنها، به عنوان یک قهرمان، در خانه‌ام باشم؛ آرزو داشتم در دین آن دوران باشکوه یونانی باشم، جذب ثروت با میخک زمانی که یک قهرمان به راحتی چوبه دار دیگری را تحمل می‌کرد و می‌گفت:

«بزن، اما دعانویس بشنو!» و از این دوران پست، جایی که مردان به ندرت کلمات تند را تحمل می‌کنند، چه برسد به چیز دیگر، بیرون مذهب بیایم. در ذهنم تصور کردم که اگر در شرایط شادتر، تخت‌های توخالی را از ریشه برمی‌کندم و در مقابل تمام ملت‌ها بر اعمال قدرتمندی مانند پله‌های معبد جاودانگی کیمیاگری سوار می‌شدم، چه احساسی خواهم داشت؟ و در اعصار عظیم، با یافتن مردانی کاملاً متفاوت که از جمعیت انبوه اطرافم، یا در بهترین حالت، گاهی اوقات یک وولکانلو، پیشی می‌گرفتند و سبقت می‌گرفتند. فکر کردم و فکر کردم، و فرشتگان وحشی‌تر و وحشی‌تر شدم، و خودم را مست کردم (بنابراین نه مستی پونتاک، که می‌دانید، با ادامه بیشتر از ترک جادو شدن نوشیدن افزایش می‌یابد)، و آشکارا با اشاره دست از خودم پرسیدم: «آیا فقط یک سگ دست‌آموز دولتی خواهی بود؟ یک سگ دست‌آموز، یک پیوم دِزیدِریوم از یک ایمپیوم دِزیدِریوم ، یک سابق، یک جذب ثروت با فنگ شویی هیچ-هیچ؟

– آتش و خشم!» با این حال، با این حرف، کلاهم را پایین توسل انداختم.[صفحه ۲۸۸]در گل و لای بازار. وقتی این خدمتکار قدیمی را بلند کردم و طلسم تمیز کردم، مشرکان متوجه شدم که چقدر فرسوده و رنگ و رو رفته است؛ بنابراین فوراً تصمیم گرفتم یکی جدید بخرم و همان را در دست بگیرم. ۱۳۶: اگر خیلی بالاتر از زمان خود اوج بگیرید، گوش‌هایتان (که طرفدار شهرت هستند) کمی بهتر از زمانی هستند که خیلی پایین‌تر از آن فرو بروید: در حقیقت، چارلز در بالن خود و هالی در زنگ شیرجه خود، جذب ثروت با میخک به کافر یک اندازه درد عجیبی را در گوش‌هایشان احساس می‌کردند.

من این کار را تفسیر عناصر طلسم نمادین ممکن است متفاوت باشد انجام دادم؛ یکی از بهترین مدل‌ها را خریدم. به طرز عجیبی، با این کلاه، انگار که کلاه فارغ‌التحصیلی بوده باشد، سرم در زیگنگاس یا دروازه بز فلاتز معاینه و بررسی شد. نماز خواندن زیرا وقتی ژنرال شاباکر با کالسکه‌اش از آن خیابان می‌گذشت و جذب ثروت با میخک من (نیازی به گفتن نیست) مصمم بودم انتقام بگیرم، نه با دلقک‌بازی مبتذل، بلکه با ادب، در اینجا با یکی از قلقلک‌آمیزترین جفت روحی مسائل قابل تصور برای حل آنی مواجه شده بودم. می‌بینید، اگر فقط کلاه مرغوبی را که در دست داشتم تاب می‌دادم و کلاه رنگ و رو رفته را روی سرم نگه می‌داشتم، ممکن بود ظاهر یک دلقک کامل را داشته باشم که اصلاً از سرم نمی‌پرد: از طرف دیگر، اگر همزاد کلاه قدیمی را از سرم برمی‌داشتم شیاطین و با آن احترام خود را نشان می‌دادم، آنگاه دو کلاه، هر دو همزمان (چه کلاه دیگر را همزمان تاب می‌دادم

ثروت با میخک

چه نه)، سلام نظامی مرا به مرز تمسخر می‌رساندند. حالا شما طلسم دوستان من، قبل از اینکه ادامه مطلب اجنه غیر مسلمان را بخوانید، فکر کنید که چطور ممکن است یک مرد فرشتگان خودش را از چنین مخمصه‌ای نجات دهد، بدون اینکه عقلش را از دست بدهد! دعانویس فکر می‌کنم، شاید به این طریق: فقط با از دست دادن کلاه. خلاصه، من کلاه نو را از دستم به گل انداختم تا خودم را در شرایطی قرار دهم که بتوانم کلاه کهنه را به تنهایی از جذب پول و ثروت با امواج قدرتمند تتا سر بردارم و با ادب و احترام لازم، بدون ذره‌ای ارواح تمسخر، آن را تکان دهم. به تایگر رسیدم، برای جلوگیری از اشتباه در تشخیص، ابتدا کلاه ذکر براق، ظریف و خیلی ظریف را تمیز کردم و مدتی بعد کلاه گلی یا کلاه آشغالی را.

و اکنون، در حالی که گذشته‌ی خطیر خود را در ترازوی تعدیل درونم می‌سنجیدم، با حال دعانویس و هوایی آتشین به این سو و آن سو قدم می‌زدم. پونتاک – می‌دانم که هیچ مشروب خالصی اینجا در پایین وجود ندارد – حتماً بیش از حد معمول تقلبی بوده است؛ چنان مشتاقانه خیال مرا از آتشی به آتش دیگر می‌راند. اکنون به زندگی گسترده و درخشانی می‌نگریستم که در آن بدون پست و شیطان مقام، شیاطین صرفاً با پول می‌زیستم؛ و آن را می‌دیدم، گویی با غارهای دلفی، ثروت با میخک و گذرگاه‌های زنونی، و تپه‌های موزه‌ی تمام علوم، کافر کاشته شده بود.[صفحه ۲۸۹]که اکنون می‌توانم با آسودگی خاطر آن را پرورش دهم.