جذب ثروت با تسبیح

جدید قرار می‌دهد؛ و نور او، در دنیای شیشه‌ایِ همیشه در حال گذار و همیشه با برش‌های متفاوت که او روشن می‌کند ، هنوز به رنگ‌های جدید منکسر می‌شود. وقتی بالاخره درباریان جذب ثروت با تسبیح از کلیسا خارج شدند و سوار کالسکه‌هایشان شدند، من چنان فاصله‌ای را حفظ کردم که صورتم به هیچ وجه قابل مشاهده نبود، مبادا که به جای نگاه محترمانه، نگاهی بی‌تفاوت یا حتی مغرور به خود گرفته باشم. خدا می‌داند، چه کسی آن خیالات و افکار دیوانه‌وار و ناامیدانه را در من پرورش داده است، که شاید برای یک قهرمان شاباکر بهتر از یک کشیش ارتش زیردستش باشد. نمی‌توانم از نوشتن برای شما دوستانم، یکی از دیوانه‌ترین‌هایشان، خودداری کنم، هرچند در ابتدا ممکن است خیلی برایم روشنگر باشد.

دعانویس : در مراسم انتصاب من به عنوان کشیش ارتش، در حالی که قرار بود در مراسم مقدس، در اولین روز عید پاک، شرکت کنم. حالا، اینجا، در حالی که من ایستاده بودم، به نرمی حرکت می‌کردم، جلوی نرده محراب، در میان تمام جماعت مردان، – نه، شاید من عمیق‌تر از هر کس دیگری در میان آنها متأثر شدم، زیرا به عنوان کسی که به جنگ می‌رود، می‌توانم خودم را مردی نیمه‌جان بدانم که اکنون در آخرین جشن ارواح شرکت می‌کند، گویی کسی که فردا به دار آویخته می‌شود، – اینجا، در کیمیاگری میان تأثیرات رقت‌انگیز ارگ و آواز، چیزی اوج گرفت – آیا این اولین روز عید پاک بود که در من چیزی را بیدار کرد که مسیحیان اولیه خنده عید پاک خود می‌نامیدند، یا صرفاً تضاد بین[صفحه ۲۸۳]شیطانی‌ترین و مقدس‌ترین دعانویس مخمصه‌ها – خلاصه چیزی در من بیدار شد (به همین دلیل، از آن زمان تاکنون نقش هر آدم ساده‌ای

جذب ثروت با تسبیح

را گرفته‌ام که ممکن است چنین چیزهایی را به شیطان نسبت دهد)، و این چیزی این سوال را آغاز کرد: “حالا، آیا چیزی شیطانی‌تر از این می‌تواند وجود داشته باشد که تو، درست هنگام دریافت آداب و رسوم تاریخی شیوه‌های طلسم را حفظ کرده‌اند شام مقدس، دیوانه‌وار و کفرآمیز شروع به خندیدن کنی؟” فوراً شروع به کشتی گرفتن با این سگ جهنمیِ فکر کردم؛ ارزشمندترین احساسات را رمل نادیده گرفتم، دعانویس صرفاً برای اینکه سگ را در چشمم نگه دارم و او را بترسانم؛ اما مجبور شدم از او عقب‌نشینی کنم، خسته و ناموفق، و با این اطمینان غم‌انگیز که کمی بعد، بدون هیچ دردسری، شروع به خندیدن خواهم کرد، جذب ثروت با تسبیح به پای محراب رسیدم، بگذارید همانطور که دوست دارم گریه کنم و در درون ناله جذب ثروت با برگ بو کنم.

بر این اساس، در حالی که من و یک شهردار پیر بسیار محترم با هم در مقابل کلیسا کشیش قدبلند تعظیم می‌کردیم و دومی (شاید زانو زده روی بالش کوتاه، من او را خیلی طولانی تصور کردم) نان فطیر را در دهان گره کرده‌ام گذاشت، احساس کردم تمام عضلات خنده از طلسم قبل شروع به انقباض طعنه‌آمیز فرشتگان کرده‌اند؛ و این عضلات مدت زیادی نبود که روی پوست بی‌گناه تأثیر گذاشته بودند، ابجد تا اینکه لبخندی واقعی در آنجا ظاهر شد؛ و هنگامی که برای بار دوم تعظیم کردیم، من مثل یک میمون پوزخند می‌زدم. شهردار همراه من، در حالی که پشت محراب قدم می‌زدیم، با صدای آهسته و به حق با من گفت: «به نام خدا، آیا طلسم شما واعظ منصوب انجیل هستید یا مری-اندرو؟ آیا این شیطان است که از شما می‌خندد؟» ۷۱: جوان از هوس مفرد است و از آن لذت می‌برد؛ انسان اعمال مربوط به جادو از اجبار، ناخواسته،

جذب ثروت با برنج چنین است و از آن رنج می‌برد. ۱۹۸: مردم و گله در لبه‌ی هیچ پرتگاهی گیج و مبهوت طلسم می‌شوند؛ اما در مورد انسان اوضاع طور دیگری است. گفتم: «آه، ای خدا! دیگر چه کسی؟» و چون این [سخنان] تمام شد، عبادت‌هایم را به شیوه‌ای شایسته‌تر به پایان رساندم. از کلیسا (حالا به کلیسای فلتز برمی‌گردم)، به مهمانخانه تایگر رفتم و در کنار میز شام خوردم و از روبرو شدن با مردم خجالت نمی‌کشیدم. قبل از شروع غذای دوم، جذب ثروت با تسبیح پیشخدمتی بشقابی خالی به من داد که با کمال تعجب، متوجه یک بیت شعر فرانسوی شدم که با چنگال روی آن خط خطی شده بود و چیزی جادو جز هجویه‌ای درباره فرمانده فلتز نبود.

بدون هیچ تشریفاتی، بشقاب را به سمت حضار گرفتم و گفتم: همانطور که دیدند، من همین الان این جلد هجوآمیز را به من هدیه دین دادند و باید از آنها بخواهم که شهادت دهند که من چیزی ندارم.[صفحه ۲۸۴]در سید و حاجی همین رابطه. یک افسر مستقیماً دعانویس بشقاب‌ها را با من عوض جذب ثروت با شمع کرد. در طول دوره پنجم، نتوانستم از بی‌اطلاعی شیمیایی-پزشکی گروه تحسین نکنم؛ زیرا خرگوشی که یک آقا از آن چند دانه ساچمه، یعنی سرب آلیاژ شده با آرسنیک، استخراج و نمایش داد و دعا سپس با سرکه داغ تمیز کرد، با این وجود توسط تماشاگران (به استثنای من) همچنان با دعانویس لذت خورده می‌شد.

۱۱: گوساله طلاییِ عشق به خود، به زودی به گاو نرِ سوزانِ فالاریس تبدیل می‌شود که پدر و ستایشگر خود را جادو ارواح به خاکستر تبدیل می‌کند. که گل‌های رز و سوسن ماده را احاطه کرده است، (اگر به درستی متوجه چاپلوسی‌های آن شده باشم) به احتمال زیاد در نمایشگاه، رمال شیوه‌ی اسپانیایی‌ها و ایتالیایی‌ها را پیش‌فرض می‌گیرد که هر چیز ارزشمندی را به عنوان هدیه به مردی که بیش از حد از آن تعریف می‌کند، تقدیم می‌کنند. در جریان صحبت‌هایمان سر میز، موضوعی به شدت توجهم را به خود جلب جذب ثروت با فنگ شویی شیطانی کرد، منظورم شرافتم است. شیطانی اتفاقاً به رسم و رسوم شهر اشاره شد، جذب ثروت با تسبیح چرا که بر فرزندان طبیعی تأثیر می‌گذارد؛ و فهمیدم که در اینجا یک دختر هرزه می‌تواند هر مردی را که بخواهد شیاطین انتخاب کند، صرفاً با سوگند، به پدر بچه‌ی لوس خود تبدیل کند.

گفتم: «وحشتناک!» و مو به تنم سیخ شد. «به این ترتیب، شایسته‌ترین سرپرست یک خانواده، با همسر و فرزند، یا یک روحانی که در تایگر اقامت دارد، می‌تواند توسط هر خدمتکار شروری که ممکن است او را در حین خدمتش دیده باشد، یا کسی که او را دیده باشد، از شرافت و بی‌گناهی محروم شود!» یک افسر مسن گفت: «اما آیا این دختر به این راحتی حاضر است به شیطان قسم بخورد؟» عبادت کردن چه منطقی! بدون جواب ادامه دادم: «یا فرض کنید مردی اتفاقاً با آن قفل‌ساز وینی فرشتگان که بعداً مادر شد و به رختخواب پسر بچه‌ای جادوگر آورده شد، سفر می‌کرد؛ جادو یا با هر شوالیه‌ی دئونِ مبدلی که اغلب کافر شب را در کنار او می‌گذراند، جایی که قفل‌ساز یا شوالیه می‌توانند به ملاقات‌های خصوصی خود قسم کافر بخورند: هیچ مرد شریف و ظریفی در نهایت خطر سفر با پیشینه تاریخی دیگری جادو سیاه را به جان نمی‌خرد؛ علوم روش جذب ثروت با برگ بو غریبه

زیرا نمی‌داند که دومی چه زود ممکن است چکمه‌هایش را دربیاورد، کفش‌های زنانه‌اش را بپوشد و همراهش شیاطین را به پدری و خودش را به شیطان قسم دهد!» با این حال، برخی از حضار، آتش سخنوری مرا جذب ثروت با تسبیح چنان بد فهمیدند که، از روی نادانی، کنایه‌هایی زدند که گویی من در کافر این مورد سخت‌گیر نیستم، بلکه سهل‌انگار هستم. به فرشتگان خدا قسم! دیگر نمی‌دانستم چه می‌خورم یا چه می‌گویم. خوشبختانه، در[صفحه ۲۸۵]در آن سوی علوم غریبه میز، داستان دروغینی از شکست فرانسه همزاد آغاز شد: اکنون، دعانویس همانطور مشرکان که در گوشه و کنار خیابان‌ها خوانده بودم که اعلامیه فرانسه و آلمان، هر کسی را که شایعات جنگ (به ویژه شایعات نامطلوب) را شنیده بود، جادو شدن بدون اطلاع قبلی به دادگاه نظامی فرا می‌خواند، ثروت با تسبیح من، به عنوان مردی که هرگز حاضر نیست خود را فراموش کند، در این مورد کاری عاقلانه‌تر از این نداشتم که با گوش‌های خالی عقب‌نشینی نمادگرایی مربوط به طلسم ممکن است معانی متعددی داشته باشد کنم

ثروت با تسبیح

و به کسی جز صاحبخانه نگویم چرا. ۱۹۹: اما به گمان من، بسیاری از حکومت‌های فرشتگان موجود، به بهانه‌ی سوراخ کردن جمجمه، سر نمی‌برند؛ یا (به عنوان یک تمثیل مناسب‌تر) لب‌های مردم را به دعا نویسی انرژی مثبت بهانه‌ی دوختن لب شکری به هم نمی‌دوزند. ۶۷: ای مهمان‌نواز، آیا حاضری مهمانت را تفتیش کنی؟ او را نزد مهمان‌نواز دیگری ببر و به سخنانش گوش فرا ده. آیا حاضری در عرض یک ساعت با خانم آشناتر شوی تا با یک ماه زندگی با او؟ (اگر این تعارف نیست) او را در میان دوستان و دشمنان زنش همراهی کن و به او نگاه کن! وقت نامناسبی نبود؛ چون قبلاً تصمیم گرفته بودم ریشم را حدود ساعت چهار و نیم بتراشم تا نزدیک ساعت پنج بتوانم مذهب چانه‌ای تازه صاف شده با تیغ و براق مثل کاغذ بافته شده، بدون کوچکترین ریشه مویی روی آن، داشته طلسم باشم.

برای آماده شدن، دعا مثل پیت قبل از مذاکرات پارلمانی، با انزجار واقعی و برخلاف تمام قوانین بهداشتی، مقدار زیادی پونتاک شیطانی در شکمم ریختم؛ نه آنقدر که برای روبرو شدن با یک آرایشگر غریبه و بی‌خیال، بلکه برای روبرو شدن با وزیر و ژنرال فون شاباکر بود، که قرار بود شاید جذب پول و ثروت با امواج قدرتمند تتا بیش از یک جمله آتشین جذب ثروت با تسبیح با او رد و بدل کنم. آرایشگر معمولی هتل را به من معرفی کردند؛ اما در نگاه گشایش اول، از چهره‌ی چندضلعی و زیگزاگی‌اش، بیشتر به مردی نماز خواندن می‌مانست که بالاخره دیوانه می‌شود تا کسی که روز به روز عاقل‌تر می‌شود. دیوانگان، طبقه‌ای از افراد هستند که من از آنها به شدت حاجت گرفتن متنفرم؛ و هیچ چیز تعویذ نمی‌تواند مرا به دیدن هیچ تیمارستانی ببرد، صرفاً به این دلیل که اولین دیوانه‌ی بین آنها ممکن است اگر بخواهد مرا در مشت‌های غول‌پیکرش بگیرد؛ و به این دلیل که به دلیل عفونت، نمی‌توانم مطمئن

باشم که دیگر هرگز با همان حسی که به من دست داده‌ام، از آنجا بیرون بیایم. به طور کلی، من (پس از کف کردن مو) در وضعیتی روی صندلی‌ام می‌نشینم که هر دو دستم (چشم‌هایی که با دقت به چهره‌ی آرایشگر دوخته‌ام) در امتداد پهلوهایم گره خورده و مستقیماً به سمت شکم آرایشگر باشند.