جذب ثروت با شمع

حق داشت انتظار داشته باشد، ارائه دهد. اکنون او فقر خود را احساس می‌کرد؛ با این حال، وقتی به دعاگر شیوه زندگی سابق خود می‌اندیشید، به نظرش می‌رسید که جذب ثروت با شمع ثروتمند شده است؛ کافر زیرا وجودش مقدس شده بود و قلبش برای همیشه در زیباترین احساسات شناور بود؛ طبیعت اکنون دوست حاجت گرفتن او شده بود و زیبایی‌اش بر او آشکار شده بود؛ دیگر خود را بیگانه از پرستش و دین نمی‌دانست؛ و اکنون با احساساتی بسیار متفاوت از روزهای سبکسری گذشته، از این آستانه و تاریکی مرموز معبد عبور می‌کرد. از آشنایانش کناره می‌گرفت و تنها برای عشق ورزیدن زندگی می‌کرد. وقتی از خیابان او عبور می‌کرد و او را از پنجره می‌دید، از آن روز خوشحال بود.

دعانویس : او اغلب در غروب عصر با او صحبت می‌کرد؛ باغ او در مجاورت باغ یکی دعا از دوستانش فرشتگان بود که با این حال از راز او خبر نداشت. بدین ترتیب یک سال گذشت. تمام این صحنه‌های هستی جدیدش دوباره در خاطرش تداعی شد. چشمانش را رمل بالا آورد؛ آن پیکر نجیب حتی در آن زمان بر فراز میدان می‌لغزید؛ او مانند خورشیدی از میان جمعیت آشفته می‌درخشید. موسیقی دلنشینی در قلب مشتاقش طنین‌انداز شد؛ و همین که او نزدیک شد، او به کلیسا پناه برد. او آب مقدس را به او تعارف کرد؛ انگشتان سفید او هنگام تماس با انگشتان او لرزیدند، ابجد او با رمال مهربانی سپاسگزارانه تعظیم کرد.

جذب ثروت با شمع

او به دنبالش رفت و نزدیک او زانو زد. تمام قلبش در غم و عشق ذوب می‌شد؛ به نظرش می‌رسید که گویی از زخم‌های اشتیاق، وجودش در دعاهای پرشور خون می‌چکید؛ هر کلمه کشیش از او عبور می‌کرد، هر لحن موسیقی، ارادت جدیدی را در سینه‌اش جاری می‌کرد؛ لب‌هایش می‌لرزید، همانطور که دوشیزه زیبا[صفحه ۲۴۰]صلیب تسبیحش را به شیاطین دهان یاقوتی‌اش فشرد. چقدر پیش از این، درک او از این ایمان و این فرشتگان عشق دعا نویسی مبهم بود! کاهن، متون کهن جام مقدس را بالا برد و ناقوس به صدا درآمد؛ کاهن با فروتنی بیشتری تعظیم کرد و سینه‌اش را به ذکر صلیب کشید؛ و مانند روایت‌های فرهنگی، آداب و رسوم طلسم را مورد بحث قرار می‌دهند برقی، تمام قوا و احساسات او را درنوردید، و تصویر روی جفت روحی محراب زنده به نظر می‌رسید، جذب ثروت با شمع و تیرگی رنگی پنجره‌ها همچون نوری از بهشت؛ اشک از چشمانش جاری شد و شور و شوق قلبش را فرو نشاند.

مراسم به پایان رسید. او دوباره تشت مقدس را به او تعارف کرد؛ آنها چند کلمه‌ای صحبت کردند و او عقب‌نشینی کرد. او عقب ماند تا توجهی جلب نکند؛ او از او مراقبت کرد تا اینکه دامن لباسش در گوشه‌ای دعا نویس ناپدید شد؛ و او احساس طلسم کرد که سرگردان، خسته و سرگردان است و آخرین پرتو خورشید در حال غروب از او در جنگل انبوه محو می‌شود. او از خواب بیدار شد، در حالی که دستی پیر طلسم ازدواج فوری مالیوث صبی و پژمرده به شانه‌اش می‌کوبید و کسی او را به نام صدا می‌زد. او به عقب برگشت و دوستش، آلبرت پیر و کج‌خلق را شناخت که جدا از مردان زندگی می‌کرد و خانه‌ی خلوتش فقط به روی فردیناند باز بود.

صدای گرفته و خشنی گفت: علوم غریبه «نامزدی‌مان را یادت هست؟» فردیناند گفت: «بله، و امروز به قولت عمل می‌کنی؟» دیگری پاسخ داد: «همین ساعت، اگر دوست داری دنبالم بیا.» آنها از میان شهر به خیابانی دورافتاده رفتند و وارد عمارتی بزرگ جذب ثروت با نمک شدند. پیرمرد گفت: «امروز، باید با من به خلوت‌ترین اتاقم وارد شوی تا شیاطین کسی مزاحممان نشود.» آنها از اتاق‌های زیادی گذشتند، سپس از کنار چند پله گذشتند؛ از میان راهروها پیچیدند: و فردیناند، که فکر می‌کرد با خانه آشناست، اکنون از کثرت آپارتمان‌ها و چیدمان بی‌نظیر ساختمان بزرگ شگفت‌زده شد؛ اما از آن هم بیشتر، شیاطین فرشتگان جادو سیاه پیرمرد، مجرد و بی‌خانواده، به تنهایی با چند خدمتکار در آن زندگی می‌کرد و هرگز هیچ قسمتی از اتاق اضافی را به غریبه‌ها نمی‌داد.

آلبرت سرانجام در را باز کرد و گفت: «حالا، اینجا همان جاست.» آنها وارد یک اتاق بزرگ و مرتفع شدند که با پارچه‌های دمشقی قرمز که با نگین‌های طلایی تزیین شده بودند، تزئین شده بود. صندلی‌ها هم از همان نوشتن دعا ثروت جنس بودند؛ و از میان پرده‌های ابریشمی قرمز سنگین که پنجره‌ها را پوشانده بودند، نوری بنفش به داخل تابید. جذب ثروت با شمع پیرمرد گفت: «کمی صبر کن» و به اتاق دیگری رفت. فردیناند چند کتاب برداشت: متوجه شد که آنها حاوی حروف عجیب و نامفهوم، دایره‌ها و خطوط، و بسیاری چیزهای گشایش عجیب و غریب دیگر هستند.[صفحه ۲۴۱] صفحات؛ و از اندک چیزهایی که می‌توانست بخواند، به نظر می‌رسید که آثاری در کیمیاگری هستند؛ او از قبل می‌دانست که پیرمرد شهرت زرگری دارد.

عودی روی میز قرار داشت که به طور منحصر به فردی دعا با صدف مروارید و چوب‌های رنگی پوشانده شده جادو بود؛ و پرندگان و گل‌ها را به اشکال بسیار باشکوهی به تصویر می‌کشید. ستاره وسط، تکه بزرگی از صدف مروارید بود که با مهارت بسیار به شکل‌های دایره‌ای متقاطع زیادی، تقریباً مانند مرکز پنجره در یک کلیسای گوتیک، ساخته شده بود. کافر آلبرت در حالی که برمی‌گشت گفت: «شما به ساز من نگاه می‌کنید؛ دویست سال قدمت دارد: من آن را به عنوان یادگاری از سفرم به اسپانیا با خود آورده‌ام. اما بیایید همه اینها را کنار بگذاریم و بنشینید.» آنها کنار میز نشستند که آن هم با پارچه‌ای قرمز پوشانده شده بود؛ و پیرمرد چیزی را که با دقت پیچیده شده بود، روی آن ثروت با نمک گذاشت.

او شروع کرد: «از روی ترحم به جوانی‌ات، اخیراً قول داده بودم که برایت پیش‌بینی مذهب کنم که آیا می‌توانی خوشبخت شوی یا نه؛ و مقدس این قول را در این لحظه عملی خواهم کرد، هرچند تو این موضوع را فقط به عنوان یک شوخی موکل جن در نظر می‌گیری. لازم نیست نگران باشی؛ زیرا آنچه من قصد دارم بدون خطر اتفاق بیفتد؛ هیچ احضار ترسناکی از طرف من انجام نخواهد شد و هیچ شبحی ترسناک حواس تو را نخواهد ترساند. کاری که من در پیش گرفته‌ام ممکن است علوم غریبه به دو صورت شکست بخورد: یا اگر آنقدر صادقانه که مایل به متقاعد کردن من بوده‌ای، دوست نداشته باشی؛ زیرا در آن صورت تلاش من بیهوده است و هیچ چیز خود را آشکار نخواهد کرد؛ یا اگر با یک سوال بی‌فایده یا یک حرکت عجولانه، اوراکل را مختل کنی و آن را از بین ببری، ثروت با شمع اگر صندلی خود را ترک دعانویس مرگنلر کنی

و شیطان آن شکل را از بین ببری؛ بنابراین باید به من قول بدهی که کاملاً آرام باشی.» فردیناند قولش را داد و پیرمرد بسته‌ای را که روی میز گذاشته بود، از روی لباس‌هایش باز کرد. جامی طلایی بود که جذب ثروت با شمع فرشته با مهارت و زیبایی بسیار ساخته شده بود. دور پایه پهن آن، حلقه‌ای از گل‌ها، در هم تنیده با مورد و برگ‌ها و میوه‌های مختلف دیگر، با طلای کم‌رنگ و درخشان، پیچیده شده بود. حلقه‌ای مشابه، اما همچنان غنی‌تر، با تصاویر کودکان دعا و حیوانات کوچک وحشی که با آنها بازی می‌کردند یا از آنها پرواز می‌کردند، در وسط جام پیچیده شده دعا نویسی برای جذب عشق بود.

جام به زیبایی چرخیده بود؛ از بالا به عقب خم می‌شد، گویی می‌خواست به لب‌ها برسد؛ و در داخل، طلا با درخششی قرمز می‌درخشید. آلبرت پیر جام را بین خود و جوان قرار داد و سپس به او اشاره کرد که نزدیک‌تر بیاید. او طلسم گفت: «وقتی چشمت در این شکوه گم می‌شود، چیزی حس نمی‌کنی؟» [صفحه ۲۴۲] فردیناند پاسخ جادوگر داد: «بله، این روشنایی به اعماق دعا برای جذب عشق از دست رفته کلیسا قلبم نفوذ می‌کند؛ تقریباً می‌توانم بگویم که آن را مانند بوسه‌ای در سینه‌ی مشتاقم احساس کردم.» پیرمرد گفت: «پس درست است! حالا دیگر چشمانت را سرگردان نکن، بلکه آنها را محکم به درخشش این طلا ثروت شمع بدوز و تا جایی که می‌توانی با تمام وجود به زنی که دوستش داری فکر کن.» هر دو مدتی ساکت نشستند و با دعا نویسی جدیت به جام درخشان نگاه کردند.

ثروت شمع

اما طولی نکشید که آلبرت، با حرکاتی بی‌صدا، ابتدا به آرامی، سپس سریع‌تر و در نهایت با حرکاتی سریع، انگشت دراز شده‌اش را در دایره‌ای ثابت دور درخشش کاسه چرخاند. سپس مکث کرد و دایره‌هایش را در جهت ارواح مخالف از سر گرفت. پس از مدتی کوتاه، فردیناند فکر کرد که صدای موسیقی دعا نویسی را شنیده است. انگار از بیرون، از خیابانی دور می‌آمد، اما به زودی صداها نزدیک شدند، با وضوح بیشتری در انرژی مثبت نوشتن عدد ۸ روی برگ بو هوا می‌لرزیدند؛ و سرانجام شکی نداشت که از گودی جام جاری می‌شوند. موسیقی سید و حاجی قوی‌تر طلسم شد و جادو چنان قدرت مشرکان نافذی پیدا کرد که قلب مرد جوان با نت‌ها می‌لرزید دعا و اشک از چشمانش جاری می‌شد.

دست آلبرت پیر اکنون با اشتیاق در خطوط مختلف در دهانه جام حرکت می‌کرد؛ و به نظر می‌رسید که جرقه‌هایی از انگشتانش ساطع می‌شد و در مسیرهای چنگال‌مانند به سمت قدیس طلا می‌دویدند و وقتی به آن می‌رسیدند، جرینگ جرینگ می‌کردند. نقاط درخشان افزایش می‌یافتند؛ و گویی با نخ‌هایی به هم بسته شده بودند، حرکات انگشتش را به این سو و آن سو دنبال می‌کردند؛ با رنگ‌های مختلف احضار می‌درخشیدند و بیشتر و بیشتر جادو شدن به هم نزدیک می‌شدند تا اینکه تعویذ در خطوط پیوسته به هم متصل می‌شدند. و اکنون به نظر می‌رسید که پیرمرد، در گرگ و موضوع طلسم‌ها در فرهنگ‌های مختلف به طور گسترده دعا برای عشق از دست رفته تفسیر می‌شود میش سرخ، توری شگفت‌انگیز را بر روی طلای درخشان می‌کشید؛ زیرا او تیرها را به دلخواه به این سو و آن سو می‌کشید و با آنها دهانه کاسه را می‌بافت؛ آنها از ابطال کردن جادو او اطاعت می‌کردند و مانند پوششی آنجا می‌ماندند، به این سو و آن سو می‌لرزیدند و با

یکدیگر می‌نواختند. پس از اینکه آنها را به این شکل جذب ثروت با شمع فرشتگان ثابت کرد، دوباره دایره دور لبه را توصیف کرد؛ سپس موسیقی محو شد، ضعیف‌تر و ضعیف‌تر شد و سرانجام خاموش شد.