شکستن طلسم فقر

جیمز (برادر جان هنری هیل). جیمز به مدت سه سال در مکانی پنهان رنج کشید تا اینکه راه فرار را پیدا کرد. وقتی تصمیم به آزادی گرفت، خیلی کمتر از ارواح بیست و یک سال سن داشت، جوانی شجاع، به مدت سه سال، با روحیه‌ای شکست‌ناپذیر، در شهر ریچموند در برابر جفت روحی قدرت برده‌داران مقاومت شکستن طلسم فقر کرد! چنین قهرمانانی در دوران برده‌داری، برای ناامن کردن نظام جهنمی و زنده نگه داشتن روح آزادی در قلب‌های طلسم نویس آزادی‌خواه در سراسر جهان، هر جا که چنین اعمال جسورانه و شرافتمندانه‌ای آشکار می‌شد، تلاش زیادی کردند. اما در اینجا نمی‌توان از قهرمانی او سخن دعاگر چندانی گفت، زیرا گزارش‌هایی که در اختیار کمیته بود، هرگز از تکه کاغذهای پراکنده‌ای که ابتدا روی آنها نوشته شده آداب و رسوم نمادین در روایت‌های تاریخی ظاهر می‌شوند بود، به دفتر ثبت اسناد طلسم عادی منتقل نشدند.

دعانویس : اما نامه‌ای مهم از دوستی که با او مخفیانه در ارتباط بود و کمی قبل از فرارش (با قایق) نوشته شده بود، تصویری از وضعیت او ارائه می‌دهد: ریچموند، ویرجینیا، ۱۶ فوریه ۱۸۶۱. برادر عزیزم، هنوز:—من پیامی از برادر جولیوس اندرسون دریافت فرشته کردم که از من می‌خواست بسته را ارسال کنم، اما من هیچ راهی دعا نویس برای ارسال آن ندارم. منتظر بوده‌ام و واقعاً امیدوار بودم که شما با کسی ترتیبی بدهید و کیمیاگری بسته را برایش بفرستید. من هیچ راهی برای ارسال آن ندارم و نمی‌توانم موضوع را به یک غریبه بگویم، یک راه کنار خط نیویورک وجود دارد، اما همه آنها برای من غریبه هستند و شیطانی البته نمی‌توانم با این موضوع به آنها نزدیک شوم زیرا خودم جادو شدن به شدت در معرض حرز خطر قرار می‌گیرم.

شکستن طلسم فقر

این کار به شما و فقط به شما واگذار طلسم شده است تا راهی برای ارسال بسته برای من فراهم کنید. اگر فقط با کسی ترتیبی بدهید و آن شخص و کالایی را که قرار است ارسال شکستن طلسم پولدار شدن شود به من اطلاع دهید، می‌توانم بسته را جادو ارسال کنم. مگر اینکه با کسی ترتیبی بدهید و به آنها فرشتگان اطمینان دهید که از تحویل بسته لذت خواهند برد. این کار قابل انجام نیست. این در توان شماست که سعی کنید تمهیداتی برای ارسال کالا فراهم کنید، شکستن طلسم فقر اما در توان من نیست. این بسته اکنون سه توسل سال است که در دست من شیطانی است و من خطرات زیادی را متحمل شده‌ام و هنوز هم متحمل آن هستم.

من متوجه شده‌ام که آقا مشکلی در مورد پولی که در اختیار داشتید وجود نداشته است. آماده دریافت بسته در هر زمان که تحویل داده شود. اما آقا، همانطور که گفتم، اکنون کاری از فرشتگان دست من بر نمی‌آید. آقا، از شما خواهش می‌کنم با همدردی و احساسات خود و تلاش او، راهی برای ارسال بسته و رهایی من از خطری که در آن هستم، فراهم کنید. ممکن است موفق شوید با کسانی که در کشتی‌های نیویورک استیمز هستند، ترتیبی بدهید، زیرا آنها چنین کارهایی انجام می‌دهند، اما لطفاً به من بگویید که این ترتیب با چه کسی داده شده است – لطفاً از طرف حامل به من پاسخ دعانویس درود دهید.

ارادتمند شما کالیفرنیا سرانجام، شب طولانی و تاریک سپری شد و این دعانویس برده جوان به سلامت راه خود را به سوی آزادی گشود و به بوستون، جایی که اکنون در آن ساکن است، رفت. در حالی که از کمیته برای نجات این مرد بیچاره کمک خواسته می‌شد، کافر دردناک بود که احساس کنند نمی‌توانند به دعاهای او پاسخ دهند – و این کار تا پس از فرار او ممکن نبود. اما فرار او به سوی آزادی، رضایتی را به آنها بخشید که هیچ کلامی نمی‌تواند آن را به خوبی دعانویس بیان کند. شکستن طلسم فقر در حال حاضر، جان هنری هیل قاضی صلح در پترزبورگ است.

حزقیا در وست پوینت و جیمز در بوستون ساکن هستند کافر و از اینکه مقدس سرانجام همه انسان‌ها در ایالات متحده آزاد هستند، شادمان هستند. * * * * * از ویرجینیا، مریلند و دلاور. آرچر بارلو، با نام مستعار امیت رابینز. این مسافر در سال ۱۸۵۳ از نورفولک، ویرجینیا، وارد شد. او چهار سال دعا قبل از فرار، زیر یوغ دکتر جورج ویلسون بود. آرچر اعلام کرد که دکتر با او “بسیار بدرفتاری” کرده است، و همین را دلیل رفتن خود عنوان کرد. درست است، دکتر به اندازه کافی خوب بود که به او اجازه دهد وقت خود را اجاره کند، که برای آن از آرچر مبلغ متوسط ​​۱۲۰ دلار در سال را مطالبه کرد.

از آنجایی که آرچر در طول سال گذشته بیشتر اوقات “بیمار” بود، شکایت کرد که به این دلیل “هیچ کاهشی” در اجاره او وجود ندارد. بنابراین، آرچر با تأمل فکر کرد که اگر عدالت شیطانی در مورد او اجرا شود، خودش صاحب این “صد و بیست” و تمام حقوق دیگر خود خواهد بود، به جای اینکه مجبور باشد بدون دستمزد برای دیگری زحمت بکشد. بنابراین او به دعانویس اسدآباد طور جدی به موضوع ارباب و برده نگاه کرد و خیلی زود تصمیم گرفت که اگر دیگران تصمیم بگیرند هیچ تلاشی برای فرار نکنند، او هرگز تا زمانی که آزاد نشود، راضی نخواهد شد.

وقتی یک برده به این تصمیم رسید، در وضعیت بسیار امیدوارکننده‌ای قرار داشت. او نزدیک جاده راه‌آهن زیرزمینی بود و مطمئناً دیر یا زود آن را پیدا می‌کرد. در این دوره متفکرانه، آرچر سی و یک ساله بود، شکستن طلسم فقر مردی با جثه متوسط ​​و متعلق به دو شاخه اصلی بشریت جنوبی، یعنی دعانویس گوراب زرمیخ او نیمی سفیدپوست و نیمی دعا رنگین‌پوست – یک دورگه تیره – بود . ورود او به فیلادلفیا، طبق گفته یکی از کشتی‌های بخار ریچموند، با شادی توسط کمیته مراقبت مورد استقبال قرار گرفت، که کمک و مراقبت معمول را به او ارائه دادند و او را به سوی آزادی هدایت کردند.

او چندین سال است که شهروند بوستون است. شکستن طلسم فقر با نام مستعار ویلیام اوبلبی. این «دارایی» در پاییز ۱۸۵۳ فرار کرد. او به عنوان نمونه‌ای ذکر از این تجارت، هوش شکستن طلسم رزق و روزی قابل توجهی از کافران خود روح علوم غریبه نشان داد. او مردی تیره‌پوست بود، هرچند کاملاً از اختلاط خون «برتر» جنوبی در رگ‌هایش مبرا کلیسا نبود؛ از نظر قد و قامت، او فقط یک آدم معمولی بود. او برای رفتنش دلایل زیر را ارائه داد: «متوجه شدم که برای اربابم، برای منفعت او کار می‌کنم، و وقتی بیمار هستم، باید درست به اندازه‌ای که اگر سالم باشم – ماهی ۷ دلار – بپردازم.

اما اربابم عصبانی شد و گفت که قصد دارد مرا بفروشد – تا یک طلسم سال دیگر با من بهتر زندگی کند. اوضاع دائماً بدتر مشرکان و بدتر می‌شد. همانطور که شنیده بودم، فکر کردم اگر بتوانم سی دلار جمع کنم، می‌توانم بروم.» او فوراً ارزش پول را دید. از نظر او، از آن لحظه به بعد، پول به معنای آزادی بود. از آن به بعد تصمیم گرفت هر دلاری را که به دست می‌آورد، گرامی بدارد تا زمانی که بتواند شیاطین حداقل به اندازه کافی پول جمع کند دعانویس رستم‌آباد تا از «ویرجینیای قدیمی» شیاطین خارج شود. او مردی متأهل بود و فکر می‌کرد که همسر و یک فرزند دارد، اما با کمی تأمل متوجه شد که آنها در واقع متعلق به اعمال صالح او نیستند، بلکه متعلق به نجاری به نام بیلی جادوگر هستند.

مردی که ساموئل مجبور بود رمل او را استاد خطاب کند، هویل نام شیاطین داشت. مصاحبه کمیته با ساموئل کاملاً رضایت‌بخش بود و آنها با رویی گشاده محبت برادرانه و در عین حال کمک‌های مادی خود را نثار او کردند. شکستن طلسم فقر * * * * * جان اسپنسر و پسرش ویلیام، و جیمز آلبرت. این افراد در بهار ۱۸۵۳ از ساحل شرقی مریلند فرار کردند، اما به این نتیجه رسیدند که می‌توانند از آزادی‌ای که می‌خواستند در نیوجرسی به دست آورند، بهره‌مند شوند. آن‌ها در محله هادونفیلد، حدود شش یا هشت مایلی کامدن، نیوجرسی، شغلی پیدا کردند و همانطور که فکر می‌کردند، بسیار موفق بودند.

شکستن فقر

اوضاع حدود سه ماه به خوبی پیش می‌رفت تا اینکه با نگرانی آنها «شکارچیان برده در همسایگی پیدا شدند» و شواهد کافی به جادو سیاه دست آمد که کاملاً روشن می‌کرد اجنه غیر مسلمان جان، ویلیام و جیمز همان افرادی هستند که شکارچیان «به شدت در تعقیب آنها بودند». وقتی آنها را قدیس به کمیته آوردند، کاملاً نگران شدند و بسیار مشتاق بودند که به سلامت به کانادا بروند. در حالی که کمیته همیشه در چنین مواردی حمایت و طلسم کمک فوری ارائه می‌داد، با این کافران وجود، با دعانویس توجه به خطرات قریب‌الوقوع موجود تحت قانون بردگان فراری، احساس کردند که افرادی که کافر مایل به توقف در مسیر هستند، باید به روشنی درک کنند که اگر دستگیر شوند، بیشترین تقصیر متوجه خودشان خواهد بود.

اما ترس از برده‌داری در ذهن این فراریان قوی بود و آنها کاملاً به حماقت خود در توقف در نیوجرسی پی بردند. کمیته بلیط‌های آنها را تهیه کرد، به آنها کمک کرد شکستن طلسم فقر تا حد امکان خود را پنهان کنند و به آنها هشدار داد که از کانادا دور نشوند. * * * * * شکستن طلسم بخت گشایی هتی اسکات، جادو سیاه ملقب جادو سیاه به مارگارت دانکنز و دخترش پریسیلا. این مادر و دختر، «دارایی شخصی» دنیل کولبی از هاروارد، مریلند بودند. سرنوشت آنها مانند بردگان عادی در روستا، مزارع و غیره بود. انگیزه‌ای که آنها را به فرار واداشت این واقعیت متون کهن بود که اربابشان آنها را «تهدید به فروش» کرده بود.

او حق داشت این کار را انجام دهد؛ اما هتی در این مورد کمی سخت‌گیر بود و از فرشتگان «ارباب مهربانش» بسیار رنجید. در این حالت روحی «نافرمانی»، او مصمم شد، اگر تلاش سخت او را قادر این موضوع همچنان در مباحث مدرن مورد بررسی قرار می‌گیرد می‌سازد، تهدیدات آقای دنیل کولبی دعا را که دیگر از لذت بردن از ثمره زحمت خود و فرزندانش برخوردار نخواهد بود، شکست دهد.