دعانویس خشت

روشن‌ترین ارتباط و قانع‌کننده‌ترین شواهد نیاز دارد؛ و من، علاوه بر خود جادوگران، آن قضات بی‌رحم و بیش از حد جسور را که هزاران نفر را به جرم این جنایت می‌سوزانند، محکوم دعانویس خشت می‌کنم.» در همان سال، سر جان کلرک با کمال میل از خدمت به عنوان کمیسر علوم غریبه در دادگاه‌های جادوگری خودداری کرد و به بهانه‌ای ادعا کرد که «خودش به اندازه کافی جادوگر خوبی نیست که واجد شرایط لازم باشد.» نظرات سر جورج مکنزی چنان مورد استقبال لردهای جلسه قرار گرفت که در سال ۱۶۸۰، از او خواسته شد تا در مورد پرونده‌های تعدادی از زنان فقیر که در آن زمان در زندان منتظر محاکمه خود بودند، به آنها گزارش دهد.

دعانویس : سر جورج اظهار داشت که هیچ مدرکی علیه آنها وجود ندارد، جز اعترافات خودشان که پوچ و متناقض بود و با شکنجه شدید از آنها گرفته شده دعا بود. آنها بلافاصله آزاد شدند. شانزده سال جفت روحی بعد، لردهای جلسه مشغول محاکمه جادوگری نبودند. حتی یک مورد هم در پرونده ثبت نشده است. اما در سال ۱۶۹۷، دعاگر پرونده‌ای رخ داد که از نظر پوچی با هیچ یک از پرونده‌هایی که نشانگر سلطنت تاریک شاه جیمز بودند، برابری می‌کرد. دختری به نام کریستینا شاو، یازده ساله، دختر جان شاو از بارگاران، دچار تشنج شد؛ دعا نویسی و چون خلق و خوی کینه‌توزی دعا داشت، خدمتکار خود را که مرتباً با او مشاجره داشت، متهم به جادوگری کرد.

دعانویس خشت

متأسفانه داستان او اجنه غیر مسلمان باور شد. دعا او که تشویق شده بود تمام آزار و اذیت‌های شیطانی را که خدمتکار برای عذاب دادنش فرستاده بود، بازگو کند، در نهایت ماجرای عاشقانه‌ای را طرح کرد که بیست و یک نفر را درگیر می‌کرد. هیچ مدرک دیگری شیاطین علیه آنها وجود نداشت، جز خیالات این جادو کهن کودک دروغگو و اعترافاتی که درد از آنها گرفته بود. اما بر اساس این، حداقل پنج زن در برابر لرد بلانتیر و بقیه کمیسرها ابجد که به طور ویژه توسط شورای خصوصی برای رسیدگی به این پرونده منصوب شده بودند، محکوم شدند. آنها در گرین در …

سوزانده شدند.پیزلی. جادوگر گروه، شخصی به نام جان رید، که او نیز محکوم شده بود، خود را در زندان حلق آویز کرد. باور عمومی در پیزلی این بود که شیطان او را خفه شیاطین کرده است تا مبادا در آخرین لحظات زندگی‌اش اسرار نامقدس جادوگری را بیش از حد فاش کند. این محاکمه انزجار قابل توجهی را در اسکاتلند برانگیخت. کشیش آقای مفاهیم تشریفاتی سنتی از نظر تاریخی تکامل یافته‌اند بل، نویسنده معاصر، دعانویس خشت اظهار داشت که در این ماجرا، «افرادی که از بیشتر تهمت‌زنندگانشان نیکوکارتر و محترم‌تر بودند، به خاطر عبادت کردن جادوگری بدنام شدند.» او اضافه می‌کند که مقصران اصلی «برخی از وزرای بیش از حد جسور و زودباور و برخی از اساتید برجسته در گلاسکو و اطراف آن» بودند.

34 پس از این محاکمه، دوباره هفت سال طول کشید، زمانی که موضوع به طرز دردناکی توسط ظلم وحشیانه جمعیت در پیتنوین به توجه عمومی مجبور شد. دو زن انرژی مثبت متهم شدند که یک گدای دوره گرد را که دچار تشنج شده بود یا وانمود می‌کرد که دچار تشنج است، به منظور ایجاد ترحم، جادو کرده‌اند. آنها به زندان انداخته شدند و تا زمانی که اعتراف کردند شکنجه شدند. یکی از آنها، به نام جانت کورنفوت، نقشه فرار کشید، اما روز بعد توسط گروهی از سربازان به پیتنوین بازگردانده شد. متأسفانه در نزدیکی شهر، شیاطین با جمعیتی خشمگین، عمدتاً متشکل از ماهیگیران و همسرانشان، روبرو شد که او را به قصد شنا کردن طلسم سوسن گرفتند.

آنها او را به زور به ساحل دریا بردند و طنابی را به دور بدنش بستند و انتهای آن را به دکل یک قایق ماهیگیری که در کنار آن قرار داشت، محکم کردند. به این ترتیب چندین بار او را به طلسم خشت سفید پایین انداختند. وقتی او نیمه جان جادو بود، ملوانی در قایق طناب را برید و جمعیت او را جادو سیاه از طریق دریا به ساحل کشیدند. در اینجا، در حالی که او کاملاً بی‌هوش افتاده بود، یک اراذل تنومند در کلبه‌اش را جادو شدن که در همان نزدیکی بود، دعانویس خشت پایین آورد و آن را روی پشت او گذاشت. جمعیت سنگ‌های بزرگی را از ساحل جمع کردند و دعا نویسی روی او ریختند تا اینکه زن بدبخت تا سر حد مرگ تحت فشار قرار گرفت.

هیچ قاضی احضار کوچکترین تلاشی برای مداخله نکرد؛ و سربازان تماشا می‌کردند و تماشاگران را خوشحال می‌کردند. فریاد بزرگی علیه این سهل‌انگاریِ قابل سرزنش بلند شد، اما هیچ تحقیق قضایی آغاز نشد. این اتفاق در سال ۱۷۰۴ رخ داد. مورد بعدی که از آن می‌شنویم، مربوط به السپت رول است که در سال ۱۷۰۸ در دادگاه دامفریس، در حضور لرد آنستروتر، باطل شدن طلسم چقدر طول میکشد به جرم جادوگری مجرم شناخته شد. او محکوم به داغ کردن گونه با آهن داغ و تبعید مادام‌العمر از قلمرو اسکاتلند شد. باز هم یک وقفه طولانی وجود دارد. در سال ۱۷۱۸، شهرستان دورافتاده کیتنس، جایی که این توهم سال‌ها پس از توقف در جاهای دیگر، با تمام قدرت بکر خود باقی ماند، با فریاد جادوگری از حالت عادی خود خارج شد.

مرد احمقی به نام ویلیام مونتگومری، نجار، از گربه‌ها متنفر بود؛ و به نحوی این حیوانات معمولاً حیاط خلوت او را به عنوان صحنه نمایش خود انتخاب می‌کردند.ناله‌های ناهنجار. او مدت زیادی مغزش را مشغول شیطان طلسم دلتنگی کرد تا بفهمد چرا او، بیش از همه همسایگانش، باید اینقدر مورد آزار و اذیت قرار گیرد. سرانجام مقدس به این نتیجه عاقلانه رسید که شکنجه‌گرانش گربه نبودند، بلکه جادوگران بودند. خدمتکارش در این عقیده از او حمایت کرد، که مشرکان سوگند یاد کرد که اغلب صدای صحبت گربه‌های مذکور را با صدای انسان شنیده است. دفعه بعد که گربه‌های بدشانس در حیاط خلوت او جمع شدند، نجار شجاع در حالت کلیسا آماده‌باش بود.

دعانویس او خود را با تبر، دشنه و جادو سیاه شمشیر پهن مسلح کرد و به میان آنها دوید. یکی از آنها را از پشت، دومی را شماره ملا از لگن و پای سومی را با تبر طلسم ثروتمند شدن خود زخمی کرد. اما نتوانست هیچ یک از آنها را اسیر کند. چند روز بعد، دو پیرزن از اهالی محله مردند. دعانویس خشت و گفته می‌شود که وقتی فرشتگان اجساد آنها پهن طلسم شد، بر پشت یکی از کافران آنها حاجت گرفتن اثری شبیه به یک زخم تازه و جای زخمی مشابه بر لگن دیگری ظاهر شد. نجار و خدمتکارش متقاعد شده بودند که آنها همان گربه‌ها هستند و تمام شیاطین شهرستان همان داستان را تکرار می‌کردند.

همه به دنبال شواهدی برای تأیید این موضوع بودند؛ به زودی یک مورد بسیار نسخ خطی قابل توجه کشف شد. پرستار بچه گیلبرت، موجودی پیر و بدبخت با بیش از هفتاد سال سن، در رختخواب با پای شکسته پیدا شد. از آنجایی که او به اندازه کافی زشت بود که یک جادوگر باشد، ادعا طلسم ماه و خورشید شد که او نیز یکی از گربه‌هایی است که به دست نجار چنین بلاهایی سرشان آمده است. جادو نجار، وقتی از سوءظن عمومی مطلع شد، ادعا کرد که به وضوح به یاد دارد که با پشت دعا شمشیر خود به یکی از گربه‌ها ضربه‌ای وارد کرده است که باید پای او را شکسته باشد.

طلسم چشم زخم پرستار بچه بلافاصله از تختش بیرون کشیده شد و به زندان انداخته شد. قبل از اینکه شکنجه شود، به شیوه‌ای بسیار طبیعی و قابل فهم توضیح داد که دعانویس خشت چگونه دست و پایش را شکسته است. اما این روایت رضایت‌بخش نبود. اصرارهای حرفه‌ای شکنجه‌گر باعث شد او داستان دیگری بگوید و اعتراف کرد که در واقع جادوگر بوده و در شبی که گفته شد توسط مونتگومری زخمی شده است؛ و اینکه دو پیرزن تازه فوت شده نیز جادوگر بوده‌اند، علاوه بر فرشتگان حدود بیست نفر دیگر که او نام برد. موجود بیچاره آنقدر از تبعید از خانه‌اش و تعویذ شکنجه‌های وارده رنج برد که روز بعد در زندان درگذشت.

خشت

خوشبختانه برای افرادی که او در اعترافاتش نام برده موکل جن بود، جادو دانداس از آرنیستون، که در آن زمان وکیل کل پادشاه بود، به کلانتر-معاون، کاپیتان راس از لیتلدین، نامه نوشت و به او هشدار داد که به محاکمه ادامه ندهد، “این موضوع بسیار دشوار دعا و فراتر از صلاحیت یک دادگاه پایین‌تر است.” خود دانداس با دقت فراوان پیشگویی را بررسی کرد.و چنان از اعمال صالح حماقت محض کل پرونده مطمئن طلسم بود که تمام مراحل بعدی را لغو کرد. ما همین کلانتر-نماینده کیتنس را چهار سال بعد در محاکمه دیگری به جرم جادوگری بسیار فعال می‌بینیم. علیرغم هشداری که او داده بود او دریافته بود که همه این موارد باید در آینده توسط دادگاه‌های عالی بررسی شوند، طلسم نویس پیرزنی را در دورنوخ دعانویس به اتهام جادو کردن گاوها و خوک‌های همسایگانش به مرگ محکوم دعانویس خرمدره کرد.

این موجود بیچاره دیوانه بود و با دیدن «آتش زیبایی» که قرار بود او را بسوزاند، واقعاً می‌خندید و دست می‌زد. او دختری داشت که از هر دو دست و پا لنگ بود و یکی از اتهاماتی که علیه او مطرح شده بود دعانویس خشت این بود که از این دختر به عنوان اسبچه در گشت و گذارهایش برای پیوستن به سبت شیطان استفاده کرده علوم غریبه و خود شیطان او ابطال کردن جادو را نعل زده و باعث لنگی او شده است. این آخرین اعدامی بود که دعانویس در اسکاتلند به جرم جادوگری انجام شد. قوانین جزایی در سال ۱۷۳۶ لغو شدند؛ و مانند انگلستان، شلاق زدن، ستون‌بندی یا حبس، مجازات‌های آینده همه مدعیان جادو یا جادوگری اعلام شدند.

هنوز سال‌ها پس از این، دعا این خرافات در انگلستان و اسکاتلند پابرجا بود و در برخی مناطق حتی تا به امروز نیز به طور کامل دعانویس از بین نرفته است. اما قبل از جادو اینکه دیدگاه‌های بیشتر در مورد طلسم‌ها ممکن است بعداً گنجانده شود آن را تا انقراض قانونی‌اش دنبال کنیم، هنوز شاهد ویرانی وحشتناکی که از آغاز قرن هفدهم تا اواسط قرن هجدهم در اروپای قاره‌ای ایجاد کرد، نبوده‌ایم.