دعا پولدار شدن از غیب

بود که از عقب برنده می‌شد. خب، شش یا هفت بار سیلور استار به این شکل از مسابقه کناره‌گیری کرد و از ابتدای مسیر مسابقه، جیرجیرک اجنه غیر مسلمان به او حمله می‌کرد، هم شلاق می‌زد و هم او را تحریک می‌کرد. کوچکترین تفاوتی برای اسب دعا پولدار شدن از غیب ایجاد نمی‌کرد، اما همه می‌دیدند که کیلی تمام تلاشش را می‌کند تا او را وادار به دویدن کند. مردم کمی برایش متاسف می‌شدند، از این نظر مریض بود، فقط یک اسب و او چقدر سگ بود.» «بعد یک روز کیلی پیش من آمد و مقداری پول قرضی خواست. گفت که سید و حاجی قیمت به ارواح اندازه کافی بالا رفته دعا که برایش مناسب باشد، اما چیزی برای شرط‌بندی ندارد.

دعانویس : اتفاقاً من پول شیطانی نقد دم دستم بود و به او دویست دادم. حالا می‌توانم آن مرد فرشتگان کوچک را با لکه‌های قرمز ببینم.»[صفحه ۴۳]روی گونه‌هایش و چشمانش که از تب می‌درخشیدند. «این بزرگترین دردسری است که تا به حال در یک پیست مسابقه پیش آمده!» او در حالی که هر چند کلمه را سرفه می‌کرد، به من گفت. «نگذار قیمت تو را بترساند. نگذار هیچ چیز تو را بترساند. او امروز اسب‌سوار خوبی خواهد شد. برای دعا خودت چیزی ببر.» «درباره من اینجوریه: قبلاً هم این حرف‌ها رو شنیده بودم. وقتی شرط می‌بندم، باید روی پای خودم شرط ببندم. فکر می‌کردم دویست تا باخت زیاده.

دعا پولدار شدن از غیب

سیلور استار تو کل رینگ 25 و 30 تا 1 بود و یکی از دوستای کیلی دویست تا رو با جادو سیاه دریبل‌های کوچیک زد، بنابراین کسی مشکوک نمی‌شد و قیمت رو خیلی پایین نمی‌آورد. کریکت از تخت بیماری بلند شد متون کهن تا مسابقه رو شروع کنه و سیلور استار از پشت اومد و با اختلاف هفت تا برد. می‌تونست کار رو به هفده تا راحت‌تر کنه که نشد. دعا پولدار شدن از غیب فکر کنم همه از برد کیلی خوشحال شدن – همه به جز جادو کهن سایت‌های شرط‌بندی، اما اونا حق نداشتن پا بزنن، چون اون یه نفر خیلی محبوب رو شکست داده بود. «کیلی آن شب به رختخواب رفت و دیگر بیدار نشد.

وقتی خوابش نمی‌برد، من برایش کتاب می‌خواندم. شاید به همین خاطر آمده که آن سگ را به همراه یک راز کوچک درباره خودش به من بدهد.» پیرمرد کوری با حالتی وسوسه‌انگیز مکث کرد و در جیب‌هایش دنبال ریش تراش ظریفش دعای یک شبه پولدار شدن والا حرز گشت. بچه‌ی طاس روی صندلی‌اش وول می‌خورد. «این ترفندی بود که هیچ‌کس روایت‌های سنتی شامل نمادگرایی معنوی هستند جز یک سوارکار به ذهنش نمی‌رسید، پسرم.» کیلی یاد داد[صفحه ۴۴]به کره اسب دستور می‌داد هر وقت کلمه خاصی در گوشش فریاد زده می‌شد، بایستد. این کار را هر جادو روز صبح در گوشش توسل تکرار می‌کرد، تا اینکه سیلور استار آنقدر قوی شد که به محض شنیدن آن کلمه، می‌ایستاد، مثل یک کالسکه که وقتی به او «واو» می‌گویید، می‌ایستد.

با این حال، بهترین بخش این ترفند این بود که تمام شلاق‌ها و تشویق‌های دنیا هم نمی‌توانست او را دوباره به دویدن وادار کند. کیلی این را برای محافظت از خودش به او یاد داد. قدیس این کار به او نوشتن دعا پولدار شدن بهانه‌ای برای حضور در برابر داوران داد. مگر نمی‌دیدند که او با تمام قدرت اسب را می‌راند؟ نمی‌گویم که کاملاً صادقانه بود ، اما——” بچه‌ی طاس حرفش را قطع کرد و گفت: «اوه! حالا طلسم می‌فهمم عبادت کردن چرا در آن مسابقه نفر اول بودید! بین دوستان، رفیق قدیمی، وقتی الیشع از راه دعا نویسی رسید، موسی چه فریادی سر او زد؟» پیرمرد کوری گفت: «خب، پسرم، رازش همین است، و این یک راز است: نمی‌شود خیلی‌ها را در جریانش گذاشت.

فکر می‌کنم همانطور که سلیمان می‌گوید، این حرفی بود که در زمان مناسب زده شد. دعا پولدار شدن از غیب الیشع، دیگر آن شیاطین را نخواهد شنید مگر اینکه صاحبش را عوض کند.» [صفحه ۴۵] حتی برای فرشتگان عوبدیا هم بازی دعانویس برای پولدار شدن می‌کند پیرمرد کوری، صاحب اسب‌های مسابقه‌ای، از درِ اتاق اسب‌دوانی‌اش به آسمانِ روان نگاه کرد و برای باران شکرگزاری کرد. دیگر صاحبان اسب، بارانِ همزاد مداوم را نفرین می‌کردند، زیرا پیستِ خیس متأسفانه برنامه‌هایشان را مختل می‌کرد، اما کوری انتظار داشت آن بعدازظهر اسبِ نرِ بلوطیِ اوبادیا را به حرکت درآورد، و اوبادیا، همانطور که سوارکار دعانویس موزبی مشرکان جونز عادت داشت بگوید، در پیستِ هر مردی، احمقی بود که گِل راه می‌انداخت.

دعانویس بازفت بچه‌ی کچل، که با انجام بهترین دعا نویس کاری که می‌توانست زندگی می‌کرد و ترجیح می‌داد به جای یک آدمِ چاپلوس، یک کلاهبردار خطاب شود، از داخل اتاق اسب‌دوانی صحبت می‌کرد. او شخصیتی ممتاز در جادوگر اصطبلِ کوری بود. «چه قیافه‌ای داره، پیرمرد؟ قراره تا ظهر همه جا رو تمیز طلسم کنه؟» پیرمرد کوری سرش را تکان داد. گفت: «خب، نه. فکر نمی‌کنم. فرانک، به نظرم مثل هوای نوح همیشگی است. اگر کسی در انبارش طلسم یک سطل گِلی دارد، الان وقتشه که شروعش کند.» بچه‌ی طاس با حواس‌پرتی ناله جفت روحی کافران می‌کرد. او در یک پتوی ضخیم، با پشت چرمی و شل فرو رفته بود. دعا پولدار شدن از غیب مجموعه‌ای از اجراهای گذشته، که از نظر فنی به عنوان یک کتاب فرم شناخته فرشتگان می‌شود، و عموماً به عنوان “کتابچه‌های دارو” از آن یاد می‌شود – کتابخانه‌ی دنبال‌کننده‌ی چمن، آخرین اعمال مربوط به جادو راه چاره و دادگاه تجدیدنظر نهایی.

لب پایین بچه به طرز ماهرانه‌ای افتاده بود و صفحات زیر انگشتان عصبی‌اش خش‌خش می‌کردند. یک سیگار خاموش پشت گوشش بود. «دنبال چی می‌گردی پسرم؟» «من دارم سعی می‌کنم گاسپارگو امروز مسابقه‌اش را ببرد. او با یک پَرِ پُر از امید آنجاست و برایش جایزه‌ای در نظر گرفته خواهد شد. او هم خوب کار کرده. او در یک اعمال صالح مسیر دعانویس بیستون خشک مسابقه را واگذار می‌کند، اما در گل و لای احتمال بیشتری دارد که بیشتر برود. پاهای پیرش دیگر داغ نمی‌شوند.» کِری از بالای شانه‌ی بچه به ستون‌های شلوغ ارقام و پاورقی‌ها نگاه کرد، ستون‌هایی که برای هر کسی جز افراد حرفه‌ای نامفهوم بودند، و ظاهراً سابقه‌ی کاملی از فعالیت‌های مسابقه‌ای هر اسب در جادو سیاه حال کیمیاگری جادو تمرین بودند.

«هوم… مم. بعضی‌ها می‌گن سلیمان کتاب جامعه رو ننوشته. بعضی‌ها جادو سیاه می‌گن نوشته – بعد از اینکه از شر زن‌هاش خلاص شد.» بچه‌ی طاس خندید. «تو و سلیمان! خب، از دلت دربیارین! حالا چی می‌گه؟» «فکر می‌کنم حتماً سلیمان بوده، چون این جمله دقیقاً شبیه حرف اوست: «نوشتن کتاب‌های زیاد پایانی دعا حرف شنوی فرزند از پدر و مادر ندارد دعا پولدار شدن از غیب و مطالعه‌ی زیاد، جسم را خسته می‌کند.» فرانک، مطالعه‌ی آن کتاب‌های مخدر، جسم قاطر را خسته می‌کند. چیزهای زیادی در دویدن اسب‌ها دخیل است که باید باشند.»[صفحه ۴۷]«چاپ شده در «اِم» و «اِین» نیست. مثلاً، آن مسابقه‌ای که درست جلوی رویت است را در نظر بگیر.» پیرمرد انگشتش را روی صفحه گذاشت.

«خوب یادم هست. این مادیان انگل، سان‌فلاور، محبوب‌ترین اسب است و چهارم می‌شود. اَب میرز با اسب سیاه، آنتراسیت، آن را می‌برد. شش به یک. کتاب تفسیر طلسم‌ها ممکن است در هر منطقه متفاوت باشد در مورد مسابقه سان‌فلاور چه می‌گوید؟» بچه پاورقی توضیحی را خواند. «گل آفتابگردان، بدجوری دور از دسترس بود، و در بخش اول سفر حسابی خرابکاری کرد؛ هیچ شانسی برای گرفتن رهبران دعانویس نداشت، اما زیر شلاق محکم بسته شد.» پیرمرد کوری گفت: «اممم. تا اینجاش که خوبه، ولی همین. میشه دعای یک شبه پولدار شدن یه دروغی رو هم به عنوان بخشی از حقیقت گفت. چرا رک و راست نگیم و نگیم که انگل اون روز روی آنتراسیت شرط بسته بود و پسره که سوار بر اسب سان‌فلاور بود، سوار بر مادیان طبق دستور شده؟ همین اتفاق افتاد.

انگل و میرز و اوکانر و ویور کافر و بعضی از بقیه‌شون شب قبل این مسابقات رو توی موکل جن طویله اوکانر می‌رن. دور هم جمع می‌شن و بعد یه نامزد برای فرشته انجمن حزبی انتخاب می‌کنن. چرا اینو تو کتاب دعا پولدار شدن از غیب ننویسیم؟» بچه‌ی طاس گفت: «حالا که صحبت از میرز شد، او فکر می‌کند امروز با وایت‌تورن برنده خواهد شد.» پیرمرد گفت: «خب، فرانک، بهت می‌گم؛ اوضاع در وایت‌تورن این‌جوریه؛ اگه بتونه شماره ملا عوبدیا رو شکست بده، می‌بره. کره اسب آماده‌ست و این هوا کاملاً مناسبشه.»[صفحه ۴۸]او مطمئناً عاشق دویدن در زمین گلف شیاطین است. تنها نکته‌ی بد ماجرا این است که انگل و ویور هر دو در آن مسابقه هستند و از وقتی که من آن گروه دزدان دریایی را با الیشا جمع کردم، آنها حسابی به من گیر دعانویس حمیدیه داده‌اند.

پولدار شدن

سوارکارانشان طوری رفتار می‌کنند که انگار کسی به آنها گفته است فصل مسابقات اسب‌دوانی من شروع شده است. آنها هر فرصتی که پیدا می‌کنند، آن سیاه کوچولوی من را می‌زنند. هفته‌ی پیش دو بار نزدیک حاجت گرفتن دعا بود او را به فنس بزنند. «چرا سر قضات داد نمی‌زنی؟» «پسر، اونا هیچ آسیب واقعی نرسوندن. و این یه زاویه فرشتگان دیگه‌ست: این قاضی‌ها به شیطانی یه سیاه‌پوست که ادعای خطا علیه طلسم یه پسر دعانویس ریواده سفیدپوست رو داره، هیچ فرشتگان امتیازی نمیدن. موز من تنها سوارکار سیاه‌پوست اینجاست و بقیه پسرا می‌خوان بیرونش کنن. بین روح انگل و دار و دسته‌اش بعد از من، و سوارکارها بعد از موز، ما حسابی سرمون شلوغه.» «شرط می‌بندم.

امروز می‌خوای روی عوبدیا شرط ببندی؟» «اگر قیمت را بپسندم. هیچ‌کدام از دلال‌های شرط‌بندی اینجا هرگز از بزرگ شدن قلب نمی‌میرند. اگر عوبدیا از سه به یک کوتاه‌تر باشد، خودش به تنهایی برای گرفتن پول می‌دود. هر کسی که در یک دعا پولدار شدن از غیب مسیر ناهموار از او جلو بزند، می‌فهمد نسخ خطی که حسابی قمار کرده است.» این اتفاق درست آن سوی تیرک نیم مایلی، در میان باد و باران ناگهانی رخ داد. تماشاگران که دعانویس گتوند زیر سقف جایگاه ویژه جمع شده بودند، اسب‌ها را به طور مبهمی، گویی از میان مه غلیظی می‌دیدند. رنگ‌ها از دور غیرقابل تشخیص بودند، خیس و نمناک. [صفحه ۴۹] رئیس دادگاه که داشت عینکش را پاک می‌کرد، گفت: «سلام!

یکی از آنها افتاد! چه اتفاقی فرشتگان افتاده قاضی پاسخ داد: «نمی‌دانم. داشتم آن چیز جلویی را تماشا می‌کردم و آن اسب آسیب دیده، سرگرد… پسرک حالش خوب است.